Pegawai A.S. Akui Serangan Peluru Berpandu Iran Jauh Melebihi Jangkaan Risikan — Keupayaan Serangan Tehran Kejutkan Washington
Pegawai kanan ketenteraan dan pentadbiran Amerika Syarikat mengakui bahawa skala, konsistensi serta ketepatan serangan peluru berpandu dan drone Iran melebihi jangkaan risikan sebelum konflik, sekali gus memaksa Washington menilai semula keupayaan ketenteraan Tehran.
(DEFENCE SECURITY ASIA) — Kempen serangan balas menggunakan peluru berpandu dan drone oleh Iran terhadap infrastruktur ketenteraan Amerika Syarikat di seluruh Timur Tengah mendedahkan tahap ketahanan operasi serta keupayaan serangan Tehran yang tidak dijangka, sekali gus memaksa perancang ketenteraan Washington menilai semula andaian strategik sebelum perang selepas imej satelit mengesahkan kerosakan terhadap rangkaian radar, terminal komunikasi satelit serta hab logistik utama di rantau Teluk.
Laporan oleh akhbar New York Times menyatakan pegawai kanan ketenteraan dan pentadbiran Amerika Syarikat mengakui bahawa skala, konsistensi serta ketepatan sasaran serangan balas Iran melebihi anggaran risikan sebelum konflik, sekali gus menunjukkan bahawa Tehran masih mampu mengekalkan koordinasi arahan dan kawalan walaupun wilayahnya sendiri menerima serangan hebat pada fasa awal konfrontasi yang semakin memuncak.
Perkembangan ini membawa implikasi strategik besar terhadap kedudukan kekuatan ketenteraan di rantau tersebut kerana gelombang serangan Iran yang menyasarkan sistem radar, nod komunikasi serta infrastruktur pertahanan udara secara langsung mencabar seni bina operasi yang menyokong penyelarasan ketenteraan Amerika Syarikat di Teluk Parsi dan keseluruhan teater operasi Timur Tengah.
Penilaian oleh pegawai Amerika Syarikat menunjukkan bahawa tempo awal serangan peluru berpandu balistik dan drone Iran memperlihatkan tahap kesiapsiagaan operasi yang sebelum ini dipandang rendah oleh Washington, khususnya berkaitan kemampuan Tehran mengekalkan operasi pelancaran berskala besar menggunakan inventori platform serangan kos rendah dalam jumlah besar.
Sebelum konflik tercetus, senario perancangan ketenteraan banyak dipengaruhi oleh pengalaman konfrontasi terhad pada Jun 2025 yang dilihat menunjukkan keupayaan serangan balas Iran mungkin terhad akibat gangguan sistem arahan serta penyusutan kekuatan serangan, namun andaian tersebut kini terbukti kurang tepat berikutan skala sebenar gelombang serangan drone dan peluru berpandu terkini.
Strategi Iran melancarkan ribuan drone serta peluru berpandu dalam gelombang yang diselaraskan telah mencetuskan kerumitan operasi kepada rangkaian pertahanan udara Amerika Syarikat, sekali gus memaksa struktur arahan serantau menghadapi serangan serentak terhadap pelbagai kemudahan ketenteraan yang bertaburan di beberapa negara Teluk.
Walaupun Pemerintahan Pusat Amerika Syarikat (CENTCOM) melaporkan jumlah serangan Iran kini menurun dengan ketara, iaitu pelancaran peluru berpandu balistik merosot sekitar 90 peratus manakala operasi drone berkurang kira-kira 83 peratus, intensiti awal serangan serta sasaran terhadap infrastruktur penting tetap mendedahkan kelemahan kritikal dalam seni bina pengesanan dan komunikasi berlapis di rantau tersebut.
Analisis imej satelit beresolusi tinggi bersama bukti video yang disahkan telah mengesahkan beberapa serangan terhadap pemasangan radar, terminal komunikasi satelit serta infrastruktur ketenteraan di kemudahan Amerika Syarikat di Bahrain, Qatar, Kuwait, Emiriah Arab Bersatu, Arab Saudi, Jordan serta utara Iraq.
Serangan ini dipercayai direka secara strategik untuk melemahkan elemen rangkaian arahan dan kawalan yang menyelaraskan penjejakan peluru berpandu, sistem pengesanan amaran awal serta komunikasi operasi antara pangkalan Amerika Syarikat yang bertaburan di seluruh Timur Tengah.
Pakar ketenteraan yang menilai kerosakan tersebut menegaskan bahawa pemasangan radar dan sistem komunikasi merupakan antara komponen paling kompleks dari segi teknikal serta paling mahal dalam infrastruktur ketenteraan moden, dengan sesetengah radar amaran awal dianggarkan bernilai sekitar US$1.1 bilion bersamaan kira-kira RM4.18 bilion bagi setiap unit pemasangan.
Gelombang Drone dan Peluru Berpandu Iran Menggugat Andaian Strategik Sebelum Perang
Perancang ketenteraan Amerika Syarikat memasuki konflik dengan andaian bahawa keupayaan serangan balas Iran akan kekal terhad selepas serangan awal Amerika Syarikat dan Israel terhadap wilayah Iran, namun tempo pelancaran peluru berpandu serta drone yang berterusan membuktikan Tehran masih mengekalkan infrastruktur operasi yang mampu menyelaras kempen serangan kompleks.
Pegawai yang mengikuti perkembangan konflik mengakui bahawa strategi serangan balas Iran bergantung secara besar kepada inventori drone dan sistem peluru berpandu kos rendah yang boleh dilancarkan secara padat dalam gelombang besar bagi menekan rangkaian pertahanan peluru berpandu yang melindungi kemudahan Amerika Syarikat di rantau Teluk.
Pendekatan ini memberi tekanan operasi kepada sistem pertahanan udara kerana rangkaian pertahanan terpaksa menjejaki dan memintas pelbagai ancaman serentak sambil mengekalkan koordinasi antara pemasangan ketenteraan yang terpisah secara geografi tetapi dihubungkan melalui rangkaian radar dan komunikasi yang turut menjadi sasaran serangan Iran.
Reka bentuk strategik gelombang serangan tersebut menunjukkan penekanan terhadap jumlah dan ketekalan serangan berbanding kecanggihan senjata secara individu, sekali gus membolehkan Iran mengekalkan kitaran serangan berulang walaupun infrastrukturnya sendiri menerima pengeboman berterusan daripada pihak lawan.
Kepimpinan Iran menggambarkan konfrontasi tersebut sebagai konflik bersifat eksistensial, satu naratif yang menurut penganalisis mungkin menyumbang kepada kesediaan Tehran meningkatkan tahap serangan bukan sahaja terhadap sasaran ketenteraan tetapi juga terhadap infrastruktur strategik berkaitan operasi Amerika Syarikat di rantau itu.
Peningkatan ini turut melangkaui sasaran ketenteraan langsung apabila Iran cuba mengganggu laluan penghantaran minyak di Selat Hormuz, perkembangan yang mencetuskan ketidaktentuan dalam pasaran tenaga global serta mengukuhkan implikasi geopolitik lebih luas yang mengelilingi konfrontasi tersebut.
Intensiti kempen serangan balas Iran memaksa Washington menilai semula andaian berkaitan kesiapsiagaan logistik Tehran, termasuk skala sebenar keupayaan pengeluaran drone serta tahap ketahanan struktur arahan ketenteraannya dalam keadaan peperangan berintensiti tinggi.
Walaupun jumlah pelancaran Iran kini menurun dengan ketara, gelombang awal serangan peluru berpandu dan drone tetap menunjukkan keupayaan Tehran menyelaraskan operasi serangan yang diedarkan secara geografi sehingga mencabar rangkaian pertahanan udara Amerika Syarikat di beberapa negara secara serentak.
Perkembangan ini menonjolkan bagaimana doktrin serangan asimetri Iran menekankan tekanan berterusan melalui jumlah serangan besar dan penyebaran platform berbanding bergantung kepada sejumlah kecil sistem senjata berteknologi tinggi yang lebih mahal.
Imej Satelit Sahkan Kerosakan Meluas Pada Rangkaian Radar dan Komunikasi Amerika Syarikat
Imej satelit komersial beresolusi tinggi yang dianalisis oleh pelbagai organisasi media antarabangsa mengesahkan kerosakan terhadap sekurang-kurangnya 17 lokasi Amerika Syarikat di Timur Tengah, termasuk pangkalan ketenteraan, pemasangan radar, infrastruktur komunikasi serta kemudahan logistik yang menyokong operasi serantau Amerika Syarikat.
Daripada jumlah tersebut, sekurang-kurangnya 11 lokasi dikenal pasti sebagai pemasangan ketenteraan Amerika Syarikat, iaitu hampir separuh daripada keseluruhan tapak ketenteraan Amerika di teater operasi Timur Tengah, sekali gus menunjukkan sejauh mana kempen serangan Iran tersebar pada peringkat awal konflik.
Beberapa kemudahan yang terjejas termasuk Pangkalan Udara Al Udeid di Qatar, Pangkalan Udara Ali Al Salem di Kuwait, Pangkalan Udara Al Dhafra di Emiriah Arab Bersatu serta ibu pejabat Armada Kelima Tentera Laut Amerika Syarikat di Bahrain yang dilaporkan menerima serangan berulang kali.
Imej satelit di ibu pejabat Armada Kelima di Manama, Bahrain menunjukkan bahawa satu serangan drone telah memusnahkan sebuah radome pelindung yang menempatkan peralatan komunikasi sensitif serta merosakkan struktur berhampiran dan terminal komunikasi satelit yang penting bagi penyelarasan operasi tentera laut.
Anggaran awal kerosakan di kemudahan Bahrain sahaja menunjukkan kerugian hampir US$200 juta bersamaan kira-kira RM760 juta, mencerminkan kos penggantian tinggi bagi infrastruktur komunikasi khusus yang digunakan untuk menyelaraskan operasi maritim di seluruh Teluk Parsi.
Analisis imej tambahan turut mengesahkan kerosakan pada struktur radar amaran awal utama di Pangkalan Udara Al Udeid di Qatar yang berfungsi sebagai salah satu hab operasi terpenting bagi penempatan kuasa udara Amerika Syarikat di Timur Tengah.
Pemasangan radar tersebut dikenal pasti sebagai sistem amaran awal AN/FPS-132 yang dianggarkan bernilai sekitar US$1.1 bilion atau kira-kira RM4.18 bilion, menjadikannya antara sistem pengesanan peluru berpandu paling maju yang digunakan oleh Amerika Syarikat bagi tujuan penjejakan jarak jauh serta amaran awal.
Kerosakan terhadap sistem radar sedemikian membawa kepentingan strategik kerana pemasangan tersebut merupakan komponen utama rangkaian yang bertanggungjawab mengesan pelancaran peluru berpandu dan menyelaras tindak balas pertahanan dalam seni bina pertahanan peluru berpandu berlapis di rantau tersebut.
Walaupun penganalisis ketenteraan menegaskan bahawa rangkaian sensor Amerika Syarikat mempunyai kelebihan kelebihan berlapis melalui radar darat, platform udara serta sistem pengesanan berasaskan angkasa, sasaran terhadap radar dan infrastruktur komunikasi tetap menunjukkan strategi Iran untuk mengganggu koordinasi dalam seni bina pertahanan Amerika.
Senarai Pangkalan Tentera A.S. di Timur Tengah Yang Terkena Serangan Peluru Berpandu dan Drone Iran
| Negara / Lokasi | Kemudahan Ketenteraan atau Infrastruktur | Jenis Sasaran / Sistem Terjejas | Kesan / Kerosakan Dilaporkan | Anggaran Nilai Kerosakan |
|---|---|---|---|---|
| Bahrain | Ibu Pejabat Armada Kelima Tentera Laut A.S., Manama (hab utama arahan operasi maritim) | Radome komunikasi sensitif, terminal komunikasi satelit (SATCOM) | Radome terkena serangan drone; beberapa bangunan besar musnah; dua terminal SATCOM dimusnahkan | ~US$200 juta (±RM760 juta) |
| Qatar | Pangkalan Udara Al Udeid dan tapak Umm Dahal | Radar amaran awal AN/FPS-132 | Struktur radar amaran awal utama rosak akibat beberapa serangan | ~US$1.1 bilion (±RM4.18 bilion) |
| Kuwait | Pangkalan Udara Ali Al Salem, Camp Arifjan, Camp Buehring, Pelabuhan Shuaiba | Infrastruktur pangkalan udara, kem logistik dan pelabuhan tentera | Runtuhan bumbung, kerosakan bangunan, serangan drone dalam perimeter pangkalan | Tidak dinyatakan |
| Emiriah Arab Bersatu (UAE) | Pangkalan Udara Al Dhafra, Pelabuhan Jebel Ali, Al Ruwais | Infrastruktur pangkalan udara, kawasan sokongan tentera laut, kemudahan berkaitan THAAD | Serangan pada kemudahan pangkalan dan kawasan berhampiran stor sistem pertahanan peluru berpandu | Tidak dinyatakan |
| Arab Saudi | Pangkalan Udara Prince Sultan | Infrastruktur pangkalan udara tentera | Serangan dilaporkan pada kemudahan pangkalan | Tidak dinyatakan |
| Jordan | Pangkalan Udara Muwaffaq Salti | Sensor radar sistem pertahanan peluru berpandu THAAD | Radar THAAD dimusnahkan | Sehingga ~US$500 juta (±RM1.9 bilion) |
| Iraq (Erbil) | Kemudahan berhampiran lokasi operasi A.S. | Infrastruktur berkaitan operasi A.S. | Serangan dilaporkan pada kemudahan berhampiran | Tidak dinyatakan |
| Lokasi diplomatik lain | Kedutaan / konsulat A.S. di Riyadh, Kuwait City, Dubai dan Baghdad | Infrastruktur diplomatik | Terkena serangan; beberapa lokasi ditutup sementara | Tidak dinyatakan |
Sistem Radar dan Sensor THAAD Muncul Sebagai Sasaran Utama Doktrin Serangan Iran
Analisis imej satelit menunjukkan bahawa serangan Iran kerap tertumpu kepada radome, terminal komunikasi satelit serta pemasangan radar yang ditempatkan berhampiran kemudahan ketenteraan Amerika Syarikat, sekali gus menandakan usaha sengaja Tehran melemahkan elemen penting dalam seni bina sensor dan komunikasi yang menyokong penjejakan peluru berpandu Amerika.
Corak sasaran ini mencerminkan logik strategik bahawa melumpuhkan nod radar dan komunikasi boleh merumitkan pengesanan amaran awal serta memperlahankan penyelarasan operasi antara pasukan Amerika Syarikat, khususnya ketika gelombang peluru berpandu dan drone dilancarkan serentak terhadap pangkalan yang bertaburan secara geografi.
Salah satu insiden paling penting berlaku di Pangkalan Udara Muwaffaq Salti di Jordan apabila imej satelit serta penilaian kerosakan mengesahkan kemusnahan sebuah sensor radar yang dikaitkan dengan sistem Terminal High Altitude Area Defense atau THAAD.
Sensor radar THAAD dianggarkan bernilai sehingga US$500 juta bersamaan kira-kira RM1.9 bilion bagi setiap unit, sekali gus menunjukkan bahawa kerosakan fizikal yang kelihatan terhad terhadap peralatan pengesanan khusus mampu menghasilkan implikasi kewangan dan operasi yang besar kepada rangkaian pertahanan udara moden.
Kepentingan strategik sistem ini terletak pada keupayaannya mengesan dan menjejaki peluru berpandu balistik pada fasa awal penerbangan, sekali gus membolehkan keputusan pemintasan dibuat serta penyelarasan tindak balas pertahanan dilakukan di pelbagai pemasangan ketenteraan yang dihubungkan melalui rangkaian arahan serantau.
Oleh itu, sasaran Iran terhadap pemasangan radar tersebut tidak sekadar bertujuan merosakkan infrastruktur fizikal tetapi juga untuk merumitkan integrasi operasi dalam seni bina pertahanan peluru berpandu Amerika yang menghubungkan radar, sistem pemintas serta nod komunikasi di seluruh rantau Teluk.
Selain sensor radar, analisis imej turut mengesahkan kerosakan pada radome yang melindungi antena sensitif serta terminal komunikasi satelit yang berfungsi sebagai tulang belakang digital bagi penyelarasan operasi antara pangkalan serantau dan pusat arahan.
Sistem komunikasi ini membolehkan penghantaran data operasi secara selamat termasuk maklumat penjejakan peluru berpandu, arahan taktikal serta aliran risikan, bermakna gangguan terhadapnya boleh menimbulkan cabaran penyelarasan sementara walaupun saluran komunikasi alternatif masih tersedia.
Walaupun penganalisis ketenteraan Amerika Syarikat menegaskan bahawa rangkaian sensor negara itu mempunyai pelbagai lapisan kelebihan melalui platform pengawasan udara dan sistem pengesanan berasaskan angkasa, sasaran terhadap radar dan SATCOM tetap menunjukkan niat Iran mencabar asas teknologi koordinasi medan tempur Amerika.
Kesan kumulatif serangan tersebut bukan sekadar kerosakan fizikal terhadap pemasangan individu tetapi turut membawa isyarat strategik bahawa perancang serangan Iran sedang berusaha mengeksploitasi kelemahan dalam seni bina arahan dan kawalan ketenteraan Amerika di rantau tersebut.
Hab Logistik dan Infrastruktur Pengangkutan Udara Amerika Turut Menjadi Sasaran Serangan
Serangan drone dan peluru berpandu Iran turut mengenai beberapa kemudahan yang berfungsi sebagai hab logistik serta pusat operasi penting bagi penempatan kekuatan ketenteraan Amerika Syarikat di seluruh Timur Tengah, sekali gus menunjukkan usaha Tehran mengganggu infrastruktur sokongan bagi operasi ketenteraan Amerika.
Pangkalan Udara Ali Al Salem di Kuwait, yang merupakan antara hab pengangkutan udara utama Amerika Syarikat di rantau tersebut, dilaporkan mengalami beberapa insiden termasuk kerosakan struktur bangunan serta runtuhan bumbung selepas serangan drone menembusi perimeter keselamatan pangkalan.
Imej satelit dan laporan kerosakan turut mengesahkan impak serangan di Camp Arifjan serta Camp Buehring di Kuwait yang berfungsi sebagai lokasi penempatan utama bagi pergerakan anggota serta sokongan logistik berkaitan operasi Amerika di rantau Teluk.
Pelabuhan Shuaiba yang terletak berhampiran, satu lagi nod logistik penting bagi pengangkutan anggota dan peralatan ketenteraan, turut mengalami kerosakan semasa kempen serangan Iran, sekali gus menunjukkan bahawa sasaran Tehran turut merangkumi infrastruktur maritim sokongan operasi.
Di Emiriah Arab Bersatu, Pangkalan Udara Al Dhafra yang menempatkan aset kuasa udara Amerika Syarikat turut dilaporkan menerima impak serangan dalam gelombang serangan tersebut, mengukuhkan corak sasaran terhadap kemudahan yang menyokong operasi udara serantau Amerika.
Serangan tambahan turut direkodkan berhampiran pelabuhan Jebel Ali yang digunakan oleh Tentera Laut Amerika Syarikat bagi tujuan logistik serta kemudahan sokongan anggota, sekali gus menunjukkan bahawa sasaran Iran merangkumi infrastruktur operasi dan kemudahan sokongan ketenteraan.
Imej satelit juga mengenal pasti kerosakan berhampiran Al Ruwais di Emiriah Arab Bersatu yang dikaitkan dengan kemudahan penyimpanan komponen sistem pertahanan peluru berpandu THAAD, menunjukkan usaha Iran memberi tekanan terhadap seni bina pertahanan udara yang melindungi pangkalan Amerika.
Pangkalan Udara Prince Sultan di Arab Saudi turut mengalami impak serangan dalam kempen tersebut, sekali gus menunjukkan bahawa jejak geografi serangan Iran merentasi beberapa negara Teluk yang menempatkan aset ketenteraan Amerika Syarikat.
Secara keseluruhan, insiden ini menunjukkan corak sasaran yang menggabungkan serangan terhadap sistem pengesanan, nod komunikasi serta hab logistik dalam satu konsep operasi lebih luas yang bertujuan merumitkan penyelenggaraan kekuatan dan koordinasi arahan Amerika dalam konflik serantau berintensiti tinggi.
Walaupun keupayaan operasi keseluruhan tentera Amerika Syarikat tidak dinilai mengalami kemerosotan besar, serangan tersebut tetap menunjukkan bahawa infrastruktur yang bertaburan luas bagi menyokong kehadiran ketenteraan Amerika di Timur Tengah masih terdedah kepada serangan drone dan peluru berpandu berskala besar.
