(DEFENCE SECURITY ASIA) — Otokar dan Leonardo mengumumkan bahawa kereta kebal sederhana TULPAR berjaya menyelesaikan ujian tembakan sebenar menggunakan turet HITFACT MkII 120mm, sekali gus mengesahkan keupayaan gabungan Turkiye-Itali itu menawarkan kuasa tembakan setaraf kereta kebal utama menerusi platform berantai lebih ringan.

Dilaksanakan di lapang sasar UTTAT Nettuno, Itali berhampiran Rom, kempen itu menguji sistem senjata bersepadu ketika kenderaan bergerak dan berhenti dengan memberi tumpuan kepada pengurusan rekoil, prestasi kawalan tembakan, penstabilan serta keserasian antara turet dengan platform.

Pencapaian itu penting kerana angkatan tentera yang mengejar mobiliti strategik semakin berdepan pilihan sukar antara perlindungan dan kuasa tembakan kereta kebal utama konvensional dengan berat, kebolehaturan gerak serta beban infrastruktur lebih rendah yang ditawarkan kenderaan tempur berantai sederhana.

Melalui pemasangan meriam laras licin berdaya rekoil rendah 120/45mm Leonardo pada casis modular TULPAR keluaran Otokar, kedua-dua syarikat mahu menempatkan sistem itu sebagai platform tembakan langsung yang mampu memusnahkan sasaran diperkukuh tanpa menanggung keseluruhan beban logistik formasi kereta kebal utama.

Kedua-dua syarikat memperkenalkan konfigurasi berkenaan pada World Defense Show 2024 di Riyadh, namun kempen 2026 menjadi pengesahan tembakan sebenar sepenuhnya yang pertama dilaporkan pada platform berantai selepas turet berkenaan digunakan oleh kenderaan beroda Centauro II Tentera Darat Itali.

Otokar dan Leonardo mendakwa semua objektif ujian berjaya dicapai serta integrasi kedua-dua sistem beroperasi lancar, namun kenyataan rasmi itu tidak disertakan data bebas mengenai ketepatan, ukuran rekoil, jenis peluru, tempoh pemusnahan sasaran atau jumlah tembakan yang dilaksanakan.

Perbezaan itu penting daripada sudut operasi kerana demonstrasi tembakan hanya mengesahkan keserasian dan bukannya kematangan medan tempur, manakala bakal pelanggan masih memerlukan ujian kelayakan khusus, penilaian perlindungan, bukti kebolehselenggaraan dan data tembakan berterusan sebelum menerima sistem tersebut.

Bagaimanapun, ujian statik dan dinamik itu secara langsung menangani risiko mengintegrasikan senjata tekanan tinggi 120mm berstandard NATO pada casis seberat 28 hingga 45 tan, jauh lebih ringan berbanding jisim lazim kereta kebal utama moden.

Keupayaan mengawal daya tembakan tanpa olengan casis berlebihan, kelesuan struktur, gangguan sistem bidikan atau kemerosotan ketepatan menentukan kredibiliti tempurnya, khususnya ketika melepaskan tembakan sambil bergerak di medan tidak rata yang menguji prestasi suspensi dan penstabilan.

Bagi Turkiye, ujian berkenaan memperkukuh prospek eksport Otokar melalui gabungan mobiliti berantai modular dan persenjataan berat serasi NATO, manakala Itali memperoleh satu lagi platform layak bagi teknologi turet Leonardo serta laluan baharu menuju pasaran kereta kebal sederhana global.

Kepada bakal pengendali, gabungan itu menawarkan pilihan struktur angkatan dan bukannya pengganti langsung kereta kebal utama, khususnya untuk gerakan ekspedisi, bantuan peninjauan, keselamatan sayap serta pengukuhan pantas di kawasan yang mengehadkan pergerakan aset perisai lebih berat.

Penilaian DSA mendapati kepentingan strategik ujian itu bukan sekadar membuktikan kenderaan sederhana mampu menembakkan peluru 120mm, sebaliknya menentukan sama ada armada perisai modular boleh menumpukan kuasa antikereta kebal berwibawa sambil mengurangkan halangan penempatan dan pendedahan rangkaian logistik.

(KLIK SINI): Paksi Pertahanan Brazil–Türkiye: TULPAR, Bayraktar TB3 Ubah Imbangan Kuasa Global

Kejuruteraan Rekoir Rendah Menjadikan Berat Persoalan Utama Medan Tempur

Sebelum tembakan dimulakan, Otokar dan Leonardo melaksanakan program integrasi merangkumi pemasangan mekanikal, laluan beban rekoil, penjajaran gelang turet, pengagihan berat, bekalan elektrik, antara muka digital, komunikasi, rangkaian kawalan tembakan, elektronik kenderaan serta sistem keselamatan.

Cabaran mekanikal tertumpu kepada penyaluran tenaga daripada meriam 120/45mm melalui struktur turet dan casis tanpa membebankan platform lebih ringan, sambil mengekalkan keseimbangan bagi membolehkan pergerakan terkawal, pembidikan tepat, serangan susulan pantas serta tindak balas suspensi yang stabil.

Penyelesaian Leonardo menggabungkan mekanisme hidraulik rekoil dan lawan rekoil dengan brek muncung berkecekapan tinggi, sekali gus mengurangkan tekanan pada platform serta membolehkan persenjataan setaraf kereta kebal utama dipasang pada kenderaan lebih ringan tanpa menjejaskan kestabilan tembakan.

Kedudukan unit kuasa TULPAR di bahagian hadapan menyokong seni bina itu dengan menyediakan ruang di belakang serta membantu mengagihkan berat turet yang dianggarkan antara 7.5 hingga 8.8 tan bergantung pada tahap perisai, susunan kru dan kelengkapan.

Sistem suspensi palang kilasan, peredam hidraulik, penegang trek automatik serta tujuh roda jalan berkembar pada setiap sisi menyokong konfigurasi TULPAR antara 28 hingga 45 tan, sekali gus menyediakan asas mekanikal bagi menyerap daya tembakan sambil mengekalkan mobiliti merentas desa.

Integrasi elektrik sama penting kerana pemacu turet, sistem bidikan distabilkan, penderia dan komputer kawalan tembakan memerlukan bekalan kuasa stabil, manakala penyepaduan elektronik menuntut keserasian bas data serta perisian antara turet digital Leonardo dengan sistem misi kenderaan.

Otokar menggunakan pendekatan elektronik terbuka Armatronics pada konfigurasi TULPAR lain yang berpotensi mempercepatkan integrasi subsistem, namun kedua-dua syarikat belum mendedahkan seni bina perisian, piawaian daya tahan siber, tahap kependaman atau keupayaan redundansi bagi kenderaan demonstrasi tersebut.

Pemeriksaan fungsi, penilaian keselamatan dan pengesahan sistem dilaksanakan sebelum ujian tembakan, membuktikan bahawa pemasangan turet mewujudkan tuntutan pensijilan saling berkait melibatkan margin struktur, keselamatan peluru, perlindungan kru, tindak balas rekoil, penjajaran penderia serta keserasian sistem perintah.

Ketiadaan data kuantitatif mengenai pergerakan rekoil, corak serakan atau kebarangkalian mengenai sasaran dengan tembakan pertama menyebabkan prestasi sebenar TULPAR masih belum boleh dibandingkan secara menyeluruh dengan ketepatan praktikal kereta kebal utama ketika bergerak pantas atau beroperasi di medan sukar.

Apa yang dibuktikan kempen itu ialah asas kejuruteraan bahawa casis dan turet mampu beroperasi bersama dalam senario statik serta dinamik, sekali gus membuka ruang kepada ujian pelanggan untuk menilai kompromi perlindungan, kapasiti peluru, kestabilan dan daya tahan akibat pengurangan berat.

(KLIK SINI): Bangladesh Runding Untuk Peroleh 26 Buah Kereta Kebal Ringan Tulpar Buatan Turkiye

HITFACT MkII Membawa Kuasa Pemusnah MBT kepada Casis Berantai Sederhana

HITFACT MkII boleh menerima meriam laras licin berdaya rekoil rendah 120/45mm atau meriam berlaras berpilin 105/52mm menerusi antara muka turet sama, membolehkan pengendali menyesuaikan kuasa pemusnah, ketersediaan peluru, infrastruktur latihan dan berat kenderaan mengikut doktrin masing-masing.

Dalam konfigurasi 120mm, laras autofrettage itu dilengkapi sarung terma, penyedut asap dan sistem rujukan muncung, manakala keserasian dengan peluru standard NATO berpotensi memudahkan logistik multinasional serta membuka akses kepada keluarga peluru penembus perisai dan pelbagai guna.

Leonardo turut menyenaraikan peluru berpandu tepat Vulcano 120 sebagai persenjataan serasi yang berpotensi memperluas jarak serangan, tetapi tiada maklumat awam mengesahkan peluru itu digunakan di Nettuno, menyebabkan sebarang dakwaan mengenai prestasi peluru berpandu berkenaan masih terlalu awal.

Meriam itu mampu berputar 360 darjah serta mempunyai sudut dongakan antara negatif tujuh hingga positif 16 darjah, sesuai untuk tembakan langsung konvensional tetapi berpotensi terbatas di kawasan bandar atau pergunungan curam yang mempengaruhi pemilihan kedudukan menembak.

Sistem bidikan elektro-optik distabilkan secara bebas bagi komander dan penembak menggabungkan kamera siang, pengimejan terma serta pengukur jarak laser selamat mata, sekali gus menyokong taktik pemburu-pembunuh yang membolehkan pencarian dan serangan sasaran dilaksanakan serentak.

Seni bina penderia itu boleh memendekkan kitaran mengesan, mengenal pasti dan menyerang serta meningkatkan kuasa pemusnah berterusan, namun keberkesanannya bergantung pada resolusi terma, ketepatan penstabilan, perkongsian data, latihan kru dan ketahanan terhadap gangguan elektronik atau kerosakan fizikal.

Turet berkenaan boleh dikendalikan dua atau tiga anggota, manakala pemuat automatik pilihan pada ruang belakang membawa kira-kira 12 peluru sedia tembak dalam kebuk antiletupan berasingan, sekali gus mengurangkan pendedahan kru tetapi menimbulkan pertimbangan kebolehpercayaan serta pengisian semula.

Persenjataan sekundernya lazimnya terdiri daripada mesingan sepaksi 7.62mm, manakala pilihan lain merangkumi stesen senjata kawalan jauh HITROLE berkaliber 7.62mm atau 12.7mm, pelancar bom asap serta sistem anti-dron dilengkapi meriam Blaze 30×113mm.

Penambahan persenjataan anti-dron boleh meningkatkan kelangsungan tempatan terhadap pesawat tanpa pemandu kecil, namun turut menambah permintaan kuasa elektrik, berat bumbung, keperluan penderia, kerumitan peluru, beban kerja kru dan jejak elektromagnetik kenderaan.

Justeru, ujian tembakan berkenaan hanya mengesahkan hubungan antara sistem senjata dengan platform dan bukannya semua peluru atau pilihan perlindungan, menyebabkan pihak perolehan masih perlu menguji penderia, perisai, radio, sistem perlindungan aktif, peluru serta rangkaian perintah sebagai satu konfigurasi nasional.

(KLIK SINI): Australia Menyamar Jadi China: Tentera Darat Cat Semula Kereta Kebal Abrams Tiru Type 99 PLA, Isyarat Ancaman Ketenteraan Serantau Semakin Nyata

Mobiliti dan Perlindungan Menentukan Ruang Operasi TULPAR

Berat tempur TULPAR yang diiklankan berada antara 28 hingga 45 tan bergantung pada perisai, turet dan kelengkapan misi, menawarkan kebebasan konfigurasi tetapi menyebabkan tahap mobiliti, perlindungan, kebolehangkutan, penggunaan bahan api serta tekanan permukaan berbeza mengikut varian.

Pilihan enjinnya menawarkan kuasa antara 700 hingga 1,100hp bersama transmisi automatik, membolehkan nisbah kuasa kepada berat dikekalkan apabila perlindungan ditingkatkan, namun pemilihan enjin akan mempengaruhi keselamatan bekalan, latihan penyelenggaraan, inventori alat ganti dan ketahanan sepanjang hayat perkhidmatan.

Platform itu dilaporkan mampu mencapai kelajuan jalan raya melebihi 70 kilometer sejam dan jarak operasi lebih 500 kilometer, dengan sesetengah laporan menyatakan kira-kira 600 kilometer, namun ketahanan sebenar tetap bergantung pada bentuk muka bumi, muatan dan bekalan bahan api.

Data mobiliti diterbitkan merangkumi keupayaan mendaki cerun 60 peratus, bergerak pada cerun sisi 40 peratus, melepasi halangan menegak satu meter, parit 2.6 meter serta meranduk air sedalam 1.5 meter tanpa persiapan.

Konfigurasi lebih ringan dilaporkan boleh diangkut pesawat A400M, menawarkan jangkauan strategik yang sukar dicapai kebanyakan kereta kebal utama, namun turet 120mm, peluru, perisai, bahan api dan kelengkapan misi mungkin memerlukan pengurangan berat atau peleraian komponen sebelum diterbangkan.

Kelebihan itu paling bernilai di kawasan yang mempunyai jambatan, pelabuhan, landasan kereta api, jalan raya atau aset pemulihan terhad, membolehkan kuasa tembakan langsung ditempatkan lebih awal dengan kompromi terhadap perlindungan pasif daripada meriam kereta kebal, periuk api dan peluru berpandu.

Perisai asas TULPAR lazimnya dinyatakan mematuhi STANAG 4569 Tahap 2, manakala pakej modular boleh meningkat kepada Tahap 5 pada sudut tertentu termasuk perlindungan hadapan daripada peluru penembus perisai 25mm serta ancaman 14.5mm di sekeliling kenderaan.

Tahap perlindungan itu berbeza mengikut konfigurasi dan tidak boleh dianggap menjadikan TULPAR kebal sepenuhnya kerana sudut serta jarak serangan, jenis peluru, liputan perisai, toleransi pengeluaran dan susunan kit tambahan menentukan kelangsungan sebenar di medan tempur.

Tempat duduk tahan periuk api, lantai penyerap tenaga, pelapik antiserpihan, perlindungan kimia, biologi, radiologi dan nuklear serta pemadam kebakaran automatik meningkatkan keselamatan kru, manakala sistem perlindungan aktif Aselsan Akkor boleh menyediakan lapisan pertahanan tambahan terhadap senjata berpandu.

Penilaian DSA mendapati kelangsungan TULPAR akhirnya bergantung pada kawalan jejak, peninjauan, penyuraian, perlindungan anti-dron, kerjasama infantri, sistem pertahanan aktif dan pergerakan pantas kerana berat lebih rendah tidak mampu menggantikan sepenuhnya perlindungan pasif sebuah kereta kebal utama.

Casis Seragam Berpotensi Mengurangkan Jejak Logistik

Otokar membangunkan TULPAR sebagai keluarga modular merangkumi kereta kebal sederhana, kenderaan tempur infantri, pengangkut anggota berperisai, peninjauan, pemerintahan, pertahanan udara, pembawa mortar, pemulihan, ambulans, kejuruteraan dan antikereta kebal, membolehkan satu casis menyokong pelbagai fungsi medan tempur.

Penggunaan enjin, sistem gerak, elektronik, amalan latihan, peralatan diagnostik serta alat ganti terpilih yang sama boleh mengurangkan kerumitan armada, mempercepatkan penyelenggaraan dan mengecilkan jumlah komponen khusus yang diperlukan oleh formasi perisai yang beroperasi secara tersebar.

Kelebihan itu semakin strategik kerana kenderaan logistik, pusat pembaikan, depot peluru dan aset pemulihan kini sentiasa terdedah kepada pengawasan serta serangan tepat, menjadikan keseragaman armada penting untuk mengawal kos dan mengurangkan jejak sokongan yang boleh dikesan musuh.

Bagaimanapun, keseragaman tidak pernah menyeluruh kerana kenderaan bantuan tembakan 120mm memerlukan pengendalian peluru khusus, penyelenggaraan laras, juruteknik turet, sokongan sistem rekoil dan aset pemulihan berat yang tidak diperlukan oleh pengangkut anggota lebih ringan.

Kedudukan enjin di bahagian hadapan mengekalkan ruang belakang bagi membawa anggota atau kelengkapan misi, manakala panel perisai modular dan elektronik berkonsepkan seni bina terbuka memudahkan konfigurasi semula serta pemasangan subsistem nasional tanpa terikat sepenuhnya kepada seni bina Turkiye-Itali.

Pilihan persenjataan daripada sistem 7.62mm hingga meriam 120mm memperluas konfigurasi armada, tetapi setiap turet dan kaliber tambahan mewujudkan keperluan peluru, latihan, penyelenggaraan, keselamatan serta perisian berasingan yang boleh menghakis kelebihan logistik sebuah casis seragam.

Keupayaan TULPAR beroperasi dalam rangkaian bersama kereta kebal utama Altay boleh menyokong formasi campuran, dengan kereta kebal berat melaksanakan tugas penembusan paling mencabar manakala kenderaan sederhana menyediakan peninjauan, bantuan tembakan, keselamatan sayap atau eksploitasi pantas.

Gandingan itu memerlukan komunikasi saling beroperasi, kesedaran situasi bersama, prosedur pengecaman serasi dan pemisahan taktikal berdisiplin kerana kereta kebal sederhana yang menyamai MBT daripada segi kuasa tembakan masih memerlukan had pendedahan serta doktrin pertempuran berbeza.

Ruang belakang dan margin berat TULPAR menyediakan potensi pertumbuhan bagi penderia, perlindungan, komunikasi atau sistem anti-dron, namun peningkatan berterusan boleh menjejaskan kebolehangkutan, jarak operasi, margin suspensi serta kelebihan mobiliti yang mendasari konsep kereta kebal sederhana itu.

Justeru, kekuatan logistik TULPAR bukanlah menghapuskan kerumitan sepenuhnya, sebaliknya menumpukannya pada casis boleh konfigurasi dengan syarat disiplin perolehan menghalang terlalu banyak varian nasional daripada memecahkan rantaian alat ganti, latihan dan sokongan teknikal.

Persaingan Eksport Bakal Menentukan Skala Strategik TULPAR

TULPAR kekal sebagai platform berorientasikan eksport dan belum memasuki perkhidmatan Tentera Darat Turkiye secara besar-besaran, menyebabkan demonstrasi Nettuno hanya memperkukuh kredibiliti teknikal tanpa menyediakan rekod operasi, skala pengeluaran atau pengesahan armada domestik yang lazimnya dinilai bakal pelanggan.

Otokar membangunkan kenderaan itu berasaskan pengalaman daripada program Altay, memperkenalkan TULPAR kepada umum pada IDEF 2013 serta menghasilkan sebuah prototaip dan tiga kenderaan prapengeluaran, menjadikan peningkatan kapasiti industri serta keupayaan memenuhi jadual penghantaran pertimbangan utama pembeli.

Kazakhstan memasukkan TULPAR dalam pelan hala tuju pengeluaran tempatan 2026 di kilang Besqaru selepas penilaian terdahulu, dengan minat dilaporkan terhadap varian kenderaan tempur infantri dan kereta kebal ringan HITFACT yang menghubungkan perolehan dengan pemindahan teknologi serta kedaulatan industri.

Brazil menawarkan peluang eksport penting kerana TULPAR menjadi antara empat calon akhir bagi menggantikan kereta kebal Leopard 1A5 dan memenuhi keperluan kenderaan tempur infantri, bersaing dengan reka bentuk perisai Eropah yang lebih mapan seperti CV90, ASCOD dan Lynx.

Kedudukan Leonardo diperkukuh oleh pemilihan Centauro II oleh Brazil dan rancangan pengeluaran domestik kenderaan serta turet itu, namun hubungan berkenaan tidak menjamin kelebihan kepada TULPAR kerana keperluan platform berantai melibatkan pertimbangan industri, mobiliti, perlindungan dan struktur angkatan berbeza.

Poland turut disebut sebagai bakal pelanggan bagi keperluan kenderaan tempur infantri berat pada masa hadapan, tetapi belum ada tempahan besar disahkan dan konfigurasi TULPAR-HITFACT perlu disesuaikan dengan perkembangan doktrin perisai Warsaw serta keutamaan industri pertahanan domestiknya.

Bagi bakal pelanggan eksport, peluru standard NATO, pilihan enjin, pemindahan teknologi dan pengeluaran tempatan boleh mengurangkan pergantungan politik, namun subsistem multinasional turut mewujudkan risiko pelesenan, rantaian bekalan, integrasi serta penggantian stok ketika perang yang memerlukan perlindungan kontrak kukuh.

Keluarga HITFACT memiliki lebih 500 unit generasi terdahulu dalam perkhidmatan di seluruh dunia, manakala MkII digunakan pada Centauro II Itali serta ditempah menerusi program Brazil, memberikan turet berkenaan asas perkhidmatan lebih kukuh berbanding konfigurasi berantai TULPAR-HITFACT.

Kredibiliti masa hadapan bergantung pada ujian tembakan berterusan, penilaian persekitaran dan perlindungan, bukti kebolehselenggaraan, maklum balas kru serta demonstrasi khusus pelanggan kerana tiada data diterbitkan mengenai ketepatan, pergerakan rekoil, kadar tembakan atau kebolehpercayaan dalam operasi berpanjangan.

Penilaian DSA mendapati ujian Nettuno telah mengalihkan TULPAR-HITFACT daripada konsep pameran kepada calon eksport berwibawa, tetapi impak geopolitiknya hanya muncul jika kontrak baharu mewujudkan skala pengeluaran, rangkaian sokongan multinasional dan formasi yang mampu menukarkan kejuruteraan modular kepada kuasa tempur berterusan.