(DEFENCE SECURITY ASIA) — Rusia menyerahkan satu lagi kelompok kereta kebal tempur utama T-90M Proryv baharu dan T-72B3M dinaik taraf dalam jumlah dirahsiakan, sekali gus memperkukuh angkatan perisainya untuk menghadapi peperangan dron serta konflik berintensiti tinggi.

Uralvagonzavod mengumumkan penyerahan itu pada 12 September 2026, sehari sebelum sambutan ulang tahun ke-80 Hari Anggota Kereta Kebal Rusia, yang menghubungkan keupayaan pengeluaran semasa dengan tradisi peperangan perisai negara berkenaan.

Walaupun jumlahnya tidak didedahkan, rakaman menunjukkan kereta kebal berkenaan diangkut menggunakan gerabak kereta api, membuktikan Rusia masih mampu menghasilkan platform baharu berkeupayaan tinggi sambil memulihkan aset perisai daripada simpanan.

Setiap kenderaan dilaporkan menjalani prosedur penerimaan kilang termasuk ujian pemanduan sekurang-kurangnya 100 kilometer, pemeriksaan sistem gerak, persenjataan, seni bina kawalan tembakan dan peralatan navigasi sebelum diserahkan kepada Tentera Darat Rusia.

Perubahan terpenting bukan sekadar penambahan keluli, sebaliknya seni bina perlindungan berlapis piawaian kilang yang dibangunkan bagi menghadapi dron pandangan orang pertama (FPV), peluru berkeliaran dan senjata serangan atas.

Kira-kira 200 perubahan reka bentuk melibatkan perlindungan, mobiliti dan sistem tempur dilaporkan diterapkan sejak 2022, memperlihatkan kitaran adaptasi pantas apabila pengalaman barisan hadapan diterjemahkan terus kepada konfigurasi pengeluaran bersiri.

Konfigurasi terbaharu menggabungkan perisai reaktif letupan Relikt, penghadang fizikal berjarak, peperangan elektronik, tabir asap dan kemungkinan sistem perlindungan aktif untuk mengganggu, meletupkan lebih awal atau memintas ancaman sebelum mencapai ruang kru.

Pendekatan berlapis itu mencerminkan realiti medan tempur bahawa tiada satu teknologi pertahanan mampu menewaskan serangan serentak dron, peluru berpandu antikereta kebal, artileri dan senjata tepat tanpa sokongan gabungan.

Dalam postur ketenteraan Rusia, T-90M berfungsi sebagai platform peneraju berkeupayaan tinggi manakala T-72B3M menukarkan casis sedia ada kepada kekuatan numerik, mengimbangi kecanggihan teknikal dengan keperluan menggantikan kehilangan perang.

Perkongsian peluru, enjin, komponen, amalan penyelenggaraan dan rantaian latihan mengurangkan jejak logistik kedua-dua platform, membolehkan Rusia mengagihkan kapasiti pembaikan serta pengalaman kru tanpa mewujudkan dua ekosistem sokongan berasingan.

Namun, perlindungan tambahan itu tidak menjadikan kedua-duanya kebal kerana perisai bumbung nipis, sistem autoloader karusel, kelajuan mengundur terhad dan pertambahan berat kekal sebagai kelemahan yang boleh dieksploitasi menerusi serangan terselaras.

Penyerahan itu bukan sekadar pengisian semula armada, malah menunjukkan bagaimana perang Rusia-Ukraine menginstitusikan perlindungan antidron dalam pengeluaran kereta kebal utama dengan implikasi besar terhadap reka bentuk, ekonomi perolehan dan doktrin peperangan darat global.

(KLIK SINI): “T-90M Lawan Leopard 2”: Medan Ukraine Dedah Realiti Baharu Peperangan Kereta Kebal Moden

Perisai Antidron Buatan Kilang Ganti Pengubahsuaian Medan

Pakej perlindungan terbaharu T-90M menggantikan konsep asas “cope cage” terdahulu dengan jeriji berbentuk kubah, palang menegak rapat, rantai berpemberat dan elemen getah besar bagi mempertahankan ruang atas turet daripada pelbagai sudut serangan.

Reka bentuk itu bertujuan mewujudkan jarak pemisah, mengganggu penerbangan dron atau merosakkan mekanisme kepala peledak berbentuk sebelum impak, sekali gus memberi Relikt dan perisai utama peluang tambahan untuk mengurangkan penembusan.

Struktur kekisi bujur dan rod menegak melindungi bahagian hadapan serta belakang, elemen tenunan padat menutupi kawasan fender trek, manakala komponen getah nipis mempertahankan sisi daripada dron yang memintas perlindungan frontal.

Pelindung logam berasingan ditempatkan pada mesingan kawalan jauh, sementara ruang terlindung di belakang menempatkan peralatan peperangan elektronik supaya penderia, persenjataan dan sistem antidron kekal berfungsi selepas terkena letupan hampir atau serangan separa.

Penambahbaikan perlindungan menyeluruh pada T-72B3M menunjukkan perancang Rusia menganggap ancaman dron sebagai masalah operasi seluruh armada, bukannya kelemahan yang hanya perlu ditangani pada kereta kebal T-90M bernilai lebih tinggi.

Uralvagonzavod turut memulakan pengeluaran bersiri kit serangan kabel keluli berkekuatan tinggi untuk T-80BVM, memperluaskan adaptasi itu kepada satu lagi keluarga kereta kebal Rusia serta menyeragamkan pertahanan ruang atas kenderaan.

Kabel yang kadangkala digelar “dreadlocks” itu meliputi kenderaan dari pelbagai sudut untuk merosakkan munisi atau mencetuskan peledakan pramatang, tanpa menghalang sistem penglihatan dan menjejaskan mobiliti kereta kebal secara keterlaluan.

Adaptasi kilang terdahulu termasuk jaring antidron FPV, skrin fabrik getah pada belakang turet serta ruang enjin-transmisi dan perisai tambahan di atas sistem gerak yang dipasang menggunakan penyokong berpegas.

Pakej terbaharu itu dilaporkan mengambil masa kira-kira dua tahun untuk dibangunkan, menunjukkan proses menterjemahkan pengubahsuaian medan kepada lukisan teknikal, pengujian, perkakas pengeluaran dan prosedur pemasangan bersiri memerlukan penilaian menyeluruh.

Penyeragaman kit memudahkan latihan kru, penilaian kerosakan, pengagihan alat ganti dan pembaikan depot, sekali gus mengubah perisai antidron daripada kelebihan improvisasi tempatan kepada komponen tetap sistem penjanaan angkatan perisai Rusia.

Relikt, Peperangan Elektronik dan Asap Bentuk Pertahanan Berlapis

Kedua-dua kereta kebal menggunakan perisai reaktif letupan Relikt modular dengan elemen 4S23 bagi menggantikan Kontakt-5, meliputi glacis badan, hadapan turet, bumbung turet dan skirt sisi untuk menghadapi ancaman kinetik serta kepala peledak berbentuk.

Dakwaan Rusia menyatakan Relikt mampu mengurangkan keberkesanan penembus rod panjang melebihi separuh dan meningkatkan ketahanan terhadap kepala peledak antikereta kebal tandem, namun prestasi sebenarnya dalam pelbagai keadaan impak belum dapat disahkan.

Pembinaan modular membolehkan elemen rosak diganti dengan lebih pantas di medan tempur, memberikan kelebihan logistik apabila pemulihan segera perlindungan separa lebih penting berbanding menghantar kenderaan ke kemudahan jauh untuk pembinaan semula menyeluruh.

T-90M menggunakan turet dikimpal, perisai komposit dan sisipan keluli kekerasan tinggi di bawah lapisan luaran, menggantikan binaan tuangan terdahulu sambil memperbaiki pengasingan peluru serta perlindungan serpihan tahan api dalam ruang kru.

Perisai bilah dan jeriji lazimnya melindungi belakang badan serta gelang turet, manakala blok reaktif tambahan kadangkala dipasang melebihi konfigurasi kilang berdasarkan penilaian ancaman tempatan dan keperluan perlindungan kru.

Empat modul penindasan peperangan elektronik disepadukan ke dalam struktur perlindungan atas bagi mengganggu pautan kawalan dron FPV, menjadikan pertahanan elektromagnet sebahagian daripada seni bina kelangsungan kereta kebal dan bukannya keupayaan sokongan berasingan.

Keberkesanannya bergantung pada liputan frekuensi, kuasa, geometri antena dan kaedah kawalan musuh kerana navigasi autonomi, pautan diperkukuh, pertukaran frekuensi pantas atau panduan gentian optik boleh mengurangkan kesan pengacauan frekuensi radio.

Konfigurasi diperlihatkan mempunyai 12 pelancar asap yang memberi kru keupayaan mengaburkan penglihatan serta memutuskan rantaian serangan berasaskan optik atau laser, terutama apabila amaran awal dan pergerakan dilaksanakan dengan pantas.

Sistem perlindungan aktif hard-kill Arena-M dikesan pada beberapa T-90M dan T-72B3M sejak 2024, namun ketiadaan pelancar pada kenderaan yang dipamerkan pada September 2026 menghalang pengesahan penggunaannya dalam kelompok terbaharu.

Laporan mengenai perisian ditambah baik, pengecaman mikro-Doppler berorientasikan dron dan sehingga 36 peluru pemintas menunjukkan pembangunan berterusan, tetapi ketiadaan peralatan jelas menuntut pemisahan antara dakwaan program dengan konfigurasi sebenar kenderaan berkenaan.

T-90M Tawar Keupayaan, T-72B3M Jana Kekuatan Numerik

T-90M ialah kereta kebal tempur utama paling berkeupayaan yang dihasilkan secara bersiri oleh Rusia, menggabungkan tiga kru, sistem pemuatan automatik, berat tempur sekitar 46.5 hingga 48 tan dan enjin diesel pelbagai bahan api V-92S2F berkuasa 1,130 kuasa kuda.

Kelajuan jalan raya antara 60 hingga 70 kilometer sejam dan jarak operasi kira-kira 550 kilometer menyokong pergerakan melalui infrastruktur yang mungkin membataskan kereta kebal Barat lebih berat, namun mobilitinya tetap bergantung pada keadaan muka bumi, penyelenggaraan dan bekalan bahan api.

Meriam licin 125mm 2A46M-5 boleh menggunakan peluru penebuk perisai APFSDS, antikereta kebal berkuasa letupan tinggi dan fragmentasi, selain melancarkan peluru berpandu Refleks atau Invar terhadap sasaran perisai sejauh kira-kira lima kilometer dalam keadaan pertempuran bersesuaian.

Sistem pemuatan automatiknya menyimpan 22 peluru sedia digunakan daripada muatan lazim 40 butir, mengekalkan konfigurasi tiga kru warisan Soviet tetapi masih membawa risiko penyimpanan peluru yang tidak dapat dihapuskan sepenuhnya tanpa mereka bentuk semula susun atur dalaman.

Sistem kawalan tembakan digital Kalina menyepadukan pengimejan terma, pengukur jarak laser dan penjejakan sasaran automatik, manakala sistem penglihatan panoramik komander mengukuhkan keupayaan pemburu-pembunuh dengan membolehkan pencarian serta serangan terhadap sasaran dilaksanakan serentak.

Mesingan berat Kord 12.7mm kawalan jauh membolehkan sasaran diserang tanpa mendedahkan komander, keupayaan semakin penting apabila dron berlegar, infantri berdekatan dan kedudukan tembakan tinggi meningkatkan risiko kepada anggota yang beroperasi di atas turet.

Sebaliknya, T-72B3M dibangunkan semula daripada casis keluarga T-72 dalam simpanan dengan enjin 1,130 kuasa kuda, meriam 125mm, sistem penglihatan ditambah baik dan perlindungan luaran hampir setanding, sekali gus menghasilkan kekuatan numerik pada kos lebih rendah.

Sistem penglihatan penembak pelbagai saluran Sosna-U menyediakan keupayaan terma, manakala peralatan panoramik komander hanya terdapat pada sesetengah varian kemudian, mewujudkan perbezaan konfigurasi yang mempengaruhi kelajuan perolehan sasaran, kesedaran situasi dan keserasian taktikal formasi campuran.

T-72B3M keluaran kemudian mempunyai berat kira-kira 46 tan dan kelajuan antara 60 hingga 65 kilometer sejam, namun geometri casis serta turet warisannya kekal sebagai batasan asas yang tidak dapat disingkirkan sepenuhnya menerusi penambahan perisai dan elektronik.

Kedua-dua platform membentuk struktur kekuatan tinggi-rendah apabila T-90M baharu menumpukan keupayaan canggih sementara T-72B3M dinaik taraf mengekalkan jumlah, membolehkan platform premium terhad diagihkan tanpa mengorbankan kepadatan formasi yang diperlukan dalam operasi berpanjangan.

Kapasiti Industri Menjadi Senjata Strategik

Uralvagonzavod kekal sebagai pengeluar tunggal T-90M baharu, menjadikan kesinambungan operasinya kepentingan strategik kerana gangguan terhadap pusat industri tertumpu itu boleh menjejaskan penghantaran, ketersediaan tenaga kerja khusus dan rantaian bekalan komponen kenderaan perisai.

Anggaran bebas meletakkan pengeluaran tahunan T-90M antara 150 hingga 300 unit sejak beberapa tahun kebelakangan, tetapi saiz kelompok yang dirahsiakan, ketelusan terhad ketika perang dan takrif pengeluaran berbeza menyukarkan penentuan jumlah sebenar.

Pemodenan T-72B3M boleh dilaksanakan lebih pantas kerana kilang menggunakan casis dalam simpanan tanpa menghasilkan badan baharu sepenuhnya, membolehkan Rusia menukar keseragaman dan baki jangka hayat struktur lama dengan kapasiti penempatan jangka pendek lebih besar.

Ratusan T-72B3M dilaporkan dinaik taraf pada tahun tertentu, manakala gabungan pengeluaran T-90M dan T-72B3M dianggarkan mencecah ratusan unit setahun, namun angka itu perlu dianggap sebagai penilaian dan bukannya jumlah industri yang disahkan.

Anggaran bahawa inventori T-90M Rusia menghampiri 600 unit pada 2026 turut berbeza kerana pengiraan mungkin menggabungkan kereta kebal baharu dengan casis T-90 atau T-90A lama yang dinaik taraf kepada piawaian lebih terkini.

Pengangkutan kereta kebal menggunakan landasan kereta api memperlihatkan rangkaian logistik yang menghubungkan pengeluaran kilang dengan depot dan unit operasi, dengan jadual penghantaran perlu diselaraskan bersama latihan kru, bekalan peluru, kenderaan pemulihan, bahan api serta kapasiti penyelenggaraan.

Penggunaan keluarga peluru, alat ganti dan enjin yang sama mengurangkan kerumitan sokongan bagi T-90M serta T-72B3M, membolehkan bengkel dan saluran latihan dikongsi sambil mengehadkan beban logistik daripada dua laluan perolehan berbeza.

Keseragaman logistik itu tidak menghapuskan semua perbezaan kerana komponen kawalan tembakan, pembinaan turet, pakej penderia dan susun atur perlindungan tetap mewujudkan keperluan khusus varian yang mesti dijejaki merentasi kelompok pengeluaran serta pemodenan.

Pendekatan Rusia menghubungkan daya tahan medan tempur dengan portfolio industri yang menghasilkan kereta kebal canggih, membina semula casis simpanan, menyeragamkan kit antidron dan memasukkan kelemahan dikesan terus ke dalam pengeluaran tanpa menunggu generasi kenderaan baharu.

Bagi perancang pertahanan asing, ukuran strategik sebenar bukan sekadar spesifikasi sebuah kereta kebal, tetapi keupayaan keseluruhan sistem menggantikan kerugian, memulihkan kenderaan rosak dan membekalkan kru terlatih bersama sokongan logistik untuk mengekalkan tempo operasi.

(KLIK SINI): Kereta Kebal T-90S/SK Bhishma Tentera Darat India Bakal Guna Trophy APS Buatan Israel

Adaptasi Medan Tidak Hapus Kelemahan Struktur

Pengalaman tempur menunjukkan peningkatan T-90M dan T-72B3M memperbaiki kebolehmandirian berbanding varian terdahulu, namun kedua-duanya kekal terdedah apabila dron mengesan kedudukan mereka untuk serangan terselaras menggunakan artileri, peluru berkeliaran dan peluru berpandu antikereta kebal.

Permukaan atas serta ruang enjin-transmisi kekal sebagai zon serangan utama kerana perlindungannya lebih nipis berbanding sektor hadapan, sementara kerosakan mobiliti boleh menyebabkan kereta kebal terkandas cukup lama untuk rangkaian peninjauan-serangan melancarkan serangan berulang.

Sangkar fizikal, rantai dan skrin getah mungkin mengganggu sudut impak tertentu, tetapi menambah berat serta dimensi dan boleh menyukarkan penyelenggaraan atau akses kecemasan, memaksa pereka mengimbangi keluasan perlindungan dengan keperluan praktikal kru.

Peperangan elektronik boleh memutuskan pautan kawalan terdedah, namun tindakan balas mungkin mendorong musuh menggunakan panduan terminal autonomi, frekuensi alternatif atau kawalan gentian optik, sekali gus mencetuskan persaingan adaptasi teknikal berterusan tanpa penyelesaian kekal.

Tabir asap hanya mampu mengganggu pemerhatian apabila kru mengesan ancaman lebih awal dan bergerak pantas, manakala perlindungan hard-kill dibatasi liputan sistem, jumlah pemintas, keupayaan penderia membezakan sasaran dan risiko terhadap infantri berhampiran.

Sistem transmisi warisan dilaporkan mengehadkan kelajuan mengundur kepada kira-kira empat atau lima kilometer sejam, mengurangkan keupayaan berundur pantas dari kedudukan tembakan terdedah serta meningkatkan kebergantungan terhadap pemilihan laluan, penyamaran dan persediaan medan.

Autoloader karusel dan susun atur dalaman padat mengekalkan siluet rendah serta berat terkawal, tetapi penempatan peluru dalam ruang tempur boleh meningkatkan kesan kemusnahan apabila serangan berjaya menembusi lapisan perlindungan luaran dan dalaman.

Tindak balas kilang Rusia hanya mengubah kebarangkalian untuk selamat tanpa menghapuskan ancaman asas kerana operasi perisai tetap memerlukan perlindungan infantri, pertahanan udara bergerak, sokongan elektronik, aset kejuruteraan, peninjauan berterusan dan tembakan balas artileri.

Pada peringkat global, ancaman udara kos rendah memaksa angkatan perisai mereka bentuk semula perlindungan atas, mengagihkan keupayaan peperangan elektronik dan menilai kembali kaedah kereta kebal menyembunyikan pergerakan, menduduki kedudukan serta menjalani penyelenggaraan berhampiran barisan hadapan.

Penyerahan September itu akhirnya menunjukkan Rusia masih menganggap kereta kebal utama relevan, tetapi hanya sebagai nod yang sentiasa berevolusi dalam rangkaian gabungan apabila ketahanan industri dan jejak logistik mungkin menentukan kelangsungan operasi melebihi ketebalan perisai.