(DEFENCE SECURITY ASIA) — India dan Jepun sedang mempersiapkan latihan udara Veer Guardian 2026 ketika pemulihan peluru berpandu udara-ke-udara jarak luar penglihatan PL-15E buatan China memberikan dimensi perisikan strategik baharu terhadap latihan yang secara rasmi memfokuskan pertempuran udara, interoperabiliti dan kerjasama taktikal.

Dijadual berlangsung dari 9 hingga 21 September di Pangkalan Tentera Udara Jodhpur, Rajasthan, latihan dua hala itu menyaksikan pesawat tempur Jepun beroperasi di bumi India buat pertama kali ketika hubungan pertahanan kedua-dua negara semakin dipengaruhi tekanan keselamatan Indo-Pasifik.

Jepun akan mengerahkan tiga pesawat tempur pelbagai peranan Mitsubishi F-2A daripada Sayap Udara Ke-8 di Pangkalan Udara Tsuiki bersama kira-kira 110 anggota, membentuk pakej pasukan ekspedisi kecil tetapi signifikan daripada perspektif ketenteraan dan geopolitik.

Pesawat tempur Jepun akan menempuh perjalanan kira-kira 5,600 kilometer melalui Pangkalan Udara Naha di Okinawa dan Thailand dengan sokongan pesawat tangki Amerika Syarikat, menjadikan logistik, pengisian bahan api udara dan proyeksi kuasa jarak jauh komponen penting latihan berkenaan.

Pesawat India yang akan menyertai Veer Guardian 2026 belum diumumkan secara rasmi, namun Su-30MKI dijangka kembali mengambil bahagian selepas penyertaannya pada 2023, sekali gus berpotensi mewujudkan persekitaran latihan tempur udara antara platform dengan falsafah aerodinamik, sensor dan persenjataan berbeza.

Bagaimanapun, latihan itu membawa dimensi lebih mendalam selepas India memperoleh komponen peluru berpandu PL-15E China susulan pertempuran sengit India-Pakistan pada Mei 2025, menyediakan perkakasan yang berpotensi amat bernilai untuk pencirian ancaman dan peperangan elektronik.

Pemeriksaan India dilaporkan merangkumi ciri pencari sasaran PL-15E, tandatangan elektronik, tingkah laku pautan data, seni bina panduan dan mekanisme tindakan balas peperangan elektronik, berpotensi menukar anggaran mengenai prestasi peluru berpandu China kepada parameter teknikal yang boleh diukur.

Keupayaan itu penting kerana peperangan udara jarak luar penglihatan moden semakin bergantung kepada pengesanan pancaran radar musuh, gangguan pautan data antara pesawat dan peluru berpandu, manipulasi pencari terminal serta pembinaan gambaran susunan elektronik musuh yang tepat sebelum serangan selesai dilaksanakan.

Jepun turut berdepan keluarga peluru berpandu China yang sama di Laut China Timur dan berpotensi sekitar Taiwan, apabila pesawat J-20 serta J-16 dilengkapi PL-15 boleh mengancam pesawat tempur Jepun dan aset sokongan udara bernilai tinggi dalam konflik serantau.

Tiada pengumuman rasmi India atau Jepun menyatakan perkongsian risikan PL-15E sebagai objektif Veer Guardian 2026, justeru dakwaan bahawa data sulit peluru berpandu itu akan dipindahkan perlu dianggap spekulatif dan bukannya komponen latihan yang telah disahkan.

Namun, pertemuan antara teknologi peluru berpandu China yang dipulihkan India, laporan peningkatan sistem peperangan elektronik New Delhi dan pengerahan pertama pesawat tempur Jepun ke India memberikan latihan itu kepentingan strategik kerana kedua-dua tentera udara berdepan kemampuan tempur udara jarak jauh China yang semakin maju.

Veer Guardian 2026 dengan itu melangkaui latihan dogfight semata-mata dengan mempamerkan keupayaan logistik ekspedisi, interoperabiliti rakan strategik serta isyarat geopolitik antara dua anggota Quad yang hubungan pertahanannya semakin bertembung dengan peningkatan kuasa aeroangkasa, peluru berpandu dan peperangan elektronik China.

(KLIK SINI): India Berjaya Bongkar; Rahsia Peluru Berpandu PL-15E China? Kejayaan Risikan Elektronik Ini Berpotensi Mengubah Keseimbangan Kuasa Udara Indo-Pasifik

Pemulihan PL-15E Tukar Ancaman Tempur Kepada Peluang Perisikan

Peluang perisikan itu muncul daripada konflik India-Pakistan pada Mei 2025 apabila pertempuran jarak luar penglihatan dilaporkan melibatkan pesawat J-10C Pakistan yang menggunakan peluru berpandu PL-15E China terhadap pesawat India dalam antara pertempuran udara moden terbesar di Asia Selatan.

Pakistan mendakwa beberapa pesawat India termasuk Rafale berjaya ditembak jatuh, manakala India kemudian mengakui kehilangan pesawat tanpa menerima angka Islamabad, meninggalkan persoalan penting mengenai geometri pertempuran, peperangan elektronik, rangkaian penyasaran dan keberkesanan sebenar setiap peluru berpandu.

Bagi India, penemuan PL-15E atau komponen utamanya di wilayah sendiri membuka peluang perisikan yang tidak bergantung kepada naratif kemenangan mana-mana pihak kerana perkakasan fizikal membolehkan parameter teknikal diukur secara langsung dan tidak hanya dianggarkan melalui pemantauan jarak jauh.

Laporan menyatakan kira-kira enam hingga lapan peluru berpandu atau komponen utama berjaya dipulihkan, dengan sekurang-kurangnya satu atau dua daripadanya dipercayai masih mempunyai sebahagian besar pencari sasaran, elektronik panduan, perkakasan pautan data serta komponen sistem pendorong.

Bahan yang dipulihkan dilaporkan diserahkan kepada Composite Battle Response and Analysis Group India serta beberapa makmal pertahanan, membolehkan pakar menilai tingkah laku peluru berpandu, sistem elektronik pencari sasaran dan prestasi tempurnya dalam keadaan makmal terkawal.

Perhatian khusus dilaporkan diberikan kepada pencari sasaran radar tatasusunan imbasan elektronik aktif atau AESA PL-15E, termasuk frekuensi operasi, seni bina pemancar-penerima, corak imbasan, pembentukan pancaran, kelincahan bentuk gelombang dan tingkah laku lompatan frekuensi.

Jurutera India juga dilaporkan meneliti sistem panduan pertengahan penerbangan dan pautan data, yang berpotensi mendedahkan bagaimana kemas kini sasaran dihantar kepada peluru berpandu sebelum pencari terminal mengambil alih serta bagaimana komunikasi dilindungi daripada gangguan elektronik.

Bagaimanapun, akses kepada perkakasan tidak semestinya membolehkan India memperoleh keseluruhan perisian terenkripsi, kod sumber atau setiap algoritma panduan kerana peluru berpandu moden biasanya menggunakan perlindungan memori dan mekanisme keselamatan bagi mengehadkan eksploitasi selepas terhempas atau dirampas.

Walaupun eksploitasi teknikal hanya berjaya secara separa, nilainya tetap besar kerana tandatangan pelepasan dan karakteristik perkakasan sebenar membolehkan jurutera peperangan elektronik menggantikan andaian dengan parameter ancaman lebih tepat ketika memprogram penerima amaran radar, jammer dan sistem tindakan balas.

Implikasi strategiknya bukan bahawa India semestinya berjaya “menyahkod” PL-15E sepenuhnya, tetapi pemulihan fizikal peluru berpandu itu berpotensi mengurangkan ketidakpastian terhadap senjata yang menjadi komponen penting doktrin pertempuran udara jarak jauh berasaskan teknologi China di Asia.

Peperangan Elektronik Mungkin Menjadi Legasi Terpenting PL-15E

Laporan mendakwa tandatangan elektronik yang diperoleh daripada komponen PL-15E telah dimasukkan ke dalam pustaka ancaman peperangan elektronik India, berpotensi meningkatkan pengesanan, pengenalpastian serta tindak balas terhadap peluru berpandu buatan China di beberapa armada tempur barisan hadapan.

Peningkatan itu dilaporkan melibatkan sistem peperangan elektronik tempatan pada Tejas Mk1A, sistem perlindungan kendiri Su-30MKI yang dinaik taraf serta suite pertahanan SPECTRA pada Rafale, walaupun butiran sebenar perubahan tersebut masih belum disahkan secara rasmi.

Jika tepat, pustaka ancaman yang lebih terperinci boleh membolehkan pelepasan pencari sasaran PL-15E dikenal pasti lebih awal, memberikan juruterbang serta sistem pertahanan tambahan masa untuk mengklasifikasikan ancaman, mengubah geometri penerbangan dan melaksanakan tindakan balas elektronik atau kinetik.

Pengetahuan mengenai frekuensi pautan data dan corak kemas kini sasaran menjadi sangat penting kerana peluru berpandu jarak jauh bergantung kepada panduan pertengahan penerbangan untuk memperhalusi titik pintasan sebelum pencari radar terbina dalam memperoleh sasaran bergerak pada fasa terminal.

Gangguan terhadap rangkaian itu boleh memaksa peluru berpandu bergantung kepada maklumat sasaran yang semakin tidak tepat, meningkatkan kepentingan manuver defensif, jamming, umpan elektronik serta pengurusan pancaran bagi memutuskan rantaian serangan sebelum fasa terminal tercapai.

Pemahaman mengenai lompatan frekuensi, kelincahan bentuk gelombang dan tingkah laku pencari sasaran juga boleh meningkatkan pemprograman jammer, namun kejayaan pencirian makmal tidak menjamin sesebuah peluru berpandu dapat ditewaskan secara konsisten dalam keadaan pertempuran sebenar yang dinamik.

Perbezaan itu penting kerana peperangan elektronik merupakan persaingan berterusan antara tindakan balas dan tindakan balas terhadap tindakan balas, menyebabkan sebarang kelebihan yang diperoleh melalui eksploitasi PL-15E berpotensi mendorong China mengubah perisian, bentuk gelombang atau taktik peluru berpandunya.

Varian PL-15 yang digunakan sendiri oleh China juga tidak boleh dianggap sepenuhnya sama dengan PL-15E versi eksport, sekali gus mengehadkan kesimpulan bahawa risikan daripada peluru berpandu Pakistan mampu meneutralkan keseluruhan ancaman PL-15 milik Tentera Udara Tentera Pembebasan Rakyat China.

Namun, pengetahuan tepat terhadap sekurang-kurangnya satu varian operasi keluarga peluru berpandu itu boleh memperkukuh pemodelan ancaman, simulasi dan pembangunan taktik, khususnya apabila digabungkan dengan risikan daripada penerima amaran radar, sensor udara serta pengalaman pertempuran sebenar.

Kelebihan sebenar India dengan itu bukan memiliki penyelesaian universal untuk menewaskan PL-15, sebaliknya keupayaan mengurangkan ketidakpastian terhadap ancaman BVR utama dan menukar penemuan medan tempur kepada persediaan peperangan elektronik yang lebih tepat bagi menghadapi pertempuran udara akan datang.

Jepun Ada Sebab Kukuh Mengkaji Pengalaman India Mengenai PL-15E

Minat Jepun terhadap pengalaman India mempunyai asas strategik yang jelas kerana pesawat tempur Jepun beroperasi berhampiran J-20 dan J-16 China yang mampu membawa peluru berpandu udara-ke-udara jarak jauh untuk memperluas zon serangan dalam ruang udara dipertikaikan.

Laut China Timur mewujudkan persekitaran operasi mencabar apabila pesawat Jepun berpotensi berdepan pesawat China yang disokong sistem amaran awal udara, sensor berangkaian dan persenjataan jarak jauh, menjadikan pencirian ancaman peluru berpandu penting kepada kelangsungan operasi dan perancangan taktikal.

Keluarga peluru berpandu PL-15 memberi kesan melangkaui pertempuran antara pesawat tempur kerana jaraknya berpotensi menyukarkan operasi pesawat amaran awal udara, pesawat tangki dan aset sokongan bernilai tinggi yang menjadi tulang belakang operasi udara berterusan.

Bagi Jepun, akses kepada karakteristik peluru berpandu yang diukur selepas digunakan dalam pertempuran sebenar boleh melengkapi risikan daripada pemantauan elektronik, simulasi serta pertemuan dengan pesawat China yang beroperasi berhampiran pendekatan barat daya negara itu.

Bagaimanapun, tiada bukti mengesahkan India akan menyerahkan data teknikal sulit PL-15E ketika Veer Guardian 2026, manakala objektif rasmi latihan kekal tertumpu kepada latihan taktikal, interoperabiliti, persefahaman bersama dan pengukuhan kerjasama pertahanan dua hala.

Namun, latihan ketenteraan mewujudkan hubungan institusi antara juruterbang, perancang operasi dan komuniti teknikal, membuka ruang untuk membandingkan pengalaman tempur walaupun risikan sensitif kekal terasing daripada senario rasmi atau objektif latihan yang diumumkan kepada umum.

Masa pengerahan itu tetap signifikan kerana kehadiran pertama pesawat tempur Jepun di India berlaku selepas pemulihan PL-15E pada 2025 dan laporan mengenai peningkatan peperangan elektronik India, walaupun urutan masa semata-mata tidak membuktikan wujudnya pemindahan risikan.

Veer Guardian masih boleh meningkatkan kesiagaan Jepun menerusi latihan tempur udara berbeza platform dengan India, yang doktrin operasinya telah dipengaruhi pengalaman langsung menghadapi pesawat, peluru berpandu, dron dan sistem pertahanan udara berasaskan teknologi China.

India pula memperoleh pengalaman berdepan F-2A Jepun, pesawat pelbagai peranan berasaskan F-16 yang mempunyai ciri tersendiri, sambil menilai bagaimana rakan berteknologi maju mengurus operasi pesawat tempur ekspedisi, perancangan misi dan logistik jarak jauh.

Pertukaran pengalaman itu mempunyai nilai strategik kerana India dan Jepun berada di medan geografi Indo-Pasifik berbeza, namun semakin berdepan cabaran bertindih melibatkan kuasa aeroangkasa China, persenjataan ketepatan jarak jauh dan peperangan berpusatkan rangkaian.

Pengerahan 5,600 Kilometer Uji Lebih Daripada Taktik Tempur

Pengerahan Jepun sejauh kira-kira 5,600 kilometer dari Tsuiki melalui Okinawa dan Thailand menunjukkan seni bina logistik diperlukan untuk memindahkan kuasa udara tempur merentasi Indo-Pasifik, ketika jarak kekal antara kekangan utama terhadap operasi ketenteraan bersekutu.

Sokongan pesawat tangki Amerika Syarikat menambah dimensi operasi penting dengan menunjukkan bagaimana pengisian bahan api di udara membolehkan pesawat tempur bergerak jauh daripada rangkaian pangkalan nasional serta menghubungkan rakan strategik yang terpisah secara geografi.

Perjalanan itu secara tidak langsung menguji perancangan, penyelenggaraan, sokongan darat, penyelarasan pengisian bahan api dan aturan akses pelbagai negara yang menjadi kritikal apabila pesawat perlu bergerak pantas antara Asia Timur Laut, Asia Tenggara dan rantau Lautan Hindi.

Pergerakan sedemikian membawa nilai isyarat strategik kerana kredibiliti tempur bukan hanya bergantung kepada jumlah pesawat, tetapi turut ditentukan keupayaan mengerahkan pesawat, anggota, alat ganti dan peralatan sokongan sejauh ribuan kilometer tanpa menjejaskan kesiagaan operasi.

Pengerahan Jepun juga berlaku ketika India dan Jepun memperluas perbincangan mengenai keselamatan maritim, pemindahan peralatan, pembaikan kapal serta rangkaian logistik Indo-Pasifik, meletakkan Veer Guardian dalam kerangka kerjasama pertahanan dua hala yang lebih luas.

Bagi India, penerimaan pesawat tempur Jepun membuktikan Jodhpur mampu menyokong penerbangan taktikal asing dalam latihan dua hala berintensiti tinggi, sekali gus memperkukuh pengalaman menerima, mengintegrasikan dan mengekalkan pasukan rakan dalam persekitaran keselamatan serantau yang semakin berangkaian.

Bagi Jepun, operasi dari wilayah India memperluas pemahaman institusi terhadap ruang udara, infrastruktur dan prosedur Asia Selatan, pengalaman yang berpotensi berguna bagi latihan masa depan atau kerjasama kontingensi melangkaui kawasan operasi tradisional Jepun di Asia Timur Laut.

Pengerahan itu tetap berskala kecil dengan hanya tiga F-2A dan kira-kira 110 anggota, justeru tidak wajar dianggap sebagai perubahan besar postur ketenteraan atau petunjuk kepada kewujudan penempatan tempur Jepun secara tetap di India.

Kepentingannya terletak pada pembuktian akses dan interoperabiliti yang boleh diulangi kerana pengerahan kecil mampu membina prosedur serta hubungan operasi yang membolehkan pakej pasukan lebih besar dan kompleks digerakkan sekiranya keperluan politik atau ketenteraan berubah.

Veer Guardian dengan itu menghubungkan latihan taktikal pesawat tempur dengan mobiliti strategik, memperlihatkan bahawa kuasa udara Indo-Pasifik semakin bergantung kepada rangkaian logistik, pesawat tangki, akses rakan dan pangkalan tersebar sama seperti prestasi pesawat itu sendiri.

(KLIK SINI): PL-17 dan PL-15 China Tutup Jurang No Escape Zone” Meteor, Paksa Penilaian Semula Keunggulan Udara Barat di Indo-Pasifik

Veer Guardian Isyarat Penjajaran Strategik India-Jepun Lebih Luas di Indo-Pasifik

Veer Guardian 2026 dibina atas pengalaman edisi 2023 apabila India mengerahkan empat Su-30MKI, dua pesawat pengangkut C-17 dan sebuah pesawat tangki Il-78 ke Jepun, menjadikan pengerahan kali ini langkah timbal balik dalam kerjasama udara yang semakin tersusun.

Pengerahan terdahulu membuktikan keupayaan India memproyeksikan pesawat tempurnya ke Asia Timur Laut, manakala misi balas Jepun kini menghubungkan kedua-dua tentera udara melalui pengalaman praktikal beroperasi daripada infrastruktur dan persekitaran latihan masing-masing.

Kerangka politik lebih luas merangkumi Perkongsian Strategik dan Global Khas India-Jepun serta penyertaan mereka dalam Quad, ketika kedua-dua kerajaan secara terbuka menyokong Indo-Pasifik Bebas dan Terbuka dalam suasana persaingan ketenteraan serantau yang semakin sengit.

Perbincangan terkini mengenai keselamatan maritim, pemindahan peralatan, pembaikan kapal dan logistik turut menunjukkan latihan pesawat tempur berkembang seiring kerjasama industri pertahanan serta operasi yang lebih luas, bukannya sekadar aktiviti simbolik atau diplomasi ketenteraan.

China kekal sebagai konteks strategik yang sukar dipisahkan kerana India dan Jepun sama-sama memantau peningkatan keupayaan udara, laut dan peluru berpandu Beijing, walaupun Veer Guardian secara rasmi merupakan latihan dua hala dan bukan latihan anti-China.

Dimensi PL-15E menambah kerumitan itu kerana perkakasan peluru berpandu yang dipulihkan India berasal daripada konflik dengan Pakistan, tetapi nilai perisikannya turut berkait dengan China kerana sistem tersebut sebahagian daripada ekosistem teknologi peluru berpandu udara-ke-udara Beijing.

Sebarang perbincangan India-Jepun mengenai tandatangan pencari sasaran atau tingkah laku PL-15E pada masa depan akan menunjukkan bagaimana risikan medan tempur dari Asia Selatan boleh memperoleh nilai operasi ribuan kilometer jauhnya di Laut China Timur dan Pasifik Barat.

Namun, dakwaan bahawa India berjaya menyahkod PL-15E sepenuhnya, membangunkan tindakan balas yang menentukan atau memindahkan teknologinya kepada Astra Mk-2 masih belum disahkan, justeru pencapaian makmal tidak wajar disamakan secara langsung dengan keunggulan di medan tempur.

Apa yang boleh dipastikan tetap mempunyai nilai strategik besar: India memiliki perkakasan peluru berpandu berasaskan teknologi China, Jepun berdepan ancaman daripada keluarga sistem sama, manakala kedua-duanya sedang memperluas interoperabiliti udara, kerjasama logistik dan hubungan pertahanan Indo-Pasifik.

Veer Guardian 2026 dengan itu lebih daripada sekadar latihan dua hala kerana ia menghubungkan pengalaman tempur, peperangan elektronik, logistik ekspedisi dan penjajaran strategik dalam medan Indo-Pasifik yang semakin ditentukan peluru berpandu jarak jauh, sensor berangkaian dan perebutan penguasaan maklumat.