(DEFENCE SECURITY ASIA) — Jepun sedang membina dua Kapal Dilengkapi Sistem Aegis (ASEV) bersaiz gergasi yang menghimpunkan radar pertahanan peluru berpandu balistik tercanggih, kapasiti pemintas besar dan keupayaan serangan balas baharu untuk melaksanakan pengawasan berterusan di Pasifik Barat.

Diklasifikasikan secara rasmi sebagai kapal kruiser, CG-191 dan CG-192 akan menggantikan dua sistem Aegis Ashore berasaskan darat yang dibatalkan pada 2020, sekali gus memindahkan teras pertahanan peluru berpandu Jepun kepada platform maritim bergerak.

Program itu menjanjikan perisai kukuh terhadap peluru berpandu balistik Korea Utara, sambil membolehkan kapal pemusnah Aegis sedia ada menumpukan peperangan antikapal selam, pertahanan udara armada serta operasi di Laut China Timur dan sekitar Taiwan.

Bagaimanapun, penempatan radar SPY-7, pemintas SM-3 Block IIA dan sistem pertahanan hipersonik masa depan pada hanya dua kapal besar mewujudkan kelemahan yang berpotensi dieksploitasi menerusi serangan terkoordinasi peluru berpandu, kapal selam dan dron China.

Dilema utamanya bersifat operasi kerana mobiliti menyukarkan penjejakan musuh, tetapi rondaan pertahanan peluru berpandu berpanjangan boleh menghasilkan corak pergerakan mudah diramal dan dikenal pasti rangkaian risikan serta pengawasan canggih.

Setiap kapal memiliki sesaran standard kira-kira 12,000 tan dan berpotensi mencecah 14,000 hingga 16,000 tan pada muatan penuh, menjadikan ASEV jauh lebih besar berbanding kapal pemusnah kelas Maya serta Arleigh Burke Flight III.

Badan kapal sepanjang 190 meter itu memberikan kestabilan bagi operasi radar berterusan ketika cuaca buruk, selain menyediakan kapasiti penjanaan elektrik, penyejukan, ketahanan kru dan ruang untuk sistem pemintas hipersonik serta senjata laser bertenaga tinggi.

Kementerian Pertahanan Jepun menampilkan kedua-dua kapal itu sebagai sebahagian rangkaian pertahanan berlapis yang merangkumi kapal pemusnah Aegis lain, pertahanan peluru berpandu darat, sensor Amerika Syarikat dan rangkaian Cooperative Engagement Capability (CEC).

Konsep rangkaian itu hanya berkesan selagi kapal pengiring, komunikasi, aset pengawasan dan pautan data kekal beroperasi kerana kemusnahan atau gangguan terhadap rangkaian pembunuhan boleh mengasingkan platform radar dan peluru berpandu berkeupayaan tinggi itu.

Pengkritik menyifatkan program itu sebagai dilema penumpuan kuasa moden kerana keupayaannya memperkukuh pertahanan ketika menghadapi ancaman biasa, tetapi meningkatkan kesan strategik sekiranya sebuah kapal rosak, musnah atau tidak dapat dikerahkan.

Jepun memilih dua kapal sebagai pengganti langsung kepada dua tapak Aegis Ashore yang dibatalkan, manakala tekanan kewangan, beban limbungan dan kekurangan anggota Pasukan Pertahanan Diri Maritim Jepun mengehadkan pembinaan tiga atau empat kapal.

Persoalan utama bukan sekadar kekuatan ASEV, sebaliknya sama ada dua aset bernilai tinggi itu mampu mengekalkan pertahanan peluru berpandu seluruh negara sambil menghadapi serangan tepu, kitaran penyelenggaraan serta krisis serentak membabitkan China dan Korea Utara.

(KLIK SINI): Kapal Selam Nuklear Jepun Bakal Ubah Kuasa Bawah Laut Pasifik?

SPY-7 dan 128 Sel VLS Mengubah Pertahanan Peluru Berpandu Jepun

Keupayaan teras ASEV ialah radar AN/SPY-7(V)1 yang menggunakan empat tatasusunan tetap bersaiz besar pada tiang bersepadu untuk mengesan, membezakan dan menjejaki ancaman balistik dalam persekitaran pertempuran semakin kompleks.

Pegawai Jepun mendakwa SPY-7 mempunyai kapasiti penjejakan kira-kira lima kali lebih tinggi berbanding radar SPY-1, sekali gus meningkatkan keupayaannya menghadapi serangan serentak, trajektori terlambung dan serbuan kompleks yang bertujuan melumpuhkan sistem pertahanan.

Lockheed Martin menyelesaikan integrasi serta ujian kilang bagi set pertama SPY-7 empat tatasusunan bersama sistem Aegis pada Ogos 2026, manakala kerja bagi kapal kedua menunjukkan risiko program kini beralih daripada pengeluaran kepada pemasangan.

Seni bina tempurnya menggunakan Aegis Baseline J7.B yang mengintegrasikan SPY-7 dengan perisian Baseline 9 dan CEC, membolehkan ASEV menyerang sasaran berdasarkan data daripada pesawat, kapal atau sensor lain yang dirangkaikan.

Keupayaan itu memperluas jangkauan efektif sensor dan menyukarkan usaha penindasan musuh, namun keberkesanannya bergantung kepada komunikasi berdaya tahan, ketepatan data penjejakan serta kelangsungan aset pengawasan luar ketika menghadapi serangan elektronik atau kinetik.

Setiap kapal mempunyai 128 sel sistem pelancaran menegak Mk 41 yang dibahagikan sama rata antara bahagian hadapan dan belakang untuk menempatkan SM-3 Block IIA, SM-6, Tomahawk, kemungkinan ESSM serta Glide Phase Interceptor.

Kapasiti peluru berpandu besar penting kerana pemintasan ancaman balistik mungkin memerlukan beberapa pemintas, sedangkan pemerintah perlu menyimpan senjata mencukupi bagi menghadapi peluru berpandu kruis, pesawat, ancaman hipersonik serta misi serangan permukaan.

Gabungan persenjataan dirancang turut mengubah ASEV daripada platform pertahanan khusus kepada nod serangan balas yang mampu melancarkan Tomahawk dan Type 12 dipertingkatkan terhadap sasaran darat serta maritim.

Fleksibiliti itu mewujudkan dilema pengagihan kerana setiap Tomahawk atau Type 12 menggunakan sel yang boleh diisi pemintas, manakala muatan SM-3 terlalu besar mungkin mengurangkan pertahanan terhadap peluru berpandu kruis altitud rendah serta serangan pesawat besar-besaran.

ASEV menawarkan kemampuan sensor dan persenjataan luar biasa, tetapi keberkesanannya bergantung kepada konfigurasi senjata mengikut ancaman, keselamatan rangkaian penyasaran, perancangan bekalan semula serta keupayaan mengelakkan pembaziran pemintas ketika menghadapi serangan pengalih perhatian.

(KLIK SINI): Rusia Kerah Kapal Peluru Berpandu Supersonik Dekati Jepun, Konflik Kuril Memuncak

Perisai Berkuasa untuk Pertahanan Peluru Berpandu Berterusan

Jepun membangunkan ASEV bagi melaksanakan pengawasan peluru berpandu balistik jangka panjang, khususnya terhadap trajektori pelancaran Korea Utara, sekali gus membolehkan lapan dan akhirnya 10 kapal pemusnah Aegis menjalankan misi lain.

Konsep itu menangani masalah ketersediaan aset kerana kapal pemusnah konvensional tidak mampu mengekalkan pengawasan statik berterusan sambil melaksanakan peperangan antikapal selam, operasi pengiring, latihan, penyelenggaraan dan persediaan tempur di seluruh perairan Jepun.

Berbeza dengan Aegis Ashore, ASEV boleh mengubah kedudukan mengikut paksi ancaman, bersurai sebelum serangan dan memanfaatkan geografi serta cuaca, sekali gus memaksa musuh mengemas kini maklumat penyasaran secara berterusan.

Sistem pendorongan Combined Gas Turbine-Electric and Gas menggunakan dua turbin Rolls-Royce MT30, motor elektrik dan dua aci yang menghasilkan kira-kira 100,000 kuasa kuda, membolehkan kelajuan hampir 30 knot serta penjanaan elektrik besar.

Kapasiti kuasa dan penyejukan tinggi membolehkan SPY-7 beroperasi secara berterusan, selain menyediakan ruang pertumbuhan untuk senjata tenaga terarah bagi menghadapi ancaman dron murah yang boleh melumpuhkan kapal perang menerusi serangan tepu berkos rendah.

Sensor sokongan merangkumi radar carian ufuk AN/SPQ-9B, tiga radar kawalan tembakan AN/SPG-62, sistem peperangan elektronik AN/SLQ-32(V)6, sonar badan kapal dan sonar tunda yang memperluas kesedaran pertahanan ASEV melangkaui misi peluru berpandu balistik.

Dua sistem pertahanan jarak dekat Phalanx, tiub torpedo, meriam Mk 45 Mod 4 berkaliber lima inci dan helikopter SH-60 menyediakan pertahanan berlapis, namun tidak mampu secara bersendirian menewaskan semua komponen serangan tepu pelbagai arah.

ASEV dijangka beroperasi bersama kapal pemusnah Jepun dan frigat kelas Mogami yang menyediakan saringan antikapal selam, pertahanan udara setempat serta perlindungan permukaan, manakala aset Aegis Amerika Syarikat membekalkan data sensor dan penjejakan bersama.

Bateri Patriot dan Type 03 dipertingkatkan akan mempertahankan kawasan kritikal ketika fasa terminal, manakala Tomahawk serta Type 12 menyokong konsep serangan balas untuk memusnahkan platform pelancar dan bukan sekadar memintas setiap ancaman masuk.

Seni bina itu mampu memperkukuh pertahanan terhadap ujian atau serangan terhad Korea Utara, tetapi ketahanannya menghadapi operasi serentak China dan Korea Utara masih belum terbukti serta bergantung kepada keseluruhan rangkaian tempur, bukan dua kapal semata-mata.

(KLIK SINI): DF-21D, DF-26B “Pembunuh”Aircraft Carrier

Peluru Berpandu, Kapal Selam dan Dron China Memburu Kelemahan ASEV

Penganalisis berpandangan peluru berpandu balistik antikapal DF-21D dan DF-26 China boleh menjadikan ASEV sasaran utama kerana kerosakan sensornya sahaja sudah memadai untuk melemahkan rangkaian pertahanan peluru berpandu Jepun tanpa perlu menenggelamkan kapal berkenaan.

DF-21D yang dianggarkan berjarak 1,500 kilometer dan DF-26 sekitar 4,000 kilometer menggunakan kenderaan masuk semula boleh manuver serta panduan terminal bagi meningkatkan ketepatan serangan terhadap kapal bergerak berdasarkan gambaran pengawasan yang sentiasa dikemas kini.

Mobiliti hanya memberikan perlindungan apabila digabungkan dengan kawalan pancaran elektronik, penyamaran dan manuver sukar diramal kerana rondaan berulang di lokasi pertahanan strategik boleh mendedahkan corak operasi serta mengehadkan pilihan pergerakan kapal.

Kenderaan luncur hipersonik termasuk sistem kelas DF-17 turut memendekkan masa tindak balas menerusi trajektori boleh manuver yang menyukarkan pengesanan dan pemintasan, sekali gus memberikan tekanan besar terhadap rangkaian pemerintahan, sensor serta bekalan peluru berpandu pertahanan.

SM-6 dan Glide Phase Interceptor masa depan dirancang untuk menghadapi sebahagian spektrum ancaman berkenaan, namun keberkesanannya terhadap serangan kompleks dan terkoordinasi tidak boleh dianggap terjamin berdasarkan keupayaan dirancang atau keputusan ujian terkawal semata-mata.

Kapal selam menimbulkan ancaman berterusan kerana kapal perang permukaan yang melakukan rondaan panjang memerlukan perlindungan bawah air meluas, sekali gus melibatkan kapal pengiring, pesawat rondaan maritim, helikopter, pelampung sonar dan risikan akustik yang terhad.

Musuh boleh menyelaraskan pergerakan kapal selam dengan serangan peluru berpandu balistik, peluru berpandu kruis, peperangan elektronik dan sistem tanpa pemandu, memaksa pertahanan memecahkan tumpuan serta menggunakan persenjataan sebelum ancaman utama memasuki jarak serangan.

Dron murah pula mewujudkan ketidakseimbangan kos kerana sejumlah besar sasaran kecil boleh menyerang dari pelbagai arah, memaksa kapal menggunakan bekalan peluru terhad sambil mendedahkan panel radar, antena, saluran udara dan peralatan komunikasi.

Serangan tidak perlu menenggelamkan kapal kerana kerosakan pada tatasusunan SPY-7, sistem penyejukan atau pengagihan kuasa elektrik sudah mencukupi untuk menggugurkan ASEV daripada operasi pertahanan peluru berpandu walaupun badan kapal dan sistem pendorong kekal berfungsi.

Jepun menyediakan ruang dan tenaga bagi pemasangan laser berkuasa tinggi selepas sekitar 2032 untuk menghadapi kawanan dron, tetapi lapisan pertahanan itu belum tersedia apabila kapal pertama dijadualkan memasuki perkhidmatan pada Mac 2028.

Mengapa Jepun Hanya Membina Dua ASEV

Jepun meluluskan dua ASEV pada Disember 2020 sebagai pengganti langsung kepada dua tapak Aegis Ashore yang dibatalkan serta memanfaatkan semula peralatan SPY-7 dibeli, menjadikan program itu lebih mudah dipertahankan secara politik sebagai penggantian aset.

Program Pembangunan Pertahanan Jepun kemudian menempatkan kedua-dua ASEV dalam rancangan armada 12 kapal Aegis yang terdiri daripada 10 kapal pemusnah dan dua ASEV, sekali gus mengagihkan tanggungjawab pertahanan peluru berpandu merentasi rangkaian armada.

Kos perolehan setiap ASEV dianggarkan sekitar AS$2.5 bilion, menyebabkan pembinaan kapal tambahan perlu bersaing secara langsung dengan program kapal selam, frigat, Tomahawk, pemintas SM-6, GPI masa depan dan keutamaan lain dalam pembangunan pertahanan Jepun.

Kekangan anggota turut menjadi cabaran kerana Pasukan Pertahanan Diri Maritim Jepun berdepan kekurangan kru kronik, sedangkan setiap kapal besar berkenaan masih memerlukan kira-kira 240 anggota walaupun menggunakan automasi meluas dan tenaga kerja lebih kecil berbanding kelas Maya.

Perancangan terdahulu dilaporkan mempertimbangkan pemindahan anggota daripada pasukan darat dan udara Jepun, menunjukkan pengambilan kru, latihan, kepakaran teknikal serta pengekalan anggota mungkin menjadi kekangan lebih besar berbanding pembinaan kapal atau perolehan senjata.

Kapasiti limbungan turut terbatas kerana Mitsubishi Heavy Industries dan Japan Marine United sedang mengendalikan pembinaan ASEV, frigat kelas Mogami dipertingkatkan, kapal bantuan logistik, kemungkinan eksport serta penggantian kapal pemusnah Aegis kelas Kongō yang semakin berusia.

Mitsubishi meletakkan lunas CG-191 di Nagasaki pada 18 Julai 2025, dengan pelancaran dirancang sebelum Mac 2027 dan pentauliahan pada Mac 2028 selepas integrasi sistem tempur, ujian pelayaran serta proses penerimaan.

Japan Marine United pula meletakkan lunas CG-192 di Yokohama pada 5 Februari 2026, manakala pelancarannya dijadualkan pada tahun fiskal 2027 sebelum ditauliahkan menjelang Mac 2029, sekali gus menghasilkan kemasukan perkhidmatan secara berperingkat.

Berdasarkan prinsip tradisional “peraturan tiga”—sebuah kapal dikerahkan, sebuah menjalani persediaan atau pelayaran dan sebuah lagi diselenggara—dua ASEV tidak dapat menjamin sekurang-kurangnya sebuah kapal sentiasa tersedia sepanjang kitaran latihan, pembaikan dan pemodenan.

Jepun merancang kapal pemusnah Aegis lain sebagai pengganti operasi, namun penyelesaian itu menjadi rapuh sekiranya aset berkenaan diperlukan serentak di sekitar Taiwan, Laut China Timur, mengiringi kapal induk atau menjalani penyelenggaraan berjadual.

Perisai atau Sasaran Mudah? Kelangsungan ASEV Bergantung pada Rangkaian Tempur

ASEV tidak boleh dinilai sebagai kapal perang bersendirian kerana kelangsungan dan keberkesanan pertahanannya bergantung kepada rangkaian tempur lebih luas yang menghubungkan satelit, pesawat, kapal permukaan, bateri darat serta sistem pemerintahan Jepun dan Amerika Syarikat.

Sekiranya Cooperative Engagement Capability kekal beroperasi, sensor teragih boleh mengesan ancaman tanpa ASEV memancarkan radar secara berterusan, sekali gus mengurangkan pendedahan sambil membolehkannya melancarkan pemintas berdasarkan data penyasaran tepat daripada aset luar.

Jika rangkaian itu diganggu menerusi peperangan elektronik, serangan siber, kehilangan satelit atau kemusnahan sensor hadapan, ASEV mungkin terpaksa mengaktifkan radarnya dengan lebih ketara, beroperasi dengan amaran terhad dan memikul tanggungjawab penjejakan lebih besar.

Badan kapal yang besar memberikan ketahanan operasi, kestabilan, kapasiti elektrik dan ruang persenjataan, tetapi saiznya turut meningkatkan jejak visual, inframerah serta radar selain mendedahkan lebih banyak peralatan bahagian atas yang perlu kekal berfungsi ketika pertempuran.

Susunan seimbang magazin peluru berpandu di bahagian hadapan dan belakang meningkatkan pengagihan senjata serta daya tahan tempur, tetapi 128 sel tetap terbatas apabila pelbagai peluru berpandu perlu dibawa untuk menghadapi beberapa kategori ancaman serentak.

Program itu mencerminkan penumpuan kuasa secara terancang dan bukannya kekebalan mutlak kerana Jepun menempatkan radar serta pemintas berkeupayaan tinggi pada dua platform bergerak selepas pengekalan sistem setara di darat menjadi tidak lagi sesuai secara politik dan operasi.

Ketika menghadapi pelancaran rutin Korea Utara, dua ASEV yang disokong kapal pemusnah Aegis dan sistem darat dijangka meningkatkan ketahanan, kapasiti penjejakan serta fleksibiliti sambil mengurangkan beban operasi berulang ke atas kapal perang pelbagai peranan.

Namun, dalam peperangan berintensiti tinggi membabitkan China, dua kapal khusus memberikan rizab sangat terhad kerana kerosakan, penyelenggaraan atau kehabisan peluru pada sebuah kapal akan menghapuskan separuh kekuatan khusus ASEV Jepun.

Kapal itu menjadi perisai berkesan apabila pengiring mampu mengekang kapal selam, sensor teragih mengekalkan penjejakan, pautan data bertahan daripada gangguan dan pertahanan berlapis menghalang senjata murah daripada melumpuhkan radar serta sistem elektrik bernilai tinggi.

Sebaliknya, ASEV boleh menjadi sasaran mudah apabila corak rondaan boleh diramal, perlindungan pengiring berpecah dan rangkaian tempur terganggu, menjadikan keberkesanan program itu ujian terhadap keseluruhan postur ketenteraan Jepun—bukan sekadar reka bentuk kapalnya.