[VIDEO] Iran Didakwa Lancar Serangan Peluru Berpandu Balistik ke Atas Sistem ATACMS Amerika Syarikat di Kuwait, Cetus Kebimbangan Perang Lebih Besar di Teluk

(DEFENCE SECURITY ASIA) — Media sosial yang dikaitkan dengan sumber Iran serta beberapa penganalisis perisikan sumber terbuka (OSINT) mendakwa pada 12 Julai bahawa tiga peluru berpandu balistik Iran telah mengenai kedudukan Army Tactical Missile System (ATACMS) milik Tentera Darat Amerika Syarikat yang ditempatkan di wilayah Kuwait.

Sumber dari Kuwait menyifatkan serangan itu sebagai satu serangan mengejut terhadap pelancar peluru berpandu darat Amerika Syarikat yang didakwa terlibat dalam operasi menyerang sasaran di selatan Iran pada malam sebelumnya.

Rakaman video yang tersebar pantas di pelbagai platform media sosial memperlihatkan kepulan asap tebal dan kebakaran besar yang dipercayai berlaku di sekurang-kurangnya satu lokasi berhampiran infrastruktur ketenteraan Amerika Syarikat.

Sehingga maklumat terkini pada 12 Julai, dakwaan tersebut masih belum disahkan menerusi sebarang kenyataan rasmi daripada Pemerintah Pusat Amerika Syarikat (CENTCOM) mahupun Angkatan Tentera Kuwait.

Sekiranya disahkan, serangan yang dilaporkan itu selari dengan corak tindak balas Iran sebelum ini yang menyasarkan aset ketenteraan Amerika Syarikat yang ditempatkan di negara-negara Teluk selepas Washington melaksanakan operasi ketenteraan secara langsung di dalam wilayah Iran.

Sebelum ini, tentera Amerika Syarikat dilaporkan menggunakan sistem roket M142 HIMARS yang melancarkan peluru berpandu ATACMS dari lokasi di Kuwait untuk menyerang sasaran ketenteraan dan aset tentera laut Iran pada peringkat awal konflik 2026.

Akaun media sosial yang dikaitkan dengan Iran turut mendakwa bahawa unit yang menjadi sasaran merupakan antara elemen utama yang menyumbang kepada siri serangan tepat terhadap kedudukan di selatan Iran pada 11 Julai.

Bagaimanapun, sehingga tengah hari 12 Julai, Kor Pengawal Revolusi Islam Iran (IRGC) mahupun cabang aeroangkasanya masih belum mengeluarkan sebarang kenyataan rasmi berhubung operasi yang didakwa itu.

Insiden ini berlaku ketika gencatan senjata yang rapuh antara kedua-dua pihak terus dicabuli melalui serangan bersasar terhadap sistem pertahanan udara, tapak radar dan aset maritim di sekitar Selat Hormuz.

Pada masa ini, tiada pengesahan bebas yang dapat membuktikan bahawa pelancar ATACMS yang masih beroperasi benar-benar terkena serangan secara langsung, memandangkan beberapa dakwaan Iran sebelum ini mengenai kejayaan menyerang pangkalan Amerika Syarikat didapati berakhir dengan sebahagian atau keseluruhan peluru berpandu dipintas oleh sistem pertahanan udara Patriot milik Kuwait dan Amerika Syarikat.

Penyebaran pantas imej kepulan asap melalui media sosial turut menggambarkan bagaimana operasi maklumat dan peperangan persepsi kini memainkan peranan penting dalam membentuk naratif mengenai kejayaan atau kegagalan sesuatu operasi ketenteraan sepanjang kitaran eskalasi konflik semasa.

Walaupun dakwaan ini masih belum dapat disahkan secara bebas, laporan sedemikian sekali lagi menonjolkan kerentanan aset serangan tepat jarak jauh yang bersifat mudah alih apabila ditempatkan di negara-negara sekutu yang berkedudukan berhampiran Iran, sekali gus meningkatkan risiko ia menjadi sasaran utama dalam sebarang konflik bersenjata yang semakin memuncak.

Butiran Serangan Peluru Berpandu Balistik yang Dilaporkan dan Bukti Visual

Rakaman video yang tersebar di media sosial bersama dakwaan daripada sumber di Kuwait menunjukkan bahawa tiga peluru berpandu balistik dipercayai telah mengenai secara langsung sebuah lokasi yang menempatkan sistem peluru berpandu darat-ke-darat Army Tactical Missile System (ATACMS) milik Amerika Syarikat di Kuwait pada 12 Julai.

Kepulan asap tebal yang jelas kelihatan dalam rakaman video yang dikongsi secara meluas dipercayai menunjukkan kesan letupan susulan yang konsisten dengan peledakan kepala peledak berhampiran pelancar berasaskan kenderaan atau peralatan sokongan operasi.

Serangan tersebut digambarkan dalam laporan yang beredar di media sosial sebagai satu operasi mengejut yang dilaksanakan dengan amaran yang amat minimum terhadap kedudukan pelancar peluru berpandu Amerika Syarikat yang didakwa digunakan dalam serangan sebelum ini.

Sumber dari Kuwait yang dipetik dalam dakwaan berkenaan turut menyatakan bahawa peluru berpandu yang menyerang dipercayai dilancarkan dari wilayah Iran dan secara khusus menyasarkan unit M142 HIMARS yang mempunyai keupayaan melancarkan peluru berpandu ATACMS.

Sehingga kini, tiada penilaian rasmi mengenai tahap kerosakan atau jumlah korban dikeluarkan sama ada oleh pihak berkuasa Kuwait mahupun jurucakap tentera Amerika Syarikat berhubung serangan yang dilaporkan itu.

Dalam beberapa serangan peluru berpandu balistik Iran sebelum ini terhadap sasaran di Kuwait, serpihan runtuhan dan kebakaran besar sering kali masih dapat dilihat walaupun kepala peledak utama berjaya dipintas oleh sistem pertahanan udara berlapis.

Penonjolan imej kepulan asap dalam rakaman yang disebarkan secara meluas juga dilihat sebagai sebahagian daripada usaha membentuk persepsi bahawa sistem pertahanan udara berjaya ditembusi, sekali gus menyampaikan mesej strategik kepada khalayak domestik dan antarabangsa.

Penganalisis pertahanan bagaimanapun menjelaskan bahawa masih sukar untuk menentukan sama ada pelancar ATACMS benar-benar musnah atau letupan yang dirakam berpunca daripada kemusnahan kemudahan penyimpanan, bahan api atau peralatan sokongan berhampiran tanpa bukti tambahan daripada imej satelit atau pemeriksaan di lokasi.

Masa serangan yang didakwa berlaku sejurus selepas laporan mengenai penggunaan sistem yang sama oleh tentera Amerika Syarikat terhadap sasaran di selatan Iran pada malam sebelumnya turut menambah dimensi strategik terhadap dakwaan operasi balas tersebut.

Walaupun bukti visual seperti rakaman video mampu memberikan gambaran yang meyakinkan ketika ia tersebar secara masa nyata, kesan sebenar terhadap tahap kesiapsiagaan operasi aset ketenteraan yang disasarkan hanya dapat dipastikan selepas disokong oleh pengesahan rasmi, analisis imej satelit dan penilaian kerosakan yang bebas.

Hubungan dengan Operasi ATACMS dan HIMARS Amerika Syarikat Terhadap Sasaran di Selatan Iran

Sistem roket M142 HIMARS milik Amerika Syarikat yang melancarkan peluru berpandu Army Tactical Missile System (ATACMS) telah menjadi komponen utama keupayaan serangan jarak jauh Washington terhadap infrastruktur ketenteraan Iran sepanjang konflik 2026.

Laporan yang beredar mendakwa bahawa unit yang dikatakan menjadi sasaran di Kuwait merupakan antara elemen utama yang memainkan peranan penting dalam siri serangan tepat terhadap sasaran ketenteraan di selatan Iran pada 11 Julai.

Tahap mobiliti tinggi sistem HIMARS membolehkan ia dipindahkan dengan pantas di dalam wilayah negara tuan rumah seperti Kuwait bagi menyokong operasi berterusan, di samping menyukarkan usaha musuh mengesan dan menjejaki kedudukan pelancar tersebut.

Akaun media sosial yang dikaitkan dengan Iran menggambarkan serangan peluru berpandu yang dilaporkan itu sebagai tindakan balas secara langsung terhadap serangan jarak jauh Amerika Syarikat yang mengenai sasaran di wilayah Iran pada malam sebelumnya.

Penggunaan peluru berpandu ATACMS dari kedudukan hadapan di rantau Teluk membolehkan Amerika Syarikat melaksanakan serangan jauh ke dalam wilayah Iran tanpa bergantung sepenuhnya kepada pesawat tempur atau aset tentera laut yang lebih terdedah kepada sistem pertahanan udara Iran.

Tindak balas yang dilaporkan daripada Iran turut menunjukkan bahawa Tehran memahami sepenuhnya keperluan logistik untuk mengekalkan operasi HIMARS, termasuk kenderaan pengisian semula peluru berpandu, pusat kawalan operasi dan perimeter keselamatan yang melindungi sistem tersebut.

Sistem serangan tepat berasaskan darat seperti ATACMS turut mengubah landskap peperangan moden dengan menyediakan keupayaan serangan berterusan dalam semua keadaan cuaca sebagai pelengkap kepada operasi pesawat tempur dan aset udara berasaskan kapal pengangkut pesawat.

Sejak sekian lama, pasukan peluru berpandu balistik Iran menjadikan keupayaan serangan jarak jauh musuh sebagai sasaran utama bagi mengurangkan tempo operasi lawan serta meningkatkan tekanan terhadap aspek perlindungan pasukan hadapan Amerika Syarikat.

Keputusan untuk menyasarkan kedudukan ATACMS berbanding keseluruhan infrastruktur pangkalan tentera menunjukkan kemungkinan Iran mahu mengenakan kos operasi secara langsung terhadap keupayaan serangan strategik bernilai tinggi yang digunakan untuk menyerang sasaran di selatan Iran.

Hubungan antara kedua-dua operasi ini turut memperlihatkan bahawa penempatan sistem peluru berpandu mudah alih di wilayah negara sekutu bukan sahaja memberikan kelebihan operasi kepada Amerika Syarikat, malah mewujudkan kelemahan yang boleh dikenal pasti dan dieksploitasi oleh pihak lawan melalui serangan balas yang disasarkan.

Corak Tindak Balas Iran yang Berulang Terhadap Pangkalan Tentera Amerika Syarikat di Kuwait

Sepanjang konflik 2026, Iran telah melancarkan beberapa siri serangan menggunakan peluru berpandu balistik dan dron terhadap kemudahan tentera Amerika Syarikat di Kuwait, khususnya Pangkalan Udara Ali Al Salem, sebagai tindak balas terhadap operasi ketenteraan Washington di dalam wilayah Iran.

Dalam serangan terdahulu pada penghujung Mei 2026, sekurang-kurangnya satu peluru berpandu balistik dilancarkan ke arah Kuwait namun berjaya dipintas oleh sistem pertahanan udara negara itu tanpa sebarang kerosakan dilaporkan terhadap aset tentera Amerika Syarikat.

Pada awal Jun 2026, Iran didakwa melancarkan serangan yang lebih besar melibatkan puluhan peluru berpandu dan dron yang mengakibatkan kesan serpihan runtuhan yang terhad serta mengorbankan seorang orang awam di Lapangan Terbang Antarabangsa Kuwait walaupun Tehran menafikan bahawa lapangan terbang tersebut menjadi sasaran yang disengajakan.

Menjelang penghujung Jun dan awal Julai 2026, Iran sekali lagi meningkatkan aktiviti pelancaran peluru berpandu dan dron ke arah Kuwait serta Bahrain selepas Amerika Syarikat memperbaharui operasi ketenteraan terhadap sasaran pesisir pantai dan aset maritim Iran.

Rangkaian sistem pertahanan udara Kuwait dan Amerika Syarikat berjaya memintas sebahagian besar ancaman tersebut, menyebabkan hanya kerosakan kecil akibat serpihan peluru berpandu serta beberapa kecederaan ringan dan bukannya kemusnahan besar terhadap pangkalan tentera.

Iran secara konsisten mendakwa bahawa serangan-serangannya berjaya mengenai sasaran ketenteraan Amerika Syarikat dengan tepat, namun penilaian bebas sering menunjukkan tahap keberkesanan yang berbeza-beza terhadap sasaran yang dilindungi oleh sistem pertahanan udara berlapis.

Serangan yang dilaporkan berlaku pada 12 Julai dilihat menepati corak tindak balas Iran sebelum ini, di mana serangan balas biasanya dilancarkan beberapa jam atau beberapa hari selepas Amerika Syarikat melaksanakan operasi ketenteraan secara langsung terhadap wilayah Iran.

Corak sedemikian mencerminkan strategi Iran untuk menghantar mesej ketegasan politik dan ketenteraan sambil mengenakan kos operasi secara berperingkat terhadap kehadiran tentera Amerika Syarikat di rantau Teluk tanpa mencetuskan peperangan berskala penuh.

Tumpuan terhadap sistem peluru berpandu mudah alih dalam dakwaan serangan terbaharu ini juga boleh dianggap sebagai evolusi dalam strategi Iran yang kini semakin memberi keutamaan kepada sasaran bernilai tinggi yang menjadi pengganda keupayaan serangan Amerika Syarikat berbanding hanya menyerang infrastruktur pangkalan yang statik.

Dinamik yang berulang ini sekali lagi memperlihatkan cabaran besar yang dihadapi oleh Amerika Syarikat dalam memastikan perlindungan aset serangan tepat jarak jauh yang ditempatkan di wilayah sekutu yang berada berhampiran sebuah negara yang memiliki keupayaan peluru berpandu balistik yang signifikan seperti Iran.

Ketiadaan Pengesahan Rasmi dan Peranan Operasi Maklumat

Sehingga tengah hari 12 Julai, tiada sebarang kenyataan rasmi daripada Pemerintah Pusat Amerika Syarikat (CENTCOM) mahupun pihak tentera Kuwait yang mengesahkan bahawa sistem Army Tactical Missile System (ATACMS) yang sedang beroperasi benar-benar terkena serangan secara langsung, meskipun dakwaan tersebut telah tersebar meluas di media sosial.

Dalam beberapa insiden sebelum ini, dakwaan Iran mengenai kejayaan menyerang pangkalan tentera Amerika Syarikat di rantau Teluk didapati sebahagiannya tepat dari segi pelancaran serangan, namun kesan sebenar terhadap sasaran sering kali dibesar-besarkan selepas kebanyakan ancaman berjaya dipintas oleh sistem pertahanan udara.

Penyebaran pantas rakaman kepulan asap melalui akaun media sosial yang dikaitkan dengan Iran juga selari dengan pendekatan operasi maklumat yang lazim digunakan bagi membentuk naratif awal sebelum sebarang penjelasan rasmi dikeluarkan oleh pihak berkuasa.

Dakwaan yang masih belum disahkan seperti ini mewujudkan ketidakpastian mengenai tahap sebenar kemerosotan keupayaan serangan jarak jauh Amerika Syarikat, sekali gus memaksa pihak pemerintah tentera mengeluarkan kenyataan awam secara berhati-hati bagi mengelakkan salah tafsir terhadap situasi operasi.

Sumber dari Kuwait yang dirujuk dalam laporan berkenaan hanya memberikan gambaran asas mengenai insiden tersebut, namun tidak menyediakan maklumat teknikal yang mencukupi untuk membolehkan penilaian bebas dibuat terhadap status sebenar pelancar yang didakwa menjadi sasaran.

Ketiadaan sebarang kenyataan rasmi daripada Kor Pengawal Revolusi Islam Iran (IRGC) sehingga tempoh masa yang dilaporkan berkemungkinan mencerminkan pertimbangan keselamatan operasi atau sebahagian daripada strategi Tehran untuk mengawal tempo penyampaian mesej rasmi kepada umum.

Penyebaran meluas bukti visual melalui media sosial juga dilihat sebagai usaha untuk memberi tekanan kepada kerajaan Amerika Syarikat dan Kuwait supaya sama ada mengakui kesan serangan tersebut atau menafikannya secara terbuka.

Sehubungan itu, penganalisis pertahanan berpendapat bahawa dakwaan mengenai tiga serangan tepat terhadap kedudukan ATACMS perlu dianggap sebagai dakwaan yang bersifat politik dan operasi sehingga ia disokong oleh pengesahan rasmi atau bukti perisikan teknikal yang boleh disahkan.

Persekitaran maklumat seperti ini turut merumitkan usaha pembuat dasar dan perancang ketenteraan untuk menilai keadaan sebenar medan peperangan secara masa nyata, khususnya ketika memantau risiko peningkatan konflik di sekitar Selat Hormuz.

Jurang dalam proses pengesahan ini sekali lagi menunjukkan betapa sukarnya membezakan antara propaganda, peperangan maklumat dan realiti operasi sebenar ketika berlakunya pertukaran serangan berintensiti tinggi antara dua pihak yang masing-masing memiliki keupayaan peluru berpandu yang canggih.

Implikasi Terhadap Kedudukan Ketenteraan Amerika Syarikat, Logistik dan Isyarat Strategik di Rantau Teluk

Dakwaan bahawa unit M142 HIMARS yang berkeupayaan melancarkan peluru berpandu ATACMS di Kuwait menjadi sasaran menyerlahkan kelemahan yang wujud dalam usaha mengekalkan keupayaan serangan tepat jarak jauh mudah alih apabila ia ditempatkan di wilayah negara sekutu semasa konflik sedang berlangsung.

Penempatan sistem tersebut di hadapan memberikan Amerika Syarikat fleksibiliti operasi yang lebih besar serta mengurangkan kebergantungan kepada aset udara dan tentera laut yang lebih terdedah kepada ancaman pertahanan udara Iran, namun pada masa yang sama mendedahkan rangkaian logistik penting kepada keupayaan peluru berpandu balistik Tehran.

Sekiranya Iran benar-benar berjaya menembusi sistem pertahanan udara dan menjejaskan aset berkenaan, Washington berkemungkinan perlu menilai semula kedudukan pasukannya melalui langkah seperti penyebaran aset secara lebih meluas, pembinaan perlindungan yang lebih kukuh atau memindahkan sistem serangan tersebut ke lokasi yang kurang mudah dijangka di Kuwait.

Insiden yang dilaporkan ini turut memberi isyarat bahawa Iran berhasrat mengenakan kos operasi secara langsung terhadap keupayaan serangan strategik yang digunakan untuk menyerang sasaran di selatan Iran, sekali gus berpotensi mempengaruhi keputusan Amerika Syarikat mengenai pemilihan sasaran dan penempatan aset pada masa hadapan.

Jejak logistik yang diperlukan untuk menyokong operasi HIMARS, termasuk bekalan semula peluru berpandu, kenderaan sokongan dan keperluan keselamatan di sekeliling sistem tersebut, turut menjadi sasaran bernilai tinggi apabila keupayaan serangan tepat memainkan peranan utama dalam sesuatu kempen ketenteraan.

Melalui serangan balas seperti yang didakwa ini, Iran juga berupaya menghantar isyarat strategik kepada rakyatnya serta negara-negara serantau bahawa ia masih mempunyai kemampuan untuk bertindak balas terhadap operasi Amerika Syarikat, sambil menguji keberkesanan sistem pertahanan Amerika Syarikat dan Kuwait tanpa menyerang wilayah tanah besar Amerika secara langsung.

Keadaan ini memaksa Amerika Syarikat bersama negara-negara sekutunya menyeimbangkan manfaat penempatan sistem serangan tepat di barisan hadapan dengan risiko kumulatif yang berpunca daripada kempen peluru berpandu Iran yang direka khusus untuk melemahkan keupayaan tersebut secara berperingkat.

Walaupun dakwaan serangan pada 12 Julai masih belum dapat disahkan secara bebas, laporan sedemikian tetap memerlukan perancang ketenteraan mempertimbangkan senario paling buruk, termasuk kemungkinan berlakunya pengurangan sementara atau berpanjangan terhadap jumlah pelancar ATACMS yang boleh digunakan dalam operasi.

Perkembangan ini sekali lagi mengukuhkan kepentingan penyepaduan sistem pertahanan udara dan peluru berpandu berlapis antara Kuwait dan Amerika Syarikat bagi melindungi aset serangan strategik yang menjadi pengganda keupayaan operasi di medan tempur rantau Teluk yang semakin dipertikaikan.

Secara keseluruhannya, episod ini memperlihatkan bagaimana penempatan sistem serangan jarak jauh berasaskan darat telah mengubah pengiraan strategik berkaitan pencegahan (deterrence), dengan mewujudkan sasaran baharu yang akan terus cuba dineutralkan oleh pihak lawan melalui serangan peluru berpandu balistik dan pendekatan peperangan tidak simetri.