(DEFENCE SECURITY ASIA) — Ujian dua jenis peluru berpandu kruis strategik yang dilaporkan dilancarkan dari kapal selam Korea Utara kembali menumpukan perhatian terhadap cita-cita serangan bawah laut Pyongyang, yang berpotensi menambah beban pengawasan Korea Selatan, Jepun dan tentera Amerika Syarikat di Asia Timur Laut.

Pengumuman sehari selepas ujian itu menggabungkan dakwaan kesiagaan tentera laut dengan imej pelancaran peluru berpandu di laut, namun ketiadaan data prestasi serta ketidakpastian mengenai platform pelancar menghalang penilaian muktamad terhadap kepentingan operasi ketenteraannya.

Persoalan utama ialah sama ada kapal selam yang dikenal pasti menerusi penilaian imej sebagai Hero Kim Kun Ok sudah melepasi tempoh panjang tidak aktif di limbungan, kerana kejayaan pelancaran menunjukkan kemajuan integrasi tanpa semestinya membuktikan keupayaan cegah rintang yang sedia diatur gerak.

Pentadbiran Peluru Berpandu Korea Utara menyifatkan latihan itu sebagai pemeriksaan kesiagaan tempur bawah laut dan persediaan melaksanakan misi strategik, sekali gus meletakkan kecekapan kru serta penggemblengan sistem seiring prestasi peluru berpandu dalam usaha mengoperasikan pasukan serangan tentera lautnya.

Dakwaan bahawa latihan itu membuktikan “kebolehpercayaan, kredibiliti dan keupayaan tinggi” aset cegah rintang Korea Utara kekal sebagai penilaian rasmi Pyongyang, kerana maklumat tersedia tidak mengesahkan secara bebas jarak penerbangan, ketepatan, kedalaman pelancaran atau kejayaan operasi berulang.

Pegawai kanan Parti Pekerja Korea, Kim Jong-sik, dan Ketua Pentadbiran Peluru Berpandu, Jang Chang-ha, menyaksikan ujian bersama pakar persenjataan bawah laut, memperlihatkan pengawasan politik terhadap penilaian teknikal, walaupun struktur pemerintahan serta kriteria pengesahan kesiagaan tidak didedahkan.

Kim Jong Un tidak disenaraikan sebagai hadir, justeru ujian itu tidak wajar digambarkan sebagai diselia sendiri pemimpin Korea Utara berkenaan, manakala ketiadaannya dalam laporan juga tidak mencukupi untuk menyimpulkan perubahan keutamaan politik terhadap program tersebut.

Bagi angkatan tentera serantau, implikasinya ialah kemungkinan pertambahan arah ancaman peluru berpandu dari perairan luar pesisir, yang boleh merumitkan amaran awal dan perlindungan pasukan sekiranya kapal selam serta persenjataannya terbukti mampu beroperasi secara bersepadu dalam keadaan penugasan sebenar.

Bagaimanapun, keupayaan melancarkan peluru berpandu kruis belum membuktikan keupayaan serangan balas kedua yang terjamin, kerana ia turut memerlukan platform rondaan yang mampu bertahan, komunikasi andal, penggunaan senjata yang boleh dipercayai serta sokongan logistik melangkaui demonstrasi yang disediakan rapi.

Maklumat tersedia tidak mengenal pasti model peluru berpandu atau konfigurasi kepala peledaknya, menjadikan istilah “strategik” sebagai gambaran mesej cegah rintang Pyongyang tanpa mengesahkan integrasi nuklear, penempatan senjata nuklear atau kebolehpercayaan penghantarannya melalui kapal selam berkenaan.

Pada penilaian DSA, kepentingan utama ujian itu terletak pada kemungkinan kemajuan integrasi platform, manakala nilai strategiknya bergantung pada bukti pelancaran berulang, rondaan berkesan dan sistem sokongan yang mampu mengekalkan kesiagaan operasi.

Perbezaan itu menjadikan keperluan logistik, postur ketumbukan dan isyarat strategik sebagai teras perkembangan ini, kerana kesan politik sesebuah kapal selam boleh meningkat sejurus selepas ujian, sedangkan sumbangan sebenar terhadap cegah rintang memerlukan pematangan operasi yang lebih panjang.

(BACA): Korea Utara Dakwa Peluru Berpandu Hipersonik Capai 1,000 km, Pangkalan Amerika di Jepun Jadi Tumpuan

Hero Kim Kun Ok: Kapasiti Peluru Berpandu Berdepan Batasan Badan Kapal Lama

Kapal selam dalam imej ujian dinilai sebagai Hero Kim Kun Ok, yang turut dikenali dengan nombor 841, namun pengumuman rasmi tidak menamakan kapal berkenaan, menjadikan penglibatannya satu tafsiran imej dan bukannya fakta operasi yang disahkan secara jelas.

Dilancarkan pada September 2023, kapal itu merupakan hasil pengubahsuaian besar kapal selam diesel-elektrik berasaskan kelas Romeo, dengan reka bentuk kapal selam penyerang lama disesuaikan untuk membawa peluru berpandu, sekali gus menimbulkan persoalan mengenai pertambahan muatan berbanding batas kejuruteraan asalnya.

Dengan anggaran panjang sekitar 86 meter dan sesaran ketika menyelam antara 2,000 hingga 3,000 tan, kapal yang diubah suai itu mempunyai struktur atas jauh lebih besar, namun kesannya terhadap operasi tidak dapat diukur hanya berdasarkan imej luaran atau laporan pelancaran.

Sepuluh penutup tiub pelancar yang kelihatan, lazimnya ditafsirkan sebagai empat bersaiz besar dan enam lebih kecil, menunjukkan hasrat membawa beberapa kategori peluru berpandu, tetapi saiz penutup sahaja tidak mengesahkan jenis senjata terpasang, kapasiti muatan sebenar atau kelulusan penggunaannya.

Tiub lebih besar dikaitkan dalam penilaian teknikal dengan peluru berpandu balistik lancaran kapal selam, manakala tiub lebih kecil dikaitkan dengan peluru berpandu kruis, namun maklumat tersedia tidak mengesahkan integrasi lengkap kedua-dua kategori dalam keseluruhan konfigurasi persenjataan yang dicadangkan.

Kompartmen peluru berpandu tambahan berpotensi meningkatkan rintangan hidrodinamik dan merumitkan pengendalian, sekali gus mewujudkan pertukaran antara kapasiti serangan, mobiliti bawah laut dan kestabilan yang hanya dapat dinilai dengan yakin menerusi ujian laut serta data kejuruteraan dalam keadaan operasi sebenar.

Gelaran “kapal selam serangan nuklear taktikal” merujuk kepada persenjataan yang dirancang dan bukannya sistem pendorongan, kerana enjin diesel-elektriknya berbeza secara asas daripada kapal selam berkuasa nuklear yang direka untuk operasi tenggelam berterusan serta ketahanan rondaan lebih tinggi.

Kemungkinan perubahan pada haluan dan susunan tiub torpedo turut menimbulkan ketidakpastian mengenai pilihan pertahanan, kerana keutamaan terhadap muatan peluru berpandu mungkin mengurangkan fungsi tradisional kapal selam penyerang tanpa menjelaskan bagaimana platform itu mengelak atau bertindak balas terhadap pemburuan pihak lawan.

Kapal selam eksperimen 8.24 Yongung yang lebih lama ialah platform berasingan dengan rekod ujian tersendiri, menjadikan pengecaman tepat penting sebelum ujian Oktober dianggap sebagai pelancaran pertama Hero Kim Kun Ok atau satu lagi demonstrasi menggunakan kelengkapan sedia ada.

Sekiranya pengecaman itu tepat, kepentingannya terletak pada pemindahan aktiviti pelancaran peluru berpandu kepada kapal lebih besar yang diubah suai, tetapi persoalan kejuruteraan yang belum terjawab tetap menentukan sama ada pertambahan kapasiti menghasilkan aset berguna dalam persekitaran ancaman serantau sebenar.

(BACA): Korea Utara Kerah “Kang Kon”, Kapal Pemusnah 88 Sel VLS Berpotensi Dilengkapi Senjata Nuklear

Keperluan Logistik di Sebalik Cegah Rintang Bawah Laut

Hero Kim Kun Ok dilaporkan berada untuk tempoh panjang berhampiran Limbungan Selatan Sinpo selepas diperkenalkan, termasuk pemerhatian di bawah struktur pelindung, suatu corak yang selaras dengan persediaan atau kerja teknikal berterusan tetapi tidak mengenal pasti kerosakan atau keperluan penyelenggaraan tertentu.

Pelancaran pertama yang diketahui kira-kira tiga tahun selepas kapal itu disiapkan akan menandakan pencapaian pembangunan, namun tempoh tersebut turut menimbulkan persoalan tentang usaha yang diperlukan untuk menyepadukan kapal selam, kru dan sistem peluru berpandu dalam urutan penembakan yang terselaras.

Pada penilaian DSA, persoalan logistik paling penting ialah keupayaan mengulangi kejayaan, kerana demonstrasi terancang boleh menghimpunkan juruteknik dan peralatan bagi satu acara, sedangkan kesiagaan operasi menuntut fungsi sama tersedia sepanjang kitaran pelayaran, rondaan dan pemulihan kesiagaan.

Pengendalian peluru berpandu, penyelenggaraan sistem pendorongan, sokongan bateri dan latihan khusus kru semuanya menentukan ketersediaan penugasan, namun tiada angka disahkan mengenai tempoh persediaan semula, tenaga sokongan, stok alat ganti atau kadar operasi tahunan yang mampu dikekalkan.

Kekurangan maklumat itu menghalang anggaran bermakna terhadap kesinambungan rondaan, kerana kapasiti peluru berpandu sahaja tidak menunjukkan kekerapan kapal boleh meninggalkan pelabuhan, mengekalkan keupayaan misi, pulang dengan selamat dan bersedia untuk penugasan berikutnya tanpa bantuan besar kemudahan darat.

Pendorongan diesel-elektrik turut menjadikan ketahanan sebagai batasan operasi sebenar, kerana keseimbangan antara pergerakan ketika menyelam dengan pengisian semula tenaga mempengaruhi cara pemerintah mengurus risiko dikesan, kedudukan kapal dan peluang melancarkan serangan secara tersembunyi.

Tiada ukuran disahkan mengenai jejak akustik atau ketahanan bateri, justeru gambaran kapal yang diubah suai itu sebagai perlahan atau bising perlu kekal sebagai penilaian kualitatif, bukannya data prestasi untuk meramalkan secara tepat kebarangkalian dikesan atau kelangsungannya di laut.

Sistem sokongan yang tertumpu di kawasan tertentu boleh memudahkan pemantauan pergerakan keluar kapal, tetapi penilaian kerentanan itu memerlukan bukti mengenai kemudahan alternatif, langkah perlindungan dan laluan rondaan yang tidak tersedia serta tidak wajar dibina berasaskan andaian semata-mata.

Rancangan mengubah suai lebih banyak kapal selam kelas Romeo berpotensi memperbesar ketumbukan, tetapi peluasan itu turut meningkatkan keperluan kru terlatih dan sokongan penyelenggaraan, menjadikan jumlah kapal ukuran tidak lengkap bagi kekuatan tentera laut tanpa bukti kesiagaan operasi.

Oleh itu, petunjuk utama struktur ketumbukan ialah kemampuan Korea Utara mengekalkan kapal selam bersenjata peluru berpandu di laut, kerana kehadiran rondaan berulang lebih mempengaruhi perancangan serantau berbanding pertambahan kapal yang tertumpu di sekitar pangkalan sokongan darat terhad.

(BACA): Peluru Berpandu Hipersonik Baharu Korea Utara Ancam Pertahanan Pangkalan AS?

Peluru Berpandu Kruis Merumitkan Amaran Awal, Namun Belum Menjamin Penembusan Pertahanan

Pelancaran dua jenis peluru berpandu yang dilaporkan itu menunjukkan usaha menguji lebih daripada satu konfigurasi serangan bawah laut, tetapi tanpa pengenalan model dan data telemetri, perbezaan sistem pendorongan, panduan, jarak serta mekanisme pelancarannya masih belum dapat dipastikan.

Imej yang diperihalkan menunjukkan peluru berpandu muncul secara menegak, satu lagi pada sudut condong dan sebuah peluru berpandu terbang mendatar, namun pemerhatian itu sahaja tidak mengesahkan perbezaan sistem operasi, pelancaran ketika tenggelam atau kejayaan mencapai semua objektif ujian.

Penerbangan peluru berpandu kruis pada altitud rendah boleh memendekkan tempoh amaran radar darat kerana batas ufuk radar mengehadkan pengesanan awal, sekali gus mengurangkan masa tindak balas pertahanan walaupun trajektorinya berbeza secara asas daripada serangan peluru berpandu balistik.

Kedudukan pelancar di luar pesisir turut berpotensi merumitkan jangkaan arah serangan, memerlukan pihak pertahanan mengawasi sektor maritim selain ancaman dari darat, namun keluasan liputan sebenar bergantung pada jarak peluru berpandu, prestasi navigasi dan kawasan operasi yang mampu dicapai kapal selam.

Tiada pengesahan mengenai jarak, altitud atau ketepatan sasaran bagi ujian ini, menyebabkan pemetaan kawasan terancam tidak dapat dibuat secara berasas dan menghalang dakwaan tepat mengenai pangkalan atau pusat penduduk yang berada dalam jangkauan terbukti senjata berkenaan.

Laporan itu juga tidak membuktikan kegagalan pengawasan Korea Selatan, kerana ketiadaan pengumuman segera tidak menjelaskan sama ada pelancaran gagal dikesan, pendedahan ditangguhkan, pengecaman belum lengkap atau maklumat sengaja dirahsiakan bagi melindungi keupayaan pengawasan dan prosedur operasi sensitif.

Dari sudut operasi, usaha menangkis ancaman sedemikian memerlukan pengesanan platform pelancar serta penjejakan senjata di udara, sekali gus menghubungkan peperangan antikapal selam dengan pertahanan udara tanpa menganggap salah satu daripadanya mampu menangani keseluruhan rantaian ancaman secara bersendirian.

Ketidakpastian lokasi kapal selam dan profil penerbangan rendah peluru berpandu kruis mewujudkan cabaran pengesanan berbeza, justeru kemajuan menangani satu cabaran tidak secara automatik menyelesaikan cabaran lain atau membuktikan rangkaian pertahanan serantau sudah tidak berkesan menghadapi gabungan ancaman tersebut.

Peluru berpandu kruis tidak wajar dianggap secara mutlak lebih sukar dipintas berbanding peluru berpandu balistik, kerana kesukaran pemintasan bergantung pada geometri penerbangan, tempoh amaran, liputan sensor dan susunan pertahanan, bukannya perbandingan umum antara dua kategori senjata yang berbeza.

Implikasi operasinya ialah cabaran pengawasan dan pemintasan yang semakin rumit sekiranya keupayaan penugasan terbukti, tetapi ketiadaan keputusan ujian terperinci menjadikan keberkesanan sebenar sistem Korea Utara dalam meningkatkan cabaran itu masih jauh kurang pasti berbanding mesej strategik yang cuba disampaikan.

Isyarat Strategik di Tengah Persaingan Peluru Berpandu Semenanjung Korea

Latihan pada 14 Oktober menyusuli beberapa aktiviti peluru berpandu Korea Utara yang dilaporkan pada awal bulan sama, meletakkan demonstrasi tentera laut itu dalam rangkaian pembangunan senjata dan isyarat strategik lebih luas tanpa membuktikan mana-mana peristiwa serantau tertentu mencetuskan pelancarannya.

Pada 3 Oktober, Pyongyang mendakwa senjata hipersoniknya terbang kira-kira 1,000 kilometer, sedangkan jarak yang dijejaki Korea Selatan dan Jepun lebih pendek, memperlihatkan keperluan membezakan dakwaan prestasi rasmi daripada parameter penerbangan yang diperhatikan pihak luar ketika menilai perubahan keupayaan ketenteraan.

Maklumat tersedia turut menyebut beberapa pelancaran peluru berpandu balistik pada 12 Oktober, menunjukkan keluasan aktiviti persenjataan Korea Utara, namun tahap penyelarasan ujian berkenaan dalam satu senario operasi atau jadual pembangunan bersama sepanjang bulan itu masih belum jelas.

Ujian kenderaan luncur hipersonik Korea Selatan yang dilaporkan sekitar 8 Oktober memperlihatkan pembangunan keupayaan secara selari, tetapi jarak masa yang dekat sahaja tidak membuktikan program mana-mana pihak diwujudkan sebagai tindak balas langsung terhadap demonstrasi teknologi ketenteraan terkini pihak lawan.

Bagi perancang pertahanan, gabungan aktiviti peluru berpandu balistik, hipersonik dan kruis mewujudkan keperluan amaran serta pemintasan berbeza, sekali gus meningkatkan kepentingan membezakan ancaman sebelum mengagihkan sensor, pemintas dan langkah perlindungan dalam persekitaran operasi serantau yang dipertikaikan.

Pada peringkat politik, pengumuman pelancaran bawah laut menonjolkan usaha mempelbagaikan aset cegah rintang, membolehkan Pyongyang mengetengahkan pembangunan tentera laut sebagai unsur daya tahan ketenteraan walaupun bukti tersedia belum menunjukkan postur serangan maritim yang mampu dikekalkan atau bertahan daripada ancaman.

Gambaran Kim Jong Un terhadap Muzium Revolusi Pertahanan Negara yang baharu dibuka sebagai “khazanah negara” meletakkan program persenjataan dalam naratif politik berterusan, namun pameran senjata semata-mata tidak membuktikan kesiagaan tempur, skala pengeluaran atau prestasi medan perang yang boleh dipercayai.

Insiden periuk api di Zon Bebas Tentera pada September menambah ketegangan apabila siasatan bersama mengaitkan letupan dengan periuk api Korea Utara dan Pyongyang menolak dapatan itu, menjadikan pertikaian tersebut penting dari sudut politik tanpa membuktikan kaitannya dengan pelancaran ini.

Penegasan Korea Utara bahawa aktiviti peluru berpandu itu tidak menjejaskan negara jiran mencerminkan pendirian politiknya, tetapi tidak menjawab persoalan berasingan sama ada peluasan pilihan serangan bawah laut akan mengubah keperluan pengawasan dan perancangan kontingensi angkatan tentera negara berdekatan.

Pada penilaian DSA, kesan isyarat strategik paling ketara berpunca daripada ketidakpastian penugasan masa depan, kerana kerajaan serantau perlu menimbang ancaman yang berpotensi berkembang tanpa tersilap menganggap setiap keupayaan diumumkan sudah matang, andal dan tersedia untuk pertempuran.

Apakah Bukti Diperlukan bagi Mengesahkan Keupayaan Serangan Maritim yang Kredibel?

Penilaian yang berasas bermula dengan pengecaman platform, kerana pengesahan bahawa Hero Kim Kun Ok melaksanakan pelancaran akan menentukan sama ada ujian itu menandakan kemajuan kapal selam yang diubah suai atau satu lagi pelancaran menggunakan infrastruktur eksperimen persenjataan bawah laut sedia ada.

Keperluan seterusnya ialah bukti keadaan pelancaran, kerana kemunculan peluru berpandu dari laut sahaja tidak mengesahkan bahawa kapal selam operasi melepaskannya ketika tenggelam, bermanuver secara normal dan menggunakan prosedur yang mencerminkan rondaan waktu perang atau latihan kesiagaan sebenar.

Kejayaan pelancaran berulang akan memberikan bukti integrasi lebih kukuh berbanding satu demonstrasi, terutama jika disertai maklumat penerbangan peluru berpandu, ketepatan sasaran dan keadaan kapal selam selepas pelancaran, namun maklumat tersedia tidak menyediakan ukuran tersebut bagi ujian 14 Oktober.

Bukti rondaan berterusan pula menjawab persoalan berbeza daripada kebolehpercayaan peluru berpandu, iaitu sama ada platform mampu mengekalkan keupayaan operasi jauh daripada kemudahan sokongan, bukannya sekadar menyempurnakan urutan penembakan dalam keadaan yang disediakan khusus untuk demonstrasi terbuka.

Keupayaan serangan balas kedua yang mampu bertahan memerlukan lebih daripada kejayaan rondaan, kerana kepimpinan politik mesti mengekalkan saluran andal untuk menyampaikan arahan dan menggunakan senjata selepas serangan, sedangkan aturan sedemikian bagi kapal selam ini belum dibuktikan dalam maklumat tersedia.

Keupayaan nuklear juga tidak boleh disimpulkan hanya daripada istilah “strategik”, kerana tiada maklumat didedahkan yang mengesahkan kepala peledak nuklear dibawa kapal, kejayaan integrasinya atau prosedur penugasan operasi yang menghubungkan kapal selam dengan pihak berkuasa pemerintahan nuklear di darat.

Hasrat Korea Utara membangunkan kapal selam berkuasa nuklear perlu dibezakan daripada status platform diesel-elektrik semasa, kerana cita-cita pendorongan masa depan tidak menghapuskan batas ketahanan, sokongan dan kejuruteraan yang masih mempengaruhi ketumbukan kapal selam diubah suai berkenaan.

Bagi Korea Selatan, Jepun dan tentera Amerika Syarikat, keutamaan penilaian segera ialah menentukan sama ada platform pelancar baharu sudah boleh digunakan, manakala keputusan postur ketumbukan jangka panjang bergantung pada corak penugasan yang dapat diperhatikan, prestasi senjata dan skala pengubahsuaian susulan.

Bagi pemerhati Indo-Pasifik, pengajaran lebih luas ialah keupayaan terhad atau belum pasti tetap boleh menyita perhatian perancang pertahanan, kerana kemungkinan pertambahan arah pelancaran menimbulkan persoalan pengagihan aset pengawasan sebelum pihak penyerang membuktikan sistem operasi yang lengkap, mampan dan mampu bertahan.

Ujian Oktober itu meningkatkan penelitian terhadap program peluru berpandu tentera laut Korea Utara, dengan kesan strategik akhirnya bergantung pada sama ada pelancaran dilaporkan berkembang menjadi keupayaan berulang yang disokong kru terlatih, logistik berkesan dan penugasan meyakinkan di luar lingkungan limbungan.