(DEFENCE SECURITY ASIA) — Tentera Laut Amerika Syarikat berdepan jurang peperangan bawah permukaan yang semakin melebar selepas perolehan SSN(X) ditangguhkan sehingga tahun fiskal 2040, sekali gus mengehadkan keupayaan kapal selam pemburu-pemusnah paling khususnya ketika persaingan dengan China semakin memuncak.

Penangguhan itu bermakna pembinaan SSN(X) mungkin hanya bermula pada awal 2040-an, memaksa Washington terus bergantung kepada kapal selam serangan kelas Virginia ketika persaraan kelas Los Angeles, kelewatan penyelenggaraan dan kekangan industri semakin meningkat.

SSN(X) pada awalnya dijangka memasuki fasa pembinaan antara 2031 hingga 2034 sebelum jadualnya beralih kepada tahun fiskal 2035, namun tekanan belanjawan, keutamaan kelas Columbia dan keterbatasan limbungan menundanya selama lima tahun lagi.

Permohonan belanjawan tahun fiskal 2026 memperuntukkan kira-kira US$623 juta bagi meneruskan penyelidikan dan pembangunan SSN(X), sekali gus mengekalkan momentum teknologinya tanpa memberikan kepastian bila kapal selam itu benar-benar boleh memasuki perkhidmatan operasi.

Penangguhan itu penting kerana SSN(X) dirancang menggabungkan kelajuan dan kapasiti persenjataan kelas Seawolf, teknologi kesenyapan akustik serta penderia kelas Virginia, di samping tahap ketersediaan operasi yang dibangunkan menerusi kelas Columbia.

Pada masa sama, inventori keseluruhan kapal selam serangan Amerika Syarikat dijangka merosot daripada kira-kira 49 buah pada tahun fiskal 2026 kepada hanya 45 buah menjelang 2030–2031, berbanding keperluan rasmi sebanyak 66 kapal.

Kemerosotan itu dijangka berlaku ketika permintaan operasi Indo-Pasifik meningkat bagi misi risikan, perlindungan kumpulan tempur kapal induk, peperangan antikapal selam, serangan peluru berpandu krus, operasi khas dan pengawasan berterusan.

Tekanan terhadap kekuatan itu menjadi lebih serius apabila faktor penyelenggaraan diambil kira kerana kira-kira 37 hingga 40 peratus kapal selam serangan mungkin tidak dapat digunakan akibat tunggakan penyelenggaraan atau menunggu giliran memasuki limbungan.

Perkembangan armada kapal selam China bukan sekadar menimbulkan persoalan mengenai jumlah kapal, malah mencetuskan persaingan kesiagaan yang ditentukan oleh kekuatan boleh atur gerak, ketahanan rondaan, kelebihan akustik dan kapasiti simpanan persenjataan.

Selepas persaraan USS Connecticut yang dirancang pada 2031, hanya USS Seawolf dan USS Jimmy Carter akan kekal, namun konfigurasi khusus Jimmy Carter bagi risikan, peperangan dasar laut dan operasi khas membezakannya daripada kapal pemburu-pemusnah standard.

Kapal selam kelas Virginia kekal sebagai aset pelbagai misi yang sangat berkeupayaan, tetapi dibangunkan sebagai pengganti lebih mampu milik dan mudah dihasilkan, bukannya salinan langsung kepada kelajuan, kedalaman operasi serta kapasiti tempur kelas Seawolf.

Justeru, penangguhan SSN(X) mengubah postur ketenteraan Amerika dengan mewujudkan tempoh peralihan panjang apabila pengeluaran industri, pemulihan penyelenggaraan, komitmen AUKUS dan penyepaduan sistem tanpa pemandu menjadi penentu kepada penguasaan bawah permukaannya.

(KLIK SINI): Krisis Kapal Selam Amerika Memuncak, Persaraan USS San Juan Dedah Jurang Kelas Virginia Ketika Armada China Semakin Kuat

Kekurangan Seawolf Dedah Kekangan Peperangan Bawah Permukaan Amerika

Kelas Seawolf dibangunkan pada 1980-an sebagai tindak balas khusus terhadap kapal selam serangan kelas Akula dan kapal selam peluru berpandu balistik kelas Typhoon milik Soviet, termasuk bagi melaksanakan misi pemburuan mencabar di bawah ais Artik.

Badan kapal keluli HY-100, sistem pendorongan jet pam, rawatan akustik termaju, seni bina sonar berkuasa dan kelajuan selaman sekitar 35 knot direka bagi mengesan, mengekori serta memusnahkan kapal selam musuh di perairan dipertikaikan.

Setiap kapal Seawolf standard mempunyai sesaran selaman kira-kira 9,138 tan, panjang sekitar 108 meter, membawa hampir 140 kru serta menggunakan reaktor nuklear S6W untuk mengekalkan kelajuan tinggi tanpa menjejaskan ketahanan operasinya.

Lapan tiub torpedo berdiameter 660mm menyediakan dua kali ganda jumlah tiub kelas Los Angeles, manakala ruang simpanan dalaman bagi kira-kira 50 senjata membolehkannya melaksanakan pertempuran berpanjangan tanpa bergantung kepada sel pelancaran menegak khusus.

Muatan persenjataan itu merangkumi torpedo Mk 48 Advanced Capability, peluru berpandu krus Tomahawk dan peluru berpandu antikapal Harpoon, memberikan Seawolf kuasa pemusnah besar terhadap kapal selam, kapal permukaan serta sasaran daratan terpilih.

Sonar sfera pada bahagian haluan, susunan penderia sisi apertur luas, sonar tunda dan sistem tempur BSY-2 membolehkan pengesanan serta serangan terhadap pelbagai sasaran sambil mengurangkan risiko dikesan oleh pasukan lawan.

Hanya tiga daripada 29 kapal yang dirancang berjaya dibina selepas kejatuhan Soviet, pengurangan belanjawan pasca-Perang Dingin dan kos kira-kira US$3 bilion bagi setiap kapal menamatkan strategi pengeluaran asal kelas berkenaan.

USS Seawolf ditauliahkan pada Julai 1997, diikuti USS Connecticut pada Disember 1998 dan USS Jimmy Carter yang dipanjangkan pada Februari 2005, sekali gus membentuk armada kecil berkeupayaan luar biasa tetapi rapuh daripada sudut operasi.

Jimmy Carter memiliki Platform Pelbagai Misi sepanjang kira-kira 30 meter bagi menyokong pengumpulan risikan, kenderaan bawah air tanpa pemandu, operasi khas dan peperangan dasar laut sambil mengekalkan persenjataan serta keupayaan tempur asas Seawolf.

Pengkhususan itu merumitkan dakwaan bahawa Amerika akan memiliki dua kapal pemburu-pemusnah khusus yang setara selepas 2031 kerana kedua-duanya kekal berkeupayaan tempur, tetapi hanya Seawolf mengekalkan konfigurasi operasi asal kelas berkenaan.

Persaraan USS Connecticut Perluas Jurang Keupayaan

USS Connecticut melanggar gunung bawah laut yang belum dipetakan di Laut China Selatan pada Oktober 2021, menyebabkan kerosakan besar sehingga memerlukan pembaikan berpanjangan, termasuk penggantian bahagian haluan serta struktur sonar berkaitan.

Kepulangannya ke perkhidmatan yang dijangka sekitar September 2026 akan memulihkan sebuah kapal selam berprestasi tinggi, tetapi rancangan menyahaktifkannya pada 2031 mengehadkan pulangan strategik daripada program pembaikan yang mahal dan rumit secara teknikal.

Persaraan itu mencerminkan jangka hayat perkhidmatan kira-kira 33 tahun, bukannya penilaian segera terhadap kerelevanan tempurnya, sekali gus memperlihatkan bagaimana had reaktor, usia badan kapal, kos penyelenggaraan dan keperluan peningkatan menentukan struktur kekuatan.

Selepas Connecticut bersara, Tentera Laut Amerika perlu mengagihkan misi peperangan antikapal selam laut dalam kepada kelas Virginia yang turut melaksanakan serangan darat, pengawasan, operasi khas, peperangan permukaan dan pengumpulan risikan strategik.

Reka bentuk kelas Virginia menggunakan teknologi kesenyapan dan penderia berasaskan Seawolf, namun peranan pelbagai misinya mencerminkan kompromi terancang antara kemampuan kos, operasi pesisir, fleksibiliti muatan, daya tahan serta pengeluaran bersiri.

Kapal Virginia terkemudian yang dilengkapi Virginia Payload Module menawarkan kapasiti peluru berpandu krus lebih besar untuk menggantikan kapal selam peluru berpandu kelas Ohio, sekali gus mengalihkan sebahagian armada serangan kepada peranan menyerupai SSGN.

Perubahan itu memperkukuh pilihan serangan darat konvensional, tetapi turut mewujudkan persaingan antara penugasan sebagai platform peluru berpandu dengan misi tradisional pemburu-pemusnah ketika pemerintah operasi sudah meminta lebih banyak kapal daripada jumlah yang tersedia.

Perolehan kelas Virginia Block VII yang dirancang sekitar tahun fiskal 2030–2031 akan meneruskan pengeluarannya sehingga awal 2040-an, sekali gus menjadikan Virginia penghubung utama antara armada semasa dengan SSN(X) yang tertangguh.

Bagaimanapun, penambahan kapal Virginia tidak mampu menyelesaikan segera masalah ketersediaan apabila kelewatan pembinaan, penyelenggaraan berpanjangan, kekurangan tenaga mahir, kesesakan rantaian bekalan dan limbungan awam terbeban terus mengehadkan penyerahan aset kepada pemerintah operasi.

Ukuran sebenar kekuatan bukan sekadar jumlah inventori, tetapi bilangan kapal selam berkelebihan akustik yang mampu dikerahkan serentak, mengekalkan rondaan jarak jauh, memuatkan semula senjata, menukar kru dan kembali beroperasi tanpa menambah hutang penyelenggaraan.

Kemerosotan Armada Kapal Selam Bertembung Kebangkitan China di Indo-Pasifik

Armada kapal selam serangan Amerika Syarikat merangkumi kira-kira 20 kapal kelas Los Angeles, tiga kelas Seawolf dan 26 kelas Virginia, namun jumlah sebenar berubah bergantung kepada status kapal yang menjalani penyelenggaraan panjang atau ditempatkan dalam kategori simpanan.

Persaraan kapal selam kelas Los Angeles yang semakin berusia dijangka mengatasi kadar penyerahan pengganti sehingga awal 2030-an apabila kapal sedia ada menghampiri had teras reaktor dan jangka hayat struktur antara tiga hingga empat dekad.

Pengisian semula bahan api reaktor dan pelanjutan hayat perkhidmatan sehingga tujuh kapal kelas Los Angeles boleh mengurangkan kemerosotan itu, tetapi setiap langkah memerlukan jaminan kejuruteraan, kapasiti limbungan, pembiayaan serta keadaan penyelenggaraan yang sesuai.

Perancangan semasa mengunjurkan kira-kira 47 kapal selam serangan pada tahun fiskal 2027, paras terendah 45 kapal pada 2030–2031 dan pemulihan beransur-ansur kepada 56 kapal menjelang tahun fiskal 2040.

Berdasarkan andaian semasa, Tentera Laut Amerika mungkin hanya mencapai sasaran 66 kapal selam pada 2050-an, menyebabkan permintaan operasi terus mengatasi kapasiti armada dan keupayaan mengekalkan penugasan sepanjang beberapa kitaran perancangan.

Kemerosotan itu berlaku serentak dengan unjuran bahawa China boleh memiliki kira-kira 70 kapal selam menjelang 2027 dan sekitar 80 buah pada 2035, termasuk semakin banyak kapal berkuasa nuklear serta kelas Type 095 yang berpotensi lebih senyap.

Jumlah kapal semata-mata tidak menentukan keunggulan tempur kerana keberkesanan operasi turut bergantung kepada latihan, kesenyapan akustik, persenjataan, penderia, sistem pemerintahan, geografi, penyelenggaraan dan kemahiran kru, namun kelebihan angka tetap menyediakan pilihan taktikal berterusan.

Armada China yang lebih besar boleh menyebarkan rondaan di perairan sekitar Taiwan, Laut China Selatan, laluan sempit strategik Pasifik Barat dan kawasan perlindungan kapal strategiknya, memaksa kapal selam Amerika meliputi lebih banyak sasaran pada jarak lebih jauh.

Kapal selam serangan nuklear Amerika pada masa sama perlu memburu kapal selam musuh, melindungi kumpulan tempur kapal induk, menembusi rangkaian sekatan akses, mengumpul risikan, menyerang kapal permukaan dan melancarkan serangan tepat dalam kemungkinan konflik Taiwan.

Walaupun Washington mengekalkan kelebihan kualitatif, kekurangan kehadiran hadapan boleh memendekkan tempoh amaran, melemahkan kapasiti lonjakan, mendedahkan laluan logistik dan mengehadkan operasi bawah permukaan berintensiti tinggi ketika beberapa krisis serantau berlaku serentak.

Kesesakan Industri Berubah Menjadi Kerentanan Operasi

General Dynamics Electric Boat dan HII Newport News merupakan satu-satunya limbungan Amerika yang mampu membina kapal selam berkuasa nuklear, sekali gus menumpukan pengeluaran strategik kepada sistem industri yang sudah menanggung beban serentak program Columbia dan Virginia.

Kapal selam peluru berpandu balistik kelas Columbia menerima keutamaan tertinggi kerana menyokong komponen maritim pencegahan nuklear Amerika, namun pembinaan setiap kapal dilaporkan memerlukan kira-kira 2.5 kali tenaga kerja berbanding sebuah Virginia.

Walaupun Kongres secara umumnya membiayai dua kapal selam kelas Virginia setiap tahun sejak tahun fiskal 2011, purata penyerahan sejak 2022 hanya sekitar 1.1 hingga 1.2 kapal, memperlihatkan jurang ketara antara peruntukan dan pengeluaran sebenar.

Penyerahan berterusan dua kapal setahun mungkin hanya dicapai sekitar 2032, sedangkan memenuhi keperluan Amerika dan pemindahan kapal menerusi AUKUS memerlukan kadar pengeluaran menghampiri 2.33 kapal selam kelas Virginia setiap tahun.

Kekurangan tenaga kerja memberi kesan besar kerana jurukimpal bertauliah nuklear, pereka, juruelektrik, jurupaip dan pegawai jaminan mutu memerlukan proses pengambilan, latihan, kelayakan serta pengalaman selama bertahun-tahun sebelum mampu menyumbang secara berkesan.

Kerapuhan pembekal memburukkan kekangan itu kerana komponen khusus lazimnya bergantung kepada sejumlah kecil pengeluar atau sumber tunggal, menyebabkan gangguan bekalan tuangan logam, sistem pendorongan, elektronik atau bahan badan tekanan boleh melambatkan keseluruhan pembinaan.

Pengubahsuaian kontrak bernilai US$76.6 bilion pada Julai 2026 bagi sembilan kapal selam Virginia Block VI dan lima kelas Columbia menyediakan kestabilan program, tetapi pembiayaan besar tidak mampu menghasilkan tenaga mahir serta infrastruktur secara serta-merta.

Kira-kira US$6.2 bilion yang dirancang bagi meningkatkan kapasiti industri, pembangunan tenaga kerja dan rantaian bekalan sepanjang tahun fiskal 2027–2031 boleh mempercepat pengeluaran, namun peningkatan penyerahan bergantung kepada pelaksanaan sebenar, bukan peruntukan semata-mata.

Penangguhan SSN(X) turut berisiko menyebabkan tenaga pereka kapal selam berpengalaman berpecah selepas aktiviti kejuruteraan Columbia berkurangan, mewujudkan jurang kepakaran yang boleh meningkatkan kos, melemahkan kematangan reka bentuk dan mengakibatkan kelewatan tambahan.

Asas industri kini menjadi sebahagian daripada medan persaingan kerana kadar pembinaan, keupayaan penyelenggaraan, ketahanan pembekal dan kesinambungan reka bentuk menentukan seberapa pantas perancangan strategik dapat diterjemahkan kepada kuasa tempur bawah permukaan.

(KLIK SINI): Amerika Bina Kapal Selam Virginia Rahsia Untuk Peperangan Dasar Laut

AUKUS, Kesiagaan dan SSN(X) Tentukan Imbangan Kuasa Bawah Permukaan

Tonggak Pertama AUKUS merancang pemindahan antara tiga hingga lima kapal selam kelas Virginia kepada Australia mulai sekitar tahun fiskal 2032, sekali gus menempatkan aset serangan nuklear bersekutu lebih hampir dengan kawasan operasi dan laluan maritim kritikal Indo-Pasifik.

Pengaturan itu boleh memperkukuh pencegahan bersama, meluaskan pilihan pangkalan hadapan, mengagihkan kapasiti penyelenggaraan dan merumitkan perancangan China, namun pemindahan ketika inventori Amerika menghampiri paras terendah akan meningkatkan tekanan jangka pendek terhadap ketersediaan kapalnya.

Unjuran kekuatan semasa dilaporkan tidak mengambil kira pemindahan berkenaan, bermakna paras minimum 45 kapal boleh merosot lagi kecuali pengeluaran dipercepat, jadual persaraan diubah atau aset Australia terus disepadukan dalam rancangan penugasan bersekutu.

Tahap kesiagaan turut menimbulkan cabaran serius kerana penyelenggaraan depot berpanjangan dan tempoh menunggu limbungan boleh menyebabkan 37 hingga 40 peratus armada serangan tidak tersedia, menjadikan kekuatan tempur boleh atur gerak jauh lebih kecil daripada inventori rasmi.

Sokongan terhadap kapal selam yang menunggu penyelenggaraan dilaporkan menelan kira-kira US$4.2 bilion sepanjang satu dekad tanpa menghasilkan penugasan, membuktikan bahawa kesesakan limbungan membawa kerugian kewangan serta menjejaskan peluang operasi secara langsung.

Keputusan Tentera Laut Amerika mengetepikan penyelenggaraan pascaujian pelayaran bagi USS Massachusetts pada 2026 memperlihatkan usaha mempercepat kemasukannya ke armada, namun kerja tertangguh boleh memindahkan risiko teknikal kepada kitaran penyelenggaraan berikutnya jika andaian awal tersasar.

SSN(X) dijangka memulihkan kelebihan akustik, kelajuan lebih tinggi, kapasiti muatan bilik torpedo lebih besar, tahap ketersediaan lebih baik serta penyepaduan dengan penderia autonomi jarak jauh dan sistem tanpa pemandu di lautan semakin dipertikaikan.

Anggaran kos SSN(X) antara kira-kira US$5.8 bilion hingga melebihi US$8 bilion bagi setiap kapal menuntut disiplin keperluan kerana kerumitan berlebihan boleh menjejaskan saiz armada, kadar pengeluaran dan kemampuan kewangan program.

Langkah sementara bergantung kepada pemaksimuman pengeluaran Virginia, pelanjutan hayat kapal Los Angeles yang sesuai, peningkatan keupayaan limbungan awam, pengukuhan pembekal, penggunaan sistem bawah air tanpa pemandu dan penugasan Seawolf kepada misi paling mencabar.

Persoalan utama ialah sama ada langkah itu mampu mengekalkan kelebihan bawah permukaan Amerika sehingga SSN(X) tiba kerana sebarang penangguhan lanjut akan menemukan armada lebih kecil dan berusia dengan kekuatan kapal selam China yang semakin besar pada 2040-an.