(DEFENCE SECURITY ASIA) — Ujian penerbangan peluru berpandu kuasi balistik Pralay pada 5 November 2026 membawa India selangkah lagi ke arah menempatkan sistem serangan konvensional bergerak yang berpotensi mengancam pangkalan udara, pertahanan udara dan hab logistik di dua medan sempadan yang dipertikaikan.

Pertubuhan Penyelidikan dan Pembangunan Pertahanan India (DRDO) melancarkan Pralay dari Pulau Dr APJ Abdul Kalam di luar pesisir Odisha, dengan data peralatan pemantauan di Chandipur menunjukkan penerbangan itu memenuhi semua sasaran ujian yang ditetapkan berdasarkan keperluan pengguna tentera.

Kementerian Pertahanan India menyatakan Pralay bakal memasuki perkhidmatan dalam masa terdekat, namun keupayaan operasinya bergantung pada penerimaan peluru berpandu oleh Tentera Darat dan Tentera Udara India, kelayakan kru pelancar serta penyepaduan unit tembakan dengan rangkaian penentuan sasaran di medan operasi.

Menteri Pertahanan India, Rajnath Singh, menyifatkan ujian itu sebagai “satu lagi pencapaian penting dalam memperkukuh keupayaan pertahanan tempatan India”, dengan nilai strategik program berkenaan bergantung pada kemampuan industri membekalkan peluru berpandu dan pelancar yang mencukupi untuk menyokong daya cegah konvensional di dua medan.

Jarak Pralay yang dilaporkan antara 150 hingga 500 kilometer memberi komander India pilihan untuk mengancam prasarana di belakang barisan hadapan pihak lawan, dengan jarak sebenar bagi sesuatu sasaran bergantung pada jenis kepala peledak, kedudukan pelancar dan profil penerbangan yang diperlukan.

Gabungan pelancar bergerak dengan trajektori lebih rendah serta keupayaan mengubah haluan ketika terbang memaksa pihak lawan mengambil kira beberapa kemungkinan lokasi pelancaran, selain menilai berapa banyak masa amaran yang boleh diberikan oleh rangkaian penderia selepas peluru berpandu dilancarkan.

Bagi Pakistan, keutamaan perancangan ialah menilai pendedahan prasarana tentera tetap yang menyokong operasi di sepanjang Garisan Kawalan (LoC), terutama apabila pergerakan dan bekalan pasukan bergantung pada sebilangan kecil pangkalan udara, pos pemerintahan atau pusat logistik.

Bagi China, kesan terhadap kedudukan tenteranya di sepanjang Garisan Kawalan Sebenar (LAC) bergantung pada muka bumi dan laluan jalan raya, kerana kawasan pergunungan mengehadkan pergerakan pelancar berat serta kenderaan yang membekalkannya ketika krisis di sempadan yang dipertikaikan.

Pralay menambah pilihan serangan konvensional India antara artileri roket Pinaka dengan peluru berpandu strategik Agni, di samping melengkapi peluru berpandu jelajah BrahMos menerusi profil penerbangan berbeza yang menuntut kaedah pengesanan dan pemintasan tersendiri daripada pertahanan udara pihak lawan.

Jarak penerbangan, altitud dan ukuran ketepatan tembakan di Odisha tidak didedahkan, sekali gus mengehadkan perbandingan dengan ujian terdahulu serta menyukarkan penilaian sama ada keadaan ujian itu mencerminkan muatan, trajektori dan kekangan yang bakal dihadapi unit peluru berpandu di lapangan.

Kejayaan pelancaran mengesahkan prestasi peluru berpandu dalam keadaan ujian yang ditetapkan, manakala serangan berterusan di medan operasi turut menuntut komunikasi yang berdaya tahan, maklumat sasaran terkini serta bekalan peluru gantian yang mudah dicapai tanpa menumpukan kenderaan sokongan di sekitar pelancar.

Kesan terhadap daya cegah di Asia Selatan akan lebih ketara apabila komander India mampu melancarkan serangan konvensional berulang kali dari kedudukan yang berselerak, suatu keupayaan yang bergantung pada jumlah rejimen yang boleh dikerah, bekalan peluru dan prestasi peluru berpandu itu sendiri.

(BACA) Filipina Pertimbang Peluru Berpandu Balistik Taktikal Pralay Buatan India Hadapi Ketegangan di Laut China Selatan

Apa yang Dibuktikan Ujian Pralay pada November

Pelancaran terbaharu berlangsung kira-kira jam 11.10 pagi waktu India dengan disaksikan wakil angkatan tentera, industri dan DRDO, sebagai sebahagian daripada penilaian pengguna untuk menguji prestasi sistem berkenaan berdasarkan keperluan tentera sebelum ia memasuki perkhidmatan.

Peralatan pemantauan di Lapang Sasar Ujian Bersepadu Chandipur merakam data yang mengesahkan objektif ujian dipenuhi dalam lingkungan yang ditetapkan, manakala ambang prestasi berangka yang diperlukan untuk penilaian teknikal bebas tidak diumumkan.

Kawalan trajektori dan perubahan haluan ketika penerbangan yang dilaporkan selaras dengan reka bentuk kuasi balistik Pralay, namun butiran awam masih terhad untuk menilai kesannya terhadap keupayaan rangkaian pertahanan tertentu mengekalkan jejak sasaran dan memandu peluru berpandu pemintas.

Ujian sulung pada Disember 2021 dan tembakan susulan pada November 2023 membina rekod pembangunan sebelum penilaian pengguna, sekali gus membolehkan prestasi sistem panduan dan kawalan penerbangan dinilai berdasarkan beberapa pelancaran yang menguji keperluan berbeza.

Dua ujian berturut-turut pada Julai 2025 menilai jarak tembakan minimum dan maksimum, perbezaan yang penting kerana sesebuah bateri peluru berpandu perlu mampu mencapai sasaran berhampiran dan jauh dari kedudukan pelancaran yang sesuai dalam sektor sama.

Pelancaran dua peluru berpandu berturut-turut daripada sebuah pelancar pada Disember 2025 memperlihatkan keupayaan tembakan salvo, dengan sela masa antara pelancaran menentukan sejauh mana jejak kedua-duanya muncul serentak pada penderia pertahanan dan seberapa cepat pelancar menghabiskan peluru yang tersedia.

Rakaman menunjukkan Pralay dilancarkan secara menegak daripada kenderaan pengangkut, penegak dan pelancar (TEL), namun tempoh persediaan, kelajuan beredar selepas tembakan dan usaha yang diperlukan untuk mengisi semula peluru masih perlu dinilai dalam keadaan lapangan.

Kejayaan ujian itu membawa Pralay lebih hampir ke peringkat kemasukan perkhidmatan, manakala tahap kesiagaan bergantung pada penerimaan peluru dan pelancar keluaran bersiri, kelayakan kru serta latihan pengerahan bersama pasukan penentuan sasaran dan sokongan logistik.

Zon bahaya ruang udara kira-kira 595 kilometer yang dikenal pasti sebelum ini hanya memberikan petunjuk terhad mengenai jarak sebenar penerbangan November kerana kawasan keselamatan boleh melangkaui laluan yang dirancang atau titik hentaman.

Siri ujian itu memperlihatkan keupayaan menembak pada pelbagai jarak dan melancarkan lebih daripada satu peluru berpandu menggunakan kenderaan sama, manakala ketahanan semasa pengerahan dan kebolehpercayaan antara kelompok pengeluaran masih perlu dibuktikan menerusi operasi unit tembakan secara berterusan.

(BACA) India Perlengkap Pesawat Pejuangnya Dengan Peluru Berpandu Ballistik Air LORA Buatan Israel

Bagaimana Pralay Menyukarkan Pertahanan Peluru Berpandu Balistik

Pralay menggunakan bahan dorong pepejal dan disimpan dalam kanister bagi memudahkan pengangkutan serta persediaan pelancaran, sekali gus membolehkan unit yang dikerah secara berselerak membawa peluru bersama pelancar apabila berpindah mengikut keadaan laluan, liputan sasaran dan risiko dikesan.

Trajektori yang lebih rendah dan mendatar boleh memendekkan tempoh amaran apabila muka bumi dan ufuk radar melindungi sebahagian laluan penerbangan, sekali gus meningkatkan kebergantungan pihak lawan pada penderia hadapan dan perkongsian data penjejakan untuk mengira penyelesaian tembakan dalam masa terhad.

Perubahan haluan semasa penerbangan boleh mengurangkan ketepatan ramalan berdasarkan jejak radar awal, manakala perubahan haluan pada fasa akhir boleh memaksa sistem pemintas mengira semula titik pertemuan, bergantung pada kedudukan penderia, kadar kemas kini data dan prestasi pemintas.

Kelajuan fasa akhir yang dilaporkan sekitar Mach 5 hingga Mach 6 boleh memendekkan masa untuk pemintasan, manakala gabungan kelajuan dan keupayaan mengubah haluan bagi setiap tembakan bergantung pada muatan, trajektori serta baki tenaga peluru berpandu.

Pralay menggabungkan navigasi inersia dengan sistem panduan fasa akhir yang dilaporkan dapat mengurangkan jarak tersasar, sekali gus meningkatkan peluang mengenai sasaran kecil seperti radar, pusat komunikasi atau kemudahan lapangan terbang yang menjadi tumpuan operasi lebih luas.

Jejari kebarangkalian sisihan (CEP) di bawah 10 meter ialah angka ketepatan reka bentuk yang dilaporkan, dengan nilainya kepada perancang operasi bergantung pada kebolehulangan prestasi itu merentas pelbagai muatan, jenis sasaran dan profil penerbangan dalam keadaan yang menyukarkan navigasi atau pemerolehan sasaran pada fasa akhir.

Pilihan kepala peledak serpihan, penembus dan pemusnah landasan membolehkan Pralay digunakan terhadap peralatan terdedah, kemudahan terlindung atau operasi lapangan terbang, dengan kesan sebenar bergantung pada kesesuaian kepala peledak, ketersediaan prasarana gantian serta kepantasan pemulihan.

Jarak dan muatan perlu dinilai bersama kerana konfigurasi yang dilaporkan mampu membawa muatan kira-kira 1,000 kilogram sejauh 350 kilometer memberikan pilihan operasi berbeza berbanding konfigurasi bermuatan lebih ringan yang boleh menghampiri 500 kilometer.

Dongfeng-12 China, Iskander-M Rusia dan Precision Strike Missile Amerika Syarikat mencerminkan permintaan terhadap keupayaan serangan konvensional bergerak di medan operasi, dengan perbandingan turut bergantung pada kapasiti pelancar, pemerolehan sasaran dan risiko pemintasan selain jarak dan kelajuan.

Langkah tindak balas merangkumi liputan penderia yang bertindih dan pemintasan berlapis, selain perlindungan pasif seperti penyebaran aset, pengukuhan kemudahan dan penyediaan kemudahan gantian bagi memastikan operasi tentera dapat diteruskan apabila peluru berpandu mengenai sasaran.

Rantaian Logistik di Sebalik Pasukan Peluru Berpandu Bergerak India

Pelancar dua kanister Pralay yang dipamerkan pada perarakan Hari Republik India 2025 membawa dua peluru sedia dilancar pada sebuah kenderaan, memberikan fleksibiliti dalam pembahagian tembakan awal, manakala keupayaan meneruskan tembakan salvo bergantung pada rantaian bekalan semula.

Kenderaan TEL berat boleh berpindah antara kedudukan tembakan yang sesuai, namun saiznya dan kebergantungan pada laluan yang boleh dilalui mengehadkan kebebasan itu, khususnya apabila muka bumi, kapasiti jalan dan pergerakan pasukan lain menyempitkan pilihan komander.

Kanister memudahkan pengendalian dan penyimpanan peluru berpandu dalam keadaan sedia guna, manakala pengangkutan peluru, pengisian semula, penyelenggaraan kenderaan dan komunikasi masih perlu diselaraskan antara unit yang berselerak bagi memastikan serangan boleh dilancarkan berulang kali.

Berpindah segera selepas pelancaran boleh mengurangkan pendedahan kepada serangan balas, dengan kebolehmandirian semasa perpindahan berulang bergantung pada pilihan laluan serta keupayaan pihak lawan mengaitkan pergerakan pelancar dengan kenderaan sokongan untuk menjangka kedudukan baharu unit tembakan.

Kelulusan bagi sebuah rejimen Tentera Darat membuka jalan kepada penubuhan formasi peluru berpandu, manakala kelulusan yang dilaporkan bagi 120 peluru berpandu Tentera Udara menunjukkan keperluan berasingan yang bergantung pada penghantaran, agihan pelancar dan jumlah peluru tersedia untuk operasi.

Penggunaan Pralay oleh kedua-dua cabang tentera menimbulkan persoalan tentang kuasa menetapkan sasaran dan pembahagian peluru, kerana jenis peluru berpandu yang sama boleh memenuhi keutamaan operasi berbeza walaupun kedua-duanya bergantung pada pengeluaran, penyelenggaraan, latihan dan pengurusan stok yang saling berkait.

Research Centre Imarat di Hyderabad mengetuai pembangunan bersama makmal DRDO, manakala Bharat Dynamics Limited menghasilkan sistem itu, memberi India asas untuk menambah bekalan dari dalam negara mengikut kadar pengeluaran bersiri, kawalan mutu dan ketersediaan peluru gantian.

Stok terhad mendorong keutamaan kepada misi yang paling memerlukan masa amaran singkat dan ketepatan tinggi, manakala simpanan lebih besar membolehkan India menyerang semula kemudahan yang telah dipulihkan atau bertindak di sektor kedua yang turut menghadapi tekanan.

Penyebaran pelancar boleh menyukarkan pengawasan pihak lawan, namun manfaatnya berkurang jika peluru gantian, pasukan penyelenggaraan atau rangkaian perintah masih tertumpu kerana gangguan terhadap beberapa aset sokongan sahaja boleh menjejaskan kapasiti tembakan pelancar yang dikerah di kawasan lebih luas.

Kematangan operasi Pralay akan lebih jelas apabila latihan lapangan menunjukkan seberapa pantas unit boleh berpindah, menerima data sasaran dan kembali bersedia selepas menembak, kerana sela masa itu menentukan kadar serangan yang dapat dikekalkan ketika krisis berpanjangan.

Bagaimana Pralay Mengubah Imbangan Ketenteraan India dengan China dan Pakistan

Di sepanjang Garisan Kawalan (LoC), peluru berpandu konvensional bergerak seperti Pralay boleh menambah bilangan kemudahan tentera Pakistan yang terdedah kepada serangan, sekali gus meningkatkan kepentingan penyebaran pesawat, penyediaan saluran komunikasi alternatif dan penggunaan kemudahan logistik gantian untuk menyokong pasukan hadapan.

Kesan terhadap operasi udara Pakistan bergantung pada berapa lama kerosakan landasan atau kemudahan sokongan boleh mengganggu penerbangan misi, kerana keupayaan membaiki landasan dan menggunakan pangkalan alternatif boleh memendekkan gangguan walaupun peluru berpandu mengenai sasaran.

Di sepanjang Garisan Kawalan Sebenar (LAC), liputan sebenar Pralay bergantung pada kedudukan tembakan yang boleh dicapai pelancar berat dan kenderaan sokongan India, menjadikan logistik di kawasan tanah tinggi sama pentingnya dengan jarak antara sasaran dan sempadan.

Sasaran dalam lingkungan jarak Pralay mungkin kurang bernilai jika fungsinya mudah dipindahkan, manakala kemudahan yang kurang menonjol tetapi mempunyai sedikit pengganti boleh menjadi lebih penting kerana kehilangannya mampu mengganggu pemerintahan, pengawasan atau bekalan di seluruh sektor operasi.

China dan Pakistan sama-sama mempunyai sebab untuk memperkukuh amaran awal dan perlindungan pasif, namun perbezaan liputan penderia, muka bumi dan prasarana di kedua-dua medan bermakna keberkesanan Pralay perlu dinilai secara berasingan di setiap sempadan.

Penggunaan Pralay bersama BrahMos boleh menyukarkan perancangan pertahanan kerana peluru berpandu balistik dan peluru berpandu jelajah menuntut kaedah pengesanan dan pemintasan yang berbeza, manakala keberkesanan serangan gabungan bergantung pada penyelarasan waktu, pemilihan sasaran dan aturan pemerintahan unit tembakan.

Cadangan penubuhan Pasukan Roket Bersepadu boleh membolehkan India mengagihkan Pralay, BrahMos, Nirbhay dan Pinaka mengikut keperluan setiap medan, asalkan struktur pemerintahannya mampu menyelaraskan keutamaan antara cabang tentera serta penggunaan senjata yang berbeza dari segi jarak, profil penerbangan dan kesan terhadap sasaran.

Jika krisis tercetus serentak di kedua-dua medan, India perlu membahagikan pelancar dan peluru berpandu antara tuntutan yang bersaing, manakala pertambahan bilangan sasaran dalam jangkauan akan menyukarkan keputusan mengenai stok simpanan, penghantaran bantuan dan kesan ketenteraan yang perlu diutamakan di setiap medan.

Sistem Nasr Pakistan menggariskan pentingnya membezakan pilihan serangan konvensional Pralay daripada pengerahan peluru berpandu yang membawa isyarat nuklear, kerana tafsiran pihak lawan terhadap sesuatu pelancaran bergantung pada keadaan krisis dan sistem ketenteraan yang dipercayainya terancam.

Kesan serantau boleh muncul sebelum pengerahan Pralay selesai kerana perlindungan prasarana dan penyebaran aset tentera memerlukan persediaan awal, namun tindak balas China dan Pakistan bergantung pada sejauh mana jadual penghantaran India diyakini serta kemampuan India mengekalkan pengerahan pelancarnya di lapangan.

Daya Cegah Konvensional dan Risiko Peningkatan Konflik

Pralay memberi New Delhi pilihan untuk menunjukkan bahawa India mampu menyerang sasaran ketenteraan jauh di belakang barisan hadapan, manakala pihak lawan akan menilai niat India berdasarkan pergerakan pelancar, pengerahan pasukan lain dan sasaran yang dipercayainya terdedah.

Pelancar bergerak boleh mengubah kedudukan tanpa melepaskan tembakan, menjadikan pergerakannya satu bentuk isyarat ketenteraan, namun penyebaran yang bertujuan melindungi bateri peluru berpandu India boleh ditafsirkan di seberang sempadan sebagai persediaan untuk melancarkan serangan dalam masa terdekat.

Pusat pemerintahan, pemasangan radar dan pangkalan udara mempunyai fungsi berbeza, maka risiko peningkatan konflik bergantung sebahagiannya pada sama ada kemudahan yang disasarkan menyokong operasi setempat atau dianggap penting kepada pemerintahan negara, amaran strategik atau kebolehmandirian pasukan nuklear.

Reka bentuk konvensional Pralay memperluas pilihan serangan India di bawah ambang penggunaan senjata nuklear, namun tempoh amaran yang singkat selepas pelancaran peluru berpandu balistik jarak dekat mengehadkan masa untuk menilai sasaran dan membezakan serangan terhad daripada permulaan operasi lebih besar.

Daya cegah konvensional yang meyakinkan bergantung pada keupayaan mencapai sasaran dan menghasilkan kesan ketenteraan yang berkekalan, sekali gus menjadikan jumlah peluru simpanan, ketepatan penentuan sasaran dan kemampuan pihak lawan membaiki atau memindahkan fungsi kritikal sebagai pertimbangan utama.

Perbezaan antara kejayaan ujian dengan keupayaan tempur paling penting ketika krisis, apabila pemimpin politik mungkin menganggap pilihan serangan sudah tersedia sedangkan komander hanya boleh melaksanakannya jika unit pelancar bersedia, saluran komunikasi terjamin dan sasaran disahkan.

Rancangan yang dilaporkan untuk menambah jarak dan membangunkan varian lancaran udara menimbulkan persoalan tersendiri mengenai liputan dan pengerahan, manakala perubahan kedudukan tentera dalam masa terdekat bergantung pada kemampuan India menempatkan sistem lancaran darat yang diuji itu dalam unit Tentera Darat dan Tentera Udara yang beroperasi.

Penghantaran peluru berpandu, pembentukan unit yang dilengkapi sistem dan latihan yang menyepadukan pergerakan pelancar dengan penentuan sasaran serta bekalan semula ialah petunjuk utama pengerahan, kerana setiap perkembangan menandakan kemajuan daripada perolehan kepada kesiagaan untuk beroperasi dalam keadaan perang.

Selagi rangkaian operasi itu belum terbukti, penilaian imbangan ketenteraan serantau perlu membezakan tekanan yang timbul daripada kemungkinan serangan tepat menggunakan pelancar bergerak dengan kemampuan sebenar untuk menyerang berulang kali prasarana yang boleh dibaiki, disebarkan atau dipertahankan oleh pihak lawan.

Ujian penerbangan November membawa Pralay lebih hampir untuk memasuki perkhidmatan, namun kesan jangka panjangnya terhadap kedudukan India berdepan China dan Pakistan bergantung pada kemampuan India membina pasukan peluru berpandu bergerak yang mampu mengekalkan serangan konvensional di bawah pemerintahan bersama.

Peluru Berpandu Pralay India — Spesifikasi Teknikal

 

Ujian November 2026
Ujian penerbangan bagi penilaian pengguna pada 5 November 2026 memenuhi semua objektif yang ditetapkan, membawa Pralay selangkah lagi ke arah memasuki perkhidmatan. Jarak penerbangan, altitud maksimum, kelajuan fasa akhir dan ukuran ketepatan masih belum didedahkan.