(DEFENCE SECURITY ASIA) — Pentagon dan Lockheed Martin mengumumkan kerangka awal selama 10 tahun bagi program F-35 Lightning II, yang menghubungkan cadangan pembelian sekurang-kurangnya 850 pesawat Amerika Syarikat dengan komitmen sokongan sepanjang perkhidmatan untuk memperkukuh asas industri kuasa udara negara itu serta sekutunya.

Meliputi pengeluaran Lot 21 hingga 30, kerangka itu menggabungkan pembelian pesawat, bekalan awal alat ganti, kit pengubahsuaian dan sokongan armada jangka panjang, dengan tumpuan terhadap kemampuan permintaan industri yang lebih menentu untuk meningkatkan jumlah pesawat tersedia bagi operasi.

Namun, perkara paling penting ialah pengumuman itu masih berupa kerangka dan bukannya tempahan pesawat yang mengikat, kerana kebenaran perolehan berbilang tahun serta peruntukan Kongres masih diperlukan sebelum harga akhir, jadual penghantaran dan obligasi kontrak dapat dimuktamadkan.

Cadangan pelaburan sekurang-kurangnya US$7 bilion menggunakan dana Lockheed Martin sendiri memberikan kepentingan industri kepada kerangka itu, tetapi ketiadaan pecahan terperinci menyukarkan penilaian tentang jumlah yang akan disalurkan kepada kapasiti pembuatan, prasarana pembaikan atau alat ganti.

Sasaran keseluruhan pengeluaran kekal pada 156 pesawat setahun untuk pelanggan Amerika Syarikat dan antarabangsa, menunjukkan usaha mengekalkan pengeluaran secara berterusan tanpa mengumumkan lonjakan kapasiti yang dengan sendirinya mampu mempercepat penghantaran atau memperbesar struktur angkatan udara sekutu secara mendadak.

Bagi perancang ketenteraan, persoalan operasinya ialah sama ada penyelarasan pembelian pesawat dengan pelaburan logistik dapat meningkatkan ketersediaan armada sedia ada sambil menyokong penghantaran baharu, kerana jumlah pesawat dalam inventori sahaja tidak menggambarkan kekuatan tempur yang boleh digunakan ketika krisis.

Pengerusi, Presiden dan Ketua Pegawai Eksekutif Lockheed Martin, Jim Taiclet, mengaitkan kepastian perolehan dengan “pelaburan awal yang diperlukan untuk mengembangkan kapasiti, meningkatkan kecekapan dan membina rantaian bekalan yang lebih berdaya tahan”, sekali gus menjelaskan asas kepada komitmen pelaburan berkenaan.

Hujah itu meletakkan kumpulan simpanan alat ganti global, tempoh pembaikan dan pelaburan pembekal sebagai teras kerangka pengeluaran F-35, dengan peningkatan yang boleh diukur lebih bermakna kepada operasi berbanding pengumuman jumlah perolehan atau unjuran kegiatan ekonomi semata-mata.

Angka program dalam bahan asal menunjukkan kemerosotan kadar kesiagaan melaksanakan misi, menjadikan pemulihan kesiagaan antara alasan utama kerangka itu, namun angka berkenaan belum membuktikan secara bebas bahawa pendekatan baharu tersebut akan membalikkan kemerosotan yang dilaporkan.

Tempahan antarabangsa akan menggunakan struktur pengeluaran yang sama, sekali gus meluaskan implikasi kerangka itu kepada perancangan penghantaran sekutu, penyelarasan sokongan armada dan kebolehpercayaan komitmen penempatan serta kesiagaan angkatan yang bergantung pada rantaian bekalan bersama pesawat pejuang generasi kelima.

Bagaimanapun, penjimatan kos, peningkatan ketersediaan pesawat dan pengukuhan daya tahan rantaian bekalan masih merupakan hasil yang disasarkan, sedangkan nilai keseluruhan kontrak kerajaan, agihan akhir varian dan peningkatan kesiagaan yang boleh diukur belum diumumkan untuk menilai keberkesanan pelaksanaannya.

Pada penilaian DSA, kepentingan strategik kerangka itu terletak pada hubungan antara kesinambungan perolehan dengan keupayaan armada mengekalkan operasi, manakala kredibilitinya bergantung pada tindakan Kongres, syarat prestasi yang boleh dikuatkuasakan dan bukti bahawa pelaburan tambahan menghasilkan pesawat yang benar-benar sedia ditugaskan.

(BACA) F-35 Arab Saudi Bernilai US$24.3 Bilion Lepasi Semakan Kongres, Kuasa Udara Teluk Jadi Tumpuan

Kerangka 850 Pesawat: Keputusan Penentu di Tangan Kongres

Cadangan pembelian minimum 850 F-35 Amerika Syarikat dalam tempoh 10 tahun bersamaan purata kira-kira 85 pesawat setahun, menyediakan asas perancangan yang boleh membantu pembekal menyelaraskan pelaburan dengan jangkaan permintaan merentas lot pengeluaran dan keperluan sokongan.

Purata itu bagaimanapun bukan jaminan penghantaran tahunan kerana jadual serta agihan antara cabang perkhidmatan masih perlu dirundingkan, menyebabkan pembahagian perolehan sepanjang dekad berkenaan antara Tentera Udara, Tentera Laut dan Kor Marin Amerika Syarikat belum dapat dipastikan.

Perbezaan itu penting kepada struktur angkatan kerana agihan F-35A, F-35B dan F-35C akan menentukan keseimbangan keupayaan operasi dari pangkalan darat, berlepas pendek dan mendarat menegak serta kapal pengangkut pesawat, sedangkan pecahan akhir varian belum ditetapkan.

Kebenaran Kongres akan menyediakan asas perundangan bagi perolehan berbilang tahun, manakala peruntukan berkaitan menjadi landasan pembiayaannya, bermakna jangkaan industri tidak boleh menggantikan keputusan perundangan yang diperlukan untuk menjadikan kerangka itu program perolehan yang boleh dilaksanakan dan dikuatkuasakan.

Rundingan selepas kelulusan akan menentukan harga, syarat dan jadual, justeru jumlah minimum pesawat mahupun ikrar pelaburan Lockheed Martin tidak wajar dianggap transaksi yang telah selesai dengan tanggungan kerajaan ditetapkan atau pembahagian risiko komersial didedahkan sepenuhnya.

Timbalan Setiausaha bagi Perolehan dan Sokongan Sepanjang Perkhidmatan, Michael Duffey, menyifatkan pendekatan itu sebagai “menyelaraskan insentif kewangan dengan prestasi sebenar”, namun kesan praktikal prinsip berkenaan bergantung pada peruntukan kontrak yang belum diperincikan dalam bahan asal.

Rujukan kepada penalti kewangan membayangkan kemungkinan mekanisme penguatkuasaan komitmen, tetapi ketiadaan maklumat tentang syarat pencetus, had tanggungan dan takrif prestasi menghalang penilaian sama ada mekanisme itu mampu melindungi jadual penghantaran, sasaran kesiagaan atau kepentingan pembayar cukai.

Tanpa nilai keseluruhan kontrak, perbandingan dengan pakej perolehan F-35 terdahulu berisiko mencampuradukkan kos pembelian kerangka pesawat dengan sokongan yang lebih luas, khususnya apabila sokongan selama sedekad dan kit pengubahsuaian melibatkan obligasi melangkaui pembelian pesawat baharu.

Jangkaan penjimatan berbilion dolar AS sepanjang kitar hayat pesawat masih berupa unjuran yang memerlukan asas perbandingan jelas serta butiran kontrak, sebelum pengurangan sebenar perbelanjaan dapat dibezakan daripada perubahan masa pembayaran, kaedah pembelian atau pengagihan kos.

Dari sudut strategik, kerangka itu memberikan isyarat hasrat Washington mengekalkan komitmen jangka panjang terhadap program F-35, tetapi kekuatan isyarat tersebut bergantung pada kesediaan penggubal undang-undang dan perunding mengekalkan jumlah perolehan serta struktur sokongan melalui kelulusan rasmi.

(BACA) F-35 Lawan Rafale, Typhoon dan Gripen: Portugal Pilih Pengganti F-16, NATO Berdepan Ujian Atlantik

Sasaran 156 F-35 Setahun Bentuk Perancangan Kuasa Udara Sekutu

Pengekalan sasaran gabungan 156 F-35 setahun akan menyediakan hala tuju pembuatan bersama untuk angkatan Amerika Syarikat dan pelanggan luar negara, sekali gus berpotensi mengurangkan ketidakpastian pembekal walaupun keutamaan penghantaran masih bergantung pada rundingan jadual serta komposisi permintaan.

Jika purata anggaran 85 pesawat Amerika Syarikat ditolak daripada jumlah itu, baki kira-kira 71 slot pengeluaran setahun tersedia secara teori untuk pelanggan antarabangsa, namun pengiraan tersebut bukan pengesahan agihan penghantaran kepada mana-mana pengendali sekutu.

Sepanjang 10 tahun, kadar pengeluaran 156 pesawat setahun tanpa gangguan akan menghasilkan kira-kira 1,560 pesawat, tetapi angka itu hanyalah gambaran perancangan dan bukannya jumlah tempahan yang diumumkan kerana kuantiti antarabangsa serta jadual tahunan belum dimuktamadkan.

Penggabungan permintaan negara rakan dan pelanggan Jualan Ketenteraan Asing atau FMS dalam kerangka sama boleh memperkukuh ekonomi skala, tetapi turut menjadikan perkembangan armada luar negara bergantung pada prestasi pembekal bersama yang kekangannya mampu menjejaskan beberapa jadual perolehan serentak.

Bagi perancang angkatan sekutu, kepastian itu membantu penyediaan latihan, kapasiti penyelenggaraan dan kemasukan pesawat ke dalam perkhidmatan, namun kestabilan pembuatan sahaja tidak menjamin kesiagaan tanpa anggota, alat ganti serta sokongan yang mencukupi untuk mengoperasikan pesawat yang diterima.

Kerangka itu tidak menetapkan pangkalan baharu atau penempatan serantau, justeru dakwaan bahawa ia serta-merta mengubah kedudukan angkatan di Indo-Pasifik melangkaui maklumat tersedia, walaupun ketersediaan pesawat yang berterusan akhirnya boleh mempengaruhi kebolehpercayaan komitmen keselamatan di rantau berkenaan.

Angka 191 penghantaran pada 2025 perlu ditafsirkan dengan berhati-hati kerana bahan asal mengaitkannya dengan penyelesaian tunggakan pesawat akibat isu perisian Technical Refresh 3, bukannya bukti kapasiti pembuatan tahunan program itu telah meningkat secara kekal.

Pengeluaran, penghantaran dan penerimaan untuk operasi ialah ukuran berbeza kerana pelepasan pesawat daripada simpanan boleh meningkatkan angka penghantaran tanpa membuktikan pembekal mampu mengekalkan kadar sama atau pengendali boleh terus menggunakan setiap pesawat yang diterima bagi tugasan operasi.

Kadar yang stabil berpotensi mengurangkan gangguan dalam kitaran pelaburan, tetapi kerangka itu sendiri tidak menyediakan penyelesaian segera kepada pelanggan yang mahu mempercepat pembesaran angkatan melebihi kapasiti yang telah dikenal pasti dalam rancangan pengeluaran bersama ketika ini.

Isyarat strategik kepada sekutu ialah kesinambungan, dengan program itu berusaha menjadikan pertumbuhan armada lebih mudah dirancang sedangkan turutan penghantaran setiap pelanggan masih belum diputuskan untuk menentukan bila keupayaan tempur tambahan sesebuah negara benar-benar tersedia.

Pelaburan US$7 Bilion Sasar Kekangan Industri yang Jejas Kesiagaan Tempur

Komitmen Lockheed Martin untuk melabur sekurang-kurangnya US$7 bilion menggunakan dana sendiri akan mengalihkan sebahagian beban pembiayaan awal kepada industri, berasaskan pertimbangan bahawa kepastian perolehan jangka panjang membolehkan pelaburan lebih awal dalam kapasiti pengeluaran dan sokongan sepanjang perkhidmatan.

Bagaimanapun, pembiayaan syarikat tidak bermakna kos kerajaan terhapus kerana harga akhir dan syarat komersial belum dimuktamadkan, menyebabkan kaedah mendapatkan semula pelaburan, pembahagian risiko prestasi serta pengagihan manfaat kecekapan sepanjang tempoh kontrak masih belum jelas.

Keutamaan yang diumumkan merangkumi kapasiti, kecekapan dan daya tahan rantaian bekalan, tetapi ketiadaan pecahan peruntukan bagi peralatan pengeluaran, pembaikan, inventori serta inisiatif lain menyukarkan penilaian tentang kekangan operasi yang akan menerima pelaburan terbesar terlebih dahulu.

Pembelian pukal boleh meningkatkan keyakinan pembekal untuk mendapatkan bahan mentah dan komponen kritikal lebih awal, sekali gus berpotensi mengurangkan kelewatan akibat kitaran kontrak tahunan, namun manfaat sebenar bergantung pada keupayaan pelaburan itu mengatasi kekangan pengeluaran serta pembaikan.

Penambahan alat ganti boleh meningkatkan ketersediaan pesawat apabila kekurangan komponen menjadi penghalang utama, manakala kapasiti pembaikan lebih besar mempercepat pemulangan komponen yang boleh digunakan, menjadikan keseimbangan antara kecukupan inventori dengan kepantasan pembaikan lebih penting daripada setiap langkah secara berasingan.

Presiden Lockheed Martin Aeronautics, OJ Sanchez, menyatakan kestabilan pembekal akan menyokong pelaburan dan meningkatkan kadar kesiagaan melaksanakan misi, namun hubungan sebab-akibat yang munasabah dari sudut industri itu masih memerlukan bukti terukur sebelum dianggap sebagai pencapaian operasi.

Kumpulan simpanan alat ganti global amat penting kerana perkembangan armada mewujudkan permintaan berulang selepas penghantaran awal pesawat, sekali gus memerlukan sistem penggantian bekalan dan pembaikan yang mampu menyokong pelbagai pengendali tanpa membiarkan kelewatan komponen menjejaskan kesiagaan pesawat sedia ada.

Inventori alat ganti lebih besar boleh memendekkan tempoh menunggu, tetapi daya tahan turut bergantung pada keupayaan menghantar komponen yang tepat kepada pengendali yang memerlukannya, menyebabkan jumlah stok semata-mata tidak membuktikan peningkatan tindak balas sokongan operasi secara konsisten.

Bahan asal mengaitkan pelaburan terdahulu syarikat dengan alat ganti dan pembaikan, namun ketiadaan penyata kewangan gabungan bermakna inisiatif berkenaan tidak wajar terus dicampurkan dengan ikrar baharu sebagai komitmen berasingan yang menambah jumlah keseluruhan tanpa penjelasan lanjut.

Dari sudut isyarat strategik, ikrar pelaburan itu mencerminkan keyakinan terhadap permintaan F-35 jangka panjang, manakala nilai ketenteraannya bergantung pada kemampuan kapasiti industri tambahan mengekalkan ketersediaan tempur ketika tekanan operasi berpanjangan, bukan sekadar menyokong pertambahan inventori pesawat.

Sokongan Jangka Panjang dan Kit Block 4 Letak Kesiagaan Armada Sebagai Teras

Penggabungan bekalan awal alat ganti, kit pengubahsuaian selama 10 tahun dan sokongan sepanjang sedekad dengan perolehan pesawat akan memenuhi keperluan pada peringkat berbeza pembangunan armada, sekali gus menghubungkan ketibaan pesawat baharu dengan sokongan serta peningkatan keupayaan yang diperlukan.

Bekalan awal alat ganti menyokong pesawat yang memasuki perkhidmatan, kit pengubahsuaian membolehkan naik taraf kemudian, manakala sokongan lebih menyeluruh menampung armada beroperasi, mewujudkan struktur pembelian bersepadu yang keberkesanannya bergantung pada penyelarasan keperluan program yang saling berkaitan.

Penyertaan kit bagi penerapan keupayaan seperti Block 4 tidak bermakna setiap pesawat akan menerima naik taraf seragam mengikut jadual tetap kerana kerangka itu belum menetapkan jadual konfigurasi akhir atau agihan pengubahsuaian antara varian.

Perbezaan itu penting kerana pembelian perkakasan naik taraf sahaja tidak membuktikan integrasi telah selesai atau keupayaan berkenaan tersedia untuk operasi, menyebabkan perancang perlu menilai jumlah pesawat bersama perbezaan konfigurasi dan keperluan penyelenggaraan bagi melaksanakan pengubahsuaian terhadap armada aktif.

Angka dalam bahan asal meletakkan kadar kesiagaan melaksanakan misi pada kira-kira 44 peratus bagi tahun fiskal 2025 berbanding sekitar 67 peratus pada 2021, kemerosotan yang, jika diukur secara konsisten, menunjukkan pertambahan perolehan tidak boleh menggantikan pembaikan sistem sokongan.

Kadar kesiagaan melaksanakan keseluruhan misi pula dinyatakan sekitar 25 peratus berbanding kira-kira 38 peratus sebelumnya, iaitu ukuran berasingan yang tidak wajar disamakan dengan kadar kesiagaan umum ketika menilai kemampuan pesawat melaksanakan semua misi yang ditetapkan.

Sasaran program Global Support Solution Reset untuk mencapai kadar kesiagaan melaksanakan misi sebanyak 80 peratus dan kesiagaan keseluruhan misi sebanyak 65 peratus menjelang 2030 ialah objektif program, sedangkan bahan asal tidak menunjukkan laluan yang menjamin pencapaiannya menerusi kerangka ini.

Anggaran keperluan tambahan US$13.7 bilion bagi sokongan sepanjang perkhidmatan hingga tahun fiskal 2031 turut menggambarkan skala pemulihan kesiagaan, namun hubungannya dengan ikrar pelaburan Lockheed Martin belum cukup terperinci untuk menghasilkan jumlah pembiayaan gabungan tanpa risiko pengiraan berganda.

Bagi pemerintah tentera, kesiagaan lebih baik boleh menambah jumlah pesawat yang boleh digunakan tanpa pertambahan setara saiz armada, sekali gus menyokong penugasan berterusan, tetapi penambahbaikan alat ganti sahaja tidak menentukan kadar penjanaan sorti atau prestasi dalam senario operasi serantau tertentu.

Justeru, ukuran kejayaan operasi ialah sama ada kerangka itu meningkatkan ketersediaan pesawat serta kemampuan melaksanakan keseluruhan misi, dengan penilaian telus diperlukan untuk membezakan kemajuan kegiatan sokongan tertentu daripada peningkatan berterusan kekuatan tempur yang benar-benar boleh dikerahkan.

Skala Global F-35 Tingkat Kepentingan Logistik Bersama

Gambaran program dalam bahan asal menyatakan lebih 1,375 F-35 telah ditempatkan dalam perkhidmatan di seluruh dunia dengan lebih sejuta jam penerbangan, menunjukkan keperluan sokongannya jauh melangkaui pengeluaran baharu dan semakin tertumpu pada pesawat yang sudah beroperasi.

Skala itu membolehkan pelaburan logistik bersama memberi manfaat kepada armada beberapa negara, tetapi turut mewujudkan pendedahan bersama terhadap gangguan pembekal, menjadikan daya tahan bergantung pada prestasi konsisten rangkaian sokongan dan bukannya jumlah negara pengendali semata-mata.

Struktur sokongan bersama boleh memperkukuh keupayaan saling kendali melalui amalan sokongan yang seragam, tetapi tidak menghapuskan perbezaan saiz armada, lokasi pangkalan atau tuntutan operasi setiap negara yang menentukan sejauh mana ketersediaan alat ganti dapat diterjemahkan kepada keupayaan tempur boleh atur gerak.

Dalam konteks Indo-Pasifik, DSA menilai ketahanan logistik sebagai unsur strategik bagi operasi udara berpanjangan, namun kerangka itu tidak memperincikan penambahan stok serantau, lokasi pembaikan baharu atau jadual penempatan yang membolehkan dakwaan perubahan segera terhadap kesiagaan di medan operasi.

Langkah utama menangani kelemahan yang dikenal pasti dalam bahan asal ialah pengukuhan kapasiti industri dan logistik, termasuk kecukupan inventori penggantian serta kapasiti pembaikan, tanpa pengumuman peningkatan prestasi pesawat baharu atau bukti perubahan ciri tempur F-35.

Begitu juga, komitmen perolehan lebih besar tidak dengan sendirinya membuktikan kelebihan terhadap pesawat lawan atau pertahanan udara kerana maklumat tersedia tidak mengandungi bukti perbandingan prestasi, ujian operasi atau butiran penggunaan angkatan yang menyokong ukuran perubahan keseimbangan ketenteraan serantau.

Unjuran sokongan kepada 317,000 pekerjaan di Amerika Syarikat dan kegiatan ekonomi tahunan sekitar US$79 bilion menggambarkan kepentingan industri program itu, tetapi anggaran ekonomi berkenaan tidak membuktikan penjimatan, ketersediaan pesawat atau ketahanan operasi yang akhirnya diperlukan pelanggan tentera.

Bagi pelanggan antarabangsa, persoalan belum terjawab melibatkan turutan penghantaran, akses kepada sokongan dan agihan peningkatan kesiagaan kerana pengumuman pelaburan menyeluruh tidak menjelaskan pembahagian manfaat antara cabang tentera Amerika Syarikat, negara rakan dan armada pelanggan Jualan Ketenteraan Asing.

Penanda aras seterusnya ialah kebenaran Kongres, peruntukan dan kontrak rasmi yang menetapkan harga, jadual serta obligasi prestasi, diikuti bukti pelaburan mengurangkan kelewatan alat ganti dan meningkatkan ketersediaan armada berdasarkan ukuran kesiagaan program yang dilaporkan secara konsisten.

Sehingga semua peringkat itu dicapai, kerangka 22 Oktober tersebut kekal sebagai cadangan besar untuk menyelaraskan perolehan pesawat pejuang dengan ketahanan industri, dengan kesan strategik globalnya bergantung pada kemampuan kepastian pengeluaran diterjemahkan kepada kesiagaan operasi berterusan bagi kuasa udara Amerika Syarikat dan sekutunya.