(DEFENCE SECURITY ASIA) — Kor Pengawal Revolusi Islam Iran (IRGC) pada 10 November mempamerkan peluru berpandu kruis yang belum pernah diperlihatkan kepada umum di sebuah kota peluru berpandu bawah tanah, sekali gus memberi petunjuk tentang perubahan reka bentuk dan usaha Tehran menunjukkan bahawa pasukan peluru berpandunya mampu bertahan di bawah tekanan berterusan.

Bentuk bersudut peluru berpandu itu menyerupai AGM-158 JASSM Amerika Syarikat, atau Joint Air-to-Surface Standoff Missile, dan persamaan itu menarik perhatian susulan penemuan komponen rosak yang dipercayai berasal daripada senjata berkenaan di wilayah Iran ketika konflik 2026.

Rakaman itu hanya membolehkan penilaian terhadap reka bentuk luaran, manakala dakwaan bahawa Iran memperoleh JASSM dalam keadaan lengkap atau menyamai prestasi tempurnya masih memerlukan bukti mengenai sistem panduan, pendorongan dan ujian penerbangan.

Kerangka itu dikenal pasti secara sementara sebagai kemungkinan varian Paveh, yang jika disahkan akan meletakkannya dalam keluarga peluru berpandu lancaran darat sedia ada dengan keperluan penyepaduan yang berbeza daripada program pembangunan senjata baharu.

Perubahan pada peluru berpandu kruis Iran yang sedia ada sudah boleh mempengaruhi perancangan pertahanan udara serantau sebelum prestasinya menghampiri JASSM, sekali gus memberi kepentingan kepada pameran November itu meskipun kaitannya dengan senjata Amerika Syarikat masih belum dipastikan.

“Peluru berpandu canggih akan mengejutkan musuh dengan kesannya di medan tempur,” kata Ketua Staf Angkatan Tentera Iran, Mejar Jeneral Ali Abdollahi, yang tampil bersama perkakasan peluru berpandu dan kenderaan pengangkut sebagai sebahagian daripada usaha Tehran memperlihatkan kesiagaan pascaperang.

Lawatan Abdollahi bersama Panglima Pasukan Aeroangkasa IRGC, Brigedier Jeneral Seyyed Majid Mousavi, turut memberi Tehran ruang menyampaikan isyarat kepada Israel, Amerika Syarikat dan kerajaan negara jiran yang sedang menilai risiko tercetusnya semula pertempuran.

Dakwaan Iran bahawa pengeluaran peluru berpandu dan dron dipindahkan ke bawah tanah memperluas tumpuan kepada keupayaan membina semula stok di bawah tekanan, yang bergantung pada kesinambungan pengeluaran serta rangkaian pengangkutan dari kilang ke unit tentera.

Amerika Syarikat dianggarkan menggunakan kira-kira 1,100 peluru berpandu daripada keluarga JASSM dalam tempoh sekitar 39 hari, satu angka yang, jika tepat, menunjukkan kempen itu menggunakan sebahagian besar stok senjata serangan jarak jauh negara berkenaan.

Pameran itu menimbulkan dua persoalan kesiagaan bagi kerajaan yang menilai kemungkinan konflik baharu, iaitu seberapa pantas Washington boleh mengisi semula stoknya dan seberapa pantas Tehran boleh menggerakkan kelengkapan yang dipamerkan bersama unit operasi.

Implikasinya melangkaui Timur Tengah kerana stok peluru berpandu jarak jauh Amerika Syarikat turut menyokong komitmen di medan lain, sementara penemuan serpihan di Iran menunjukkan bagaimana kempen serangan berskala besar boleh meninggalkan bahan fizikal untuk diteliti pihak lawan.

Pameran itu memperlihatkan usaha Tehran menonjolkan kesinambungan pembangunan, penyimpanan dan logistik peluru berpandunya, sementara bukti bahawa Iran memiliki peluru berpandu kruis berjejak radar rendah yang siap tempur masih terbatas.

(BACA) Iran Peroleh JASSM — Rahsia Peluru Berpandu Halimunan Amerika Kini Terancam?

Apa yang Diperlihatkan Rakaman Kota Peluru Berpandu Iran

Rakaman yang disiarkan menunjukkan para panglima melalui dewan bawah tanah yang luas dan menempatkan peluru berpandu, pelancar serta kenderaan sokongan, sekali gus memperlihatkan inventori IRGC bersama prasarana yang digunakan untuk mengendalikan kelengkapan itu.

Sayap yang dipasang rendah dan bentuk menyerupai baji membezakan peluru berpandu yang dipamerkan daripada model terdahulu keluarga Paveh dan Soumar, yang menggunakan perumah enjin luaran di bahagian atas, meskipun beberapa bahagian kerangkanya terlindung dalam rakaman.

Sudut rakaman yang tersedia menunjukkan kemungkinan enjin disepadukan ke dalam kerangka, namun butiran mengenai kelengkapan dalaman masih terhad dan pengenalpastian peluru berpandu itu sebagai varian baharu Paveh kekal sementara.

Persamaan bentuk luaran sahaja belum dapat menentukan sama ada reka bentuk Iran dipengaruhi kejuruteraan songsang peluru berpandu asing, berpunca daripada kerja pembangunan yang sudah berjalan sebelum perang atau menggabungkan kedua-duanya.

Kerangka baharu itu dipamerkan bersama kelengkapan peluru berpandu balistik, termasuk komponen yang dipercayai berkaitan dengan Fattah-1 dan Kheibar Shekan, sekali gus membolehkan IRGC memperlihatkan kesinambungan beberapa program tanpa mendedahkan tahap kesiagaan setiap sistem.

Peluru berpandu balistik dan kruis menimbulkan cabaran pengawasan serta pemintasan yang berbeza, justeru pameran bersama itu menunjukkan kepelbagaian inventori tetapi memberi asas terhad kepada perancang pertahanan serantau untuk menganggarkan kekuatan operasi setiap kategori.

Sebahagian perkakasan dikaburkan dalam rakaman, sekali gus menyukarkan pengenalpastian dan pengiraan susun atur yang dipamerkan serta mengehadkan nilainya sebagai gambaran menyeluruh tentang inventori sebenar IRGC.

Rakaman turut memperlihatkan treler yang membawa dua peluru berpandu kruis, namun jenis senjata yang disokong, keserasiannya dengan kerangka yang dipamerkan dan sejauh mana kelengkapan itu digunakan oleh Pasukan Aeroangkasa IRGC masih belum diketahui.

Dakwaan bahawa peluru berpandu baharu itu sudah dikeluarkan secara besar-besaran masih belum disokong oleh bukti terbuka yang menunjukkan kadar pengeluaran, penghantaran, ujian penerimaan atau pengagihannya kepada unit operasi.

Pengesahan nama rasmi, rakaman penerbangan yang jelas menunjukkan model berkenaan atau bukti penghantaran berulang kepada unit akan membantu menentukan sama ada peluru berpandu itu sekadar bahan pameran, prototaip pembangunan atau senjata yang sedang memasuki inventori Iran.

(BACA) Iran Dakwa Tembak Jatuh AGM-158 JASSM Berhampiran Tehran — IRGC Kata Sistem Pertahanan Bersepadu Baharu Kini Mampu Hentikan Serangan Jarak Jauh Amerika

Serpihan JASSM yang Ditemui Iran Selepas Kempen Serangan Amerika Syarikat

Laporan awal pada Mac menyebut kemungkinan pemintasan AGM-158 berhampiran Tehran dan di Wilayah Markazi, namun rakaman terhad serta ketidakpastian mengenai identiti serpihan menyukarkan penentuan punca kejadian dan penilaian prestasi pertahanan udara Iran.

Penemuan serpihan tambahan pada April dikaitkan dengan kemungkinan sebuah AGM-158B JASSM-ER, namun platform pelancar dan keadaan yang menyebabkan peluru berpandu itu jatuh masih belum diketahui, sekali gus mengehadkan penilaian terhadap corak penggunaannya atau dakwaan pemintasan oleh Iran.

Penemuan paling ketara dilaporkan berhampiran Arak pada akhir Mei, apabila imej serpihan yang dikaitkan dengan JASSM-ER memperlihatkan bahagian luaran dan dalaman yang rosak, sekali gus memberikan asas lebih kukuh untuk mengesahkan penemuan komponen berbanding dakwaan pemerolehan senjata lengkap.

Imej dari Wilayah Kurdistan pada Julai menunjukkan objek yang dinilai sebagai kepala peledak penembus kelas WDU-42/B dalam keadaan hampir utuh, namun persamaannya dengan kelengkapan lain menyukarkan pengesahan identiti dan imej itu tidak menunjukkan peluru berpandu lengkap.

Keseluruhan laporan menunjukkan beberapa penemuan dengan tahap kepastian berbeza, selaras dengan penggunaan peluru berpandu secara meluas di wilayah Iran, namun punca setiap kehilangan masih terbuka, termasuk kemungkinan dipintas, mengalami kerosakan atau berkecai ketika menghentam permukaan.

Tehran boleh mengetengahkan penemuan itu sebagai tanda daya tahan ketika perang, manakala Washington perlu menentukan punca kehilangan untuk menilai keberkesanan pemintasan Iran, kebolehpercayaan senjatanya dan batas penilaian selepas serangan.

Penggunaan kira-kira 1,100 peluru berpandu daripada keluarga JASSM meningkatkan kemungkinan serpihan ditemui walaupun hanya sebilangan kecil meninggalkan komponen yang boleh dikenal pasti, sekali gus menjadikan jumlah penemuan itu asas yang lemah untuk mengira kadar pemintasan Iran.

Anggaran penggunaan itu bersamaan kira-kira satu perempat daripada stok praperang yang dilaporkan berjumlah sekitar 4,400 peluru berpandu, namun kedua-dua angka masih belum pasti dan jumlah senjata yang boleh segera dialihkan ke medan lain masih belum diketahui.

Pesanan susulan Amerika Syarikat yang dilaporkan melibatkan ribuan peluru berpandu menunjukkan bahawa pengisian semula stok bergantung pada jadual penghantaran dan pembahagian senjata yang diterima antara keperluan operasi, latihan serta simpanan.

Bagi Washington, kempen itu mengaitkan penggunaan senjata, pengisian semula stok dan pendedahan teknologi dalam satu pertimbangan strategik, kerana setiap penggunaan peluru berpandu jarak jauh secara besar-besaran menjejaskan inventori masa depan dan meningkatkan kemungkinan serpihan yang boleh dikenal pasti diperoleh pihak lawan.

Varian Paveh dan Persoalan Kesetaraan dengan JASSM-ER

Persamaan bentuk kerangka hanya membolehkan perbandingan luaran, sedangkan penilaian sama ada peluru berpandu Iran setara dengan AGM-158B JASSM-ER Amerika Syarikat memerlukan bukti mengenai jarak, sistem panduan dan ciri jejak radar rendah yang tidak dapat dinilai menerusi rakaman pameran bawah tanah itu.

Pengalaman Iran membangunkan keluarga Soumar, Hoveyzeh dan Paveh memberikan konteks kepada kemungkinan wujudnya varian baharu, kerana program sedia ada boleh melalui beberapa peringkat pengubahsuaian yang sukar dikenal pasti daripada imej satu peluru berpandu yang dipamerkan.

JASSM-ER direka untuk dilancarkan dari pesawat, manakala peluru berpandu Iran itu dipercayai berkait dengan keluarga senjata lancaran darat, menjadikan penyepaduan dengan pelancar, ketersediaan kelengkapan sokongan dan penempatan dalam unit operasi antara perkara utama yang perlu dinilai.

Perbandingan jejak radar memerlukan data yang tidak ditunjukkan dalam rakaman November, sementara sebarang pengurangan kebolehkesanan, jika disahkan, boleh berubah mengikut keadaan sehingga sukar menentukan kesannya terhadap keupayaan pertahanan udara serantau mengesan dan menjejaki peluru berpandu itu.

Dakwaan mengenai ketepatan dan jarak yang setara turut memerlukan pengesahan melalui ujian, kerana kedua-dua ciri itu tidak dapat dinilai daripada imej statik dan akan menentukan sama ada peluru berpandu baharu berkenaan boleh memikul peranan berbeza daripada varian Paveh sedia ada.

Kes RQ-170 Sentinel memberikan perbandingan sejarah apabila Iran kemudian menghasilkan pesawat bersayap terbang yang menyerupai bentuk luaran pesawat Amerika Syarikat itu, namun persoalan tentang kesetaraan sistem dalaman menyukarkan penilaian terbuka terhadap keupayaan sebenar pesawat Iran.

Pengalaman Iran menyesuaikan kelengkapan asing memberi sebab untuk meneliti kemungkinan varian Paveh itu walaupun kaitannya dengan serpihan JASSM belum disahkan, kerana kesan ketenteraan sistem buatan tempatan bergantung pada keupayaan yang terbukti dan penghantarannya kepada unit operasi.

Sekatan ekonomi menambah ketidakpastian tentang tempoh yang diperlukan Iran untuk beralih daripada reka bentuk kepada pengeluaran berterusan, kerana satu unit yang dipamerkan memberikan gambaran terhad tentang akses kepada bahan dan komponen khusus serta keupayaan kilang mengekalkan penghantaran.

Kronologi yang dilaporkan masih membuka kemungkinan serpihan JASSM mempengaruhi keputusan reka bentuk sebelum pameran November, namun bahan yang tersedia tidak menetapkan bila program Iran bermula atau bila peluru berpandu itu mula mencapai bentuk yang diperlihatkan.

Pameran itu memberi petunjuk bahawa Iran sedang menilai reka bentuk baharu peluru berpandu kruis, sementara dakwaan mengenai pengaruh JASSM, skala pengeluaran dan keupayaan operasi masing-masing memerlukan bukti yang melangkaui bentuk kerangka dan lokasi pameran.

Pengeluaran Bawah Tanah dan Rangkaian Logistik Peluru Berpandu Iran

Jurucakap IRGC, Brigedier Jeneral Hossein Mohebbi, berkata sebelum pameran bahawa barisan pengeluaran peluru berpandu dan dron telah dipindahkan ke bawah tanah, satu langkah yang, jika kemudahan itu terus beroperasi ketika dibedil, boleh membantu Iran menggantikan senjata yang digunakan atau musnah.

Rakaman menunjukkan Iran boleh menempatkan perkakasan peluru berpandu dan kenderaan bersaiz besar di sebuah kompleks bawah tanah yang luas, namun hanya memberikan gambaran terhad tentang skala, kesinambungan dan taburan lokasi sebarang kegiatan pengeluaran yang berkaitan.

Perbezaan antara stor terlindung dan kemudahan pengeluaran terlindung penting kepada kesiagaan pasukan, kerana stok boleh terselamat daripada gelombang serangan awal ketika kadar penggantian merosot, manakala pengeluaran boleh diteruskan meskipun kerugian di bahagian lain rangkaian logistik melambatkan penghantaran.

Kenderaan pengangkut, penegak dan pelancar (TEL), kanister pelancar serta gabungan kepala lori dan treler turut diperlihatkan, sekali gus menunjukkan bahawa IRGC menggunakan pameran itu untuk mengetengahkan kelengkapan yang menyokong pengendalian inventori peluru berpandunya.

Sebahagian kenderaan kelihatan menggunakan reka bentuk lori komersial, dengan kepala lori buatan China dipamerkan bersama jenis keluaran Eropah, suatu kepelbagaian yang menimbulkan persoalan mengenai penyelenggaraan dan bekalan alat ganti ketika cara serta tempoh pemerolehannya masih belum diketahui.

Kepelbagaian itu turut menyukarkan penilaian kesiagaan pelancar, kerana kenderaan yang ditempatkan bersama di dalam terowong mungkin datang daripada program berlainan, menjalankan fungsi sokongan berbeza, mewakili beberapa generasi perkhidmatan atau dihimpunkan khusus untuk lawatan itu.

Bukti penghantaran kelengkapan seragam secara berulang kepada unit akan mengukuhkan dakwaan pengeluaran, kerana penghantaran yang berterusan memberikan ukuran lebih jelas tentang daya tahan industri dan keupayaan mengisi semula stok ketika perang berbanding jumlah pelancar dalam satu pameran.

Sumbangan kemudahan bawah tanah kepada kesiagaan pasukan turut bergantung pada hubungannya dengan rangkaian logistik yang menyelenggara kelengkapan, menyediakan kru terlatih dan menghantar senjata yang melepasi ujian penerimaan kepada unit yang bertanggungjawab mengendalikannya.

Bagi kerajaan serantau, persoalan utama ialah sama ada Iran mampu mengekalkan kesiagaan operasi selepas mengalami kerugian, suatu penilaian yang memerlukan bukti mengenai kapasiti penggantian senjata, ketersediaan kelengkapan sokongan dan kegiatan unit dari semasa ke semasa.

Jika Tehran dapat membuktikan pengeluaran dan penghantaran kepada unit dapat diteruskan, perubahan kesiagaan pasukannya boleh membawa kesan lebih besar daripada pengenalpastian peluru berpandu kruis itu, kerana pengisian semula stok menentukan tempoh beberapa keluarga senjata dapat terus digunakan.

Isyarat Strategik Tehran dan Cabaran Pertahanan Udara Serantau

Panglima Pasukan Aeroangkasa IRGC, Brigedier Jeneral Seyyed Majid Mousavi, berkata Iran “bersedia sepenuhnya untuk menghadapi sebarang ancaman di rantau ini dan di luarnya”, sekali gus menjadikan lawatan itu suatu amaran balas ketika kesiagaan dan prestasi sistem yang dipamerkan masih perlu dinilai.

Amaran Ketua Staf Angkatan Tentera Iran, Mejar Jeneral Ali Abdollahi, mengenai tindak balas “melangkaui rantau ini” mendorong kerajaan lain mengambil kira risiko konflik merebak melangkaui dua pihak, walaupun beliau tidak memperincikan sistem, skala atau keadaan yang boleh mencetuskan tindak balas Iran.

Pameran itu memberi sebab kepada Israel dan Amerika Syarikat untuk menilai kerangka baharu berkenaan bersama peluru berpandu kruis Iran yang sedia ada, kerana varian yang terbukti berfungsi boleh mengubah pertimbangan pertahanan walaupun pengeluarannya terhad dan prestasinya di bawah JASSM-ER.

Jika pengurangan kebolehkesanan oleh radar dapat disahkan, perubahan itu boleh menjejaskan tempoh amaran awal dan keyakinan terhadap data penjejakan, namun besar kesannya bergantung pada prestasi yang diukur serta keadaan sebenar ketika pemintasan yang tidak dapat dinilai daripada rakaman pameran.

Pameran kelengkapan peluru berpandu balistik dan kruis dalam kemudahan sama mengukuhkan keperluan menilai liputan pertahanan udara dan peluru berpandu terhadap beberapa kategori ancaman, kerana kesiagaan menghadapi satu kategori belum tentu memenuhi keperluan pengesanan serta pemintasan kategori lain.

Bagi kerajaan negara jiran, status peluru berpandu baharu itu yang belum dipastikan menjadikan penghantaran kepada unit, ketersediaan pelancar dan susunan pasukan petunjuk yang lebih berguna daripada persamaan bentuk ketika menentukan peruntukan pertahanan dan menyelaras kesiagaan serantau.

Persoalan stok Amerika Syarikat turut mempunyai implikasi terhadap Indo-Pasifik, kerana tempoh yang panjang untuk menggantikan senjata serangan jarak jauh yang digunakan di Timur Tengah boleh memberi tekanan kepada keperluan stok lebih luas, walaupun angka penggunaan itu tidak memperincikan peruntukan mengikut medan.

Jadual Washington mengisi semula stok dan keupayaan Tehran mengekalkan pengeluaran berkait melalui kesan strategik kempen yang sama, meskipun kedua-duanya mengikut jadual perindustrian berbeza dan kemajuan masing-masing sukar diukur hanya melalui pengumuman perolehan atau rakaman pameran.

Bukti yang boleh dipercayai mengenai prestasi penerbangan, pengeluaran berterusan atau kemasukan ke perkhidmatan akan mengubah penilaian, kerana setiap petunjuk membantu menentukan sama ada peluru berpandu yang diperlihatkan pada November benar-benar menambah keupayaan ketenteraan Iran untuk jangka panjang.

Setakat ini, pameran November menunjukkan bagaimana Tehran menggunakan peluru berpandu yang menyerupai JASSM serta kelengkapan logistik di kompleks bawah tanah untuk memperkukuh isyarat cegah rintang, sementara kerajaan serantau menilai isyarat itu berdasarkan kesiagaan unit dan pengeluaran yang dapat diperhatikan.