(DEFENCE SECURITY ASIA) — India kini menghampiri detik penentuan bagi Projek-75I, program bernilai antara AS$8 bilion hingga AS$10 bilion untuk memperoleh enam kapal selam konvensional canggih bagi merapatkan jurang keupayaan bawah permukaan di rantau Lautan Hindi.

Program itu menggabungkan teknologi kapal selam Jerman daripada Thyssenkrupp Marine Systems (TKMS) dengan pembinaan oleh Mazagon Dock Shipbuilders Limited (MDL), sekali gus menyatukan keperluan operasi, pemindahan teknologi dan pembangunan industri pertahanan tempatan.

Pelaksanaan Projek-75I semakin mendesak ketika armada kapal selam konvensional India yang semakin berusia berdepan tekanan serentak daripada pengembangan armada bawah permukaan China dan kemasukan kapal selam kelas Hangor Pakistan.

Kapal selam berkenaan berasaskan reka bentuk Type 214 dan Type 214NG yang disesuaikan mengikut keperluan India serta dilengkapi sistem pendorongan bebas udara (AIP) berasaskan sel bahan api yang telah terbukti.

Teknologi berkenaan akan meningkatkan tempoh operasi ketika menyelam, mengurangkan keperluan untuk timbul ke permukaan dan memperkukuh kebolehmandirian kapal selam India ketika berdepan rangkaian peperangan antikapal selam yang semakin canggih.

Kapal selam kelas Kalvari India memasuki perkhidmatan tanpa sistem AIP, manakala kapal selam kelas Sindhughosh dan Shishumar semakin menghampiri persaraan, sekali gus mengancam kekuatan struktur armadanya menjelang akhir 2020-an dan sepanjang 2030-an.

Pentauliahan PNS Hangor oleh Pakistan pada 30 April 2026 mengubah kebimbangan perancangan jangka panjang menjadi cabaran operasi segera kerana Islamabad kini mempunyai laluan jelas untuk mengoperasikan lapan kapal selam serangan moden berteknologi AIP.

Tekanan terhadap India turut meningkat kerana China memiliki kira-kira 60 hingga 65 kapal selam, kapasiti pengeluaran berterusan, kekuatan nuklear yang berkembang serta aktiviti bawah permukaan berhampiran laluan maritim strategik Lautan Hindi.

Persoalan utama bukan lagi sama ada India memerlukan kapal selam konvensional baharu, tetapi sama ada kelulusan kerajaan, persediaan industri dan pembinaan dapat dipercepatkan sebelum ketidakseimbangan keupayaan serantau menjadi kelebihan operasi berkekalan kepada pesaingnya.

Kebanyakan proses penilaian teknikal, rundingan komersial dan kelulusan kewangan telah diselesaikan, namun kumpulan teknikal kerajaan masih perlu menilai skop serta nilai jangka panjang pakej pemindahan teknologi yang ditawarkan TKMS.

Selepas penilaian itu selesai, cadangan berkenaan dijangka dikemukakan kepada Jawatankuasa Kabinet Mengenai Keselamatan bagi mendapatkan kelulusan strategik dan kewangan tertinggi India sebelum kontrak pembinaan dapat dimuktamadkan.

Kapal selam pertama dijangka diserahkan kira-kira tujuh tahun selepas kontrak ditandatangani, diikuti sebuah kapal setiap tahun, menjadikan keputusan pada 2026 penentu kepada postur peperangan bawah permukaan India sehingga pertengahan 2030-an.

(KLIK SINI): Pakistan Lengkapi Peluru Berpandu Hipersonik YJ-17 China Pada Kapal Selam Kelas Hangor, Ubah Keseimbangan Kuasa Maritim Lautan Hindi

Kapal Selam Hangor Pakistan Mempercepat Detik Penentuan India

Pakistan menandatangani perjanjian dengan China pada 2015 bagi memperoleh lapan kapal selam kelas Hangor menerusi program yang menggabungkan pembinaan di China, pemasangan di Pakistan, pemindahan teknologi dan pemodenan progresif armada bawah permukaan Islamabad.

Empat kapal selam dibina di kemudahan Wuchang Shipbuilding di China, manakala empat lagi dirancang dibina oleh Karachi Shipyard and Engineering Works, sekali gus memberikan Pakistan platform operasi dan pengalaman pengeluaran kapal selam kompleks.

Kapal pertama, PNS Hangor, ditauliahkan di Sanya, China, pada 30 April 2026 sebelum tiba di Karachi pada Jun, menandakan program itu telah beralih daripada perolehan kepada pembentukan kekuatan operasi sebenar.

Tiga lagi kapal selam buatan China, Shushuk, Mangro dan Ghazi, dilancarkan pada 2025 serta dijangka memasuki perkhidmatan antara akhir 2026 hingga pertengahan 2027, namun kapal buatan Pakistan mungkin hanya siap pada awal 2030-an.

Dengan sesaran kira-kira 2,800 tan, kelas Hangor menggunakan sistem AIP kitaran Stirling serta mampu membawa torpedo, peluru berpandu antikapal dan berpotensi melancarkan peluru berpandu krus Babur-3 yang berkeupayaan membawa kepala peledak nuklear.

Sistem AIP membolehkan kapal selam itu kekal menyelam selama beberapa hari atau minggu tanpa kerap menggunakan snorkel, sekali gus mengurangkan pendedahan kepada pesawat peronda maritim, dron, satelit dan kapal tempur permukaan.

Apabila keseluruhan kelas Hangor beroperasi bersama kapal selam Agosta 90B yang dinaik taraf, Pakistan berpotensi memiliki antara lapan hingga 11 kapal selam berteknologi AIP, memberikannya kelebihan sementara dari segi jumlah dan daya tahan operasi.

Kelebihan itu boleh menyukarkan operasi penafian laut India, perlindungan kapal pengangkut pesawat dan kumpulan tempur permukaan, rondaan peperangan antikapal selam serta pengawasan di laluan strategik Laut Arab.

Kemungkinan kapal selam kelas Hangor beroperasi melepasi perairan berhampiran Pakistan, termasuk menuju Teluk Bengal, mewujudkan cabaran perancangan lebih luas dengan menghubungkan tekanan Islamabad kepada kehadiran bawah permukaan China di Lautan Hindi.

Walaupun program Pakistan bukan satu-satunya sebab Projek-75I diperlukan, kemajuan kelas Hangor memperjelas risiko kelewatan dan meningkatkan keperluan India memulihkan keseimbangan keupayaan AIP sebelum kapal selam lamanya bersara.

Armada Kapal Selam China Mengubah Medan Tempur Lautan Hindi

China memiliki antara armada kapal selam terbesar dunia, dianggarkan berjumlah 60 hingga 65 kapal pada 2026, termasuk kapal selam diesel-elektrik moden, platform berteknologi AIP serta kapal serangan dan peluru berpandu balistik berkuasa nuklear.

Unjuran sekitar 70 kapal selam menjelang 2027 dan hampir 80 buah pada 2035 menunjukkan kelebihan bawah permukaan Beijing bukan sahaja bergantung kepada jumlah, tetapi turut diperkukuh pengeluaran berterusan dan pembaharuan teknologi.

Kehadiran kapal penyelidikan China dan aktiviti maritim dwiguna di Lautan Hindi menambah ketidakpastian kerana data hidrografi, oseanografi dan akustik boleh menyokong navigasi kapal selam, penggunaan penderia serta perancangan operasi masa hadapan.

Hubungan industri pertahanan Beijing dengan Islamabad meningkatkan cabaran India kerana Pakistan bukan sahaja memperoleh teknologi kapal selam moden, malah membangunkan infrastruktur, latihan dan penyelenggaraan bagi menyokong armada bawah permukaan lebih besar.

Perkembangan itu mewujudkan potensi ancaman bawah permukaan dua medan merangkumi Laut Arab, Teluk Bengal dan Lautan Hindi, sekali gus memerlukan India mengoperasikan kapal selam yang mampu menjalankan pengawasan berterusan serta pemintasan secara sulit.

Kapal selam konvensional kekal penting di perairan cetek dan kompleks dari segi akustik kerana mampu melaksanakan penafian laut, pengumpulan risikan, pemasangan periuk api serta peperangan antikapal dengan kebarangkalian pengesanan yang rendah.

Pengecilan armada konvensional India akan mengurangkan ketersediaan rondaan kerana penyelenggaraan, latihan kru dan kerja naik taraf menghalang semua kapal selam daripada dikerahkan serentak, menyebabkan kekuatan operasi sebenar lebih rendah daripada jumlah keseluruhan.

Ancaman strategik bukan sekadar berpunca daripada jumlah kapal selam China, tetapi keupayaan Beijing mengekalkan penugasan, menyokong pemodenan Pakistan dan memaksa India membahagikan aset peperangan antikapal selam yang terhad antara beberapa medan maritim.

Projek-75I tidak akan menghapuskan kelebihan angka China, namun enam kapal selam canggih itu boleh memperkukuh keupayaan India memantau titik sempit maritim, melindungi laluan perdagangan kritikal dan meningkatkan ketidakpastian dalam perancangan operasi lawan.

Nilai cegah rintangannya bergantung kepada penugasan berdaya tahan, tahap kesenyapan akustik, tempoh menyelam, integrasi penderia, sokongan logistik dan keupayaan melancarkan persenjataan secara berkesan, bukannya usaha mencapai keseimbangan angka semata-mata.

AIP Sel Bahan Api Tingkat Daya Tahan Kapal Selam India

Keupayaan utama Projek-75I ialah sistem pendorongan bebas udara (AIP) yang dijangka menggunakan teknologi sel bahan api membran elektrolit polimer Siemens, dipertingkatkan TKMS untuk kapal selam dengan sesaran sekitar 2,500 hingga 3,000 tan atau lebih.

Kapal selam diesel-elektrik konvensional perlu berada pada kedalaman snorkel secara berkala bagi menghidupkan enjin diesel dan mengecas bateri, sekali gus menghasilkan jejak akustik, inframerah, radar serta visual yang boleh dikesan pihak lawan.

Sistem AIP menjana elektrik ketika kapal selam kekal menyelam sehingga dua atau tiga minggu, membolehkan kru mengurangkan risiko dikesan ketika menjalankan pengawasan, serang hendap, pengelakan dan pengumpulan risikan.

Tempoh menyelam lebih lama amat penting berhampiran perairan kawalan musuh kerana pesawat peronda maritim, helikopter, kapal tempur, kenderaan tanpa pemandu dan sistem pengawasan angkasa boleh mengesan jejak snorkel atau komunikasi.

Pendorongan sel bahan api turut menghasilkan jejak akustik rendah kerana tidak memerlukan kitaran jentera diesel konvensional, sekali gus membolehkan kapal selam bersembunyi ketika memantau laluan perkapalan atau mempersiapkan serangan.

Enam kapal selam Scorpène kelas Kalvari milik India diterima tanpa AIP beroperasi, meskipun sistem tempatan dirancang untuk dipasang kemudian, menyebabkan armada semasa masih bergantung kepada bateri serta penjanaan diesel konvensional.

Projek-75I akan menggunakan AIP sejak mula beroperasi, mengurangkan kerumitan integrasi pemasangan semula dan menyediakan platform lebih besar yang direka khusus untuk meningkatkan tempoh menyelam, penjanaan kuasa serta pengoperasian sistem misi.

Keupayaan itu menyokong operasi penafian laut, peperangan antikapal selam, risikan, pengawasan, peninjauan, pemasangan periuk api serta perlindungan laluan perhubungan maritim yang menghubungkan India dengan pembekal tenaga dan rakan dagang.

Bagaimanapun, AIP tidak menyamai keupayaan kapal selam berkuasa nuklear kerana kelajuan, tempoh pelayaran dan operasi berkuasa tinggi masih terbatas, meskipun tahap kesenyapannya menawarkan kelebihan taktikal besar di perairan pesisir yang dipertikaikan.

Keberkesanan operasi Projek-75I akhirnya bergantung kepada gabungan AIP, kru terlatih, persenjataan berwibawa, integrasi penderia, penyelenggaraan dan komunikasi selamat kerana teknologi pendorongan semata-mata tidak mampu menampung kelemahan keseluruhan sistem tempur.

Pemindahan Teknologi Jerman Uji Kemandirian Pertahanan India

Projek-75I dilaksanakan menerusi model perkongsian strategik India yang mewajibkan Mazagon Dock Shipbuilders Limited membina kapal selam di dalam negara, manakala TKMS memindahkan pengetahuan reka bentuk, proses pembuatan, latihan dan kepakaran berkaitan AIP.

Program itu menetapkan kandungan tempatan bermula kira-kira 45 peratus bagi kapal selam pertama sebelum meningkat kepada 60 peratus pada kapal keenam, sekali gus memperluas penyertaan industri India secara berperingkat.

Model pelokalan itu bertujuan membawa India melangkaui pemasangan komponen import dengan membangunkan pembekal khusus, kepakaran kejuruteraan, kawalan mutu dan keupayaan penyelenggaraan bagi menyokong kapal selam sepanjang hayat perkhidmatannya.

Kumpulan penilaian teknikal kerajaan sedang meneliti sama ada pakej berkenaan menyediakan akses bermakna kepada kepakaran reka bentuk, pembuatan dan pendorongan, bukannya mengehadkan penyertaan India kepada kerja pengeluaran tanpa penguasaan teknologi.

Penilaian itu menjadi halangan terakhir sebelum kelulusan kerana pemindahan teknologi yang terhad boleh menyebabkan India terus bergantung kepada pembekal asing bagi kerja naik taraf, penyelenggaraan, pensijilan dan pembekalan komponen kritikal.

Nilai perindustrian program itu turut bergantung kepada kesinambungan pengeluaran kerana pereka, jurukimpal, penyepadu sistem dan pembekal khusus boleh beralih sekiranya wujud jurang panjang antara projek pembinaan kapal selam.

Pengetahuan daripada Projek-75I dijangka menjadi asas kepada Projek-76, iaitu inisiatif kapal selam konvensional rekaan tempatan India yang menyasarkan kandungan domestik lebih tinggi dan kemasukan perkhidmatan bermula pertengahan 2030-an.

Pilihan mendapatkan tiga lagi kapal selam P-75I boleh mengekalkan pengeluaran, mengagihkan kos tetap industri dan menambah kekuatan armada, namun pelaksanaannya bergantung kepada peruntukan, keperluan operasi serta prestasi pembinaan.

Program itu turut memperkukuh kerjasama industri pertahanan India-Jerman menerusi perjanjian antara kerajaan yang meliputi bantuan jangka panjang, pemindahan teknologi, latihan anggota, kelulusan pentadbiran dan kebenaran eksport.

Kejayaan Projek-75I boleh mengurangkan pergantungan India kepada pembekal tradisional, tetapi autonomi strategik sebenar memerlukan penguasaan tempatan terhadap reka bentuk, integrasi sistem pendorongan, pensijilan persenjataan serta sokongan sepanjang hayat.

(KLIK SINI): Pesawat Maritim P-8I Poseidon India Buru Kapal Selam Pakistan, PNS Hangor Berhampiran Karachi, Persaingan Bawah Laut Antara Kedua Negara Semakin Memuncak

Kelulusan Akhir Tentukan Postur Bawah Permukaan India

Cadangan MDL-TKMS menjadi satu-satunya tawaran yang memenuhi keperluan teknikal selepas penilaian, manakala bidaan Larsen and Toubro-Navantia gagal melepasi kriteria utama, khususnya berkaitan sistem AIP yang terbukti beroperasi.

Bidaan komersial dibuka pada awal 2025 sebelum rundingan menyeluruh dilaporkan mengurangkan anggaran kos program kepada antara AS$8 bilion hingga AS$10 bilion, namun nilai kontrak muktamad masih tertakluk kepada kelulusan kerajaan.

Kementerian Kewangan India meluluskan cadangan itu pada akhir Mei 2026, sekali gus menyingkirkan halangan kewangan utama dan membolehkan perbincangan tertumpu kepada pemindahan teknologi, nilai strategik serta kelulusan peringkat Kabinet.

Perjanjian antara kerajaan yang dimeterai ketika lawatan Canselor Jerman Friedrich Merz pada Januari 2026 menyediakan kerangka politik dan pentadbiran untuk sokongan jangka panjang, latihan, kelulusan eksport serta kerjasama kedua-dua negara.

Menteri Pertahanan India Rajnath Singh kemudian melawat Jerman dan kemudahan TKMS di Kiel pada April 2026, memperkukuh momentum politik terhadap program yang membawa implikasi operasi serta perindustrian besar kepada kedua-dua negara.

Menteri Pertahanan Jerman Boris Pistorius menjangkakan kontrak ditandatangani dalam tempoh beberapa bulan, manakala Duta Jerman Philipp Ackermann menyuarakan keyakinan terhadap pemuktamadan segera, namun kenyataan itu bukan kelulusan rasmi kerajaan India.

TKMS menyifatkan rundingan sudah memasuki fasa akhir serta memperluas hubungan dengan syarikat India dalam bidang torpedo berat dan sistem peperangan antikapal selam, mencerminkan persediaan untuk membentuk ekosistem industri lebih luas.

Selepas penilaian pemindahan teknologi, cadangan berkenaan memerlukan kelulusan Jawatankuasa Kabinet Mengenai Keselamatan sebelum MDL dan TKMS boleh menandatangani kontrak, memuktamadkan reka bentuk, membahagikan skop kerja serta memulakan pembinaan di Mumbai.

Jadual penyerahan kekal kritikal kerana kapal selam yang dikontrak pada 2026 hanya dijangka diterima pada awal hingga pertengahan 2030-an, diikuti kapal berikutnya pada sela masa kira-kira setahun.

Sebarang kelewatan akan melebarkan jurang antara kemasukan kelas Hangor Pakistan dan penempatan P-75I India, sedangkan persaraan kapal selam lama boleh mengurangkan kesiagaan armada sebelum New Delhi membina daya tahan, logistik serta penguasaan reka bentuk tempatan.