(DEFENCE SECURITY ASIA) — Demonstrasi terbaharu sistem pertahanan udara laser Korea Selatan menyerlahkan potensi pertahanan anti- dron berkos rendah selepas Cheongwang keluaran Hanwha Systems bersama sebuah sistem berasingan yang dipasang pada kenderaan dilaporkan memusnahkan ketiga-tiga dron sasaran dalam latihan tentera pada 14 Oktober 2026.

Demonstrasi dalam Eksesais Tempur Bersepadu Peperangan Masa Hadapan TIGER+ Tentera Darat Korea Selatan di Yangpyeong itu mengetengahkan senjata tenaga terarah ketika Seoul membangunkan alternatif kepada pemintas konvensional untuk melindungi kemudahan sensitif dan pasukan tentera daripada ancaman dron kecil.

Kadar kejayaan 100 peratus yang dilaporkan merujuk kepada pemusnahan tiga sasaran dalam keadaan demonstrasi berkenaan, sedangkan prestasi kedua-dua sistem terhadap serangan serentak, cuaca buruk, penerbangan mengelak dan tekanan operasi berpanjangan masih belum diperincikan.

Perbezaan penting ialah Cheongwang, atau Sistem Senjata Pertahanan Udara Laser Blok-I, lazimnya dikategorikan dalam kelas 20 kW, manakala sistem demonstrasi pada kenderaan merupakan pembangunan berasingan dalam kelas 30 kW, dengan tahap kematangan, mobiliti dan kegunaan medan tempur yang perlu dinilai secara berasingan.

Kepentingan strategiknya terletak pada potensi mengurangkan kebergantungan terhadap peluru berpandu mahal untuk memusnahkan pesawat tanpa pemandu murah, dengan syarat sistem laser mampu mengekalkan penjejakan, menyalurkan tenaga mencukupi dan berfungsi dalam keadaan atmosfera yang membolehkan pancaran mencapai sasaran dengan berkesan.

Ketua Pusat Perniagaan Sistem Laser Hanwha Systems, Joohun Shin, menyifatkan senjata laser sebagai “aset teras yang akan mengubah secara asas corak pertahanan udara”, namun kenyataan itu mencerminkan aspirasi syarikat dan bukannya pengesahan bebas mengenai keunggulan operasinya.

Bagi Korea Selatan, pembangunan itu menjawab kelemahan pertahanan yang terserlah ketika pencerobohan dron Korea Utara pada Disember 2022, apabila usaha pemintasan konvensional berdepan kesukaran menangani pesawat kecil sehingga menimbulkan kebimbangan terhadap keselamatan ruang udara sensitif dan infrastruktur kritikal negara.

Penempatan operasi awal Cheongwang yang dilaporkan bermula pada Disember 2024 membawa teknologi itu ke peranan perlindungan aset, sekali gus menjadikan pemilihan lokasi, bekalan elektrik, akses penyelenggaraan dan integrasi dengan rangkaian pengawasan sedia ada sebagai penentu keberkesanan sebenar.

Latihan terbaharu itu turut menimbulkan persoalan sama ada Seoul mampu memperluas perlindungan tenaga terarah daripada kompleks kerajaan yang statik kepada formasi bergerak tanpa menjejaskan kestabilan pancaran, keupayaan mengurus haba dan kebolehpercayaan pengesanan sasaran udara rendah.

Kos tembakan yang dilaporkan sekitar US$1.50 menawarkan kelebihan dari segi perbelanjaan setiap penggunaan, tetapi angka itu tidak merangkumi keseluruhan kos perolehan, bekalan tenaga, penyelenggaraan, tenaga kerja dan integrasi sistem dalam operasi ketenteraan.

Pada penilaian DSA, perkembangan ini mengukuhkan potensi laser sebagai lapisan pertahanan khusus terhadap dron kecil, namun bukti yang tersedia belum mencukupi untuk mengesahkan perlindungan berkesan terhadap kawanan dron besar, peluru berpandu kruis, roket atau pesawat tanpa pemandu yang lebih mencabar.

Bagi perancang pertahanan antarabangsa, persoalan utamanya ialah sama ada gabungan kos tembakan rendah dan peningkatan mobiliti mampu menyediakan perlindungan setempat secara berterusan tanpa mewujudkan kelemahan baharu pada bekalan kuasa, sistem penyejukan, liputan penderia dan kesiagaan ketika cuaca buruk.

(BACA): Pesawat Pejuang Gen-6 Chengdu J-36 Dilengkapi Laser 100kW? China Dedah Petunjuk Paling Jelas

Apa yang Sebenarnya Dibuktikan Demonstrasi Tiga Dron

Demonstrasi pada 14 Oktober itu memperlihatkan Cheongwang bersama sistem laser berasingan kelas 30 kW yang dipasang pada kenderaan di hadapan kira-kira 500 pemerhati, termasuk Ketua Staf Tentera Darat, Jeneral Kim Gyu-ha, pegawai tentera, ahli akademik dan wakil industri.

Bagaimanapun, maklumat yang tersedia tidak memperincikan pembahagian tiga pemintasan berjaya antara kedua-dua sistem, menyebabkan prestasi individu tidak dapat dibandingkan secara tepat dan keputusan keseluruhan tidak boleh dianggap sebagai tiga kejayaan bagi setiap senjata.

Perbezaan itu penting kerana sistem pertahanan statik dan sistem pada kenderaan mempunyai keperluan integrasi berlainan, khususnya apabila platform bergerak perlu menyeimbangkan ketepatan pancaran, berat komponen, permintaan elektrik dan pelepasan haba untuk mengiringi formasi tentera.

Dalam demonstrasi terdahulu pada 16 September 2026 di lapang sasar Seungjin, Cheongwang dilaporkan memintas empat dron dan dua pesawat tanpa pemandu lebih besar secara berturut-turut, namun ciri sasaran serta keadaan setiap pemintasan tidak diperincikan sepenuhnya.

Pemintasan berturut-turut menunjukkan keupayaan melaksanakan serangan berulang dalam keadaan berkenaan, tetapi belum membuktikan kemampuan menangani sasaran serentak atau serangan tepu yang boleh membawa beberapa dron ke kawasan pertahanan sebelum pemusnahan sasaran pertama selesai.

Tempoh pemusnahan antara satu hingga dua saat bagi dron kecil menunjukkan kemungkinan peningkatan prestasi, tetapi tidak jelas sama ada angka itu turut merangkumi pengesanan, pengecaman, pemerolehan jejak, pengarahan pancaran dan pengesahan sasaran telah dimusnahkan.

Dalam operasi sebenar, keseluruhan proses tersebut menentukan kepantasan sistem beralih kepada ancaman berikutnya, menyebabkan tempoh pancaran yang singkat sahaja tidak memadai untuk menentukan jumlah dron yang mampu ditewaskan oleh sesebuah unit pertahanan sepanjang serangan.

Gambaran dron terbakar sebelum terhempas menunjukkan satu mekanisme pemusnahan yang berjaya, namun kedudukan bateri, bahan binaan kerangka, keterdedahan komponen dan sudut pendekatan boleh mengubah tempoh pancaran yang diperlukan untuk melumpuhkan sasaran lain.

Kehadiran kepimpinan kanan tentera memberikan nilai isyarat strategik terhadap keutamaan teknologi ant dron, tetapi jumlah pemerhati dan demonstrasi terbuka itu sendiri tidak menambah bukti mengenai kebolehpercayaan sistem dalam keadaan di luar lapang sasar.

Kesimpulan paling kukuh ialah Korea Selatan telah menunjukkan kejayaan pemintasan laser terhadap sasaran demonstrasi berkenaan, manakala keberkesanannya dalam pertempuran melibatkan spektrum ancaman lebih luas masih memerlukan data operasi yang belum didedahkan.

(BACA): Iron Beam Gagal di Medan Tempur: Drone Hezbollah Tembusi ‘Perisai Laser’ Israel, Dedah Kelemahan Pertahanan Udara Baharu

Bagaimana Cheongwang Mengubah Kos Pertahanan Antidron

Cheongwang menumpukan pancaran laser bertenaga tinggi pada komponen dron yang terdedah, termasuk bateri, elektronik dan struktur, bagi menggantikan pemintas fizikal dengan tenaga optik yang tetap memerlukan penjejakan tepat sepanjang proses pemusnahan sasaran.

Jarak berkesan yang dilaporkan sekitar dua hingga tiga kilometer terhadap dron kecil meletakkan sistem ini dalam kategori pertahanan titik, dengan susun atur kemudahan dan bentuk muka bumi sekeliling mempengaruhi kedudukan penderia, peluang pemintasan dan tempoh tindak balas.

Jarak itu tidak boleh dianggap sebagai radius perlindungan seragam terhadap semua pesawat tanpa pemandu kerana maklumat tersedia tidak memperincikan prestasi mengikut sasaran atau kesan atmosfera, binaan dron dan mutu pancaran terhadap jarak pemusnahan sebenar.

Anggaran US$1.50 bagi setiap tembakan menjelaskan tarikan senjata tenaga terarah terhadap ancaman dron murah, terutama apabila penggunaan peluru berpandu berulang boleh menelan belanja tidak seimbang dengan nilai sasaran dan mengurangkan stok pemintas untuk ancaman udara lain.

Namun, kos setiap tembakan berbeza daripada jumlah kos pertahanan kerana pemasangan laser masih memerlukan perolehan peralatan, anggota terlatih, sokongan teknikal, infrastruktur elektrik, kapasiti penyejukan serta integrasi penderia untuk mengesan dan menjejak pesawat yang menghampiri.

Oleh itu, gambaran “bekalan tembakan tanpa had” tertakluk kepada syarat operasi kerana ketiadaan penggunaan peluru konvensional tidak bermakna sistem boleh menembak berterusan tanpa dipengaruhi keadaan komponen, pengumpulan haba, bekalan kuasa atau sela masa antara sasaran.

Dakwaan keupayaan beroperasi sehingga 24 jam juga merujuk kepada kesiagaan sistem dengan bekalan tenaga mencukupi, bukannya bukti bahawa senjata itu mampu menembak tanpa henti atau mematahkan serangan dron berterusan sepanjang tempoh berkenaan.

Penghantaran tenaga pada kelajuan cahaya menghapuskan masa penerbangan peluru selepas tembakan dilepaskan, tetapi pancaran masih perlu dikekalkan pada bahagian sasaran yang terdedah untuk tempoh mencukupi sebelum kerosakan fizikal dapat melumpuhkan dron.

Operasi yang dilaporkan senyap dan pancaran tidak kelihatan berpotensi menyokong penempatan berhampiran kemudahan sensitif, namun ciri itu tidak menghapuskan risiko operasi atau keperluan menyelaraskan pemintasan dengan pesawat sendiri dan aktiviti lain dalam ruang udara sekeliling.

Kelebihan ekonominya paling bermakna apabila laser mampu memusnahkan sasaran secara konsisten dalam lingkungan keupayaannya, membolehkan komander memperuntukkan pemintas konvensional kepada ancaman lain sambil mengekalkan pilihan pertahanan alternatif apabila cuaca atau ciri sasaran mengehadkan keberkesanan laser.

(BACA): Pakistan Dedah Minat Terhadap Sistem Laser Berkuasa Tinggi LY-1 Buatan China, Untuk Pertahanan Laut Asia Selatan

Bekalan Kuasa, Penyejukan dan Mobiliti Membentuk Keperluan Logistik

Konfigurasi utama Cheongwang ialah pemasangan statik bersaiz kontena, menjadikannya paling sesuai untuk melindungi lokasi tetap yang membolehkan bekalan elektrik, akses penyelenggaraan, liputan pengawasan dan infrastruktur perlindungan disusun mengikut keperluan pertahanan setempat.

Penempatan yang dilaporkan di beberapa lokasi utama kerajaan, termasuk kompleks Kementerian Pertahanan di Yongsan, Seoul, menunjukkan tumpuan awal terhadap perlindungan institusi bernilai tinggi, namun tahap kesiagaan semasa setiap pemasangan tidak diperincikan dalam maklumat tersedia.

Anggaran sekitar lima unit ditempatkan sepanjang tempoh 2025 hingga 2026 menunjukkan skala penempatan yang masih terhad, sekali gus menyokong penilaian bahawa Cheongwang melindungi lokasi terpilih dan bukannya menyediakan pertahanan udara laser menyeluruh di seluruh Korea Selatan.

Ketiadaan penggunaan peluru konvensional dalam setiap pemintasan mengubah beban logistik, tetapi penjanaan elektrik, pengagihan kuasa, peralatan penyejukan, komponen gantian dan penyelenggaraan khusus kekal sebagai kebergantungan kritikal yang perlu dilindungi bagi mengekalkan kesiagaan sistem.

Bagi pemasangan statik, keperluan sokongan itu boleh disusun berasaskan kemudahan sedia ada, manakala formasi bergerak perlu membawa atau mendapatkan kapasiti sokongan mencukupi tanpa menjejaskan pergerakan, daya tahan dan keupayaan berpindah bersama pasukan yang dilindungi.

Sistem berasingan kelas 30 kW yang dipasang pada kenderaan menangani keperluan mobiliti melalui komponen lebih kecil dan ringan, dengan teknologi penyejukan perubahan fasa digunakan untuk mengurus haba dalam ruang serta kekangan integrasi sebuah kenderaan tempur.

Teknologi penyejukan perubahan fasa menjadi penentu praktikal penempatan kerana senjata kompak perlu mengendalikan beban haba tanpa menyebabkan keperluan penyejukan menjejaskan integrasi platform atau keupayaan melaksanakan pemintasan mengikut tempo operasi yang diperlukan.

Bagaimanapun, permintaan elektrik, tempoh pemulihan penyejukan, ketahanan operasi kenderaan dan keperluan peralatan sokongan belum didedahkan, menyebabkan keupayaan sistem demonstrasi bergerak itu untuk beroperasi secara berdikari ketika manuver berpanjangan atau pemintasan dron berulang masih sukar dinilai.

Varian kenderaan berperisai bersenjata laser 50 kW turut dibangunkan untuk pasaran eksport dengan sasaran pengeluaran sekitar akhir 2027, namun jadual itu kekal sebagai matlamat program dan bukannya bukti keupayaan medan tempur yang sudah tersedia serta disahkan secara operasi.

Bagi perancang ketenteraan, perbandingan bermakna perlu meliputi keseluruhan pakej penempatan kerana kuasa laser lebih tinggi hanya memberikan nilai operasi jika disokong pengawasan yang boleh dipercayai, kestabilan pancaran, bekalan tenaga berterusan dan keperluan penyelenggaraan yang mampu dipenuhi.

Cuaca, Kawanan Dron dan Batas Perlindungan Laser

Hujan, kabus dan debu boleh mengurangkan keberkesanan laser, mewujudkan kekangan operasi utama kerana mekanisme pemusnahannya bergantung pada penghantaran tenaga optik mencukupi melalui atmosfera serta pengekalan pancaran pada bahagian sasaran yang sesuai untuk tempoh diperlukan.

Kepekaan terhadap cuaca menuntut perancangan penempatan yang mengambil kira keadaan sesuai untuk pemintasan, kerana kejayaan demonstrasi dalam cuaca cerah tidak semestinya menjamin perlindungan yang boleh diharapkan sepanjang musim atau dalam setiap persekitaran operasi.

Konfigurasi semasa kelas 20 kW digambarkan sebagai sesuai terutamanya untuk dron kecil, manakala maklumat tersedia belum membuktikan keberkesanan setara terhadap roket, peluru berpandu kruis atau pesawat tanpa pemandu lebih besar yang mempunyai struktur, ciri penerbangan dan tahap ketahanan berbeza.

Begitu juga, pemusnahan tiga sasaran demonstrasi belum membuktikan keupayaan menewaskan kawanan dron kerana serangan terselaras boleh memendekkan tempoh tindak balas dan memaksa sistem membahagikan masa penjejakan serta pancaran antara beberapa ancaman dari arah berlainan.

Langkah mengatasi pertahanan laser tidak semestinya perlu melumpuhkan sistem secara langsung kerana gabungan jarak penglihatan terhad, halangan garis pandang dan ancaman dari pelbagai arah boleh mengurangkan peluang pemintasan sebelum dron tiba di sasaran.

Rekod yang tersedia belum menunjukkan prestasi terhadap sasaran yang sengaja melakukan manuver mengelak, menggunakan laluan terlindung atau mempunyai konfigurasi kerangka berbeza, maka faktor itu wajar dianggap persoalan ujian dan bukannya kelemahan Cheongwang yang sudah terbukti.

Penderia pengesanan dan penjejakan bersepadu menghubungkan proses pengawasan dengan pemintasan, tetapi kekurangan butiran mengenai jarak pengesanan, ketepatan pengecaman dan kesinambungan penjejakan menyukarkan penilaian terhadap keberkesanan sistem menghadapi sasaran kecil dalam persekitaran latar yang kompleks.

Oleh itu, pertahanan udara berlapis akan memanfaatkan kelebihan laser bersama pilihan pertahanan lain, supaya tindak balas alternatif kekal tersedia apabila pelemahan pancaran oleh atmosfera, ciri sasaran, batas penderia atau pertindihan keperluan pemintasan mengehadkan perlindungannya.

Sistem susulan berkuasa lebih tinggi berpotensi memperluas lingkungan pemintasan, tetapi peningkatan kuasa sahaja tidak menjaminnya kerana mutu pancaran, ketepatan penjejakan, kerentanan sasaran, pengurusan haba dan keadaan atmosfera bersama-sama menentukan tenaga berkesan yang tiba pada titik sasaran.

Pada penilaian DSA, kepentingan Cheongwang terletak pada penambahan pilihan pertahanan berpotensi menjimatkan terhadap ancaman tertentu, manakala kredibiliti operasinya memerlukan bukti kesiagaan dan keberkesanan dalam keadaan mewakili operasi sebenar, melangkaui kadar kejayaan demonstrasi terkawal.

Cita-Cita Eksport dan Isyarat Strategik Korea Selatan

Korea Selatan mengetengahkan Cheongwang sebagai senjata laser pertama di dunia yang ditempatkan secara operasi, namun dakwaan itu memerlukan takrif jelas mengenai penempatan operasi dan sistem pembanding sebelum boleh diterima sebagai kesimpulan yang tidak dipertikaikan.

Perkembangan strategik yang lebih nyata ialah peralihan daripada penempatan di lokasi tetap kepada varian bergerak dan berkuasa lebih tinggi, yang berpotensi memperluas minat pelanggan terhadap perlindungan kemudahan kerajaan, infrastruktur ketenteraan dan formasi terdedah kepada dron kecil.

Tumpuan eksport Hanwha merangkumi Eropah dan Asia Barat dengan penekanan pada pemintasan dron berkos rendah, tetapi maklumat tersedia masih menggambarkan sasaran pemasaran dan bukannya tempahan asing yang disahkan, jumlah kontrak atau penerimaan pelanggan terhadap prestasi ditawarkan.

Kadar penggunaan teknologi dan komponen tempatan sekitar 90 peratus bagi pengayun laser teras dilaporkan berpotensi mengukuhkan penguasaan industri domestik terhadap subsistem penting, namun kesannya terhadap daya tahan pengeluaran belum dapat diukur tanpa butiran komponen import, kapasiti pembuatan dan kebergantungan pembekal.

Implikasi strategiknya tetap bersyarat kerana kandungan tempatan lebih tinggi boleh meningkatkan fleksibiliti Seoul untuk menyokong serta membangunkan sistem, tetapi peratusan itu sahaja tidak membuktikan kebebasan penuh rantaian bekalan atau menjamin penghantaran pantas ketika permintaan perolehan melonjak berpanjangan.

Perbandingan yang tersedia meletakkan Iron Beam Israel dalam kelas sekitar 100 kW dengan sasaran ancaman lebih luas, sekali gus menegaskan bahawa kuasa nominal, keperluan misi dan tahap pembangunan perlu dinilai sebelum sistem laser berlainan dianggap setara.

DragonFire Britain turut menjadi sebahagian daripada perkembangan senjata tenaga terarah global, namun maklumat diberikan tidak mencukupi untuk membandingkan prestasi pemintasan, kesiagaan penempatan atau keperluan logistik secara terperinci, apatah lagi menentukan kedudukan keunggulan operasi antara program berkenaan.

Pandangan Shin mengenai potensi laser mengubah pertahanan udara mencerminkan hala tuju komersial dan teknologi Hanwha, sedangkan bakal pelanggan perlu menilai sama ada kejayaan demonstrasi boleh diterjemahkan kepada kesiagaan, integrasi dan sokongan yang memenuhi keperluan pertahanan mereka.

Bagi pemerhati Indo-Pasifik, pengalaman Korea Selatan mengetengahkan persoalan perolehan penting mengenai cara melindungi aset ketenteraan dan politik yang tertumpu daripada pesawat tanpa pemandu murah sambil mengurus perbelanjaan pemintas, kekangan persekitaran dan keperluan infrastruktur sokongan.

Demonstrasi Oktober itu memperkukuh perbincangan menerusi kejayaan pemintasan yang dilaporkan serta kemajuan ke arah mobiliti, tetapi nilai strategik jangka panjang Cheongwang bergantung pada keupayaan Seoul menterjemahkan kejayaan ujian kepada perlindungan bersepadu dan mampan terhadap ancaman dron yang mencerminkan keadaan operasi sebenar.