Israel Hampir Kehabisan Arrow, Stok THAAD Amerika Menyusut: Krisis Interceptor Boleh Ubah Hala Tuju Perang Iran

(DEFENCE SECURITY ASIA) — Kempen pertahanan peluru berpandu yang semakin memuncak melibatkan gabungan sistem Amerika Syarikat dan Israel menentang Iran kini memasuki fasa logistik yang berpotensi menentukan hala tuju perang apabila inventori interceptor menghampiri tahap penyusutan kritikal selepas hanya beberapa minggu operasi tempur berintensiti tinggi yang berterusan.

Penilaian terperinci yang dikeluarkan oleh Royal United Services Institute (RUSI)  menunjukkan bahawa peluru berpandu pemintas balistik Arrow milik Israel boleh kehabisan dalam tempoh beberapa hari sahaja, manakala Amerika Syarikat turut menghadapi tekanan setara terhadap inventori interceptor THAAD sekiranya tempo operasi semasa terus dikekalkan tanpa pengurangan kadar penggunaan.

Analisis tersebut, digabungkan dengan isyarat diplomatik yang mula muncul dari Washington berkaitan kemungkinan penyelesaian rundingan terhadap konflik Iran, menunjukkan bahawa ketahanan industri pertahanan serta kapasiti pengeluaran munisi kini semakin mempengaruhi keputusan strategik sama besar dengan perkembangan di medan tempur.

Laporan RUSI Dedah Penyusutan Pantas Interceptor Berteknologi Tinggi

Penilaian Royal United Services Institute bertajuk “Lebih 11,000 Munisi dalam 16 Hari Perang Iran: ‘Command of the Reload’ Menentukan Ketahanan” menggambarkan konflik ini bukan sekadar pertembungan operasi ketenteraan, tetapi ujian terhadap kemampuan gabungan mempertahankan inventori interceptor berteknologi tinggi dalam tempoh perang berintensiti tinggi.

Menurut laporan tersebut, inventori peluru berpandu pemintas Arrow milik Israel kini menghampiri tahap penyusutan kritikal selepas kadar pelancaran yang tinggi digunakan untuk menangkis serangan peluru berpandu balistik Iran serta gelombang dron yang dilancarkan secara berterusan sejak fasa awal konflik.

Badan pemikir itu menganggarkan bahawa pada tempo operasi semasa, Israel berkemungkinan menghabiskan keseluruhan stok interceptor Arrow menjelang akhir Mac, sekali gus meletakkan negara itu hanya beberapa hari sahaja daripada kehilangan keupayaan utama pertahanan peluru berpandu eksosfera.

Kesimpulan ini mencerminkan kadar penggunaan interceptor yang sangat tinggi untuk menangkis serangan Iran yang secara purata melibatkan kira-kira 33 peluru berpandu balistik dan hampir 94 dron setiap hari selepas tempoh peningkatan awal konflik.

Kajian itu turut menyatakan bahawa tekanan operasi semakin meningkat apabila beberapa sistem radar mengalami kerosakan atau degradasi, memaksa unit pertahanan udara menggunakan lebih banyak interceptor bagi setiap ancaman untuk mengekalkan kebarangkalian pemintasan pada tahap yang boleh diterima.

Dinamik tersebut telah meningkatkan kadar penggunaan interceptor secara mendadak, sekali gus menambahkan tekanan terhadap stok peluru berpandu Arrow yang sememangnya terhad dan direka khusus untuk menangkis ancaman peluru berpandu balistik jarak sederhana.

Walaupun pegawai Israel secara terbuka menolak dakwaan bahawa negara itu berdepan kekurangan interceptor secara segera, analisis RUSI menunjukkan bahawa kadar penggunaan semasa mungkin sudah menghampiri had struktur sebenar sistem pertahanan peluru berpandu tersebut.

Laporan itu menegaskan bahawa postur pertahanan peluru berpandu Israel kini semakin bergantung kepada bekalan semula yang pantas, pengeluaran industri yang dipertingkatkan atau penyesuaian operasi sekiranya corak serangan Iran kembali meningkat dalam tempoh terdekat.

BACA: Krisis Pemintas Arrow: Israel Akui Stok Peluru Anti-Peluru Berpandu Kritikal Ketika Serangan Iran Uji Had Sistem Pertahanan Udara Berlapis

Interceptor THAAD Amerika Syarikat Turut Menghadapi Tekanan Berterusan

Penilaian RUSI turut menyorot tekanan yang semakin meningkat terhadap inventori interceptor Terminal High Altitude Area Defense (THAAD) milik Amerika Syarikat yang digunakan secara meluas dalam rangka pertahanan peluru berpandu berlapis gabungan sepanjang konflik Iran.

Menurut laporan tersebut, Amerika Syarikat mungkin hanya mempunyai kira-kira sebulan atau kurang sebelum stok interceptor THAAD yang tersedia habis sekiranya kadar penggunaan semasa berterusan tanpa perubahan operasi yang ketara.

Walaupun jumlah sebenar stok diklasifikasikan, laporan itu menyatakan bahawa kadar penggunaan interceptor yang sangat pantas dalam konflik ini mencerminkan fenomena yang digelar sebagai “magazine abyss”, iaitu keadaan di mana munisi berteknologi tinggi digunakan lebih cepat daripada kemampuan industri untuk menggantikannya.

Dalam tempoh 16 hari pertama konflik, pasukan gabungan dianggarkan telah menggunakan kira-kira 11,294 munisi dengan kos keseluruhan sekitar AS$26 bilion bersamaan kira-kira RM98.8 bilion, menggambarkan skala penggunaan yang luar biasa dalam peperangan moden berintensiti tinggi.

Tahap perbelanjaan ini menonjolkan dimensi ekonomi dan industri dalam peperangan moden, di mana kemampuan mengekalkan sistem senjata berteknologi tinggi menjadi faktor utama yang menentukan ketahanan operasi dalam konflik berpanjangan.

Laporan itu menekankan bahawa sistem interceptor kompleks seperti THAAD tidak boleh diganti dengan cepat kerana kekangan rantaian bekalan, keperluan bahan jarang serta kapasiti pengeluaran terhad dalam pangkalan industri pertahanan.

Akibatnya, penggantian interceptor yang digunakan dalam minggu-minggu awal konflik boleh memerlukan tempoh pengeluaran bertahun-tahun, sekali gus mewujudkan kerentanan strategik sekiranya konflik berintensiti tinggi turut tercetus di teater lain.

Keadaan ini mempunyai implikasi besar terhadap postur ketenteraan global Amerika Syarikat, terutama apabila komitmen pertahanan peluru berpandu serentak perlu dikekalkan di kawasan lain seperti Ukraine dan Taiwan.

Jurang Penggantian Bertahun-Tahun Dedah Had Industri Arrow-3 dan THAAD

Penilaian Royal United Services Institute menunjukkan bahawa tempoh penggantian interceptor berteknologi tinggi seperti Arrow-3 milik Israel dan THAAD milik Amerika Syarikat diukur dalam tahun, bukannya bulan, kerana pengeluaran bergantung kepada rantaian pembuatan kompleks, bahan jarang dan kapasiti industri yang terhad.

Laporan itu mengaitkan kadar penggunaan semasa dalam perang Iran dengan fenomena yang digelar sebagai “magazine abyss”, di mana walaupun penyusutan separa interceptor tidak dapat dipulihkan dengan cepat untuk mengekalkan operasi pertahanan peluru berpandu berintensiti tinggi dalam tempoh panjang.

RUSI menganggarkan bahawa inventori interceptor Arrow Israel kini menghampiri kehabisan sepenuhnya menjelang akhir Mac, mencerminkan kadar pelancaran berterusan sejak konflik bermula pada penghujung Februari serta mendedahkan had sebenar kitaran pengeluaran semasa.

Model analisis terdahulu menunjukkan bahawa dalam tempoh 96 jam pertama pertempuran berat, inventori Arrow Israel telah berkurang lebih separuh, satu tahap penggunaan yang memerlukan lebih 30 bulan untuk digantikan pada kadar pengeluaran sebelum perang.

Model yang sama menunjukkan bahawa sekiranya kadar penggunaan awal itu berterusan tanpa perubahan, baki interceptor Arrow hanya mampu bertahan kira-kira lapan hari lagi, menggambarkan betapa cepat inventori pertahanan peluru berpandu moden boleh runtuh di bawah tekanan serangan balistik berterusan.

Realiti pengeluaran menjadikan proses pemulihan lebih rumit kerana setiap interceptor Arrow-3 memerlukan tempoh pembuatan berbulan-bulan melibatkan sistem pendorong ketepatan tinggi, elektronik panduan kompleks dan bahan khusus yang dibekalkan melalui kontrak industri jangka panjang.

Israel Aerospace Industries kekal sebagai pengeluar utama sistem Arrow, dengan beberapa komponen dihasilkan melalui kerjasama dengan Amerika Syarikat, bermakna peningkatan output memerlukan pelarasan serentak di beberapa kemudahan industri dan bukan hanya satu talian pengeluaran.

Walaupun perjanjian bernilai berbilion syikal telah ditandatangani untuk meningkatkan pengeluaran Arrow-3 serta peruntukan kecemasan diluluskan, talian pengeluaran sedia ada sudah beroperasi hampir pada kapasiti maksimum sebelum perang bermula, sekali gus mengehadkan kelajuan penghantaran interceptor tambahan.

Komitmen eksport interceptor Arrow-3 kepada pelanggan antarabangsa turut menyempitkan fleksibiliti pengeluaran kerana kilang, bahan mentah dan tenaga kerja yang sama perlu menyokong keperluan domestik serta kontrak luar negara yang telah dipersetujui lebih awal.

Laporan itu menyimpulkan bahawa dalam keadaan semasa, penggantian interceptor yang digunakan dalam konflik ini boleh mengambil masa dua hingga tiga tahun walaupun pengeluaran dipercepatkan, sekali gus menegaskan bahawa peperangan peluru berpandu moden semakin ditentukan oleh ketahanan industri berbanding kejayaan di medan tempur.

“Command of the Reload” Muncul Sebagai Faktor Strategik Penentu

RUSI menggambarkan konflik ini melalui konsep “Command of the Reload”, iaitu pandangan bahawa peperangan moden semakin bergantung kepada kemampuan negara mengekalkan inventori senjata berteknologi tinggi dan bukannya hanya mencapai kejayaan awal di medan pertempuran.

Laporan itu menyatakan bahawa konflik Iran menunjukkan bagaimana kapasiti industri dan ketahanan logistik boleh menentukan ketahanan strategik dalam kempen pertahanan peluru berpandu dan pertahanan udara yang berpanjangan.

Dalam kerangka ini, keupayaan menggantikan interceptor dengan cukup pantas menjadi pemboleh ubah strategik utama yang membentuk kebebasan operasi serta daya tahan pertahanan terhadap serangan peluru berpandu berterusan.

Tanpa kapasiti penggantian yang mencukupi, sistem pertahanan peluru berpandu yang paling maju sekalipun berisiko mengalami kemerosotan beransur-ansur apabila stok berkurang lebih cepat daripada kemampuan talian pengeluaran untuk memulihkannya.

Analisis itu memberi amaran bahawa gabungan mungkin berdepan persekitaran operasi di mana lebih banyak peluru berpandu dan dron berjaya menembusi sistem pertahanan udara, sekali gus meningkatkan risiko kerosakan terhadap infrastruktur strategik.

Ancaman yang digelar sebagai “leakers” oleh perancang pertahanan peluru berpandu ini menjadi kebimbangan utama apabila inventori interceptor jatuh di bawah tahap yang mampan untuk operasi berterusan.

Walaupun perang boleh diteruskan dengan menggunakan sistem pertahanan alternatif atau interceptor tahap lebih rendah, laporan itu menyatakan bahawa pendekatan sedemikian berkemungkinan memaksa penerimaan risiko yang lebih tinggi terhadap sasaran kritikal dan kawasan awam.

Masalah ketahanan industri ini akhirnya mengubah konflik daripada sekadar pertempuran ketenteraan kepada persaingan ketahanan strategik antara kapasiti pengeluaran peluru berpandu dengan kemampuan memintas ancaman secara berterusan.

Ketidakpastian Strategik Kekal Walaupun Perang Berterusan

Walaupun tumpuan semakin meningkat terhadap penyusutan interceptor, trajektori operasi perang Iran masih kekal berubah-ubah dengan tahap ancaman yang terus berkembang mengikut kadar serangan peluru berpandu dan dron yang tidak menentu.

Serangan Iran dilaporkan berkurangan berbanding fasa awal konflik, namun persekitaran ancaman masih aktif dan mampu berubah dengan pantas bergantung kepada keputusan operasi di kedua-dua pihak.

Perubahan jumlah salvo harian boleh memberi kesan besar terhadap kadar penggunaan interceptor, menjadikan ramalan tempoh ketahanan stok pertahanan peluru berpandu sukar ditentukan dengan tepat.

Amerika Syarikat dan Israel menegaskan bahawa mereka masih mempunyai pilihan untuk menyesuaikan strategi operasi termasuk mengagihkan semula peranan pertahanan kepada sistem lain atau mempercepatkan pengeluaran apabila diperlukan.

Penganalisis pertahanan memberi amaran bahawa angka sebenar penyusutan interceptor kekal tidak pasti kerana data inventori diklasifikasikan dan hanya anggaran analisis luar boleh digunakan untuk menilai keadaan sebenar.

Oleh itu, penilaian RUSI dan laporan lain perlu dilihat sebagai analisis berasaskan data terbuka yang berinformasi, bukannya ukuran muktamad terhadap jumlah sebenar interceptor yang masih tersedia.

Namun begitu, perdebatan mengenai kelestarian interceptor menunjukkan cabaran lebih besar yang dihadapi tentera moden dalam peperangan peluru berpandu berintensiti tinggi yang memerlukan penggunaan munisi mahal dalam jumlah sangat besar.

Dalam konflik yang ditentukan oleh salvo peluru berpandu berskala besar, rangkaian pertahanan udara berlapis dan teknologi interceptor berharga tinggi, faktor penentu akhirnya mungkin berpihak kepada pihak yang mampu mengekalkan pengeluaran serta bekalan semula lebih pantas daripada kemampuan musuh melancarkan serangan.