(DEFENCE SECURITY ASIA) — Pesawat tentera China dan Russia beroperasi berhampiran Jepun selama empat hari berturut-turut dari 20 hingga 23 Oktober 2026, mencetuskan pengerahan pesawat pejuang setiap hari ketika tentera Jepun dan Amerika Syarikat menjalani latihan mempertahankan rantaian kepulauan barat daya negara itu.

Kegiatan itu membabitkan tiga penerbangan pesawat Y-9 China dan dua penerbangan IL-20 Russia, membuka ruang pengumpulan risikan ketika latihan Keen Sword 27 berlangsung, namun tiada bukti bahawa Beijing dan Moscow menyelaraskan misi berkenaan atau menceroboh ruang udara kedaulatan Jepun.

Kepentingan strategiknya terletak pada pertindihan antara kegiatan pengawasan dengan latihan ketenteraan, kerana latihan berskala besar boleh mendedahkan aktiviti radar, corak komunikasi, urutan pengerahan dan keperluan sokongan yang menghubungkan pasukan di pulau berasingan menjadi kekuatan pertahanan bersepadu.

Pesawat China menggunakan Selat Miyako dan kawasan operasi berhampiran di Laut China Timur, manakala pesawat Russia menghampiri perairan luar Wilayah Shimane, mewujudkan keperluan pemantauan Jepun di kawasan berasingan tanpa membuktikan kewujudan operasi bersama terhadap pertahanannya.

Bagi pemerintah tentera Jepun, keutamaan segera ialah mengenal pasti dan memantau pesawat terbabit, tetapi cabaran lebih besar ialah mengekalkan kesiagaan apabila penerbangan berulang menambah keperluan sorti pejuang, penyelenggaraan dan perhatian pemerintah ketika latihan serta pengerahan sekutu sedang berlangsung.

Keen Sword 27, yang dijadualkan berlangsung dari 19 hingga 29 Oktober, menghimpunkan kira-kira 45,000 anggota Jepun dan antara 11,000 hingga 12,000 tentera Amerika Syarikat, sekali gus membuka peluang pemerhatian kepada pesawat yang mampu memantau pancaran elektromagnet serta corak pergerakan tentera.

Sumbangan Jepun yang dirancang merangkumi kira-kira 260 pesawat, 40 kapal dan ribuan kenderaan, menghubungkan pertahanan udara, operasi maritim serta pengukuhan pasukan di kepulauan melalui rangkaian logistik yang keterlihatannya boleh menjadi sama penting dengan sistem persenjataan yang diuji.

Maklumat penerbangan yang tersedia memperincikan laluan dan tindak balas Jepun, tetapi tidak mendedahkan hasil risikan, jarak tepat, altitud atau prestasi penderia, menyebabkan tiada asas kukuh untuk menyimpulkan bahawa pesawat terbabit menembusi rangkaian sulit atau memperoleh maklumat yang mampu menjejaskan rancangan operasi sekutu.

Bagaimanapun, DSA menilai pengawasan berulang berhampiran latihan besar berpotensi menyokong usaha risikan jangka panjang melalui perbandingan antara aktiviti rutin dengan keadaan kesiagaan tinggi, dengan syarat penderia mengesan pancaran berguna dan penganalisis mampu mentafsir maklumat yang diperoleh.

Perbezaan antara pemerhatian dengan kelebihan operasi yang terbukti perlu dikekalkan, kerana pengesanan pancaran radar atau penjejakan pergerakan pesawat tidak semestinya mendedahkan koordinat cukup tepat untuk serangan, prosedur perang, ketahanan sistem pemerintahan atau keupayaan pasukan bertahan ketika diserang.

Kritikan Beijing mengaitkan latihan itu dengan kemungkinan konflik membabitkan Taiwan dan hala tuju ketenteraan Jepun, tetapi pendirian politik berkenaan tidak dengan sendirinya membuktikan niat agresif sekutu atau menjelaskan objektif khusus pesawat China yang beroperasi berhampiran.

Perkembangan itu memperlihatkan persaingan untuk mempamerkan keupayaan dan menilai kemampuan pihak lawan, dengan sekutu menunjukkan pertahanan kepulauan sementara pengawasan berhampiran berpotensi mengukur pelaksanaannya, walaupun niat sebenar, keberkesanan pengumpulan risikan dan penggunaan hasilnya masih belum dapat dipastikan.

(BACA) Peluru Berpandu Type 25 Jepun Beri Cabaran Baharu kepada Armada Laut China

Penerbangan Y-9 Letakkan Selat Miyako Dalam Tumpuan Risikan

Pada 20 Oktober, sebuah pesawat peronda Y-9 China melintasi ruang antara pulau utama Okinawa dengan Miyako-jima menuju Lautan Pasifik dan meneruskan penerbangan ke perairan luar Amami Oshima sebelum berpatah balik melalui koridor sama ke arah tanah besar China.

Sebuah lagi pesawat risikan Y-9 beroperasi pada sebelah petang antara perairan selatan Kepulauan Danjo dengan barat laut Okinawa, menunjukkan kegiatan hari itu membabitkan dua laluan berbeza dan bukannya dua pesawat yang mengikuti corak penerbangan sama ke Pasifik.

Pada 21 Oktober, sebuah pesawat risikan Y-9 sekali lagi melintasi ruang Okinawa–Miyako menuju perairan luar Amami Oshima sebelum kembali, mengulangi penggunaan koridor yang menghubungkan Laut China Timur dengan kawasan operasi di luar rantaian kepulauan barat daya Jepun.

Kedudukan Selat Miyako penting kerana menghubungkan pergerakan laut dan udara merentasi rantaian kepulauan itu, membolehkan platform pengawasan memerhatikan laluan berkaitan pengerahan sekutu sambil memperlihatkan keupayaan China mengekalkan kehadiran tentera di koridor transit yang sudah digunakan secara berulang.

Pasukan Pertahanan Udara Barat Daya Jepun mengerahkan pesawat pejuang sebagai tindak balas, menambah tugas pengenalpastian dan pemantauan ketika latihan berlangsung serta menunjukkan bagaimana kegiatan pengawasan boleh mencetuskan tuntutan operasi walaupun pesawat asing kekal di luar ruang udara wilayah tanpa pertempuran.

Keluarga pesawat Y-9 merangkumi pelbagai varian ketenteraan, termasuk rondaan maritim dan risikan elektronik, menyebabkan pengenalpastian jenis pesawat sahaja tidak mencukupi untuk menentukan persamaan konfigurasi penderia, keutamaan pengumpulan maklumat atau kesan operasi bagi ketiga-tiga penerbangan China berkenaan.

Pesawat peronda pada 20 Oktober dilaporkan mempunyai juluran pengesan anomali magnet di bahagian belakang dan radar bawah muncung, tetapi ciri itu tidak membuktikan pengesanan kapal selam, penjejakan kapal tertentu atau pelaksanaan misi sama seperti varian risikan.

Pesawat risikan elektronik berpotensi merekodkan ciri pancaran radar ketika latihan, manakala konfigurasi rondaan maritim mungkin menumpukan pemerhatian berbeza, menjadikan perbezaan peralatan penting untuk menilai kemungkinan tugas tanpa menganggap kewujudan penderia sebagai bukti kejayaan pengumpulan risikan.

Penerbangan berulang berpotensi membolehkan perbandingan kegiatan sepanjang beberapa fasa latihan, tetapi keberkesanannya bergantung pada liputan penderia, kedudukan relatif pesawat dengan sasaran dan pancaran yang tersedia, sedangkan ringkasan penerbangan tidak menyediakan butiran mencukupi untuk mengukur hasil pengumpulan.

Bagi rantau Indo-Pasifik, implikasinya ialah koridor yang menyokong pergerakan tentera rutin turut membuka peluang pemerhatian berhampiran kawasan latihan sekutu, memerlukan perancang mengimbangi risiko pendedahan corak pengerahan dengan keperluan melatih pertahanan serantau yang berkesan dan boleh dipercayai.

(BACA) Jepun Lancar Kapal Selam Shōgei Ketujuh, Perdebatan Nuklear Bayangi Strategi Pasifik

Misi IL-20 Russia Luaskan Beban Pemantauan Jepun

Pada 22 Oktober, sebuah pesawat risikan IL-20 Russia merentasi Laut Jepun menuju perairan luar Wilayah Shimane sebelum berpatah balik, meluaskan kegiatan pengawasan minggu itu daripada laluan barat daya Jepun ke kawasan maritim di sebelah barat Honshu.

Penerbangan IL-20 kedua mengikuti corak hampir sama pada 23 Oktober, mengekalkan kehadiran Russia selama dua hari berturut-turut dan memerlukan tindak balas tambahan Jepun, walaupun maklumat tersedia tidak menunjukkan pencerobohan ruang udara atau konfrontasi melangkaui pengenalpastian dan pemantauan.

Pesawat pejuang Pasukan Pertahanan Udara Utara dan unit lain bertindak balas terhadap misi Russia itu, menunjukkan bahawa kawasan tanggungjawab organisasi yang mengerahkan tindak balas tidak semestinya menggambarkan lokasi paling selatan yang dicapai pesawat asing sepanjang penerbangannya.

IL-20, yang menggunakan nama pelaporan NATO “Coot”, dikaitkan dengan pengumpulan risikan elektronik dan isyarat, menjadikan pancaran radar, aktiviti komunikasi serta ciri elektromagnet antara sasaran berpotensi, walaupun sasaran sebenar dan hasil misi berkenaan masih belum diketahui.

Operasi menuju barat Honshu menawarkan sudut pemerhatian berbeza daripada penerbangan China berhampiran Okinawa, berpotensi meluaskan kegiatan tentera yang dapat diperhatikan tanpa membuktikan bahawa pengendali Russia dan China berkongsi arahan misi, maklumat sasaran atau hasil risikan.

Penerbangan IL-20 terdahulu menuju perairan luar Kyoto pada 17 Oktober memberikan konteks kepada corak operasi Russia, tetapi maklumat tersedia tidak membuktikan bahawa semua misi itu sebahagian kempen pemantauan latihan yang sama atau mempunyai objektif risikan serupa.

Dari sudut kesiagaan, keperluan serentak di beberapa laluan boleh merumitkan penjadualan kerana pesawat, kru dan keupayaan penyelenggaraan perlu menyokong pemantauan berterusan ketika pasukan lain menjalani latihan, namun tahap gangguan operasi yang mungkin berlaku tidak diperincikan.

Keadaan itu lebih tepat dilihat sebagai persoalan pengurusan kekuatan berbanding bukti keletihan operasi, kerana rekod pengerahan pejuang hanya mengesahkan tindak balas tanpa menjelaskan tempoh sorti, ketersediaan pesawat, penggiliran kru, sokongan atau kapasiti simpanan untuk misi tambahan.

Kehadiran Russia juga tidak membuktikan hubungan operasi secara langsung dengan Taiwan, kerana laluan IL-20 di Laut Jepun sahaja tidak dapat menentukan sama ada keutamaannya ialah latihan sekutu, pertahanan Jepun atau keperluan risikan serantau yang lebih luas.

Implikasi strategiknya ialah peluasan persekitaran pengawasan di sekitar kepulauan Jepun, apabila kegiatan China dan Russia secara berasingan boleh meningkatkan beban pemantauan terkumpul walaupun tanpa penyelarasan, pemerintahan bersama atau bukti bahawa mana-mana pihak memperoleh kelebihan risikan yang menentukan.

Keen Sword Dedahkan Keperluan Logistik Pertahanan Kepulauan

Penekanan Keen Sword terhadap pertahanan udara dan peluru berpandu, operasi amfibia, kegiatan maritim serta logistik menjadikan latihan itu lebih daripada sekadar pameran aset, kerana keberkesanannya bergantung pada keupayaan menghubungkan pasukan yang tersebar melalui sistem pemerintahan, pergerakan dan sokongan yang berfungsi.

Latihan di kepulauan barat daya, Kyushu, Okinawa dan perairan sekitarnya mewujudkan beberapa tumpuan aktiviti yang berpotensi mendedahkan hubungan antara lokasi pengerahan dengan pergerakan sokongan, sambil membolehkan pasukan sekutu berlatih dalam persekitaran geografi yang perlu mereka pertahankan.

Latihan membaiki kerosakan lapangan terbang penting bagi mengekalkan operasi udara, tetapi pemerhatian terhadap kerja pemulihan landasan tidak semestinya mendedahkan kemampuan sebenar ketika perang, khususnya apabila serangan berulang, gangguan komunikasi atau kelewatan bekalan bahan kritikal menjejaskan usaha pembaikan.

Pengerahan peluru berpandu permukaan ke kapal Type 25 Jepun ke luar pangkalannya di Kumamoto bagi latihan prosedur tanpa penembakan memperlihatkan perbezaan antara memiliki jangkauan jauh dengan keupayaan operasi sebenar, kerana pergerakan, penempatan dan sokongan mesti berfungsi sebelum kelebihan jarak dapat dimanfaatkan.

Jangkauan yang dilaporkan sekitar 1,000 kilometer memberikan kepentingan strategik kepada pengerahan itu, namun ketiadaan rancangan penembakan langsung bermakna latihan berkenaan tidak dapat mengesahkan prestasinya secara bebas atau membuktikan keseluruhan proses serangan terhadap sasaran maritim dalam persekitaran yang dipertahankan.

Pelancar NMESIS Amerika Syarikat di Yonaguni, kira-kira 110 kilometer dari Taiwan, menambah keupayaan menyekat pergerakan maritim, tetapi nilai strategiknya bergantung pada penyepaduan dengan pengawasan, sistem pemerintahan dan sokongan berterusan, bukannya semata-mata kedudukan pulau itu yang berhampiran Taiwan.

Sistem pertahanan udara jarak dekat MADIS dan radar TPS-80 yang mengiringinya memperlihatkan rangkaian sokongan bagi pengerahan peluru berpandu, kerana melindungi unit yang tersebar serta mengekalkan kesedaran situasi setempat ialah keperluan operasi yang berbeza daripada kemampuan melancarkan senjata antikapal.

Sistem sokongan itu turut menghasilkan jejak elektromagnet dan logistik yang berpotensi dikesan, membuka ruang untuk menilai bagaimana keupayaan tempur dibentuk, walaupun belum diketahui pancaran yang benar-benar dikesan pesawat pengawasan atau sama ada maklumat teknikal berguna berjaya diperoleh.

Operasi kapal induk di Laut Filipina dan penyertaan tentera laut pelbagai negara meluaskan dimensi maritim latihan, tetapi kehadiran mereka tidak membuktikan bahawa pesawat China atau Russia tertentu menjejaki kumpulan kapal induk atau mengekalkan penjejakan berterusan terhadap kapal permukaan sekutu.

DSA menilai pengajaran terpenting latihan itu ialah keupayaan mengekalkan kekuatan tempur yang tersebar, kerana pelancar, radar, pesawat dan kapal memerlukan bekalan semula serta penyelarasan untuk berfungsi secara berkesan, sedangkan pengawasan mungkin hanya mendedahkan sebahagian rangkaian tanpa menjelaskan keseluruhan daya tahannya.

Lonjakan Pengerahan Pejuang Uji Kemampanan Kesiagaan Jepun

Angka yang tersedia menunjukkan Jepun melaksanakan 442 pengerahan kecemasan pesawat pejuang sepanjang April hingga September 2026 berbanding 265 dalam tempoh sama tahun sebelumnya, meningkat kira-kira 67 peratus sebelum kegiatan penerbangan asing selama empat hari berturut-turut pada Oktober.

Pesawat China mencetuskan 285 tindak balas dan pesawat Russia sebanyak 152, manakala sebahagian kecil selebihnya dikaitkan dengan kegiatan lain, tetapi jumlah itu mengukur respons Jepun dan tidak boleh dianggap sebagai bilangan langsung pesawat asing atau misi yang dilaksanakan.

Tindak balas terhadap pesawat Russia meningkat daripada 59, manakala angka membabitkan China naik daripada 198, menunjukkan sumbangan berbeza kepada peningkatan keseluruhan tanpa membuktikan bahawa kedua-dua tentera sengaja mengenakan beban kewangan atau melemahkan kesiagaan pejuang Jepun menerusi penerbangan berulang.

Mengikut sektor, pengerahan di barat daya meningkat daripada 189 kepada 201, utara daripada 53 kepada 112, barat daripada 14 kepada 102 dan tengah daripada sembilan kepada 27, memperlihatkan pertambahan beban operasi yang tidak sekata di seluruh Jepun.

Lonjakan ketara di sektor barat penting dari sudut operasi kerana perubahan corak geografi boleh mengalihkan tumpuan keperluan kesiagaan, namun angka itu sahaja tidak menjelaskan pangkalan, skuadron atau organisasi penyelenggaraan yang menanggung pertambahan beban paling besar.

Setiap pengerahan tambahan boleh memerlukan bahan api, kerja penyelenggaraan dan ketersediaan kru, tetapi anggaran kos kewangan tidak dapat dibuat secara berasas kerana maklumat tersedia tidak memperincikan perbelanjaan mengikut jenis pesawat, jam penerbangan, keperluan servis atau peruntukan berkaitan.

Oleh itu, keperluan logistik turut merangkumi sokongan untuk mengekalkan tindak balas berterusan selain pengerahan latihan yang lebih ketara, manakala dakwaan bahawa pengawasan sudah merosotkan kesiagaan tempur Jepun memerlukan data ketersediaan aset dan sokongan operasi yang belum dikemukakan.

Penerbangan berulang juga berpotensi membuka ruang untuk memerhatikan corak tindak balas, tetapi jumlah pengerahan dan laluan anggaran tidak memperincikan masa pemintasan sehingga dapat membuktikan bahawa China atau Russia berjaya mengenal pasti ambang respons Jepun atau kelemahan yang boleh dieksploitasi.

Mengekalkan keupayaan pengenalpastian sambil mengawal pancaran elektromagnet menjadi pertimbangan penting dalam usaha menangkis risikan, kerana pertahanan ruang udara menghasilkan kegiatan yang boleh diperhatikan, namun maklumat tersedia tidak menjelaskan langkah kawalan pancaran Jepun atau sebarang perubahan prosedur operasi.

Bagi perancang ketenteraan, persoalan utama ialah sama ada tanggungjawab pemantauan dapat dikekalkan seiring latihan dan persediaan menghadapi kemungkinan krisis, suatu keseimbangan yang tidak boleh dinilai melalui jumlah sorti semata-mata tetapi semakin penting apabila kegiatan meningkat serentak di beberapa sektor.

Isyarat Strategik Tanpa Bukti Operasi Bersama

Pertindihan antara Keen Sword dengan penerbangan risikan berhampiran membentuk gambaran strategik yang jelas, tetapi keserentakan masa tidak membuktikan penyelarasan, manakala maklumat tersedia tidak mengaitkan misi China dan Russia melalui perancangan bersama atau kawalan operasi yang dikongsi.

Rondaan bersama pesawat pengebom sebelum ini memberikan konteks lebih luas kepada kerjasama ketenteraan China–Russia, tetapi menggunakan sejarah itu untuk melabelkan lima penerbangan berkenaan sebagai operasi gabungan akan mengaburkan perbezaan antara hubungan dua hala dengan bukti mengenai misi tertentu.

Piawaian pembuktian sama perlu diterapkan terhadap niat sekutu, kerana latihan pertahanan kepulauan menunjukkan persediaan ketenteraan tetapi tidak dengan sendirinya membuktikan konflik semakin hampir, keputusan campur tangan di Taiwan atau niat memulakan permusuhan terhadap China mahupun Russia.

Kritikan China yang menyifatkan latihan itu sebagai provokasi mencerminkan pendirian politik Beijing, sedangkan penilaian ketenteraan perlu meneliti keupayaan yang dikerahkan, lokasi operasi dan kegiatan latihan tanpa menerima atau menolak label berkenaan sebagai pengganti bukti mengenai tindakan sebenar.

Kegiatan dron China dan pergerakan kapal risikan berkaitan meluaskan konteks pengawasan, tetapi maklumat tersedia tidak membuktikan kewujudan rangkaian penderia bersepadu, liputan penjejakan berterusan atau struktur pemerintahan bersama yang menghubungkan aset terbabit dengan pesawat Y-9 berkenaan.

Perbezaan itu penting kerana peluang pengumpulan risikan hanya memberikan manfaat strategik apabila maklumat dapat diproses dan digunakan, sedangkan kehadiran pelbagai platform sahaja tidak membuktikan kejayaan penggabungan risikan, kesiapan penentuan sasaran atau keupayaan berkesan menangkis pengerahan sekutu.

Langkah perlindungan sekutu secara munasabah akan mengambil kira pendedahan komunikasi, urutan pengerahan dan corak sokongan, tetapi tiada aturan khusus diperincikan untuk membuktikan bahawa Jepun berjaya menyembunyikan susunan operasinya atau pesawat asing berjaya mengatasi langkah perlindungan risikan tersebut.

Ketiadaan pencerobohan ruang udara turut mengehadkan asas dakwaan peningkatan ketegangan, kerana pengerahan pejuang dan penerbangan pengawasan asing boleh mencerminkan persaingan kepentingan keselamatan tanpa membentuk serangan bersenjata, pemintasan misi serangan atau bukti persediaan melancarkan operasi tempur dalam masa terdekat.

Perubahan pada gambaran operasi berpunca daripada kegiatan pemerhatian yang berterusan berhampiran latihan, berpotensi membolehkan tentera asing menilai bagaimana keupayaan pertahanan kepulauan sekutu diterjemahkan kepada pengerahan sebenar, sambil memerlukan Jepun mengekalkan liputan pemantauan di beberapa laluan berasingan.

Bagi pemerhati pertahanan antarabangsa, persoalan berterusan ialah hubungan antara pengumpulan risikan dengan kemampanan postur ketenteraan, apabila kredibiliti pertahanan kepulauan Jepun bergantung pada sokongan berdaya tahan dan penyelarasan, sementara kesan operasi sebenar tekanan pengawasan China serta Russia masih belum terbukti.