Pakistan Dakwa Peluru Berpandunya “Kunci” INS Vikrant: Panglima Tentera Laut Dedah India Terpaksa Berundur Ketika Krisis 2025

(DEFENCE SECURITY ASIA) — Konfrontasi yang semakin terbuka antara kepimpinan Tentera Laut India dan Pakistan telah mengubah Operasi Sindoor daripada krisis sempadan kepada perebutan berbahaya untuk menguasai Laut Arab Utara.

Panglima Tentera Laut Pakistan, Admiral Naveed Ashraf, pada 4 April mendakwa bahawa angkatan laut Pakistan telah berjaya meletakkan diri dalam kedudukan untuk memusnahkan kapal induk India, INS Vikrant, ketika krisis 2025.

Kenyataan beliau segera mencabar dakwaan terdahulu Panglima Tentera Laut India, Admiral Dinesh K Tripathi, bahawa Tentera Laut India hanya memerlukan beberapa minit untuk melancarkan serangan maritim terhadap Pakistan.

Berucap ketika majlis pentauliahan korvet kelas MILGEM terbaharu PNS Khaibar di Karachi, Admiral Ashraf menegaskan bahawa postur kekuatan Tentera Laut Pakistan telah memaksa kumpulan tempur India kekal di “kawasan perlindungan yang dianggap selamat.”

Beliau berkata Tentera Laut Pakistan “bersedia untuk menenggelamkan kapal induk Tentera Laut India, yang memaksa Tentera Laut India terus berundur di kawasan perlindungan yang mereka anggap selamat,” sambil menggambarkan episod itu sebagai bukti penguasaan operasi semasa “Marka-e-Haq.”

Panglima tentera laut Pakistan itu turut menegaskan bahawa episod berkenaan menghantar mesej strategik yang jelas bahawa sebarang cubaan mencabar keselamatan maritim Pakistan akan dibalas secara pantas dan tegas.

Kenyataan itu muncul hanya beberapa hari selepas Admiral Tripathi menyatakan ketika majlis anugerah tentera laut bahawa INS Vikrant dan kapal perang pengiringnya telah dikerahkan secara agresif di Laut Arab Utara.

Menurut panglima tentera laut India itu, kumpulan tempur kapal induk tersebut berada cukup hampir dengan perairan Pakistan untuk melancarkan serangan terhadap sasaran sekitar Karachi dalam tempoh beberapa minit.

Tripathi turut mendakwa bahawa Pakistan akhirnya meminta supaya tindakan ketenteraan dihentikan, sekali gus menghalang tercetusnya eskalasi maritim lebih besar antara dua negara bersenjata nuklear.

Percanggahan langsung antara kedua-dua naratif itu telah menjadikan dimensi maritim Operasi Sindoor sebagai salah satu unsur paling dipertikaikan dan paling penting dalam konfrontasi India-Pakistan.

Pertukaran kenyataan terbuka antara kedua-dua admiral itu turut mendedahkan perlumbaan semakin berbahaya untuk membuktikan keupayaan cegah rintang maritim, ketika kedua-dua tentera laut berusaha menunjukkan mereka mengawal eskalasi di salah satu laluan laut paling sensitif di dunia.

Bagi Pakistan, dakwaan bahawa peluru berpandunya telah mengunci INS Vikrant bertujuan membuktikan bahawa aset maritim paling berkuasa India tidak lagi boleh beroperasi dengan selamat berhampiran Karachi atau pesisir Makran.

Bagi India pula, dakwaan bahawa kumpulan tempur kapal induknya bersedia menyerang sasaran Pakistan dalam beberapa minit direka untuk mengukuhkan kredibiliti doktrin tekanan maritim New Delhi yang semakin berkembang.

Kedua-dua pihak bagaimanapun tidak mendedahkan jejak radar, imej satelit atau bukti operasi yang mampu mengesahkan secara bebas versi masing-masing, menyebabkan urutan sebenar konfrontasi itu terus diselubungi pertikaian politik dan ketenteraan.

Walau apa pun versi yang lebih hampir kepada realiti, episod tersebut telah pun mengubah Laut Arab Utara menjadi titik pertembungan maritim paling tegang antara India dan Pakistan dalam tempoh lebih dua dekad.

BACA: Tentera Laut Pakistan Lancar Kapal Selam Hangor Ketiga, PNS Mangro

Dakwaan Mendedahkan Potensi Pertempuran Berbahaya Untuk Kredibiliti Maritim

Kenyataan Admiral Ashraf mewakili kali pertama seorang panglima tentera laut Pakistan yang masih berkhidmat mendakwa secara terbuka bahawa peluru berpandu Pakistan telah berjaya memperoleh penyelesaian sasaran terhadap INS Vikrant.

Media Pakistan segera menggambarkan kenyataan itu sebagai bukti bahawa Islamabad telah berjaya mewujudkan keupayaan cegah rintang terhadap platform maritim paling bernilai milik India.

Media India pula terus menekankan dakwaan Admiral Tripathi bahawa INS Vikrant sentiasa bersedia melaksanakan serangan jarak jauh terhadap infrastruktur pantai dan kemudahan tentera laut Pakistan.

Dakwaan yang saling bercanggah itu mencerminkan perebutan lebih luas untuk mendapatkan kredibiliti strategik kerana kedua-dua tentera laut berusaha membentuk persepsi domestik dan antarabangsa mengenai keunggulan operasi masing-masing.

Bagi Pakistan, keupayaan mengancam kapal induk India seberat 45,000 tan menyediakan hujah kuat bahawa kekurangan dari segi jumlah boleh diimbangi melalui cegah rintang berasaskan peluru berpandu.

Bagi India pula, mengekalkan imej INS Vikrant sebagai platform unjuran kuasa yang mampu bertahan dan terus dikerahkan kekal menjadi unsur penting dalam cita-cita maritim Indo-Pasifiknya.

Kedua-dua pihak masih belum mengemukakan bukti operasi yang boleh disahkan secara bebas, menyebabkan jarak sebenar, parameter kuncian peluru berpandu dan peraturan pertempuran terus tidak jelas.

Ketidakpastian itu mempunyai kepentingan strategik kerana kekaburan sendiri mampu mengukuhkan cegah rintang dengan memaksa lawan menganggap tafsiran paling berbahaya mungkin benar.

Kekuatan Semasa Tentera Laut Pakistan Kini Menjadi Teras Cegah Rintang Maritim Islamabad

Tentera Laut Pakistan ketika ini sedang menjalani program pemodenan paling besar dalam sejarahnya, dengan penekanan khusus diberikan kepada peluru berpandu anti-kapal, kapal kombatan permukaan baharu, kapal selam dan keupayaan peperangan berasaskan rangkaian.

Islamabad semakin melihat pengembangan kekuatan tentera laut sebagai tindak balas penting terhadap kelebihan besar Tentera Laut India dari segi jumlah, tonase dan keupayaan unjuran kuasa berterusan di Laut Arab serta Lautan Hindi.

Bagi mengimbangi ketidakseimbangan itu, Pakistan telah mengguna pakai strategi “penafian laut” yang direka untuk menghalang kapal perang India daripada beroperasi dengan selamat berhampiran pesisir Pakistan, laluan perdagangan dan infrastruktur tentera laut kritikal.

Teras kepada strategi tersebut ialah pemerolehan empat korvet kelas MILGEM buatan Turkiye, termasuk PNS Khaibar, yang menggabungkan sistem radar moden, peluru berpandu anti-kapal dan keupayaan peperangan anti-kapal selam.

Pakistan turut memperkenalkan empat frigat Type 054A/P buatan China yang dilengkapi sistem pertahanan udara jarak sederhana serta peluru berpandu anti-kapal jarak jauh bagi meningkatkan kebolehupayaan armada permukaannya untuk terus bertahan.

Di bawah permukaan laut, Islamabad sedang bersedia menerima lapan kapal selam kelas Hangor berasaskan reka bentuk Type 039B China, sekali gus memperluaskan dengan ketara keupayaan Pakistan mengancam pergerakan tentera laut India.

Kapal selam tersebut dijangka menyediakan Pakistan dengan keupayaan serangan balas maritim yang lebih diyakini kerana ia mampu beroperasi secara sulit di Laut Arab untuk tempoh yang panjang.

Doktrin Tentera Laut Pakistan kini semakin bergantung kepada penyepaduan rapat dengan Tentera Udara Pakistan, khususnya melalui pesawat rondaan maritim, pengawasan udara dan penyasaran anti-kapal yang diselaraskan.

Pendekatan bersepadu itu membolehkan Pakistan mengimbangi armadanya yang lebih kecil dengan menghubungkan rangkaian radar, penerbangan tentera laut dan pasukan peluru berpandu ke dalam satu seni bina serangan maritim.

Walaupun Tentera Laut Pakistan kekal jauh lebih kecil berbanding Tentera Laut India, penekanan yang semakin meningkat terhadap peluru berpandu anti-kapal berpandukan tepat, pengawasan berlapis dan peperangan kapal selam terus meningkatkan risiko terhadap mana-mana kumpulan tempur kapal induk India berhampiran Karachi atau pesisir Makran.

INS Vikrant Menjadi Lambang Unjuran Kuasa Maritim India

INS Vikrant memegang kedudukan sangat penting dalam strategi tentera laut India kerana ia merupakan kapal induk pertama dibina dalam negara dan teras utama unjuran kuasa serantau.

Kapal induk itu mengetuai kumpulan tempur yang direka untuk beroperasi bersama pemusnah peluru berpandu, frigat, kapal selam dan pesawat rondaan maritim di Laut Arab serta Lautan Hindi.

Semasa Operasi Sindoor, pengerahan tentera laut India dilaporkan tertumpu di Laut Arab Utara, sekali gus mewujudkan tekanan terhadap pesisir Pakistan, laluan perdagangan dan markas tentera laut berhampiran Karachi.

Kehadiran INS Vikrant berhampiran pantai Pakistan akan memperluaskan dengan ketara keupayaan India melaksanakan operasi udara berasaskan laut tanpa bergantung sepenuhnya kepada pesawat pejuang daratan.

Pengerahan sedemikian juga akan membuka kemungkinan tekanan serentak terhadap Pakistan dari paksi maritim barat dan sempadan daratan timur.

Senario itu menjelaskan mengapa perancang ketenteraan Pakistan dilihat bertekad menghantar mesej bahawa kumpulan tempur kapal induk India tidak boleh menghampiri perairan Pakistan tanpa menghadapi risiko besar.

Komen Admiral Ashraf menunjukkan bahawa Pakistan percaya ia telah berjaya mewujudkan zon penafian maritim yang mampu menghalang INS Vikrant daripada beroperasi berhampiran Karachi.

Jika peluru berpandu Pakistan benar-benar berjaya mengunci sasaran terhadap kapal induk itu, episod tersebut akan menimbulkan persoalan besar mengenai keupayaan kapal induk gergasi untuk terus bertahan di perairan serantau yang dipertikaikan.

Ancaman Peluru Berpandu Pakistan Bergantung Kepada Pengawasan Dan Penyelarasan Bersama

Keupayaan Pakistan untuk mengancam INS Vikrant tidak bergantung kepada sebuah kapal perang semata-mata, sebaliknya memerlukan penyepaduan aset tentera laut, tentera udara dan pengawasan maritim.

Laporan Pakistan berulang kali merujuk kepada pengawasan tentera laut yang didakwa menjejaki kapal perang India secara berterusan ketika ia berada di Laut Arab Utara.

Pengawasan sedemikian berkemungkinan memerlukan gabungan pesawat rondaan maritim, rangkaian radar pesisir, penerbangan tentera laut dan pemantauan elektronik jarak jauh.

Sasaran sebesar INS Vikrant menghasilkan jejak radar dan elektronik yang besar, menjadikan usaha menyembunyikannya jauh lebih sukar apabila lawan memperoleh pengawasan berterusan.

Penyelarasan antara Tentera Laut Pakistan dan Tentera Udara Pakistan menjadi amat penting kerana serangan anti-kapal jarak jauh memerlukan penjejakan masa sebenar serta penghantaran data sasaran yang pantas.

Pegawai Pakistan membayangkan bahawa postur kekuatan gabungan itu telah memberikan keyakinan mencukupi kepada Islamabad untuk mengancam tindak balas terhadap sebarang serangan tentera laut India.

Majlis pentauliahan PNS Khaibar yang direka oleh Turkiye turut membolehkan Pakistan mengaitkan dakwaan semasa dengan usaha lebih luas untuk memodenkan keupayaan peluru berpandu dan pengawasan tentera lautnya.

Mesej itu bukan sahaja ditujukan kepada India, malah kepada pemerhati serantau yang menilai sama ada Pakistan mampu mengenakan kos strategik terhadap kuasa laut yang lebih besar.

Versi India Menunjukkan INS Vikrant Kekal Bersedia Menyerang Pakistan

Kenyataan Admiral Tripathi menawarkan tafsiran yang sama sekali berbeza terhadap konfrontasi itu dan lebih menekankan kesiapsiagaan India berbanding keupayaan cegah rintang Pakistan.

Menurut panglima tentera laut India itu, INS Vikrant bersama kumpulan tempur pengiringnya telah pun dikerahkan secara agresif dan hanya menunggu beberapa minit sebelum melancarkan serangan.

Sasaran yang disebut termasuk Karachi dan beberapa kemudahan pantai Pakistan yang mempunyai kepentingan strategik tinggi, sekali gus membawa implikasi ketenteraan dan ekonomi yang besar.

Karachi merupakan pelabuhan perdagangan utama Pakistan, pangkalan tentera laut paling penting dan hab kritikal untuk import tenaga serta logistik maritim negara itu.

Oleh itu, serangan kapal induk India terhadap Karachi bukan sahaja akan mengancam infrastruktur Tentera Laut Pakistan, malah asas ekonomi negara Pakistan secara keseluruhan.

Tripathi berhujah bahawa pengerahan tentera laut India begitu berkesan sehingga Pakistan meminta supaya tindakan ketenteraan dihentikan sebelum serangan maritim dilaksanakan.

Versi tersebut menggambarkan India sebagai memiliki kelebihan dari segi kawalan eskalasi, manakala Pakistan pula memilih untuk berundur selepas menyedari keunggulan tentera laut India.

Masalah bagi kedua-dua kerajaan ialah setiap naratif secara langsung menafikan naratif pihak lawan, menyebabkan pemerhati luar berdepan dua versi Operasi Sindoor yang tidak dapat diselaraskan.

BACA: (VIDEO) Pakistan Kejutkan Asia Selatan Dengan Ujian Peluru Berpandu Balistik Anti-Kapal SMASH Dari Kapal Perang

Konfrontasi Laut Arab Akan Mengubah Perancangan Ketenteraan Masa Depan

Tidak kira versi mana yang lebih hampir kepada realiti, pertukaran kenyataan terbuka antara kedua-dua admiral itu telah mengubah cara krisis maritim India-Pakistan akan ditafsirkan pada masa hadapan.

Konfrontasi tersebut membuktikan bahawa operasi maritim bukan lagi medan sekunder, sebaliknya kini menjadi komponen utama dalam dinamik eskalasi serantau.

Pengerahan kapal induk India berhampiran Pakistan pada masa depan hampir pasti akan menerima penelitian lebih besar terhadap kelemahan peluru berpandu, ancaman peperangan elektronik dan keberkesanan pertahanan berlapis.

Pakistan pula dijangka melabur dengan lebih agresif dalam peluru berpandu anti-kapal, pengawasan maritim dan rangkaian sasaran bersama antara tentera laut serta tentera udara.

Episod ini turut mengukuhkan perdebatan global sama ada kapal induk gergasi masih mampu bertahan di perairan tertutup yang dipenuhi senjata anti-kapal berpandu tepat.

Perdebatan itu semakin memuncak di pelbagai rantau kerana teknologi peluru berpandu moden semakin membolehkan negara lebih kecil mengancam platform tentera laut yang lebih mahal dan lebih besar.

Bagi Asia Selatan, pertaruhannya jauh lebih tinggi kerana persaingan maritim itu berlaku antara dua negara bersenjata nuklear yang mempunyai sejarah permusuhan panjang.

Dakwaan bercanggah mengenai INS Vikrant menjadi penting bukan sekadar kerana apa yang mungkin berlaku semasa Operasi Sindoor, tetapi kerana kedua-dua negara kini dilihat sedang bersiap menghadapi konfrontasi laut yang lebih berbahaya.