Iran Senyap-Senyap Beli Satelit Pengintip China Untuk Tujuan Pemetaan Pangkalan Tentera Amerika Sebelum Serangan Peluru Berpandu Di Asia Barat

(DEFENCE SECURITY ASIA) — Iran secara senyap-senyap telah membeli sebuah satelit pengintip buatan China, sekali gus menimbulkan kemungkinan bahawa kemudahan ketenteraan Amerika di seluruh Asia Barat telah dipetakan (mapping) secara sistematik sebelum serangan dron dan peluru berpandu Iran.

Dokumen operasi yang bocor menunjukkan bahawa Pasukan Aeroangkasa Kor Pengawal Revolusi Islam menggunakan satelit pengintip TEE-01B untuk mengambil imej, menetapkan koordinat dan memantau kemudahan tentera Amerika secara berulang sepanjang awal tahun 2026.

Kempen pemantauan itu mempunyai kepentingan strategik kerana ia menunjukkan bahawa Iran mungkin telah memiliki keupayaan risikan orbit tempatan yang boleh diakses secara berterusan tanpa bergantung kepada rangkaian satelit awam tradisional.

Fail bocor itu dilaporkan mengandungi imej bertanda masa, grid koordinat dan pengiraan orbit yang berkait secara langsung dengan kitaran perancangan Iran sebelum serta selepas serangan balas ketika konflik serantau Mac 2026.

Serangan tersebut berlaku selepas konflik lebih luas tercetus susulan operasi Amerika dan Israel terhadap sasaran Iran sejak akhir Februari, sekali gus mewujudkan kitaran tindakan ketenteraan yang semakin meningkat di rantau berkenaan.

Menurut bahan bocor itu, komander Iran menggunakan satelit berkenaan untuk mengenal pasti infrastruktur tentera yang terdedah serta mengukur tahap kerosakan operasi selepas serangan selesai dilaksanakan.

Keupayaan tersebut berpotensi memendekkan tempoh penentuan sasaran Iran, meningkatkan penilaian kerosakan medan tempur dan mengurangkan kebergantungan Tehran terhadap sokongan risikan asing ketika krisis masa depan melibatkan tentera Amerika.

Pegawai China segera menolak dakwaan tersebut, namun ketiadaan sebarang kenyataan daripada Washington, Pentagon, CIA dan syarikat China yang terlibat telah meningkatkan perhatian antarabangsa.

Kontroversi itu melangkaui isu sebuah satelit semata-mata kerana ia mungkin mendedahkan kerjasama ketenteraan dan teknologi yang lebih luas antara Iran dan China di sebalik urusan komersial.

Satelit TEE-01B, yang turut dikenali sebagai Earth Eye 1, dipindahkan secara rahsia kepada Pasukan Aeroangkasa Kor Pengawal Revolusi Islam pada penghujung tahun 2024.

Jika disahkan, urusan tersebut akan menjadi antara kes terawal diketahui apabila satelit China yang dieksport secara komersial disepadukan terus ke dalam seni bina penentuan sasaran tentera Iran.

Perkembangan itu turut menunjukkan bahawa konflik masa depan di Asia Barat mungkin semakin dipengaruhi sistem angkasa komersial murah yang mampu membekalkan risikan hampir masa sebenar kepada kuasa bukan Barat.

BACA: China Mampu Jejak Setiap Kapal Perang Amerika: Hanya Tiga Satelit Cukup Untuk Lumpuhkan “Kelebihan Halimunan” Tentera Laut AS

Pemindahan Satelit Yang Mengubah Keupayaan Angkasa Ketenteraan Iran

Satelit berkenaan pada asalnya dibina dan dilancarkan oleh syarikat komersial China, Earth Eye Co., yang turut dikenali di negara itu sebagai Mumei Xingkong Keji.

Selepas memasuki orbit, kawalan operasi satelit tersebut dipindahkan kepada Iran melalui model “penyerahan dalam orbit” tanpa memerlukan pelancaran daripada wilayah Iran.

Model seperti itu mempunyai nilai strategik besar kerana ia membolehkan negara dikenakan sekatan memperoleh platform orbit canggih tanpa mendedahkan kemudahan pelancaran domestik.

TEE-01B dilancarkan menggunakan roket China Ceres-1 atau Gushenxing-1 pada 6 Jun 2024 sebelum memasuki orbit segerak matahari pada altitud kira-kira 545 kilometer.

Orbit segerak matahari membolehkan lokasi sama dipantau berulang kali dalam keadaan pencahayaan seragam, sekali gus meningkatkan keberkesanan imej untuk perancangan ketenteraan.

Perjanjian tersebut turut memberikan Kor Pengawal Revolusi Islam akses kepada rangkaian lebih luas stesen bumi komersial yang dikendalikan syarikat Emposat berpangkalan di Beijing.

Emposat mengawal kemudahan komunikasi dan data satelit yang tersebar di Asia, Amerika Latin serta beberapa rantau lain, sekali gus menyediakan sokongan operasi lebih kukuh kepada Iran.

Akses seperti itu akan mengurangkan kebergantungan Iran terhadap stesen bumi domestik yang terdedah kepada serangan siber, gangguan elektronik atau serangan ketenteraan konvensional.

Dengan menyerahkan kawalan operasi secara langsung kepada Pasukan Aeroangkasa Kor Pengawal Revolusi Islam, program itu jelas menunjukkan tujuan ketenteraan dan bukannya penggunaan awam.

Mengapa TEE-01B Memberikan Iran Kelebihan Risikan Yang Lebih Berbahaya

TEE-01B dilaporkan mampu menghasilkan imej pankromatik dengan resolusi antara 0.5 hingga 0.52 meter, hampir menyamai satelit pemerhatian komersial Barat paling maju.

Pada tahap resolusi tersebut, tempat perlindungan pesawat, pesawat tempur yang diletakkan, depoh bahan api dan pelancar peluru berpandu bergerak dapat dikenal pasti dengan tepat.

Satelit itu turut menghasilkan imej multispektrum pada resolusi kira-kira 2.1 meter, membolehkan analisis kawasan lebih luas serta perubahan infrastruktur dikesan.

Lebar liputan imejnya dilaporkan melebihi 14.8 kilometer pada kedudukan nadir, membolehkan kawasan besar pangkalan udara atau pemasangan tentera laut dirakam serentak.

Gabungan ciri tersebut mewujudkan platform peninjauan yang mampu memantau kemudahan tetap dan corak operasi yang berubah di beberapa negara secara berulang.

Nilai ketenteraannya bertambah apabila imej digabungkan dengan perpustakaan koordinat, analisis masa orbit dan senarai sasaran yang disediakan sebelum operasi peluru berpandu.

Dokumen bocor itu dilaporkan mengandungi semua elemen tersebut, sekali gus menunjukkan perancang Iran membangunkan kitaran penentuan sasaran yang menyeluruh.

Kitaran itu membolehkan komander membandingkan imej asal dengan kesan selepas serangan bagi mengenal pasti infrastruktur musnah atau sasaran susulan.

Iran kelihatan menggunakan TEE-01B bukan sekadar sebagai alat pemantauan pasif, tetapi sebagai komponen utama dalam perancangan serangan operasi.

Pangkalan Prince Sultan, Bahrain Dan Jordan Menjadi Sasaran Utama Pemantauan Iran

Antara lokasi paling penting yang dipantau ialah Pangkalan Udara Prince Sultan di Arab Saudi, apabila pesawat Amerika dirakam antara 13 hingga 15 Mac.

Masa tersebut amat sensitif kerana pesawat Amerika di Prince Sultan dilaporkan terkena serangan Iran pada 14 Mac sebelum diakui kemudian oleh Presiden Donald Trump.

Satelit itu turut memantau Pangkalan Udara Muwaffaq Salti di Jordan, sebuah lagi lokasi penting Amerika dan sekutu yang menyokong operasi udara serantau.

Imej tambahan turut memberi tumpuan kepada kawasan sekitar ibu pejabat Armada Kelima Tentera Laut Amerika berhampiran Manama, Bahrain.

Bahan bocor itu juga merujuk kepada lokasi berhampiran lapangan terbang Erbil di Iraq ketika Kor Pengawal Revolusi Islam mendakwa melaksanakan serangan.

Kempen pemantauan tersebut turut diperluaskan ke kemudahan Amerika dan sekutu di Kuwait, Oman serta Djibouti.

Liputan geografi itu menunjukkan Iran sedang membina gambaran risikan serantau yang merangkumi infrastruktur udara, laut dan logistik tentera Amerika.

Tehran kelihatan tidak hanya menumpukan kepada sasaran segera ketika perang, sebaliknya memetakan rangkaian kemudahan saling berkait di beberapa medan operasi.

Pemetaan seperti itu membolehkan komander Iran mengenal pasti laluan bantuan, titik kesesakan logistik dan sasaran sekunder dalam konflik berpanjangan.

Bagaimana Imej Satelit Mengubah Perancangan Serangan Dan Penilaian Kerosakan Iran

Dokumen bocor itu menunjukkan komander Iran menggunakan imej satelit sebelum serangan dan sejurus selepasnya, sekali gus mewujudkan kitaran peninjauan dan penilaian.

Sebelum serangan berlaku, satelit tersebut dilaporkan membekalkan senarai koordinat dan imej bertanda masa untuk menentukan tetingkap pelancaran paling sesuai.

Oleh sebab satelit itu berada dalam orbit segerak matahari yang boleh dijangka, perancang Iran mampu menyelaraskan pelancaran dengan masa lintasan.

Kelebihan masa itu meningkatkan ketepatan terhadap kemudahan tetap sambil membolehkan komander memeriksa sama ada pesawat Amerika masih berada di lokasi.

Selepas serangan dilaksanakan, imej baharu membolehkan penganalisis Iran menentukan sama ada hangar, tempat perlindungan pesawat dan infrastruktur sokongan telah rosak.

Penilaian kerosakan medan tempur sejak dahulu merupakan kelemahan utama risikan Iran kerana Tehran terlalu bergantung kepada imej sumber terbuka.

Pemilikan platform orbit yang dikawal secara bebas berpotensi meningkatkan keyakinan Iran ketika menentukan sama ada serangan tambahan masih diperlukan.

Sistem itu juga mungkin mengurangkan kelewatan antara beberapa gelombang serangan, sekali gus membolehkan Iran mengeksploitasi kelemahan sementara pihak lawan.

Dari sudut ketenteraan praktikal, TEE-01B kelihatan telah memberikan Iran seni bina risikan yang jauh lebih lengkap berbanding tanggapan umum.

BACA: China Didakwa Bantu Iran Sasar Pangkalan Tentera AS: Data Satelit AI Dedah Patriot, THAAD dan Hangar Pesawat Amerika

Penafian China Tidak Menghapuskan Persoalan Strategik Yang Lebih Besar

Kementerian Luar China menolak dakwaan tersebut sepenuhnya sambil menyifatkannya sebagai tidak benar dan berasaskan khabar angin yang direka.

Kedutaan China di Washington turut mengeluarkan kenyataan serupa dengan mendakwa tuduhan tersebut bersifat spekulatif dan cuba mengaitkan Beijing secara tidak adil.

Walau bagaimanapun, penafian China gagal menghapuskan persoalan berhubung struktur eksport komersial yang digunakan untuk memindahkan satelit itu kepada Iran.

Oleh sebab urus niaga tersebut berlaku selepas pelancaran melalui model penyerahan dalam orbit, ia berada di antara sempadan perdagangan dan bantuan ketenteraan.

Keadaan itu penting secara strategik kerana syarikat China boleh berhujah bahawa mereka hanya menjual platform pemantauan komersial biasa.

Namun keputusan menyerahkan kawalan operasi secara langsung kepada Pasukan Aeroangkasa Kor Pengawal Revolusi Islam melemahkan sebarang tafsiran penggunaan awam.

Tiada sebarang kenyataan rasmi dikeluarkan oleh White House, CIA, Pentagon, Earth Eye Co. atau Emposat mengenai dakwaan bocor tersebut.

Ketiadaan pengesahan rasmi Amerika meninggalkan banyak persoalan belum terjawab kerana dokumen bocor itu masih belum dapat disahkan secara bebas.

Walaupun begitu, episod tersebut menunjukkan bahawa satelit komersial semakin mampu memberikan negara dikenakan sekatan keupayaan peninjauan strategik.

Model pemindahan seperti itu juga boleh menjadi contoh menarik kepada negara lain yang mahu memperoleh keupayaan risikan canggih tanpa pembelian terus.

Jika susunan sedemikian terus berkembang melalui syarikat angkasa China yang kelihatan bersifat awam, kawalan eksport antarabangsa mungkin menjadi semakin sukar.

Kontroversi tersebut akhirnya menimbulkan persoalan sama ada konflik masa depan akan semakin ditentukan oleh sistem orbit swasta yang bertindak sebagai lanjutan kuasa ketenteraan negara.