(DEFENCE SECURITY ASIA) — Rusia meneruskan pembangunan peluru dan penilaian ketenteraan secara berperingkat bagi kereta kebal tempur utama T-14 Armata, ketika pengalaman perang Ukraine menguji keupayaannya menterjemahkan reka bentuk termaju kepada kekuatan tempur yang boleh diatur gerak.

Ketua Uralvagonzavod, Alexander Potapov, menyatakan peluru berprestasi lebih tinggi sudah dibangunkan, manakala usaha meningkatkan ciri teknikal dan menyesuaikan komposisi muatan peluru diteruskan, namun tiada ukuran prestasi didedahkan bagi mengesahkan sejauh mana keberkesanan tempurnya bertambah.

Perkembangan itu penting kerana nilai ketenteraan Armata bergantung pada keserasian meriam 125 mm, sistem pengisi peluru automatik dan peluru yang digunakan, sedangkan kapasiti pengeluaran, kebolehpercayaan operasi serta keperluan penugasan berterusan masih belum diperincikan.

Ciri utama Armata menempatkan kru dalam kapsul berperisai di dalam badan kereta kebal, di bawah turet tanpa kru, bagi memisahkan anggota daripada meriam dan peluru serta meningkatkan peluang kelangsungan hidup tanpa menjamin perlindungan mutlak daripada penembusan atau kegagalan misi.

Perbezaan antara perlindungan kru dengan kelangsungan operasi menjadi asas penilaian keupayaan perisai Rusia selepas pengalaman di Ukraine, terutama apabila pertahanan terhadap dron dan serangan dari atas menjadi keutamaan pemodenan tetapi pemasangan sistem tambahan pada T-14 belum diperincikan.

Penekanan Potapov terhadap latihan khusus dan simulator turut memperlihatkan cabaran pembangunan pasukan, kerana susun atur kru serta sistem digital baharu memerlukan persediaan yang tidak boleh dianggap sudah dikuasai hanya berdasarkan pengalaman mengendalikan kenderaan berperisai Rusia terdahulu.

Maklumat tersedia menunjukkan Armata masih melalui pembangunan berterusan, tanpa bukti pengaturan gerak secara besar-besaran, menjadikan pengumuman peluru itu petunjuk kemajuan keupayaan yang kesan langsungnya terhadap formasi tempur Rusia masih belum dapat diukur.

Pada masa sama, Rusia mempertingkat kereta kebal yang sedang menanggung beban peperangan, menyebabkan potensi Armata bersaing mendapatkan sumber industri dengan kelebihan praktikal menaik taraf platform yang sudah mempunyai kru terlatih, sokongan penyelenggaraan dan rantaian bekalan peluru.

Meriam licin 2A82-1M boleh dikendalikan dari dalam badan kereta kebal, menghubungkan kuasa tembakan dengan pengasingan kru, tetapi reka bentuk itu memerlukan sistem kawalan yang boleh dipercayai dan penyelenggaraan senjata yang berkesan untuk mengekalkan prestasi ketika tekanan operasi meningkat.

Gabungan perisai komposit, perisai reaktif letupan, sistem perlindungan aktif Afganit dan aerosol pelindung menyediakan beberapa lapisan pertahanan, namun kewujudannya sahaja tidak membuktikan perlindungan terhadap semua sudut serangan, gabungan ancaman atau serangan berturutan di medan tempur.

Bagi perancang ketenteraan antarabangsa, termasuk pemerhati keselamatan Indo-Pasifik, perkembangan ini menimbulkan persoalan tentang imbangan antara perlindungan kru dan peluru termaju dengan tahap kesiagaan, keperluan sokongan serta jumlah kereta kebal yang mampu dikekalkan dalam operasi.

Pada penilaian DSA, kepentingan strategik Armata kini terletak pada hubungan antara cita-cita teknologi dengan kekangan pengoperasian, kerana pengumuman itu menunjukkan pembangunan diteruskan tetapi belum menyediakan bukti muktamad keberkesanan tempur yang boleh diperluas dan dikekalkan.

(BACA): Rusia Tawar India Pembangunan Bersama Kereta Kebal T-14 Armata, Hadapi Persaingan Armor China dan Pakistan

Peluru Baharu Uji Potensi Kuasa Tembakan 125 mm Armata

Kenyataan Potapov mengenai muatan tempur yang merangkumi pelbagai peluru berprestasi lebih tinggi menunjukkan pembangunan itu memenuhi beberapa keperluan medan perang, namun jenis peluru baharu dan ciri prestasi setiap satunya tidak dikenal pasti.

Mengoptimumkan komposisi peluru bermakna menentukan pilihan serangan yang dibawa ke medan tempur berdasarkan sasaran dan keperluan misi, bukannya sekadar mengisi sistem automatik dengan peluru paling baharu tanpa mengambil kira kegunaan operasinya.

Maklumat latar mengaitkan meriam 2A82-1M dan sistem pengisi automatik yang direka semula dengan peluru penembus perisai bersabot buang dan sirip penstabil, atau APFSDS, Vacuum-1/2, tetapi tidak mengesahkan pengumuman terbaharu itu merujuk secara khusus kepada peluru berkenaan.

Anggaran penembusan bersamaan kira-kira 900 hingga 1,000 mm perisai homogen bergulung kekal sebagai dakwaan belum disahkan, kerana syarat ujian dan konfigurasi sasaran tidak diperincikan untuk membolehkan perbandingan yang boleh dipercayai dengan kereta kebal lawan.

Penembus yang lebih panjang mempunyai implikasi teknikal kerana penggunaannya dikaitkan dengan sistem pengisi automatik yang tidak dapat ditampung sepenuhnya oleh sistem terdahulu, menjadikan keserasian peluru sebahagian daripada reka bentuk kuasa tembakan dan bukan sekadar penggantian stok.

Peluru fragmentasi berdaya letupan tinggi yang boleh diprogramkan serta peluru berpandu yang dilancarkan melalui meriam turut disebut sebagai pilihan persenjataan, tetapi status integrasi, ketersediaan dan kaitannya dengan kenyataan Potapov belum diperjelaskan.

Muatan peluru yang lebih pelbagai boleh memberi komander pilihan tambahan menghadapi sasaran berbeza, namun setiap jenis peluru khusus memerlukan pengenalpastian, pengagihan dan bekalan semula yang tepat supaya kepelbagaian teknikal benar-benar meningkatkan prestasi operasi berterusan.

Dakwaan kelebihan tenaga muncung yang lebih tinggi tidak dengan sendirinya membuktikan keunggulan tempur, kerana kejayaan serangan masih bergantung pada pengesanan sasaran, pemilihan peluru sesuai dan ketepatan tembakan dalam keadaan operasi yang belum diperincikan.

Pembangunan peluru turut membawa tuntutan logistik kerana jenis baharu atau peluru yang diubah suai memerlukan aturan bekalan dan pengendalian serasi, sedangkan jumlah pengeluaran, jadual penghantaran serta bukti pengagihan meluas kepada unit operasi belum didedahkan.

Kesimpulan paling kukuh ialah Rusia terus memperluas pilihan peluru Armata, tetapi tahap peningkatan penembusan perisai, kesan terhadap sasaran dan keberkesanan serangan masih tidak diketahui, sekali gus belum menyokong dakwaan bahawa kereta kebal itu menguasai medan tempur.

(BACA): (VIDEO) Tentera Russia Tidak Mahu Gunakan T-14 Armata Di Ukraine Kerana “Terlalu Mahal”

Turet Tanpa Kru dan Kapsul Berperisai Ubah Penilaian Kelangsungan Hidup

Turet tanpa kru Armata mengubah kedudukan anggota berbanding sistem persenjataan, dengan tiga kru ditempatkan dalam kapsul berperisai berasingan di dalam badan kereta kebal bagi mengurangkan pendedahan mereka kepada bahaya berkaitan meriam dan peluru.

Susun atur itu menawarkan pendekatan perlindungan tersendiri kerana mengekalkan anggota terlatih mempunyai nilai melebihi kehilangan sebuah kenderaan, namun tiada data perbandingan korban tersedia untuk membuktikan prestasi kapsul tersebut ketika menghadapi serangan sebenar.

Pengendalian meriam 125 mm dari dalam badan kereta kebal membolehkan tembakan dilakukan tanpa kru berada di turet, tetapi maklumat tersedia tidak menjelaskan cara kawalan senjata dikekalkan sekiranya peralatan operasi penting mengalami kerosakan.

Kelangsungan hidup kru perlu dinilai berasingan daripada keupayaan meneruskan pertempuran, kerana sebuah kereta kebal boleh melindungi penghuninya tetapi kehilangan mobiliti atau kuasa tembakan, sedangkan prestasi Armata selepas kerosakan komponen belum diperincikan.

Kapsul kru ialah sebahagian daripada susunan perlindungan yang lebih luas, kerana keberkesanannya bergantung pada bagaimana serangan mengenai kenderaan dan kerosakan merebak, bukannya ditentukan semata-mata oleh lokasi anggota di dalam badan kereta kebal.

Pengasingan kru daripada peluru menangani risiko reka bentuk yang jelas, tetapi tidak menghapuskan keperluan mengekalkan pemerhatian, pergerakan dan fungsi senjata, menjadikan keberkesanan selepas terkena serangan antara jurang bukti utama dalam penilaian kelangsungan tempur Armata.

Sistem pengisi automatik turut menghubungkan perlindungan dengan prosedur operasi kerana pengendalian peluru berlaku dalam sistem senjata kawalan jauh, namun kaedah alternatif pengisian, pemulihan kerosakan dan tindakan kru ketika kegagalan berlaku semasa misi belum dijelaskan.

Bagi perancang pasukan, perbandingan dengan kereta kebal Rusia sedia ada merangkumi aspek organisasi dan teknikal, kerana susun atur kru berbeza boleh mengubah keperluan latihan serta penyelenggaraan walaupun kedua-duanya menggunakan persenjataan utama berkaliber 125 mm.

Turet tanpa kru menawarkan hala tuju pembangunan yang berpotensi, tetapi nilai ketenteraannya bergantung pada kemampuan sistem sokongan mengekalkan fungsi tempur ketika mengalami kerosakan dan tekanan operasi, sedangkan maklumat tersedia menerangkan reka bentuk tanpa mengesahkan hasil tersebut.

Konsep perlindungan kru Armata ialah pendekatan kejuruteraan penting yang keberkesanan menyeluruhnya belum terbukti, dengan nilai strategik bergantung pada keupayaan menyelamatkan anggota sambil membolehkan unit meneruskan operasi, membaiki kerosakan dan mengembalikan kenderaan kepada perkhidmatan.

(BACA): Turet Tanpa Kru ZTZ-100 China Ubah Perang Kereta Kebal

Afganit dan Perisai Reaktif Berdepan Persoalan Pertahanan Dron

Susunan pertahanan Armata menggabungkan perisai komposit, perisai reaktif letupan, perlindungan aktif Afganit dan aerosol pelindung bagi mengurangkan kebarangkalian atau kesan serangan berjaya, sekali gus melangkaui kebergantungan kepada ketahanan perisai pasif sahaja.

Setiap lapisan menangani peringkat serangan berbeza, dengan aerosol bertujuan mengganggu panduan atau penyasaran, perlindungan aktif memintas ancaman dan perisai menahan serangan sekiranya senjata yang menghampiri berjaya melepasi langkah pertahanan terdahulu.

Susunan itu penting kerana tiada satu lapisan boleh dianggap menyediakan pertahanan lengkap, sedangkan maklumat tersedia tidak memperincikan keberkesanan penyelarasan sistem atau perubahan prestasinya apabila kereta kebal menghadapi serangan berulang dalam pertempuran.

Pemasangan Afganit menunjukkan penekanan terhadap perlindungan aktif, tetapi tidak mengesahkan kebarangkalian pemintasan, sudut liputan atau prestasi terhadap senjata tertentu, menyebabkan dakwaan bahawa sistem itu mampu menewaskan semua ancaman antikereta kebal moden belum dapat disokong.

Perisai reaktif Armata lazimnya dikaitkan dengan Malachite, namun kenyataan mengenai pembangunan peluru tidak menyediakan spesifikasi perlindungan terperinci untuk menyokong perbandingan tepat dengan kepala peledak lawan atau pakej pertahanan kereta kebal lain.

Serangan dron dan senjata dari arah atas menjadi perhatian khusus dalam pemodenan perisai Rusia, tetapi tumpuan industri terhadap ancaman tersebut tidak membuktikan bahawa sistem pertahanan tambahan tertentu sudah dipasang pada Armata.

Oleh itu, penyebutan langkah tindak balas elektronik tidak boleh dianggap pengesahan perlindungan menyeluruh terhadap dron, kerana konfigurasi, status pengoperasian dan keberkesanannya menghadapi ancaman udara berkaitan tidak diperincikan dalam maklumat tersedia.

Kapsul kru berperisai juga tidak menggantikan bukti perlindungan bahagian bumbung, kerana pengasingan dalaman dan liputan pemintasan menangani kerentanan berbeza, sekali gus menghalang kesimpulan bahawa manfaat kapsul membuktikan ketahanan terhadap serangan dari atas.

Dari sudut pengoperasian, mengekalkan beberapa lapisan perlindungan memerlukan peralatan yang berfungsi dan bekalan mencukupi, namun keperluan bekalan semula, sela pembaikan serta aturan sokongan untuk mengekalkan keupayaan tersebut sepanjang operasi berterusan belum didedahkan.

Persoalan pertahanan dron yang belum terjawab mengehadkan kepentingan segera pengumuman ini, kerana peluru lebih berkesan hanya memperkukuh satu aspek pertempuran sedangkan kemampuan Armata bertahan menghadapi corak serangan semasa masih memerlukan bukti tambahan.

Latihan dan Logistik Tentukan Keupayaan Tempur Sebenar Armata

Penekanan Potapov terhadap simulator dan latihan khusus kru menunjukkan bahawa pembangunan Armata turut memerlukan pengendali yang menguasai sistem kawalan serta prosedurnya, kerana pengalaman menggunakan kenderaan berperisai sedia ada tidak semestinya menjamin kecekapan penuh pada platform baharu.

Perbandingannya antara peralihan pemandu T-72 kepada Armata dengan pertukaran daripada kereta Soviet Zhiguli kepada Ferrari menggambarkan besarnya penyesuaian yang diperlukan, tetapi analogi itu bukan bukti terukur tentang keunggulan taktikal atau tahap kesiagaan kereta kebal tersebut.

Persoalan utama ialah kemampuan tentera menyediakan kru mencukupi sambil mengekalkan ketersediaan kenderaan untuk penilaian dan operasi, kerana kapasiti latihan serta kesiagaan aset perlu berkembang seiring bagi membolehkan platform termaju beralih daripada demonstrasi kepada perkhidmatan unit secara berterusan.

Simulator boleh membantu peralihan itu dengan menyediakan latihan tanpa menggunakan kereta kebal sebenar bagi setiap sesi, namun jumlah simulator, tempoh kursus dan bukti bahawa sistem latihan berstruktur sudah beroperasi belum didedahkan.

Peningkatan peluru turut menambah keperluan sokongan kerana kru dan anggota penyelenggaraan perlu memahami keserasian serta kegunaan setiap jenis peluru, menjadikan pengoptimuman muatan tempur bergantung pada latihan dan disiplin bekalan semula selain ciri teknikal projektil.

Pembinaan modular dan seni bina digital terbuka Armata dikatakan membolehkan penyesuaian, tetapi penggantian atau peningkatan peralatan masih memerlukan integrasi serta pengesahan, menjadikan fleksibiliti reka bentuk sebagai ruang pembangunan dan bukannya jaminan naik taraf mudah di medan operasi.

Keupayaan mengundur pada kelajuan tinggi yang dilaporkan diperagakan ketika latihan berpotensi membantu pengunduran selepas tembakan tanpa perlu memusingkan kereta kebal, namun tiada ukuran kelajuan disahkan atau bukti tentang keberkesanan penggunaannya secara konsisten dalam keadaan tempur.

Perancangan sokongan juga perlu merangkumi meriam, sistem pengisi peluru automatik, kelengkapan perlindungan dan kawalan digital yang bersama-sama menentukan kesiagaan tempur, sedangkan stok alat ganti, kapasiti pembaikan serta aturan pemulihan kenderaan bagi formasi Armata belum diperincikan.

Keperluan logistik dengan itu melangkaui penghantaran kereta kebal kepada unit, merangkumi bekalan peluru, anggota terlatih dan sokongan teknikal yang berfungsi, tetapi maklumat tersedia belum membolehkan penilaian sama ada semua keperluan tersebut mampu dipenuhi pada skala besar.

Bagi pihak perolehan, bukti kesiagaan lebih bermakna daripada spesifikasi teknikal semata-mata kerana sumbangan ketenteraan bergantung pada kenderaan yang boleh digunakan secara berterusan dan kru cekap, sedangkan penilaian berperingkat Armata belum menjelaskan keseimbangan antara potensi teknologi dengan kematangan sokongannya.

Keutamaan Pengeluaran Kereta Kebal Rusia Tentukan Isyarat Strategik Armata

Maklumat tersedia menunjukkan Armata masih wujud dalam jumlah terhad dan belum dikeluarkan secara besar-besaran, manakala anggaran sekitar 15 hingga 40 kenderaan kekal tidak pasti serta tidak boleh dianggap jumlah armada operasi atau ukuran kekuatan formasi yang boleh diatur gerak.

Skala terhad itu mempengaruhi tafsiran strategik pembangunan peluru kerana peningkatan yang hanya melibatkan kenderaan penilaian tidak secara automatik mengubah keseimbangan medan tempur, walaupun hasil kejuruteraannya berpotensi menyokong program pengeluaran dan pengaturan gerak lebih besar pada masa depan.

Pengeluaran dan pemodenan T-90M serta T-72B3M menjadi keutamaan yang bersaing dengan Armata, dalam persekitaran industri perang yang menawarkan pilihan antara memperkukuh platform sedia ada dengan memperkenalkan kereta kebal berbeza ke dalam perkhidmatan tentera.

Dakwaan bahawa lebih 300 perubahan sudah dilaksanakan pada kenderaan berperisai keluaran bersiri menunjukkan penekanan terhadap penyesuaian armada sedia ada, tetapi senarai pengubahsuaian dan sumbangan setiap satunya kepada kelangsungan tempur, kesiagaan serta keberkesanan operasi tidak diperincikan.

Laporan mengenai ujian terhad Armata di kawasan operasi pada 2023, sebelum pengunduran dan pengubahsuaian, tidak membuktikan penggunaan berterusan di barisan hadapan, manakala kenyataan berikutnya bahawa kereta kebal itu tidak digunakan mengukuhkan keperluan membezakan ujian daripada penugasan operasi.

Ketua Rostec, Sergey Chemezov, menyebut kos sebagai alasan Armata tidak digunakan pada Mac 2024, tetapi ketiadaan asas harga dalam dolar AS yang boleh dipercayai menghalang perbandingan angka, walaupun kemampuan pembiayaan kekal relevan kepada keputusan pengoperasiannya.

Kenyataan Potapov mengenai konfigurasi eksport mengikut keperluan pelanggan membuka kemungkinan dimensi antarabangsa, namun potensi itu tertakluk kepada kelulusan dan belum membuktikan kewujudan tempahan, penghantaran atau rangkaian sokongan luar negara yang matang bagi kereta kebal tersebut.

Bagi bakal pelanggan, pertimbangan utama ialah sama ada fleksibiliti konfigurasi dapat disokong oleh bekalan peluru yang boleh dipercayai dan latihan mencukupi, kerana pembelian platform termaju mewujudkan tuntutan pembangunan pasukan berterusan yang tidak dapat diselesaikan melalui reka bentuk mudah suai sahaja.

Armata memperlihatkan minat berterusan Rusia terhadap perlindungan kru, turet kawalan jauh dan peluru kereta kebal lebih berkesan, tetapi kepentingan ketenteraan perkembangan itu bergantung pada bukti skala pengoperasian serta kesiagaan berterusan, bukannya cita-cita teknologi semata-mata.

Ujian penentu ialah kemampuan Rusia menggabungkan peluru baharu, perlindungan berlapis dan latihan kru dalam pasukan yang mempunyai sokongan mencukupi, kerana gabungan itulah yang menentukan sumbangan Armata di medan tempur, sedangkan maklumat semasa hanya menunjukkan pembangunan diteruskan tanpa membuktikan perubahan keupayaan menyeluruh.