(DEFENCE SECURITY ASIA) — China dilaporkan sedang menguji sebuah kapal boleh selam (submersible) trimaran unik di Laut Bohai, membuka kemungkinan penggunaan pelancar peluru berpandu yang mampu merumitkan pertahanan kumpulan tempur kapal pengangkut pesawat, namun masih berdepan persoalan penyasaran, komunikasi, logistik dan kelangsungan tempur.

Perkembangan itu membabitkan kapal sepanjang kira-kira 65 meter yang dinilai beroperasi tanpa kru atau dengan kru minimum, manakala imej menunjukkan dua ruang persenjataan yang berpotensi menjadikan kedudukan pelancaran lebih penting daripada saiz kapal itu sendiri.

Anggaran muatan antara 16 hingga 18 tiub pelancar peluru berpandu masih belum disahkan, namun susun atur yang dicadangkan menggambarkan sebuah kapal senjata boleh selam yang membawa kuasa tembakan tertumpu sebelum timbul untuk melancarkan serangan dari kedudukan menguntungkan.

Maklumat terkini yang tersedia menunjukkan ujian berlangsung berhampiran Huludao selepas kapal itu dibina di Guangzhou dan dilaporkan dikesan di Dalian, menghubungkan keupayaan pembinaan kapal di selatan China dengan kemudahan ujian di utara tanpa membuktikan kesiagaan operasinya.

Berbeza daripada kapal selam penyerang yang boleh melancarkan senjata dari bawah permukaan, kapal ini dinilai perlu timbul sebelum menembak, menyebabkan nilai ketenteraannya bergantung pada keseimbangan antara pergerakan tersembunyi dengan pendedahan ketika ruang persenjataan dibuka dan tiub pelancar dinaikkan.

Pertimbangan itu menjadikan program berkenaan penting melangkaui bentuk badannya yang luar biasa, kerana pertambahan kedudukan pelancaran boleh memaksa pihak lawan menyebarkan sumber pengawasan dan pertahanan merentasi kawasan maritim lebih luas tanpa pertambahan besar kapal tempur permukaan utama China.

Bagaimanapun, maklumat tersedia tidak mengenal pasti nama rasmi kapal, persenjataan yang disahkan, pelancaran yang dibuktikan atau komitmen pengeluaran, menjadikan perbezaan antara kapal percubaan dengan sistem senjata yang boleh diatur gerak sebagai asas penilaian kepentingan strategiknya.

Peluru berpandu antikapal hipersonik YJ-20 disebut sebagai kemungkinan persenjataan, bukannya kelengkapan yang telah disahkan, menyebabkan sebarang jangkaan ancaman terhadap kapal pengangkut pesawat bergantung pada keserasian pelancar, prestasi senjata dan ketepatan maklumat sasaran ketika pertempuran.

Penilaian DSA mendapati sumbangan terbesar konsep ini berpotensi terletak pada penyebaran muatan peluru berpandu merentasi lebih banyak kapal, manakala kelemahan utamanya berpunca daripada rangkaian penderia, hubungan komunikasi dan penyelenggaraan yang diperlukan untuk menyelaraskan kuasa tempur pelancar tersebar.

Oleh itu, keperluan sokongan logistik sama penting dengan kapasiti peluru berpandunya, kerana kapal tanpa kru tetap memerlukan pengendalian senjata, sokongan sistem pendorongan, pemeriksaan teknikal dan persediaan misi sebelum pengurangan tenaga manusia dapat menghasilkan perubahan berkekalan dalam susunan penempatan angkatan.

Isyarat strategik juga perlu ditafsirkan dengan teliti, kerana kemunculan badan kapal luar biasa boleh memperlihatkan kegiatan percubaan dan merumitkan perancangan negara lain tanpa membuktikan China sudah memiliki keupayaan operasi matang atau memutuskan pengeluaran dalam jumlah besar.

Bagi perancang pertahanan Indo-Pasifik, persoalan utamanya ialah kemungkinan perubahan hubungan antara penyamaran pergerakan, kapasiti pelancaran dan sokongan penyasaran, dengan ujian yang dilaporkan membuktikan kegiatan pembangunan, bukannya perubahan menyeluruh medan tempur di Pasifik Barat.

(BACA) Kapal Selam Nuklear Baharu China Uji Pertahanan Bawah Laut AS di Pasifik

Ujian Laut Bohai Serlahkan Keperluan Sokongan Logistik

Kapal itu dilaporkan dibina di limbungan Huangpu Wenchong, Guangzhou, dengan pembinaan di bawah kain terpal menarik perhatian kerana langkah menutupinya mengehadkan penelitian terhadap badan kapal di limbungan yang lebih lazim dikaitkan dengan frigat dan korvet.

Pergerakannya ke utara, termasuk pengenalpastian melalui imej komersial di Dalian pada 12 Mei 2026, menunjukkan proses pembangunan merentasi beberapa lokasi, namun maklumat tersedia tidak menjelaskan kaedah pemindahan, kapal sokongan atau kemudahan yang diperlukan sepanjang perjalanan tersebut.

Ujian berhampiran Huludao menempatkan program itu di Laut Bohai, tetapi lokasi berkenaan tidak membuktikan kawasan penugasan, doktrin operasi atau pangkalan yang dirancang, khususnya apabila ketahanan operasi dan keupayaannya beroperasi di luar perairan ujian masih belum diketahui.

Urutan itu penting kerana pembinaan, pemindahan dan pengujian badan kapal khusus memerlukan keupayaan berbeza, manakala penugasan berkesan turut menuntut penyelenggaraan dan sokongan persenjataan yang tidak boleh dibuktikan hanya melalui kemunculannya di kemudahan maritim.

Dua ruang persenjataan besar yang dikenal pasti melalui penilaian dipercayai memenuhi sebahagian besar badan tengah, berpotensi menyukarkan akses teknikal dan pemasangan senjata dalam struktur sempit yang susun atur dalamannya masih ditafsirkan daripada imej, bukannya maklumat kejuruteraan disahkan.

Ruang penginapan lebih kecil boleh mengurangkan sebahagian keperluan sokongan manusia, tetapi penyelenggaraan sistem pendorongan, pemeriksaan sistem balast dan servis pelancar tetap diperlukan, menjadikan keseluruhan beban sokongan ukuran lebih bermakna berbanding sekadar jumlah anggota sepanjang misi.

Anjungan terbuka kecil ditafsirkan sebagai ruang pengemudian manusia ketika pergerakan di pelabuhan, menunjukkan bahawa operasi yang sebahagian besarnya tanpa kru masih mungkin memerlukan anggota ketika kapal berlepas, tiba dan melakukan olah gerak berhampiran kemudahan darat.

Kaedah pengisian semula peluru berpandu belum dikenal pasti, menyebabkan tempoh pemulihan muatan selepas serangan, keperluan peralatan pengendalian khusus dan kesannya terhadap penyebaran kapal ke lokasi sokongan alternatif ketika konflik masih menjadi persoalan.

Maklumat tersedia juga tidak mengesahkan sela penyelenggaraan, ketahanan penugasan atau rekod kebolehpercayaan, sekali gus menghalang pengiraan kukuh mengenai jumlah kapal yang diperlukan untuk mengekalkan kehadiran pelancar ketika kapal lain menjalani pembaikan, bekalan semula atau persediaan misi.

Persoalan penempatan angkatan akhirnya bergantung pada kemampuan menyediakan dan menyokong muatan peluru berpandu tersembunyi secara berterusan, kerana salvo besar secara teori kurang bernilai jika kesiagaan teknikal atau pergantungan pada kemudahan darat tertumpu mengehadkan penugasan berulang.

(BACA) China Bina Pangkalan Data Akustik, Kapal Selam PLAN Kini Lebih Berbahaya Dekat Taiwan

Badan Trimaran Imbangi Pergerakan Tersembunyi dengan Kestabilan Permukaan

Ukuran yang dilaporkan merangkumi panjang kira-kira 65 meter, lebar badan tengah antara tiga hingga empat meter dan lebar keseluruhan buritan menghampiri 13 meter, menghasilkan badan utama langsing dengan dua badan sisi penstabil di bahagian belakang.

Susunan itu dinilai membantu kestabilan di permukaan apabila tiub pelancar berat dinaikkan daripada kedudukan mendatar, menghubungkan bentuk badan luar biasa dengan kaedah penembakan yang dicadangkan tanpa membuktikan reka bentuknya mengutamakan ciri kapal selam konvensional.

Anggaran sesaran ketika menyelam sekitar 900 tan masih bersifat sementara, manakala anggaran awal lebih rendah menggunakan andaian kedalaman benaman berbeza, menunjukkan perbandingan saiz tidak wajar dianggap pengesahan terhadap daya apungan, lebihan kapasiti muatan atau ciri kejuruteraannya.

Tanda kedalaman pada menara dan badan kapal menyokong tafsiran bahawa kapal itu boleh menyelam sepenuhnya atau sebahagiannya, tetapi tidak membuktikan kedalaman operasi, kekuatan struktur atau keupayaannya kekal tersembunyi dalam keadaan operasi sebenar di laut.

Permukaan luar gelap ditafsirkan mungkin mempunyai salutan penyerap bunyi, namun rupa semata-mata tidak membuktikan prestasi akustik, manakala pengurangan pantulan bunyi perlu dinilai bersama hingar jentera, ciri alat pendorong dan keadaan persekitaran bawah air.

Kehadiran salur udara mencadangkan penggunaan sistem diesel-elektrik untuk menyokong pergerakan bawah air dan pengecasan bateri, tetapi tempoh serta kebolehkesanan penggunaannya turut menentukan sejauh mana kapal dapat menyembunyikan kedudukan ketika transit atau menunggu dalam sesuatu kawasan.

Kipas bersalur pada badan sisi dinilai mungkin digerakkan secara elektrik, tetapi susunannya belum dipastikan, menyebabkan kelajuan bawah air, tahap kerahsiaan akustik dan kemampuan sistem pendorongan memenuhi tuntutan olah gerak sepanjang penugasan masih tidak dapat ditentukan.

Gambaran semula berasaskan analisis turut menunjukkan sirip kawalan selaman boleh tarik dan permukaan kawalan lain, namun ciri itu tidak membuktikan prestasi pengendalian, khususnya apabila badan tengah sempit serta struktur belakang besar mungkin memerlukan kawalan tersendiri ketika menyelam.

Bilangan penderia bawah air yang kelihatan terhad mencadangkan kapal dioptimumkan untuk membawa senjata berbanding mencari dan mengelaskan sasaran jauh secara bebas, tetapi ketiadaan maklumat terperinci meninggalkan ketidakpastian mengenai pandu arah, kesedaran keadaan dan pengesanan ancaman berhampiran.

Pertimbangan kejuruteraan utamanya dilihat mengutamakan kapasiti peluru berpandu lebih besar dan kedudukan penembakan permukaan stabil, sementara pergerakan tersembunyi, pengendalian bawah air dan pendedahan ketika pelancaran perlu diurus melalui perancangan misi, bukannya disimpulkan daripada rupa kapal.

Kapasiti Peluru Berpandu Lebih Penting daripada Dakwaan Hipersonik

Tafsiran utama mengenal pasti dua ruang persenjataan mendatar dengan kelompok tiub pelancar berbentuk bulatan, sekurang-kurangnya lapan daripadanya dianggap boleh dikenal pasti, manakala jumlah 16 hingga 18 bergantung pada persamaan susun atur serta kapasiti kedua-dua ruang.

Perbezaan itu penting kerana pemerhatian terhadap sebahagian pelancar tidak membolehkan anggaran tertinggi dianggap muatan tempur yang disahkan, terutama apabila ukuran senjata, ruang kelegaan struktur dan susun atur akhir masih belum dapat dipastikan melalui penilaian imej.

Urutan penembakan yang dicadangkan memerlukan kapal timbul, membuka pintu ruang persenjataan dan menaikkan tiub ke kedudukan menegak atau hampir menegak, menunjukkan sistem pelancaran permukaan dan bukannya keupayaan menembak sambil terus tersembunyi di bawah air.

Maklumat tersedia tidak menunjukkan pelancaran yang telah dibuktikan, menyebabkan urutan itu kekal sebagai tafsiran reka bentuk yang nilainya dalam pertempuran bergantung pada kebolehpercayaan pintu, mekanisme menaikkan tiub dan pelepasan senjata dalam keadaan operasi yang belum didedahkan.

YJ-20 disebut sebagai calon persenjataan, tetapi pemasangannya belum disahkan, menjadikan kemungkinan keupayaan antikapal hipersonik perlu dipisahkan daripada penilaian lebih kukuh bahawa kapal itu berpotensi membawa senjata serangan yang dilancarkan dari permukaan.

Anggaran jarak YJ-20 yang dilaporkan lazimnya antara 1,000 hingga 1,500 kilometer, dengan sesetengahnya lebih jauh, namun angka itu tidak boleh diterapkan kepada kapal ini tanpa mengetahui varian senjata, keserasian pelancar dan susunan kelengkapan misi yang dipilih.

Begitu juga, anggaran kelajuan dan sistem panduan yang dicadangkan tidak membuktikan prestasi peluru berpandu dari kapal ini, manakala peluru berpandu jelajah antikapal atau serangan darat lain kekal berkemungkinan mengikut ukuran tiub, had berat dan keperluan pemasangan.

Perbandingan dengan kapal selam Soviet kelas Juliett menjelaskan konsep timbul sebelum menembak kerana kapal berkenaan membawa empat peluru berpandu jelajah, tetapi anggaran muatan lebih besar dan pengurangan kru kapal China hanya menunjukkan perbezaan reka bentuk, bukannya keunggulan operasi terbukti.

Salvo lebih besar boleh meningkatkan tekanan pertahanan jika ketibaan senjata diselaraskan, namun jumlah peluru berpandu sahaja tidak membuktikan pertahanan dapat ditewaskan kerana hasilnya turut bergantung pada masa serangan, ketepatan sasaran, kesiagaan pertahanan serta prestasi senjata dan langkah balas.

Kepentingan strategiknya terletak pada pertambahan muatan peluru berpandu yang dibawa melalui transit sebahagiannya tersembunyi, sementara sebarang kelebihan hipersonik masih belum disahkan dan tidak sepatutnya menenggelamkan batas mekanikal, logistik serta operasi pelancar itu ketika digunakan dalam pertempuran.

Penyasaran Luaran Memperluas Jangkauan, Namun Membuka Ruang Kelemahan

Konsep ini dinilai sangat bergantung pada maklumat sasaran daripada satelit, pesawat, pesawat tanpa pemandu, kapal lain atau sistem berpangkalan di darat, menghubungkan pelancar khusus kepada rangkaian penderia dan penembak yang menentukan keupayaannya menyerang sasaran maritim jauh.

Pergantungan itu boleh mengurangkan keperluan kapal membawa kelengkapan penderia seperti kapal tempur permukaan yang beroperasi secara bebas, tetapi memindahkan tanggungjawab mengesan, mengenal pasti dan menjejaki sasaran kepada aset sokongan sebelum maklumat serangan dapat disalurkan.

Bagi kapal perang yang bergerak, pengesanan awal perlu dibezakan daripada kedudukan sasaran terkini yang cukup tepat, kerana pelancar di lokasi menguntungkan tidak dapat mengatasi maklumat yang semakin tersasar antara pemerhatian, penghantaran data, pelancaran dan fasa akhir serangan.

Konsep operasi yang dilaporkan merangkumi penerimaan maklumat sasaran melalui hubungan komunikasi, tetapi ciri teknikal, kebolehcapaian ketika menyelam dan ketahanannya terhadap gangguan belum dijelaskan, menjadikan kesinambungan hubungan pemerintahan sebagai ketidakpastian utama dalam reka bentuk tersebut.

Keperluan mendedahkan peralatan komunikasi atau menghampiri kedalaman penggunaan salur udara boleh menjejaskan kerahsiaan kedudukan, namun belum diketahui kekerapan tindakan itu diperlukan atau kemampuan kapal melaksanakan misi berkesan dengan kemas kini berkala dan hubungan komunikasi terhad.

DSA menilai bahawa gangguan terhadap penderia sokongan atau komunikasi boleh mengurangkan keberkesanan kapal tanpa perlu memusnahkannya serta-merta, kerana susunan sistem yang dicadangkan bergantung pada beberapa fungsi saling berhubung untuk membekalkan maklumat tepat dan kebenaran serangan ketika peluang muncul.

Operasi tanpa kru turut membezakan keupayaan mengemudi secara autonomi daripada pelaksanaan misi persenjataan terselaras, kerana penggunaan anggota minimum tidak membuktikan tatacara pengesahan sasaran, kawalan serangan atau tindak balas kapal apabila hubungan komunikasi terputus ketika penugasan.

Ketiadaan doktrin pemerintahan yang disahkan menghalang andaian bahawa keputusan serangan dibuat sepenuhnya secara autonomi atau dikawal dari jauh secara berterusan, manakala tatacara yang belum didedahkan mengehadkan penilaian terhadap penyelarasan beberapa kapal dengan angkatan laut konvensional.

Bagaimanapun, penyepaduan angkatan melalui rangkaian boleh memperluas arah serangan sekiranya kapal menerima maklumat tepat pada masanya dan mencapai kedudukan pelancaran sesuai, membolehkan penderia sokongan membantu serangan dari arah berbeza tanpa membawa senjata itu sendiri.

Implikasinya terhadap medan tempur ialah pembahagian semula fungsi dalam angkatan, apabila keupayaan pelancaran tersembunyi mendapat manfaat daripada pengawasan luaran tetapi turut mewarisi kelemahan rangkaian pemerintahan, penyasaran dan komunikasi yang membolehkan jangkauan operasinya di laut.

Kesan terhadap Pertahanan Kapal Pengangkut Pesawat Bergantung pada Skala Penempatan

Sekiranya berjaya dioperasikan, reka bentuk ini boleh menyokong pendekatan China untuk menyekat akses dan mengehadkan kebebasan operasi pihak lawan dengan menambah kedudukan pelancaran, memaksa perancang Amerika Syarikat serta sekutunya mempertimbangkan pelancar boleh selam tersebar bersama ancaman peluru berpandu laut dan darat.

Arah pelancaran tidak dijangka boleh merumitkan pengawasan dan penyusunan pertahanan kumpulan tempur kapal pengangkut pesawat, tetapi kesan itu masih bersyarat kerana corak penempatan, kawasan rondaan dan kemampuan kapal percubaan mencapai kedudukan penembakan menguntungkan belum disahkan.

Pertambahan pelancar berpotensi meningkatkan tuntutan terhadap sumber risikan, pengawasan dan peninjauan, khususnya apabila pemerintah perlu membahagikan tumpuan antara menjejaki kapal permukaan utama dengan mencari kapal lebih kecil yang kedudukannya mungkin sukar dipastikan ketika menyelam atau menggunakan salur udara.

Peperangan antikapal selam akan menjadi sebahagian daripada langkah balas, namun tahap kebolehkesanan sebenar kapal belum dapat dinilai dengan yakin tanpa data akustik, prestasi sistem pendorongan atau bukti mengenai kebolehan mengenal pasti corak operasinya melalui pengawasan maritim.

Keperluan melancarkan senjata dari permukaan membuka peluang pertahanan kerana pembukaan ruang persenjataan dan penaikan tiub boleh mendedahkan kapal sebelum tembakan, tetapi nilainya bergantung pada kepantasan pengesanan, ketersediaan pasukan tindak balas dan tempoh urutan pelancaran yang belum diketahui.

Selepas menembak, tindakan menyelam semula boleh mengurangkan pendedahan di permukaan tetapi tidak memadamkan maklumat kedudukan pelancaran yang sudah diperoleh, menjadikan keupayaan melepaskan diri serta kemampuan pihak lawan mengekalkan penjejakan sebagai penentu kelangsungan kapal untuk misi berikutnya.

Penggunaan terselaras bersama pesawat, kapal permukaan dan senjata berpangkalan di darat boleh meningkatkan tekanan terhadap beberapa tugas pertahanan serentak, tetapi penyelarasan itu memerlukan penyepaduan operasi yang tidak boleh dibuktikan hanya melalui ruang peluru berpandu besar atau ujian di beberapa lokasi.

Jumlah pengeluaran akan menentukan sama ada konsep ini kekal sebagai percubaan khusus atau mengubah struktur angkatan, kerana kapal contoh mewujudkan tuntutan pengawasan dan logistik berbeza berbanding armada yang mampu bergilir menjalani penyelenggaraan sambil mengekalkan kehadiran di beberapa kawasan pelancaran.

Nilai isyarat strategiknya ketika ini terletak pada percubaan menyebarkan pelancar, manakala dakwaan mengenai kelemahan kapal pengangkut pesawat memerlukan pengesahan penyepaduan senjata, ujian penembakan yang mencerminkan keadaan operasi dan bukti sokongan infrastruktur melangkaui kegiatan pembangunan terkawal di laut.

Persoalan paling penting ialah kemampuan China mengubah kapal boleh selam luar biasa ini menjadi angkatan peluru berpandu yang boleh diandalkan, berangkaian dan disokong secara berterusan, kerana hanya pencapaian itu mampu mengubah perancangan tentera laut serta agihan sumber pertahanan Indo-Pasifik.