(DEFENCE SECURITY ASIA) — Amerika Syarikat membiarkan inventori pemintas Patriot di seluruh Eropah merosot ke tahap “melampaui paras kritikal,” sekali gus mendedahkan sayap timur NATO kepada ancaman serangan peluru berpandu balistik Rusia.

Dua pegawai yang masih berkhidmat memberi amaran bahawa pasukan Amerika di Eropah “sememangnya” tidak memiliki pemintas Patriot mencukupi untuk menangkis serangan peluru berpandu balistik berterusan terhadap wilayah perikatan itu.

Baki stok Amerika di Eropah juga dikatakan hanya menawarkan keupayaan “amat terhad” untuk menghadapi satu serangan balistik atau peluru berpandu Rusia yang tersasar ke arah ibu negara dan pangkalan tentera NATO.

Tanpa simpanan peluru lebih besar, NATO berisiko menghadapi keadaan seperti Ukraine dan terpaksa menerima “serangan demi serangan” ketika kepala peledak berkelajuan tinggi menembusi rangkaian pertahanan udara yang semakin menipis.

Kekurangan itu merupakan kesan logistik langsung Operasi Epic Fury, perang Presiden Donald Trump terhadap Iran yang dilancarkan pada penghujung Februari 2026 dan mencapai tempoh simbolik enam bulan minggu ini.

Bagi mengekalkan kempen tersebut, perancang Amerika memindahkan bateri serta pemintas Patriot dari garison Eropah ke pusat pertahanan udara di Teluk dan Levant, sekali gus melemahkan perisai antipeluru berpandu benua itu.

Pendedahan berkenaan menyerlahkan percanggahan antara amaran operasi mengenai kekurangan stok dengan pendirian rasmi bahawa Eropah masih mempunyai peluru mencukupi untuk mempertahankan NATO serta membekalkan Ukraine.

Jurucakap kanan tentera NATO, Kolonel Martin O’Donnell dari Tentera Darat Amerika, menolak dakwaan itu dan menegaskan bahawa stok Patriot di Eropah tidak melampaui paras kritikal serta perikatan masih mampu “menangkis serangan.”

Jurucakap Pentagon, Sean Parnell turut menyifatkan laporan kekurangan pemintas sebagai “palsu” dan mendakwa Washington mempunyai segala keupayaan diperlukan untuk menyerang pada masa serta tempat pilihan Presiden.

Percanggahan antara amaran pegawai tanpa nama dengan penafian jurucakap rasmi tanpa mengemukakan angka sebenar menjadi pola lazim dalam pertikaian mengenai inventori sulit peluru dan persenjataan Barat.

Bagaimanapun, pemodelan sumber terbuka oleh Center for Strategic and International Studies (CSIS) menganggarkan stok Patriot Amerika menyusut kira-kira 65 peratus sejak Epic Fury bermula kepada kurang 850 pemintas di seluruh dunia.

Penilaian ini bukan ramalan perang akan tercetus, sebaliknya gambaran mengenai jurang keupayaan, kemerosotan kesiagaan dan isyarat strategik daripada benua yang perisai peluru berpandu balistiknya semakin dikosongkan.

(KLIK SINI): Taktik Iran Hakis Stok Peluru Berpandu Patriot AS, Pasifik Turut Berisiko

“Melampaui Paras Kritikal”: Pendedahan Yang Tidak Mampu Disahkan NATO

Istilah “melampaui paras kritikal” amat signifikan kerana Patriot merupakan satu-satunya sistem Barat yang ditempatkan secara meluas di Eropah dan berupaya memintas ancaman kuasi-balistik Rusia seperti Iskander-M serta Kinzhal.

Berbeza daripada peluru berpandu kruis atau dron, senjata berkenaan menjunam menerusi trajektori terminal curam pada kelajuan melebihi Mach 5, sekali gus mengehadkan tempoh tindak balas kepada beberapa saat sahaja.

Ancaman sedemikian memerlukan pemintas PAC-3 MSE berkonsepkan pemusnahan melalui pelanggaran langsung, bukannya pemintas pertahanan kawasan lebih murah yang tidak direka untuk menghadapi sasaran balistik berkelajuan tinggi.

Apabila keupayaan menghadapi satu serangan disifatkan “amat terhad,” ia bermakna beberapa kategori senjata serangan tepat Rusia boleh berdepan lapisan pertahanan yang tidak mempunyai kedalaman mencukupi untuk menjamin pemintasan.

Amaran bahawa NATO mungkin terpaksa menerima “serangan demi serangan” merujuk pengalaman Ukraine, apabila kekurangan pemintas Patriot menurunkan kadar kejayaan dan mendedahkan sasaran bernilai tinggi kepada serangan tepu.

Pasukan Amerika di Eropah turut dilaporkan kekurangan peluru Sistem Peluru Berpandu Taktikal Tentera Darat (ATACMS), sekali gus mengehadkan pilihan serangan jarak jauh ketika inventori pertahanannya terus menyusut.

Kekurangan keupayaan serangan itu sebahagiannya diimbangi inventori Eropah sendiri, termasuk peluru berpandu kruis Taurus milik Jerman serta Storm Shadow British-Perancis yang menyediakan keupayaan cegah rintang konvensional jarak jauh.

Penegasan O’Donnell bahawa NATO masih mempunyai peluru mencukupi untuk mempertahankan wilayahnya dan membantu Ukraine merupakan isyarat strategik bagi menghalang Moscow daripada melihat kewujudan ruang kelemahan yang boleh dieksploitasi.

Penafian Pentagon turut berfungsi mengekalkan keyakinan terhadap keupayaan cegah rintang Amerika kerana pengakuan mengenai kekurangan stok akan menjadi maklumat risikan bernilai kepada perancang ketenteraan Rusia dan China.

Namun, ketiadaan sebarang angka mewujudkan jurang maklumat apabila pegawai dalaman memberi amaran mengenai kelemahan, jurucakap rasmi menafikan krisis dan penganalisis bebas merekodkan penyusutan yang belum disahkan mana-mana pihak.

Kejatuhan Inventori: Bagaimana 2,330 Patriot Susut Kepada Kurang 850

Penganalisis CSIS, Mark Cancian dan Chris Park menganggarkan Amerika memasuki perang Iran dengan kira-kira 2,330 pemintas Patriot varian termoden berdasarkan dokumen belanjawan, rekod perolehan serta penggunaan yang dilaporkan.

Menjelang gencatan senjata rapuh pada 8 April, jumlah itu dipercayai merosot kepada kira-kira 1,030 pemintas sebelum pertempuran selepas keruntuhan gencatan menurunkan stok kepada antara 759 hingga 827 unit pada akhir Julai 2026.

Anggaran itu menunjukkan kira-kira 1,500 pemintas Patriot, bersamaan hampir dua pertiga stok sebelum perang, digunakan bagi mempertahankan pasukan Amerika dan ruang udara negara rakan Teluk sepanjang Operasi Epic Fury.

Inventori Terminal High Altitude Area Defense (THAAD) mencatat penyusutan lebih perlahan tetapi tetap membimbangkan, daripada 452 pemintas sebelum perang kepada sekitar 234 hingga 278 unit, iaitu penurunan kira-kira 38 peratus.

CNN kemudian melaporkan bahawa tiga sumber yang mempunyai akses kepada angka dalaman kerajaan menilai anggaran CSIS sebagai hampir menyamai data sulit, sekali gus mengukuhkan kesahihan pemodelan sumber terbuka tersebut.

Namun, angka berkenaan kekal sebagai anggaran analisis dan bukan jumlah rasmi ketika keputusan penempatan pasukan terpaksa dibuat berdasarkan inventori yang enggan disahkan atau dinafikan Pentagon.

Faktor kos memburukkan keadaan kerana setiap PAC-3 MSE berharga hampir AS$5 juta, manakala pemintas THAAD mencecah hampir AS$12 juta berdasarkan permohonan belanjawan tahun fiskal 2027.

Berdasarkan kos seunit itu, penggantian pemintas yang telah digunakan memerlukan hampir AS$10 bilion, tetapi peruntukan kewangan tetap tidak mampu memendekkan tempoh pengeluaran fizikal yang mengambil masa bertahun-tahun.

Kapasiti pengeluaran menjadi halangan utama apabila hanya kira-kira 600 pemintas Patriot dijangka dihasilkan oleh Amerika dan sekutunya tahun ini, sedangkan sasaran 2,000 unit setahun hanya dirancang dicapai pada 2030.

Pemulihan stok Patriot dan THAAD ke paras sebelum perang dijangka mengambil masa sehingga pertengahan 2029 atau lebih lama, mewujudkan tempoh apabila kedalaman inventori, bukannya kemahuan politik, menentukan pilihan komander.

Postur Pertahanan Terhakis: Tiga Faktor Melemahkan Perisai Eropah

Kelemahan pertahanan antipeluru berpandu balistik Eropah berpunca daripada tiga tekanan bertindih terhadap inventori pemintas yang sejak awal tidak dirancang bagi menampung peperangan berintensiti tinggi serentak di dua medan.

Tekanan pertama datang daripada perang Ukraine apabila Washington memindahkan kira-kira 600 pemintas Patriot di bawah pentadbiran Biden, manakala negara Eropah turut menyumbangkan bateri dan peluru daripada stok mereka yang terhad.

Kyiv terus bergantung kepada Patriot untuk menghadapi ancaman balistik seperti Iskander dan Kinzhal, namun penyusutan inventori menyebabkan kadar pemintasan merosot apabila serangan tepu Rusia semakin mengatasi kadar bekalan semula Barat.

Kemerosotan itu terserlah pada Julai apabila Presiden Volodymyr Zelenskyy mendedahkan bahawa pertahanan Ukraine hanya berjaya memintas satu daripada 27 peluru berpandu balistik yang dilancarkan dalam satu serangan Rusia.

Tekanan kedua berpunca daripada penempatan semula aset apabila laporan seawal Mac menyatakan sistem Patriot dikeluarkan dari garison Eropah untuk memperkukuh pertahanan udara di Teluk dan Levant dalam perang Iran.

Dua bateri dipindahkan dari Jerman ke Turkiye selepas peluru berpandu Iran merentasi ruang udara negara itu, walaupun Rumah Putih mendakwa Washington mempunyai peluru “lebih daripada mencukupi” untuk meneruskan peperangan.

Tekanan ketiga ialah penggunaan tempur apabila Patriot dan THAAD dilancarkan terhadap peluru berpandu balistik Iran, malah kadangkala digunakan untuk menembak jatuh dron Shahed murah sehingga mewujudkan pertukaran kos yang amat tidak seimbang.

Kepadatan pertahanan itu masih gagal menjamin perlindungan menyeluruh apabila serangan Iran berjaya menembusi beberapa kawasan, termasuk Pangkalan Udara Muwaffaq Salti di Jordan yang mengorbankan tiga anggota tentera Amerika.

Beban logistik berlapis mewujudkan keadaan luar biasa apabila beberapa negara Eropah memiliki pelancar Patriot tanpa pemintas untuk melengkapkannya, satu jurang yang disifatkan penganalisis RUSI, Ed Arnold sebagai “tidak masuk akal.”

Kementerian Pertahanan Jerman enggan membincangkan tahap inventori bagi melindungi perancangan ketenteraan daripada risikan musuh, namun pendekatan kekaburan strategik itu turut menyembunyikan tahap sebenar kekurangan pemintas Eropah.

Jurang Peluru Berpandu Balistik: Mengapa Sistem Murah Tidak Mampu Menggantikannya

Kelemahan itu nyata tetapi tertumpu kepada ancaman tertentu kerana Patriot bukan satu-satunya lapisan pertahanan udara Eropah, manakala NATO masih memiliki keupayaan besar dan tersebar untuk menghadapi ancaman udara lebih perlahan.

Peluru berpandu kruis subsonik dan kawanan dron boleh dipintas secara lebih ekonomik menggunakan IRIS-T SLM, NASAMS, meriam berpandukan radar serta sistem peperangan elektronik, sekali gus menjimatkan Patriot untuk ancaman balistik.

Jurang utama melibatkan ancaman balistik berkeupayaan tinggi apabila kepala peledak menjunam menerusi trajektori terminal curam pada kelajuan melebihi Mach 5 tanpa memberikan penyelesaian pemintasan berkesan kepada sistem kos rendah.

Masalah itu bertambah serius kerana satu bateri Patriot hanya mampu melindungi kawasan terhad seperti pangkalan, markas atau pusat strategik dan bukannya keseluruhan bandar, sekali gus memaksa pemilihan aset paling kritikal.

Doktrin musuh mengeksploitasi kekangan tersebut dengan menggabungkan peluru berpandu balistik, kawanan dron murah serta umpan bagi menyesakkan radar dan memaksa penggunaan pemintas mahal sebelum ancaman sebenar tiba.

Alternatif utama Eropah ialah SAMP/T keluaran Perancis-Itali, tetapi varian generasi baharu NG belum terbukti dalam pertempuran, manakala versi sedia ada menawarkan jarak pemintasan lebih pendek berbanding Patriot yang lebih matang.

Perancis berjanji mempercepat penghantaran SAMP/T kepada Ukraine, namun pengoperasian sistem generasi baharu yang belum diuji dalam tekanan perang membawa risiko penyepaduan serta kebolehpercayaan yang sukar diselesaikan segera.

Kapal pemusnah Aegis bersenjatakan keluarga pemintas SM-3 mampu menyediakan pertahanan balistik lapisan atasan, tetapi perlindungannya bergantung kepada kedudukan kapal dalam lingkungan sesuai serta ketersediaan aset maritim yang terhad.

Kesannya, Eropah mempunyai rangkaian pertahanan yang mampu menghadapi dron dan peluru berpandu kruis, tetapi tidak dapat menjamin pemintasan serangan balistik besar-besaran terhadap sesuatu sasaran strategik bernilai tinggi.

Inilah keupayaan yang disifatkan “melampaui paras kritikal,” dan jurang tersebut tidak dapat ditampung menerusi langkah sementara atau sistem lebih murah sebelum kapasiti pengeluaran pemintas kembali pulih.

(KLIK SINI): Stok Patriot Semakin Kritikal, AS–Ukraine Hidupkan Semula S-300 untuk Menahan Gelombang Peluru Berpandu Rusia

Isyarat Strategik: Daripada Kekangan Moscow Hingga Konflik Taiwan

Laporan tersebut dan pemodelan CSIS tidak mendakwa serangan Rusia terhadap NATO akan berlaku dalam masa terdekat, sebaliknya menggambarkan kewujudan tempoh kelemahan pertahanan tanpa membuktikan niat serangan aktif Moscow.

Penilaian itu diperkukuh apabila Pengarah CIA, John Ratcliffe mengunjungi Moscow minggu ini untuk memberi amaran secara langsung kepada Kremlin supaya tidak menyerang NATO, meskipun Trump menyifatkannya sebagai kunjungan “separa rutin.”

Penilaian Eropah dan NATO menjangkakan Rusia mungkin memiliki keupayaan konvensional berwibawa untuk menyerang wilayah perikatan sekitar 2030, iaitu tempoh sama apabila pengeluaran Patriot Barat dijangka pulih dengan ketara.

Keselarasan tempoh itu menjadi persoalan strategik utama kerana kekurangan pemintas bersifat sementara dan bukannya kekal, sekali gus menuntut keupayaan cegah rintang Barat bertahan sepanjang beberapa tahun mendatang.

Postur Rusia sendiri memberikan sedikit jaminan kerana tenteranya melancarkan serangan besar-besaran hampir setiap malam terhadap Ukraine dan tidak mampu membuka medan udara kedua menentang NATO tanpa membahagikan inventori serangan terhad.

Arnold merumuskan keadaan itu secara terus terang dengan menyatakan bahawa pertahanan udara terbaik Eropah ketika ini mungkin sebenarnya bergantung kepada kekangan operasi serta kapasiti industri pengeluaran peluru berpandu Rusia.

Kesan langsung turut menimpa Kyiv yang kini berada di kedudukan terakhir untuk menerima pemintas PAC-3 MSE ketika Rusia bersiap melancarkan kempen musim sejuk berulang terhadap infrastruktur tenaga Ukraine.

Amaran lebih besar tertumpu kepada Indo-Pasifik kerana pemintas sama amat diperlukan dalam konflik Taiwan atau Pasifik Barat, sedangkan stok yang digunakan tidak dapat digantikan dalam tempoh peperangan yang relevan.

Industri sekutu mula bertindak melalui pengeluaran PAC-2 GEM-T di Schrobenhausen, Jerman pada September 2026, rundingan pelesenan PAC-3, pusat penyelenggaraan lima negara serta usaha Ukraine membangunkan pemintas lebih murah seperti Freyja.

Namun, tiada satu pun inisiatif itu mampu menjadi penyelesaian segera pada 2026, menyebabkan keupayaan NATO menangkis serangan balistik Rusia terhadap sasaran khusus di Eropah kekal terhad selama bertahun-tahun, bukan beberapa bulan.