Bocor: Dokumen Pentagon Dedah China Berjaya Tenggelamkan USS Gerald R. Ford Dalam Semua Simulasi Perang Taiwan

(DEFENCE SECURITY ASIA) — Dalam satu pendedahan yang menggoncang asas doktrin maritim Amerika Syarikat, dokumen “Overmatch Brief” yang bocor daripada Pentagon mendedahkan bahawa China secara konsisten berjaya memusnahkan atau melumpuhkan kapal pengangkut pesawat bernilai $13 bilion (RM60.8 bilion), USS Gerald R. Ford, semasa sirI simulasI konflik berskala penuh di sekitar Taiwan.

Kebocoran dramatik ini, yang berpunca daripada analisis bertahun-tahun oleh Jabatan Penilaian Bersih Pentagon, menggariskan bahawa revolusi teknologi dan doktrin yang sedang berlaku di dalam Angkatan Tentera Pembebasan Rakyat (PLA) telah menghakis secara ketara anggapan lama Tentera Laut Amerika Syarikat bahawa kapal pengangkut pesawat adalah aset yang hampir tidak boleh ditewaskan.

Penemuan tersebut muncul pada saat yang amat kritikal ketika Beijing memperhebatkan isyarat ketenteraannya, meningkatkan tekanan maritim, dan menjalankan latihan pencerobohan berskala besar mengelilingi Taiwan, dengan Presiden Xi Jinping mengarahkan PLA bersedia untuk kemungkinan operasi penyatuan semula menjelang 2027—tarikh yang dianggap sebagai ambang strategik oleh komuniti risikan antarabangsa.

Taiwan, sebuah negara demokrasi berpenduduk 23 juta, kekal sebagai titik panas paling berbahaya di Indo-Pasifik, dengan Beijing terus melihat pulau itu sebagai wilayah yang mesti disatukan semula sebagai satu “kemestian sejarah,” manakala Amerika Syarikat pula mengekalkan Akta Perhubungan Taiwan yang mewajibkan penjualan senjata tetapi sengaja mengelak komitmen pertahanan yang jelas di bawah dasar “kekaburan strategik.”

“Overmatch Brief” memberi amaran bahawa sekiranya Washington campur tangan secara langsung dalam konflik di Taiwan, Amerika Syarikat berisiko mengalami kehilangan awal yang dahsyat, termasuk kemusnahan kapal pengangkut pesawat tercanggihnya—USS Gerald R. Ford—yang menjadi simbol kejuruteraan maritim paling unggul negara itu.

Kapal pengangkut pesawat kelas Ford itu direka untuk mendominasi mana-mana ruang maritim global, dengan berat sesaran 100,000 tan serta dilengkapi teknologi tercanggih termasuk sistem pelancaran elektromagnetik (EMALS), radar dwi-jalur generasi baharu, reaktor nuklear berkuasa tinggi, dan keupayaan membawa 75 pesawat tempur seperti F/A-18E/F Super Hornets, EA-18G Growlers, E-2D Hawkeyes, dan F-35C.

Namun, simulasi yang bocor daripada dokumen Overmatch Briefing menunjukkan Ford tewas pada peringkat awal dalam setiap senario disebabkan sistem anti-akses/sekatan kawasan (A2/AD) China yang semakin matang, yang direka khusus untuk menafikan akses tentera laut Amerika Syarikat sebelum ia mampu menghampiri kawasan strategik di Selat Taiwan.

Dokumen itu turut mendedahkan bahawa rangkaian “reconnaissance-strike complex” jarak jauh China—yang menggabungkan satelit, radar lintas-horizon, dan nod penyasaran berkuasa kecerdasan buatan—memberikan PLA keupayaan menjejaki dan memintas pergerakan kapal pengangkut pesawat Amerika Syarikat dengan ketepatan yang tidak pernah dilihat sebelum ini.

Penganalisis strategik memberi amaran bahawa kelemahan Ford mencerminkan kegagalan sistemik dalam perancangan maritim Amerika Syarikat, yang masih bergantung kepada platform besar bernilai tinggi walaupun dunia telah beralih kepada keutamaan aset pelbagai, mampu lupus, dan tanpa pemandu.

Simulasi tersebut turut menunjukkan bahawa rangkaian pemerintahan dan kawalan China kini cukup teguh untuk menyelaras serangan serentak melibatkan peluru berpandu, peperangan siber, operasi udara, dan serangan kapal selam dari pelbagai arah, sekali gus mengatasi lapisan pertahanan Amerika Syarikat yang paling maju.

Peralihan besar dalam reka bentuk operasi PLA ini menandakan perubahan dramatik daripada postur pertahanan serantau kepada doktrin “kill-chain” ofensif yang sofistikated dan direka untuk melumpuhkan kuasa intervensi Amerika Syarikat sebelum ia mampu menjana keupayaan tempur yang bermakna.

Serangan Hipersonik dan Multi-Domain China Melumpuhkan Pertahanan Kapal Pengangkut Pesawat

Menurut dokumen tersebut, China memulakan serangannya bukan dengan peluru berpandu tetapi dengan serangan siber yang menyasarkan infrastruktur kritikal Amerika Syarikat seperti sistem air, grid tenaga, pelabuhan, depot bahan api, serta rangkaian pemerintahan, dengan serangan malware yang “menyerupai profil aktiviti Volt Typhoon.”

Satu simulasi rahsia mencatatkan “pencerobohan siber yang menyerupai profil aktiviti Volt Typhoon yang menyasarkan grid elektrik, nod komunikasi, dan sistem air yang menyokong pangkalan tentera Amerika Syarikat,” sekali gus mewujudkan “geseran” dalam rantaian mobilisasi dan melambatkan ketibaan bala bantuan tentera laut ke rantau Asia Timur.

Selepas serangan siber, China melancarkan operasi anti-angkasa yang direka untuk melumpuhkan satelit risikan Amerika Syarikat, sensor pengesanan peluru berpandu, rangkaian GPS, dan sistem komunikasi yang penting kepada keupayaan penyasaran tentera laut Amerika.

Apabila ruang siber dan ruang angkasa telah dilemahkan, Pasukan Roket PLA melepaskan gelombang serangan pelbagai lapis menggunakan peluru berpandu balistik anti-kapal DF-21D dan DF-26B, peluru berpandu jelajah jarak jauh, peluru berpandu anti-kapal hipersonik YJ-21, serta kenderaan gelongsor hipersonik yang dilancarkan dari pelancar mudah alih, pesawat pengebom, kapal pemusnah, dan kapal selam.

Senjata hipersonik ini, yang bergerak melebihi kelajuan Mach 5, melaksanakan manuver terminal kompleks bagi mengelirukan algoritma pencegahan dan sekali gus menjadikan sistem pertahanan Amerika seperti Aegis, SM-3, dan SeaRAM tidak berkesan ketika diserang secara berlapis.

Dokumen itu menekankan bahawa China kini memiliki sehingga 600 sistem hipersonik, menjadikan PLA mampu melaksanakan rantaian bunuh (kill chain) bertindih yang menghujani kumpulan kapal pengangkut pesawat Amerika dengan kadar serangan yang mustahil dipintas.

Serangan hipersonik tersebut mengenai USS Gerald R. Ford “dalam beberapa minit,” memusnahkan operasi dek penerbangan, sensor, sistem propulsi, atau pelindungan reaktor, sekali gus menenggelamkan kapal itu atau memaksa ia dikosongkan serta-merta.

Rangkaian “kill web” hipersonik China ini bukan hanya ancaman peluru berpandu tetapi satu ekosistem bersepadu melibatkan satelit pemantauan, dron amaran awal, sensor bawah laut, dan algoritma penyasaran berasaskan kecerdasan buatan yang mampu menghasilkan penyasaran masa nyata.

Briged peperangan elektronik PLA pula menekan radar pertahanan Amerika Syarikat, merosakkan data penyasaran, dan memasukkan isyarat palsu ke dalam rangkaian C4ISR Amerika, sekaligus membutakan tentera laut AS pada saat paling kritikal.

Keupayaan serangan pelbagai domain China yang berlaku dalam masa beberapa minit—dan bukannya berjam-jam—menunjukkan tahap kecekapan operasi yang sebelum ini hanya dikaitkan dengan doktrin Joint Force Amerika Syarikat.

Gabungan kelajuan hipersonik, serangan pelbagai vektor secara tepu, dan gangguan ruang siber mencipta bentuk kejutan strategik baharu yang direka untuk melumpuhkan kapal pengangkut Amerika sebelum sayap udaranya sempat dikerahkan.

Amaran Pegawai dan Penganalisis AS Mengenai Tahap Kemusnahan yang Dahsyat

Penemuan ini mengulangi kejayaan simulasi pada 2005 apabila kapal selam Sweden kelas Gotland berjaya “menenggelamkan” kapal pengangkut pesawat kelas Nimitz, menunjukkan betapa terdedahnya aset besar ini di kawasan maritim yang dipertandingkan.

Simulasi tersebut menunjukkan kapal selam AIP PLA memanfaatkan bayang-bayang akustik untuk menghampiri sasaran tanpa dikesan, manakala kumpulan dron, USV, dan sistem peperangan elektronik pula menenggelamkan radar Amerika Syarikat dengan gangguan yang tepu.

Dokumen itu menekankan kelebihan industri China yang memiliki kapasiti pembinaan kapal 230 kali lebih besar daripada Amerika Syarikat, membolehkannya menggantikan kerugian perang dengan cepat berbanding keupayaan Amerika Syarikat yang terbatas.

Kerugian tentera Amerika Syarikat pula sangat menggerunkan dengan lebih 21,000 korban, 45 kapal dimusnahkan—termasuk satu kapal pengangkut pesawat dan dua kapal selam—serta lebih 1,000 pesawat hilang dalam minggu-minggu awal konflik.

Seorang pegawai kanan Amerika Syarikat mengakui, “Kami kalah setiap kali” dalam simulasi perang melibatkan China, sambil menegaskan bahawa peluru berpandu hipersonik boleh menenggelamkan kapal pengangkut pesawat “dalam beberapa minit.”

Seorang pegawai keselamatan AS pula memberi amaran bahawa Amerika Syarikat akan “kehabisan peluru penting dengan cepat” dalam konflik menentang China disebabkan kapasiti industri yang terhad.

Seorang penganalisis pertahanan pula menjelaskan hasil simulasi dengan berkata, “Tentera AS kehilangan banyak kapal,” sambil menambah, “anda kehilangan lebih 100 pesawat generasi kelima, beberapa kapal pemusnah, beberapa kapal selam, dan beberapa kapal pengangkut pesawat.”

Gabungan kerugian ini menunjukkan bahawa kelompok kapal pengangkut pesawat Amerika—yang selama ini menjadi tunjang kekuatan proyeksi kuasa negara itu—mungkin tidak lagi mampan dalam persekitaran peperangan moden yang didominasi peluru berpandu jarak jauh berketepatan tinggi.

Simulasi tersebut turut menunjukkan bahawa Amerika Syarikat akan menghadapi kejatuhan tempo operasi yang kritikal kerana kemusnahan platform utama dan kehabisan peluru berpandu akan menjejaskan keupayaan untuk melaksanakan serangan balas.

Skala serangan peluru berpandu China, perimeter serangan kapal selam, dan gangguan peperangan elektronik menunjukkan bahawa “attrition warfare” kini telah menjadi senjata strategik Beijing untuk menguras kekuatan Amerika sebelum mereka sempat bertindak balas.

Pemodenan PLA dan Pengembangan A2/AD Mengubah Keselamatan Indo-Pasifik

Persediaan China menegaskan keabsahan simulasi ini apabila imej satelit tahun 2024 menunjukkan replika bersaiz sebenar USS Gerald R. Ford dibina di Gurun Taklamakan untuk latihan penyasaran misil.

Simulasi terdahulu China menunjukkan Ford ditenggelamkan dengan 24 peluru berpandu hipersonik dalam tiga gelombang—persis hasil simulasi Pentagon.

China turut membangunkan armada pendaratan amfibia, kapal serangan roll-on/roll-off, briged mobiliti udara pantas, dan unit misil yang dilatih untuk serangan multi-paksi merentasi “first island chain.”

Laporan itu menegaskan bahawa perbelanjaan pertahanan Amerika Syarikat—pada 3.4% KDNK, paling rendah dalam lapan dekad—menghadkan usaha negara itu untuk memperoleh sistem generasi baharu yang diperlukan dalam konflik dengan kuasa setara seperti China.

Dokumen tersebut menggesa Amerika Syarikat beralih daripada platform lama kepada operasi maritim teragih, armada permukaan dan bawah permukaan tanpa pemandu, dron autonomi, rangkaian penyasaran berkuasa AI, dan sistem serangan jarak jauh.

Amerika Syarikat telah memulakan pembaharuan terhad termasuk pembelian 340,000 dron bernilai $1 bilion (RM4.68 bilion) serta meningkatkan pengeluaran LRASM dan Tomahawk, tetapi usaha ini dianggap masih terlalu perlahan berbanding kelajuan China.

Negara-negara Asia seperti Jepun, Filipina, Australia, Vietnam, dan Singapura pula mula menilai semula rancangan pertahanan masing-masing kerana kebimbangan bahawa kekalahan Amerika Syarikat di Taiwan akan membuka laluan kepada paksaan strategik China di Laut China Selatan dan Laut China Timur.

Seorang pemimpin Amerika menyatakan bahawa Taiwan perlu “membayar untuk pertahanan mereka,” menunjukkan perdebatan yang semakin sengit mengenai komitmen keselamatan Amerika Syarikat di Indo-Pasifik.

Rangkaian A2/AD China kini melangkaui rantaian pulau pertama dengan radar jarak jauh, dron ISR, sensor over-the-horizon, dan sistem komunikasi berlapis-lapis yang memendekkan masa tindak balas tentera Amerika dalam krisis Taiwan.

Armada pemusnah Type 055 PLA pula memberikan keupayaan serangan maritim yang dalam, membolehkan Beijing memproyeksikan kuasa sehingga ke Laut Filipina.

Pangkalan industri pertahanan China yang berkembang pesat kini mampu menghasilkan kapal perang, peluru berpandu, dan dron dalam skala yang mengatasi Amerika Syarikat, sekali gus mengubah keseimbangan ketahanan tentera di Asia.

Integrasi sistem navigasi kuantum, penyasaran tanpa satelit, dan pengurusan pertempuran berasaskan AI menunjukkan lonjakan doktrin yang meletakkan PLA pada landasan operasi kill-chain yang sangat maju.

Washington di Persimpangan Strategik Ketika Ketidakseimbangan Ketenteraan Semakin Ketara

“Overmatch Brief” menekankan bahawa USS Gerald R. Ford bukan sekadar aset ketenteraan tetapi simbol doktrin maritim Amerika yang semakin lapuk ketika berdepan ekosistem serangan jarak jauh China yang lebih moden.

Menjelang 2027, China dijangka melancarkan gelombang baharu sistem hipersonik, radar jarak jauh, dron siluman, dan briged peperangan elektronik yang mampu melumpuhkan tentera ekspedisi Amerika.

Laporan itu menyimpulkan bahawa tanpa pembaharuan struktur menyeluruh, Amerika Syarikat akan kehilangan dominasi maritim dan keupayaan untuk menghalang pencerobohan China di Indo-Pasifik.

Ketika ketegangan semakin meningkat, kelangsungan USS Gerald R. Ford bukan lagi sekadar isu teknikal tetapi ujian sama ada Amerika Syarikat sanggup merombak semula ekosistem industri ketenteraannya.

Simulasi yang dibocorkan itu menunjukkan tingkap masa yang semakin sempit untuk Amerika Syarikat berinovasi dan memulihkan keupayaan deteren sebelum keupayaan ketenteraan China melepasi ambang yang mampu mengubah keseimbangan strategik rantau ini secara kekal.

Nasib kapal kelas Ford—yang dahulunya simbol dominasi maritim sepenuhnya Amerika—kini menjadi amaran strategik bahawa era keunggulan laut Amerika memasuki fasa paling rapuh dalam sejarah moden.

Amerika Syarikat kini berdepan realiti bahawa kekuatan tradisional seperti sayap udara kapal pengangkut, rangkaian pangkalan global, dan kelompok serangan laut semakin terdedah kepada ketepatan dan kelajuan sistem serangan China.

Tanpa kebangkitan besar industri pembinaan kapal, infrastruktur sokongan, stok munisi, dan interoperabiliti pelbagai domain dengan sekutu, Amerika Syarikat berisiko memasuki dekad baharu dengan struktur tentera yang tidak sejajar dengan ancaman sebenar.

Indo-Pasifik kini berubah menjadi teater di mana kelangsungan, penyebaran, autonomi, dan keupayaan membina semula lebih penting berbanding saiz platform, memaksa Amerika Syarikat menilai semula pelaburan dalam sistem lama.

Jika Amerika Syarikat gagal mempercepat inovasi dan mengembangkan pangkalan industri pertahanannya, kelajuan operasi China boleh memberikan Beijing kelebihan ketenteraan berkekalan yang akan membentuk semula perintah strategik serantau untuk generasi akan datang. — DEFENCE SECURITY ASIA