(DEFENCE SECURITY ASIA) — Anggaran import senjata Poland bernilai US$11.910 bilion pada 2025 meletakkan Warsaw di tengah-tengah perubahan corak perolehan persenjataan global, ketika unjuran pasaran bernilai US$632.991 bilion bagi 2026–2029 menimbulkan persoalan mengenai kesiagaan tentera, kapasiti industri dan kebergantungan strategik.

Menurut Pusat Analisis Perdagangan Senjata Dunia (CAWAT), Poland mengatasi India, Australia, Taiwan dan United Kingdom, namun kepentingan sebenar kedudukan itu terletak pada bagaimana kereta kebal, kapal perang, kapal selam, peluru berpandu pesisir dan pesawat tempur mampu mengubah struktur angkatan selepas mencapai keupayaan operasi.

Import persenjataan konvensional global dianggarkan sekurang-kurangnya US$119.5 bilion pada 2025, yang disifatkan dalam penilaian berkenaan sebagai paras tertinggi sejak berakhirnya Perang Dingin, walaupun data sejarah yang diperlukan untuk mengesahkan perbandingan itu secara bebas tidak disertakan.

Sepanjang 2022–2025, anggaran import berjumlah US$415.145 bilion menjadi asas perbandingan bagi unjuran pertumbuhan pasaran, namun jadual perolehan dan hasrat pembelian perlu dibezakan daripada penghantaran yang mempunyai pembiayaan, formasi sedia diatur gerak serta keupayaan mengekalkan operasi ketika krisis.

Unjuran peningkatan 52.5% itu menunjukkan kemungkinan tekanan terhadap rantaian bekalan pertahanan, bukannya pertambahan setara dalam kuasa tempur, kerana alat ganti, peluru, kapasiti penyelenggaraan, latihan dan infrastruktur sokongan menentukan seberapa pantas aset baharu dapat mempengaruhi hasil operasi.

Program kereta kebal Abrams dan K2 Poland memperlihatkan perbezaan tersebut dengan jelas, apabila penghantaran aset perlu disertai keupayaan kejuruteraan dan pemulihan kenderaan, sekali gus menjadikan keperluan logistik penentu sama ada perolehan pantas memperkukuh pasukan manuver atau membebankan organisasi sokongannya.

Program frigat dan kapal selam India pula memperlihatkan hubungan antara reka bentuk asing dengan pembinaan tempatan dalam pemodenan tentera laut, sementara kerjasama teknologi membolehkan tanggungjawab pengeluaran dikongsi tanpa semestinya menghapuskan kebergantungan terhadap kepakaran luar sepanjang hayat perkhidmatan aset.

Penghantaran sistem pertahanan pesisir Harpoon Taiwan menunjukkan kepentingan strategik jadual penyerahan, kerana pelancar dan radar awal hanya menandakan permulaan program yang keberkesanannya bergantung pada pemerolehan sasaran, kebolehmandirian, stok peluru berpandu serta integrasi dalam susunan pertahanan yang berfungsi.

Pembelian Abrams oleh Australia dan perolehan F-35B Britain memperlihatkan keluasan permintaan global, namun nilai kontrak dan jumlah platform sahaja tidak menjelaskan lokasi penempatan, ketersediaan operasi atau sokongan yang diperlukan untuk mengekalkan keupayaan ketika melaksanakan misi di luar negara semasa krisis.

Unjuran bagi 2026–2029 meletakkan Poland, India dan Jerman masing-masing di tempat pertama, kedua dan ketiga, membayangkan perubahan keutamaan apabila pembinaan semula keupayaan tentera darat Eropah dan pemodenan Indo-Pasifik berpotensi bersaing mendapatkan slot penghantaran, sumber industri serta komitmen pembekal.

Bagaimanapun, kedudukan itu mengukur import komersial yang dikenal pasti, bukannya keseluruhan bantuan ketenteraan atau perbelanjaan pertahanan, dengan pengecualian peralatan sumbangan kepada Ukraine mengehadkan perbandingan antara kuasa membeli, penggunaan bekalan di medan perang, pengeluaran domestik dan skala sebenar sokongan luar.

Pada penilaian DSA, persoalan utama melangkaui negara yang membeli paling banyak, kerana imbangan strategik berubah apabila perolehan menghasilkan susunan angkatan yang mampu dikekalkan, logistik berdaya tahan dan pilihan atur gerak yang berkesan, bukan sekadar menambah aset mahal dalam inventori.

(KLIK): Kereta Kebal K2 Black Panther Perkukuh Poland, Cabar Leopard dan Abrams

Penambahan Abrams dan K2 Poland Uji Keupayaan Logistik di Sebalik Persenjataan Semula

Anggaran import Poland pada 2025 mewakili 9.97% daripada jumlah global, berbanding nilai US$2.168 bilion pada 2022, menjadikan lonjakan perolehannya petunjuk penting permintaan industri, walaupun tahap kepantasan aset itu dapat diserap ke dalam formasi tentera yang berkesan masih belum jelas.

Sebanyak 117 kereta kebal M1A2 SEPv3 Abrams dihantar pada 2025, termasuk kelompok terakhir 32 unit pada Disember, menerusi perjanjian bernilai US$4.75 bilion yang merangkumi 250 kereta kebal tempur utama, peluru dan peralatan berkaitan sebagai satu pakej keupayaan.

Bersama 116 kereta kebal M1A1 yang diterima sebelumnya, penghantaran itu menjadikan inventori dinyatakan sebanyak 233 Abrams daripada kedua-dua varian, sementara jumlah keseluruhan kontrak sekurang-kurangnya 366 unit memerlukan penyediaan kru, anggota penyelenggaraan dan peralatan sokongan yang mencukupi.

Perolehan 25 kenderaan pemecah halangan M1150 dan 11 kenderaan pemulihan M88A2 HERCULES penting kerana formasi berperisai memerlukan keupayaan membuka laluan serta memulihkan kenderaan, menjadikan aset sokongan ini pemboleh daya operasi yang tidak wajar dipinggirkan ketika menilai jumlah kereta kebal.

Penghantaran 20 K2 oleh Hyundai Rotem pada November 2025 melengkapkan kontrak 180 kereta kebal Poland bernilai US$3.37 bilion, mewujudkan satu lagi armada berperisai yang keberkesanan operasinya bergantung pada kesinambungan latihan, pembaikan dan bekalan peluru sepanjang tempoh perkhidmatan.

Perjanjian kedua yang ditandatangani pada 1 Ogos 2025 meliputi 180 kereta kebal tambahan bernilai US$6.5 bilion, dengan 116 K2GF dijadualkan bagi 2026–2027 dan 64 K2PL bagi 2028–2030, sekali gus melanjutkan komitmen perolehan melepasi tempoh akhir unjuran.

Rancangan memasang sebahagian K2PL di Bumar Łabędy berpotensi memperkukuh penyertaan industri tempatan, namun maklumat tersedia tidak memperincikan pemindahan teknologi, penggunaan komponen tempatan atau keupayaan penyelenggaraan secara berdikari yang diperlukan untuk menilai pengurangan sebenar kebergantungan terhadap pihak luar.

Perjanjian rangka kerja membayangkan pembelian sehingga 1,000 K2 dan K2PL bersama latihan, logistik serta peluru, tetapi sasaran maksimum itu perlu dibezakan daripada penghantaran yang dimeterai kerana menyamakannya dengan struktur angkatan yang sudah lengkap akan melebih-lebihkan keupayaan sebenar.

Pengoperasian Abrams dan K2 berpotensi memerlukan sistem sokongan teknikal berasingan, menyebabkan kepelbagaian perolehan memperluas akses kepada pembekal tetapi pada masa sama merumitkan sokongan sepanjang perkhidmatan, suatu pertimbangan yang belum dapat diukur tanpa data kesiagaan dan kos kitar hayat.

Unjuran import Poland bernilai US$55.322 bilion bagi 2026–2029 akan memperkukuh kedudukannya sebagai peneraju perolehan, namun isyarat strategik itu hanya berwibawa jika penghantaran disertai integrasi angkatan, infrastruktur dan logistik yang mampu menyokong operasi berperisai berterusan dalam keadaan tertekan.

(KLIK): HMAS Hobart Dilengkapi Tomahawk, SM-6: Australia Bina ‘Benteng Peluru Berpandu’ Baharu Indo-Pasifik

India dan Australia Buktikan Kedudukan Import Bukan Ukuran Kuasa Tempur

Anggaran import persenjataan India bernilai US$6.970 bilion pada 2025 hanya sedikit mengatasi Australia pada US$6.958 bilion, dengan perbezaan US$12 juta menentukan kedudukan kedua-duanya tetapi tidak memberikan asas kukuh untuk membandingkan keupayaan ketenteraan atau kelebihan operasi serantau.

Jumlah import India sebanyak US$25.441 bilion meletakkannya di tempat ketiga bagi 2022–2025, sementara unjuran US$45.648 bilion bagi 2026–2029 menunjukkan permintaan berterusan yang kesan ketenteraannya bergantung pada komposisi program, jadual penghantaran dan keupayaan menyokong aset selepas penerimaan.

Tentera Laut India menerima Tamal, yang dikenal pasti sebagai frigat kelapan Project 11356, pada Julai 2025, menambah kapal tempur permukaan menerusi program pembinaan Rusia yang kepentingannya terletak pada pembaharuan armada, bukannya kedudukan import semata-mata.

Frigat kesembilan dan kesepuluh dinyatakan sedang dibina di Goa Shipyard Limited dengan bantuan Rusia, menghubungkan pengembangan armada dengan kapasiti pengeluaran tempatan, walaupun tahap kebergantungan berterusan terhadap sokongan khusus, peralatan dan kepakaran teknikal luar belum diperincikan.

Pentauliahan Vaghsheer pada Januari 2025 melengkapkan program enam kapal selam Scorpène/Kalvari yang dilaksanakan Mazagon Dock Shipbuilders di bawah lesen Naval Group menerusi projek US$3.6 bilion, memperlihatkan sela masa antara pemeteraian kontrak dengan penyerahan keseluruhan armada.

Bagi perancang angkatan, penyempurnaan program pembinaan kapal selam mengalihkan tumpuan kepada sokongan operasi, latihan kru dan pengurusan kitaran penyelenggaraan, kerana inventori enam kapal tidak menunjukkan jumlah yang boleh diatur gerak serentak atau kekal tersedia ketika menghadapi kontingensi.

Gabungan frigat dengan sokongan Rusia dan kapal selam berlesen Perancis memperlihatkan kepelbagaian pembekal dalam pemodenan tentera laut India, namun maklumat tersedia tidak menunjukkan sama ada manfaat daya tahan itu mencukupi untuk mengimbangi perbezaan piawaian teknikal, kebergantungan kontrak dan keperluan sokongan khusus.

Australia menerima 36 M1A2 SEPv3 Abrams pada April 2025 sebagai sebahagian daripada perjanjian 75 kereta kebal bernilai US$1.685 bilion, dengan persoalan operasi tertumpu pada kesepadanan aset tersebut dengan latihan, pemulihan kenderaan, penyelenggaraan dan keperluan atur gerak angkatan.

Penggunaan varian Abrams yang sama dengan Poland membolehkan perbandingan platform, tetapi tidak membuktikan peranan ketenteraan atau sokongan yang serupa, kerana saiz armada, geografi penempatan dan peralatan pengiring menentukan tuntutan sebenar terhadap sistem logistik berperisai setiap negara.

Unjuran import Australia bernilai US$22.535 bilion mengukuhkan kedudukannya dalam kalangan pembeli utama, namun penilaian itu tidak memperincikan pembahagian perbelanjaan mengikut misi, menyebabkan dakwaan mengenai perubahan khusus keupayaan peperangan serantau melangkaui maklumat yang tersedia.

(KLIK): India Dakwa Sistem S-400 Musnah Pesawat Misi Khas Pakistan pada Jarak Rekod 314km

Penghantaran Harpoon Taiwan Jadikan Jadual dan Pemerolehan Sasaran Teras Pencegahan

Anggaran import persenjataan Taiwan meningkat daripada US$716 juta pada 2022 kepada US$5.537 bilion pada 2025, meletakkannya di tempat keempat dalam kedudukan tahunan dan menunjukkan bagaimana penghantaran aset secara tertumpu boleh melonjakkan angka perolehan tanpa serta-merta menjamin kesiagaan operasi.

Lima pelancar pertahanan pesisir Harpoon berasaskan darat yang pertama, bersama radar berkaitan, dilaporkan tiba pada 2025, menandakan kemajuan awal program yang kepentingan strategiknya bergantung pada pembentukan sistem pemerolehan dan penglibatan sasaran maritim, bukan sekadar penambahan kenderaan pelancar.

Program itu merangkumi 100 Sistem Pertahanan Pesisir Harpoon dan 400 peluru berpandu RGM-84L-4 Harpoon Block II menerusi perjanjian US$2.37 bilion yang diluluskan pada Oktober 2020, dengan penyempurnaan dijangka menjelang 2028, sekali gus membezakan penghantaran awal daripada keseluruhan inventori dirancang.

Pasukan peluru berpandu antikapal pesisir boleh merumitkan perancangan maritim lawan dengan mewujudkan zon ancaman, tetapi keberkesanannya bergantung pada pengesanan sasaran, kesinambungan komunikasi dan keupayaan mengekalkan pelancaran ketika diganggu, kerana peluru berpandu sahaja tidak menjamin penafian akses laut.

Radar yang dibekalkan menjadi komponen penting dalam rantaian penglibatan sasaran, namun maklumat tersedia tidak memperincikan liputan penderia, antara muka pemerolehan sasaran, corak penempatan atau ujian operasi, sekali gus mengehadkan penilaian terhadap keluasan laluan maritim yang dapat dilindungi sistem awal itu.

Pada penilaian DSA, penempatan berselerak, penyamaran dan rangkaian pemerintahan berdaya tahan penting untuk kelangsungan operasi pasukan berkenaan, sementara pengawasan serta serangan terhadap penderia atau komunikasinya merupakan kemungkinan tindakan balas, bukannya operasi yang didokumentasikan atau kelemahan penempatan Taiwan yang disahkan.

Unjuran import Taiwan bagi 2026–2029 berjumlah US$18.110 bilion, tetapi taburan tahunannya tidak sekata, termasuk US$9.389 bilion pada 2026 dan US$384 juta pada 2028, menunjukkan bahawa kemuncak perolehan tidak boleh disamakan dengan keupayaan membentuk pasukan secara konsisten setiap tahun.

Penghantaran secara tertumpu meningkatkan keperluan ujian penerimaan, latihan kru, kemudahan penyelenggaraan dan pengurusan inventori, menyebabkan lonjakan penyerahan berpotensi memperkukuh pencegahan sambil menambah beban organisasi untuk menukar aset import menjadi keupayaan tempur yang boleh diharap dan dikekalkan.

Maklumat tersedia tidak menjelaskan sama ada unjuran penurunan pada 2028 berpunca daripada penyempurnaan program, kontrak masa depan yang belum diambil kira atau andaian jadual, maka angka itu tidak wajar dianggap bukti kemerosotan komitmen politik, persepsi ancaman atau pengunduran strategik.

Perkembangan Taiwan memperjelas perbezaan antara isyarat strategik dengan kesiagaan yang terbukti, kerana pengumuman atau penerimaan aset pertahanan pesisir menyampaikan hasrat, sedangkan kesannya terhadap medan tempur bergantung pada kemampuan mengekalkan rantaian penglibatan sasaran ketika operasi berdepan tentangan.

Permintaan Eropah Meningkat, Corak Rantaian Bekalan Pertahanan Global Berubah

Unjuran itu meletakkan import sembilan negara Eropah dalam kelompok 20 teratas pada US$174.671 bilion, bersamaan 27.6% daripada permintaan global diramal berbanding 14.9% bagi kumpulan setara dalam tempoh sebelumnya, menunjukkan perubahan geografi perolehan persenjataan.

Import Jerman diunjurkan meningkat daripada US$10.253 bilion bagi 2022–2025 kepada US$36.482 bilion bagi 2026–2029, lonjakan kira-kira 255.8% yang akan meletakkannya di tempat ketiga, walaupun maklumat tersedia tidak mengenal pasti program yang mendorong pertumbuhan tersebut.

Penilaian sama meletakkan Jerman di tempat ketiga dalam eksport persenjataan pada 2025 dengan nilai US$8.903 bilion, menunjukkan sesebuah negara boleh mengimport keupayaan utama sambil membekalkan pelanggan asing, tanpa kedua-dua kedudukan itu menggambarkan keseluruhan kapasiti industri pertahanannya.

Dari sudut logistik ketenteraan, peranan berganda itu penting kerana industri domestik dan perolehan asing boleh memenuhi keperluan berbeza, sementara keseimbangan antara kedua-duanya menentukan fungsi penyelenggaraan, komponen gantian dan perkhidmatan khusus yang kekal tersedia dalam negara ketika operasi berpanjangan.

Anggaran import United Kingdom bernilai US$3.671 bilion pada 2025 meletakkannya di tempat kelima, dengan 38 F-35B dinyatakan sudah diterima daripada komitmen awal 48 pesawat, menjadikan kemajuan penghantaran ukuran lebih kukuh berbanding andaian mengenai jumlah pesawat sedia tempur.

Sasaran memiliki 75 pesawat menjelang awal 2030-an perlu dibezakan daripada penghantaran yang selesai, kerana maklumat tersedia tidak memperincikan kontrak atau struktur angkatan secukupnya untuk mengesahkan angka itu sebagai inventori F-35B yang sudah mencapai keupayaan operasi.

Perolehan pesawat tempur turut membawa keperluan berterusan terhadap anggota terlatih, penyelenggaraan dan sokongan teknikal, menyebabkan kesannya terhadap susunan angkatan ditentukan oleh ketersediaan serta keupayaan atur gerak, bukan semata-mata nilai kewangan penghantaran dalam penilaian perdagangan tahunan.

Sementara itu, Arab Saudi, Qatar, Emiriah Arab Bersatu dan Kuwait mencatat import keseluruhan US$82.219 bilion bagi 2022–2025, bersamaan 19.8% daripada jumlah global, menunjukkan bahawa peralihan permintaan ke arah Eropah berlaku ketika negara Teluk masih mempunyai asas perolehan yang besar.

Arab Saudi kekal di tempat keempat dalam unjuran dengan US$27.052 bilion walaupun nilainya dijangka susut 9.3%, sementara Qatar dan Kuwait terkeluar daripada kelompok 10 teratas, perubahan kedudukan relatif yang tidak membuktikan kemerosotan kesiagaan atau pengunduran strategik serantau.

Pada penilaian DSA, pertindihan tempahan Eropah dan Indo-Pasifik boleh meningkatkan persaingan mendapatkan kapasiti industri serta slot penghantaran, namun angka tersedia tidak membuktikan kewujudan kekangan pengeluaran sebenar, menjadikan kelewatan dan keutamaan pembekal risiko untuk diteliti, bukannya hasil yang sudah disahkan.

Unjuran US$633 Bilion Berdepan Batasan Strategik dan Kaedah Penilaian

Unjuran pasaran US$632.991 bilion berasaskan kontrak, hasrat pembelian yang diumumkan dan andaian tender yang dinilai setakat Disember 2025, menjadikannya gambaran penghantaran bersyarat, bukannya rekod menyeluruh pembelian yang sudah disempurnakan sepanjang tempoh ramalan.

Unjuran tahunan ialah US$140.620 bilion pada 2026, US$160.068 bilion pada 2027, US$171.648 bilion pada 2028 dan US$160.656 bilion pada 2029, dengan paras kemuncak itu bergantung pada pengeluar memenuhi jadual penghantaran yang diandaikan.

Apabila maklumat penghantaran tidak tersedia, anggaran dibuat berdasarkan kontrak setara, sekali gus mewujudkan ketidakpastian kerana platform serupa boleh memerlukan tempoh pengeluaran, pengubahsuaian pelanggan, aturan ujian dan persediaan industri yang berbeza sebelum diterima untuk perkhidmatan tentera.

Kelompok 10 teratas dalam unjuran turut merangkumi Jepun pada US$24.727 bilion, Mesir US$16.916 bilion, Indonesia US$16.772 bilion dan Kanada US$16.628 bilion, memperluas asas permintaan tanpa butiran program mencukupi untuk menentukan perubahan operasi di negara berkenaan.

Secara keseluruhan, India, Jepun, Australia, Taiwan dan Indonesia diunjurkan mengimport US$127.791 bilion, bersamaan 20.2% daripada jumlah global, memperlihatkan pusat perolehan kedua yang merangkumi struktur angkatan berbeza, bukannya satu program persenjataan semula serantau yang diselaraskan.

Kedudukan sejarah merangkumi 110 negara pengimport pada 2025 dan 158 sepanjang 2022–2025, berbanding 104 dalam unjuran, menyebabkan perbezaan liputan perlu dipertimbangkan sebelum membuat kesimpulan mengenai penyertaan, taburan serantau atau kesinambungan pembelian negara yang lebih kecil.

Pengecualian senjata sumbangan amat penting dalam menilai Ukraine, kerana ketiadaan aset bantuan tanpa bayaran daripada kedudukan komersial ini tidak menggambarkan keseluruhan sokongan ketenteraannya, sementara pembelian dan pemindahan aset juga berbeza daripada penggunaan peluru serta kehilangan kelengkapan di medan perang.

Rumusan penilaian menyatakan eksport persenjataan Rusia bernilai US$15 bilion pada 2025 dan portfolio tempahan US$70 bilion, tetapi dakwaan itu tidak mengesahkan secara bebas prestasi penghantaran, penerimaan pelanggan atau kemampuan menukar pertumbuhan pasaran yang dijangka menjadi hasil eksport.

Begitu juga, jangkaan peluang untuk pembekal Rusia merupakan tafsiran komersial, bukannya hasil yang pasti daripada peningkatan permintaan, kerana pilihan pembeli, pelaksanaan kontrak dan aturan sokongan menentukan pengeksport yang benar-benar mampu memperoleh manfaat daripada pengembangan perolehan global.

Nilai utama kedudukan ini terletak pada pengenalpastian tekanan perolehan, sedangkan perubahan medan tempur bergantung pada angkatan yang menerima aset, mengintegrasikannya dan mengekalkan operasi, menjadikan daya tahan logistik, pelaksanaan industri serta ketersediaan operasi ukuran sama ada unjuran persenjataan semula menjadi realiti strategik.