(DEFENCE SECURITY ASIA) — Program kapal selam berkuasa nuklear Korea Selatan, dakwaan Korea Utara mengenai kapal selam strategiknya dan perbahasan Jepun mengenai pendorongan nuklear membawa Asia Timur Laut ke arah persaingan bawah laut berpanjangan, dengan ketahanan operasi, pengawasan dan akses teknologi reaktor berpotensi mengubah imbangan cegah rintang sebelum kapal baharu memasuki perkhidmatan.

Perubahan ini masih tertumpu pada dasar dan industri, dengan Seoul memajukan perundangan, Pyongyang mengetengahkan keupayaan yang belum disahkan dan Tokyo menimbang pilihan, namun ketiga-tiga perkembangan itu berpotensi mengubah perancangan tentera laut Indo-Pasifik sepanjang dekad 2030-an.

Program Jangbogo-N Korea Selatan merancang pembinaan tiga hingga empat kapal selam serang berkuasa nuklear dengan persenjataan konvensional, berdisplasmen kira-kira 8,000 tan dan berkelajuan melebihi 25 knot, bagi memenuhi keperluan utama mengawasi kapal selam Korea Utara secara berterusan.

Badan kapal seberat 8,700 tan yang dipamerkan Korea Utara membawa implikasi berbeza kerana peranan peluru berpandu strategik yang didakwa menghubungkan ketahanan pendorongan dengan keupayaan serangan nuklear, sedangkan fungsi reaktor, prestasi akustik dan integrasi persenjataannya belum terbukti berdasarkan maklumat yang tersedia.

Jepun belum mengumumkan keputusan memperoleh kapal selam berkuasa nuklear, tetapi semakan dokumen keselamatannya kini membuka ruang kepada pilihan itu, dengan ketahanan operasi bawah air bagi menghadapi kegiatan tentera laut China dan Rusia menjadi pertimbangan yang mempengaruhi belanjawan, tenaga kerja serta corak penugasan.

Menteri Pertahanan Korea Selatan, Ahn Gyu-back, pada Mei meletakkan pemantauan ancaman nuklear dan peluru berpandu berasaskan kapal selam Korea Utara sebagai teras program itu, kerana kehadiran bawah air berterusan diperlukan untuk menangani jurang pengawasan yang tidak semestinya dapat diatasi melalui rondaan berkala ketika krisis.

Penekanan Presiden Lee Jae Myung terhadap pertahanan berdikari dan pemindahan kawalan operasi ketika perang memberikan program itu dimensi pakatan, kerana peningkatan keupayaan rondaan boleh memperkukuh sumbangan Seoul meskipun bekalan bahan api reaktor dan teknologi masih bergantung pada kerjasama luar.

Kenyataan pemimpin Korea Utara, Kim Jong Un, mengenai pelaksanaan kedaulatan “di laut dan di bawah air” membingkaikan pembangunan tentera laut sebagai pakej cegah rintang, tetapi mesej strategik itu belum membuktikan kapal selam yang dipamerkan mampu meronda atau bertahan menghadapi peperangan antikapal selam bersepadu.

Seruan Menteri Pertahanan Jepun, Shinjiro Koizumi, supaya perbahasan berlangsung “tanpa pantang larang” meluaskan ruang politik untuk menilai pendorongan nuklear, namun kebimbangannya mengenai kos, saiz badan kapal, hingar dan kepakaran khusus menunjukkan keterbukaan dasar masih jauh daripada keputusan pemerolehan yang boleh dilaksanakan.

Perbezaan antara pendorongan nuklear dengan persenjataan nuklear amat penting kerana kapal selam pemburu Seoul dirancang membawa senjata konvensional, Jepun belum memilih platform dan Pyongyang mempromosikan kapal pembawa peluru berpandu strategik, menjadikan gambaran ketiga-tiganya sebagai armada nuklear setara mengelirukan penilaian risiko eskalasi.

Penilaian DSA ialah perkembangan ini boleh meningkatkan keperluan pesawat rondaan maritim, pengawasan dasar laut dan penyelarasan penjejakan antara sekutu, sementara isu bekalan bahan api, pengaturan perlindungan nuklear dan kematangan teknologi reaktor menentukan sejauh mana pengumuman politik mampu mengubah imbangan tentera laut.

Persaingan strategik itu akhirnya berkisar pada keupayaan mengekalkan penjejakan, melindungi kawasan rondaan dan menyokong penugasan berterusan, dengan perundangan Korea Selatan, dakwaan Korea Utara serta pilihan perancangan Jepun mempengaruhi persepsi ancaman walaupun ketiga-tiga armada belum mengoperasikan kapal selam berkuasa nuklear.

(KLIK): Korea Selatan Sertai “Kelab Elit” Kapal Selam Nuklear? Projek Jangbogo-N Berpotensi Ubah Keseimbangan Kuasa Ketenteraan Indo-Pasifik, Cabar China dan Korea Utara

Jangbogo-N Korea Selatan: Penjejakan Berterusan Terikat pada Bekalan Bahan Api

Program Jangbogo-N yang dilancarkan secara rasmi pada 26 Mei 2026 menyasarkan pelancaran kapal pertama pada pertengahan dekad 2030-an dan kemasukan ke perkhidmatan menjelang penghujung dekad itu, mewujudkan tempoh peralihan panjang apabila armada sedia ada perlu meneruskan pengawasan sementara infrastruktur pendorongan nuklear dibangunkan.

Kelulusan Kabinet pada 29 September terhadap rang undang-undang khas kapal selam meliputi pemerolehan, operasi dan pengurusan keselamatan, tetapi sasaran meluluskannya menjadi undang-undang sebelum akhir tahun belum membuktikan semua keperluan pembinaan, pembiayaan dan sokongan reaktor sudah dimuktamadkan.

Dengan menyelaraskan peraturan pemerolehan pertahanan dan keselamatan nuklear, kerangka itu merangkumi kemudahan reaktor, pensijilan kakitangan, pemeriksaan serta kawalan sisa, sekali gus menunjukkan keupayaan kapal selam berkuasa nuklear bergantung pada prasarana sokongan darat yang berterusan selain pembinaan badan kapal tahan tekanan.

Hanwha Ocean dan HD Hyundai Heavy Industries dikenal pasti sebagai peneraju industri, namun keupayaan pembinaan kapal tempatan belum menyelesaikan persoalan akses bahan api, pemindahan teknologi atau pengaturan perlindungan nuklear, menyebabkan aspirasi autonomi Seoul masih terikat pada rundingan sokongan pendorongan.

Cadangan menggunakan uranium diperkaya rendah dengan tahap pengayaan di bawah 20 peratus selaras dengan pendirian Seoul untuk mengekalkan persenjataan konvensional, manakala peruntukan draf yang dikatakan mengkanunkan ikrar tidak memiliki senjata nuklear perlu diterjemahkan dalam pengendalian bahan api dan operasi kapal selam.

Kapal selam diesel-elektrik, termasuk yang menggunakan sistem pendorongan bebas udara atau bateri litium-ion, tetap memerlukan pengisian semula bekalan atau tindakan yang meningkatkan risiko dikesan, sedangkan pendorongan nuklear membolehkan pengawasan bawah air lebih lama dan perubahan kedudukan tanpa kebergantungan sama pada simpanan tenaga pendorongan.

Ketahanan itu boleh membantu mengekalkan penjejakan kapal selam peluru berpandu Korea Utara, tetapi keberkesanannya turut bergantung pada pengesanan, pembezaan isyarat akustik dan penyelarasan rondaan, menyebabkan kelajuan serta prestasi reaktor sahaja tidak menjamin kesinambungan pengawasan dalam keadaan bawah air yang mencabar.

Persefahaman politik Trump–Lee pada November 2025 dan penegasan semula pada September 2026 membuka laluan kerjasama tanpa memuktamadkan bekalan bahan api, piawaian pembinaan atau pengurusan sisa, menjadikan perbezaan antara sokongan diplomatik dengan perjanjian pendorongan yang boleh dilaksanakan penting untuk menilai jadual Seoul.

Gesaan Menteri Luar, Cho Hyun, pada 2 Oktober supaya rundingan menghasilkan kemajuan “nyata” menyerlahkan jurang pelaksanaan itu, kerana kelewatan kerjasama bahan api boleh menjejaskan perancangan reaktor dan pencapaian program walaupun perundangan, penyusunan industri serta kerjasama pembinaan kapal terus bergerak melalui rundingan dua hala.

Dari sudut postur ketenteraan, tiga hingga empat kapal membentuk inventori terhad yang memerlukan penyelenggaraan, latihan dan pengurusan penugasan, menyebabkan misi terhadap Korea Utara, China serta laluan laut jauh bersaing mendapatkan kapasiti rondaan tanpa menjamin liputan serentak di semua kawasan.

(KLIK): Kapal Selam Taktikal Nuklear Korea Utara, Buka Lembaran Baru Tentera Lautnya

Kapal Selam Strategik Korea Utara: Cita-Cita Cegah Rintang Tanpa Bukti Pendorongan

Lawatan pemeriksaan Kim Jong Un pada Disember 2025 mengetengahkan kapal seberat 8,700 tan sebagai kapal selam peluru berpandu strategik berkuasa nuklear, menzahirkan cita-cita Pyongyang menggabungkan penugasan bawah air dengan keupayaan serangan nuklear tanpa membuktikan prestasi reaktor yang diperlukan untuk menyokong konsep tersebut.

Berdasarkan maklumat yang diberikan, belum ada ujian laut disahkan yang membuktikan kapal selam itu sudah beralih daripada badan kapal yang dipamerkan kepada platform rondaan berfungsi, menyebabkan tahap kesiagaan, ketahanan bawah air dan keupayaan penggunaan senjata strategiknya masih belum dapat dipastikan.

Badan kapal yang besar boleh menggambarkan skala cita-cita, tetapi tidak membuktikan pendorongan senyap, kebolehpercayaan reaktor atau integrasi sistem peluru berpandu, sedangkan kapal selam strategik perlu sentiasa tersedia untuk operasi dan mampu bertahan daripada ancaman selain sekadar mempamerkan persenjataan dalam upacara rasmi.

Sekiranya halangan teknikal itu diatasi, penugasannya boleh meluaskan kawasan pencarian sekutu dan menyukarkan pengesanan sebelum pelancaran peluru berpandu, sekali gus berpotensi meningkatkan tuntutan terhadap kapal selam serang serta aset peperangan antikapal selam Amerika Syarikat yang diperlukan untuk misi lain di Indo-Pasifik.

Guam akan menjadi pertimbangan lebih penting dalam perancangan ketenteraan sekiranya platform berfungsi dan peluru berpandu bersesuaian tersedia, tetapi implikasi terhadap Hawaii atau tanah besar Amerika Syarikat masih bersyarat kerana prestasi operasi dan parameter persenjataan yang membuktikan ancaman itu belum ditunjukkan.

Hujah Pyongyang bahawa program Seoul mencetuskan ketidakstabilan merupakan dakwaan politik, terutama kerana Korea Selatan mencadangkan persenjataan konvensional sedangkan Korea Utara secara jelas meletakkan kapal selam yang dipromosikannya sebagai sebahagian daripada angkatan cegah rintang nuklear.

Ucapan Timbalan Menteri Luar, Kim Son-gyong, di Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu pada penghujung September menggabungkan kritikan terhadap kelulusan Amerika bagi kapal selam Korea Selatan dengan penegasan bahawa status nuklear Korea Utara tidak boleh diubah, menghubungkan naratif ancaman luar dengan justifikasi peluasan angkatan nuklear.

Kapal pemusnah Choe Hyon dan Kang Kon seberat 5,000 tan diketengahkan sebagai komponen “sistem tindak balas nuklear negara”, tetapi pentauliahan kedua-duanya tidak membuktikan kesahihan teknologi reaktor kapal selam atau keupayaan platform serangan strategik bawah air untuk bertahan daripada ancaman.

Rujukan Kim kepada rancangan tentera laut selanjutnya “lapan bulan dari sekarang” menetapkan jangka masa isyarat politik tanpa memberikan ukuran kesiagaan, sementara latihan peluru berpandu strategik pada awal Oktober mengukuhkan mesej nuklear tanpa menyelesaikan ketidakpastian kejuruteraan kapal selam berkuasa nuklear yang didakwa.

Kemungkinan bantuan Rusia dalam teknologi reaktor atau pengurangan hingar masih berupa hipotesis analisis, dan penilaian mengenai kerjasama tentera laut Moscow–Pyongyang perlu mengekalkan ketidakpastian itu tanpa menganggap sokongan asing sebagai penjelasan yang sudah disahkan bagi pembangunan kapal selam Korea Utara.

(KLIK): Kapal Selam Nuklear Jepun Bakal Ubah Kuasa Bawah Laut Pasifik?

Perbahasan Pendorongan Nuklear Jepun: Ketahanan di Pasifik dan Implikasi terhadap Armada

Keputusan Koizumi pada 11 September untuk mengekalkan pilihan kapal selam berkuasa nuklear dalam semakan Strategi Keselamatan Negara, Strategi Pertahanan Negara dan Program Pembangunan Pertahanan membuka ruang menilai semula keperluan ketenteraan Jepun, tetapi belum merupakan kelulusan pemerolehan.

Armada Jepun yang terdiri daripada 22 hingga 23 kapal selam serang diesel-elektrik menjadi asas penilaian struktur angkatannya, menyebabkan pilihan nuklear perlu dibandingkan dengan nilai operasi armada sedia ada tanpa menganggap pendorongan reaktor meningkatkan keberkesanan setiap misi atau menggantikan semua keupayaan yang tersedia.

Manfaat berpotensi ialah ketahanan bawah air dan kelajuan lebih tinggi yang membolehkan rondaan lebih lama bagi menghadapi angkatan China serta Rusia, namun Tokyo perlu menilai sama ada kelebihan itu setimpal dengan keperluan infrastruktur, badan kapal lebih besar dan pembangunan tenaga mahir.

Pengakuan Koizumi mengenai kemungkinan kelemahan akustik penting dari sudut operasi kerana ketahanan dan kelajuan tidak menghapuskan keperluan mengelakkan pengesanan, menyebabkan keputusan pemerolehan perlu mengimbangi keupayaan penugasan berterusan dengan risiko dikesan, bukan sekadar menilai kategori pendorongan.

Cadangan Parti Inovasi Jepun pada Jun, yang sebahagiannya dikaitkan dengan peluru berpandu pelancaran menegak, menambah dimensi penggunaan persenjataan dalam perbahasan itu, tetapi ketiadaan konfigurasi yang diputuskan bermakna kapasiti peluru berpandu dan keutamaan misi masih merupakan pilihan dasar, bukannya ciri reka bentuk kapal selam Jepun yang sudah ditetapkan.

Tanpa pengumuman pilihan reaktor, peruntukan belanjawan atau rakan kerjasama asing, asas pemerolehan masih belum terbentuk, menyebabkan Tokyo perlu terlebih dahulu menterjemahkan minat strategik kepada keperluan operasi dan persetujuan politik sebelum jadual pembinaan, integrasi armada serta keupayaan penugasan luar negara dapat dinilai dengan yakin.

Kepakaran tenaga nuklear Jepun menyediakan pengetahuan industri, tetapi pengalaman sektor awam sahaja belum mewujudkan keupayaan pendorongan nuklear tentera laut, kerana integrasi ketenteraan masih memerlukan keputusan mengenai bahan api, pengurusan keselamatan, kru serta infrastruktur untuk menyokong penugasan berulang dan penyelenggaraan.

Tiga prinsip bukan nuklear Jepun dan perbahasan dasar senjata nuklear merumitkan pemahaman awam, menjadikan pemisahan jelas antara pendorongan reaktor dengan persenjataan penting supaya semakan Tokyo dapat menetapkan keperluan keupayaan tanpa membiarkan kekaburan menggantikan dasar yang tegas.

Sumbangan kapal selam berkuasa nuklear Jepun berpotensi meluaskan kehadiran bawah air sekutu ke Laut Filipina dan laluan menghampiri Taiwan, tetapi kesan penugasan itu bergantung pada pemerolehan, ketersediaan angkatan serta misi yang ditetapkan, bukannya terhasil secara automatik daripada kenyataan September.

Dari sudut isyarat strategik, keterbukaan terhadap pilihan nuklear sudah mempengaruhi jangkaan walaupun tanpa pembiayaan, kerana negara jiran boleh mengambil kira kemungkinan peningkatan ketahanan Jepun dalam perancangan mereka sementara Tokyo mengekalkan fleksibiliti menentukan kedudukan pendorongan nuklear dalam struktur angkatan maritimnya.

China, Selat Melaka dan Beban Peperangan Antikapal Selam yang Meningkat

Tumpuan utama Korea Selatan kekal terhadap kapal selam Korea Utara, tetapi kenyataan Lee mengenai penjejakan kapal selam China meluaskan konteks strategik, menghubungkan program berorientasikan Semenanjung Korea dengan perkongsian beban Amerika Syarikat serta peranan penting Tentera Laut Tentera Pembebasan Rakyat dalam operasi bawah air.

Kemungkinan misi di Laut Kuning akan membawa kehadiran berterusan Korea Selatan lebih hampir kepada kegiatan tentera laut China, tetapi nilainya bergantung pada keadaan pengesanan dan penugasan, menyebabkan displasmen 8,000 tan sahaja tidak memadai untuk mengukur keberkesanan dalam persekitaran maritim berbeza.

Analisis yang diberikan turut mengenal pasti laluan bekalan tenaga melalui Lautan Hindi dan Selat Melaka sebagai kawasan misi, menghubungkan ketahanan nuklear dengan perlindungan laluan laut jauh sambil menonjolkan masalah pembahagian angkatan apabila armada kecil sama perlu meneruskan pengawasan berhampiran Semenanjung Korea.

Ketahanan bawah air lebih lama boleh mengurangkan risiko pendedahan berkaitan pendorongan, tetapi tidak menghapuskan keperluan kru, penyelenggaraan atau logistik, menyebabkan cita-cita rondaan jarak jauh bergantung pada sistem sokongan dan kitaran kesiagaan, bukan pemasangan reaktor semata-mata sebagai jaminan jangkauan operasi.

Maklumat asal menganggarkan China memiliki kira-kira sedozen kapal selam berkuasa nuklear pada awal 2025 dan menyebut unjuran hampir 80 kapal selam keseluruhan menjelang 2035, dengan sekitar separuh berkuasa nuklear, tetapi angka itu kekal sebagai anggaran dan ramalan, bukannya kekuatan yang pasti dicapai.

Penambahan kapal selam serang sekutu boleh meningkatkan beban peperangan antikapal selam China di sekitar rantaian pulau pertama dan kawasan rondaan kapal selam strategik, menuntut perhatian lebih besar terhadap pengesanan serta perlindungan walaupun program sekutu tidak mengimbangi pertambahan armada Beijing dari segi jumlah.

Kemungkinan penyertaan Jepun akan menambah paksi geografi kepada tekanan itu, tetapi menggabungkan inventori negara berbeza sebagai satu angkatan rondaan bersepadu akan melebih-lebihkan kesiagaan sekiranya penyelarasan misi, ketersediaan aset dan kebenaran politik belum membolehkan kapal selam saling menyokong ketika operasi.

Penderia dasar laut, pesawat rondaan maritim dan penyelarasan antikapal selam tiga hala semakin penting apabila kapal selam mampu menyelam lebih lama, kerana ketahanan itu meningkatkan cabaran penjejakan serta keperluan mengekalkan hubungan pengesanan merentas kawasan rondaan tanpa bergantung pada peluang pengesanan terpencil.

Seruan China supaya bertindak berhati-hati mencerminkan kebimbangan terhadap perubahan imbangan kuasa, sementara naratif paksi nuklear Korea Utara menyatukan program berbeza untuk kesan politik, menunjukkan bagaimana pilihan teknikal pendorongan boleh memperoleh makna geopolitik melangkaui misi yang ditetapkan bakal pengendalinya.

DSA menilai kesannya sebagai persaingan lebih sengit bagi liputan pengawasan dan ketahanan penugasan, dengan Laut Kuning, Laut Filipina serta laluan berkaitan Selat Melaka menghubungkan keperluan keselamatan Korea dengan perlindungan angkatan China dan pembahagian sumber maritim Amerika merentas medan operasi.

Perlindungan Nuklear, Kebergantungan Pakatan dan Ujian Cegah Rintang Dekad 2030-an

Kekangan bersama yang menentukan ialah jurang antara cita-cita pendorongan dengan sistem operasi mampan, walaupun bentuknya berbeza kerana Seoul merundingkan bahan api dan pengaturan perlindungan nuklear, Pyongyang belum membuktikan prestasi reaktor, manakala Tokyo belum membentuk asas pemerolehan.

Pengaturan yang melibatkan pembinaan badan kapal di Korea dan pengayaan uranium di Amerika Syarikat dibincangkan sebagai satu pilihan, tetapi perbandingan dengan AUKUS hanya menggambarkan model kerjasama, bukannya perjanjian lengkap atau bukti Seoul mampu meniru pengaturan institusi dan teknikal perkongsian lain.

Pendirian Ketua Pengarah Agensi Tenaga Atom Antarabangsa, Rafael Grossi, pada Jun mengaitkan pengurangan kebimbangan percambahan nuklear dengan pengaturan perlindungan yang kukuh, menegaskan bahawa keyakinan bergantung pada pengurusan bahan api yang boleh disahkan, bukan andaian bahawa pengisytiharan misi konvensional menyelesaikan semua isu perakaunan bahan nuklear.

Perakaunan bahan api yang dimeterai dalam kapal selam dan beroperasi di bawah air selama berbulan-bulan menimbulkan cabaran pengesahan, menyebabkan rundingan perlindungan nuklear perlu mengimbangi kerahsiaan maklumat penugasan tentera dengan pengawasan supaya kelulusan politik menjadi asas berkekalan bagi keyakinan antarabangsa serta kerjasama reaktor.

Perbincangan pengayaan uranium dan pemprosesan semula bahan api terpakai membawa makna politik, tetapi kedua-duanya tidak membuktikan keputusan memperoleh senjata nuklear, manakala tafsiran pihak lawan mengenai keupayaan mesti dibezakan daripada bukti bahawa Seoul atau Tokyo sudah memilih untuk memiliki arsenal nuklear sendiri.

Hubungan yang dibuat Lee antara kapal selam dengan pemindahan kawalan operasi ketika perang menyerlahkan ketegangan antara tanggungjawab ketenteraan nasional yang lebih besar dengan kebergantungan teknologi, kerana penugasan rondaan secara autonomi masih bersandar pada akses bahan api, pengaturan keselamatan dan kerjasama industri dalam pakatan Amerika Syarikat.

Kapal selam serang bersenjata konvensional boleh memperkukuh cegah rintang dengan menyukarkan operasi kapal selam lawan, sedangkan kapal selam peluru berpandu strategik Korea Utara yang berfungsi akan bertujuan mengekalkan keupayaan serangan balas, mewujudkan mekanisme ketenteraan berbeza yang tidak boleh disamakan melalui label peluasan tentera laut berkuasa nuklear.

Risiko ketidakstabilan ketika krisis boleh meningkat jika mana-mana pihak mentafsir penjejakan berterusan sebagai persediaan memusnahkan kapal selam bernilai tinggi, tetapi penilaian itu masih bergantung pada corak penugasan dan tingkah laku operasi, bukannya akibat yang pasti daripada pendorongan nuklear atau pengumuman cita-cita pemerolehan.

Sasaran perkhidmatan Korea Selatan pada penghujung dekad 2030-an, semakan Jepun yang belum dimuktamadkan dan platform Korea Utara yang belum terbukti meletakkan persaingan pada garis masa berbeza, menjadikan pelaksanaan industri serta kesiagaan yang dibuktikan lebih bermakna daripada angka displasmen ketika menilai kekuatan tempur bawah air.

Kesan geopolitiknya ialah hubungan semakin rapat antara cegah rintang di Semenanjung Korea, kawalan teknologi Amerika dan persaingan tentera laut China–Amerika, sementara perubahan medan operasi bergantung pada keupayaan cita-cita berbeza itu menghasilkan kapal selam senyap yang tersedia untuk operasi serta disokong logistik, perlindungan nuklear dan penyelarasan.