(DEFENCE SECURITY ASIA) — Malaysia merancang memilih pengganti peluru berpandu Naval Strike Missile (NSM) pada November 2026, ketika jadual penyerahan kapal perang baharu berpotensi mendahului kesiapan persenjataan utama yang diperlukan untuk melaksanakan peperangan antikapal.

Menteri Pertahanan, Datuk Seri Mohamed Khaled Nordin, menyenaraipendekkan Perancis, Itali dan Türkiye sebagai negara pembekal, dengan integrasi sistem tempur, kepastian penyerahan serta sokongan armada menjadi pertimbangan utama yang melangkaui prestasi misil semata-mata.

“Proses perolehan misil itu akan mengambil masa antara tiga hingga empat tahun,” kata Khaled ketika penggulungan perbahasan Rang Undang-Undang Perbekalan 2027 di Dewan Rakyat, sekali gus membayangkan tempoh peralihan panjang bagi keupayaan serangan Tentera Laut Diraja Malaysia (TLDM).

Khaled berkata, misil pengganti perlu diintegrasikan dengan sistem pengurusan tempur (CMS) kapal tempur pesisir (LCS), menjadikan keserasian senjata, perisian dan pensijilan operasi sebagai faktor yang menentukan bila keupayaan antikapal itu dapat digunakan.

Keputusan meneruskan perolehan tanpa menunggu tuntutan bayaran daripada Kongsberg Defence & Aerospace selesai memisahkan keperluan operasi daripada rundingan kewangan, namun tidak bermakna pembiayaan pengganti, pengaturan kontrak atau kapasiti industri sudah dimuktamadkan.

Pembatalan lesen eksport NSM dan sistem pelancar berkaitan oleh Norway atas alasan keselamatan negara kini menjadi cabaran perancangan angkatan Malaysia, memandangkan kapal kelas Maharaja Lela direka untuk beroperasi dengan keupayaan serangan permukaan bersepadu.

Pada penilaian DSA, persoalan strategik paling mendesak ialah bila keupayaan tempur sebenar dapat tersedia, kerana kemasukan kapal tanpa misil antikapal utamanya akan menambah pilihan penugasan tetapi mengehadkan jangkauan serangan berbanding konfigurasi yang dirancang.

Maklumat program yang tersedia meletakkan sasaran penyerahan LCS pertama pada April 2027, membuka kemungkinan penerimaan kapal dan kesiapan misil bergerak mengikut jadual berbeza yang mempengaruhi latihan kru, perancangan penyelenggaraan serta pembahagian tugas operasi.

Exocet, Atmaca dan Teseo dikenal pasti sebagai kemungkinan sistem daripada tiga negara berkenaan, namun pengumuman Khaled hanya menyebut negara yang disenarai pendek tanpa mengesahkan varian misil, pakej kontrak atau pilihan teknikal utama kerajaan.

Perbezaan itu penting kerana jarak jangkauan, kecanggihan pencari sasaran dan ciri rangkaian yang diiklankan belum menggambarkan keupayaan sebenar yang bakal diterima Malaysia tanpa kepastian konfigurasi eksport, skop integrasi, syarat penyerahan serta keperluan penerimaan kontrak.

Bagi pemerhati Indo-Pasifik, perolehan ini memperlihatkan bagaimana keputusan kawalan eksport boleh mengganggu pemodenan tentera laut selepas perancangan besar dilaksanakan, sekali gus mengalihkan perhatian daripada jumlah kapal kepada kelulusan politik dan sokongan industri yang menjamin kelangsungan keupayaan serangan maritim.

Keputusan November itu membawa dua ujian berkait rapat, iaitu mengembalikan hala tuju jelas bagi keupayaan peperangan antikapal LCS serta memastikan hubungan dengan pembekal baharu mampu menyokong persenjataan berkenaan sepanjang hayat operasi kapal.

(BACA) Eksport NSM Disekat Norway, LCS Malaysia Berdepan Jurang Peluru Berpandu Antikapal

Pembatalan NSM Norway Dedahkan Kerentanan Kawalan Eksport

Perolehan asal misil itu bermula pada 2018, bermakna keputusan mencari pengganti dibuat selepas bertahun-tahun perancangan berasaskan senjata tertentu ketika pembinaan kapal, pemasangan peralatan dan persediaan kru sudah bergerak jauh.

Malaysia berpandangan keputusan Norway menjejaskan komitmen perolehan sedia ada, manakala Kongsberg dilaporkan menganggap sekatan eksport itu sebagai kejadian force majeure yang menghalang penyerahan secara sah, menyebabkan liabiliti kontrak masih belum diputuskan terhadap mana-mana pihak.

“Bantahan keras” yang dilaporkan disuarakan Perdana Menteri, Datuk Seri Anwar Ibrahim, meletakkan pembatalan itu sebagai persoalan keyakinan terhadap pembekal, namun pendirian politik tersebut berbeza daripada keputusan undang-undang mengenai pampasan, perlindungan kontrak atau kesan pembatalan lesen Norway.

Norway memberikan alasan keselamatan negara dan perlindungan lebih ketat terhadap teknologi pertahanan sensitif, tetapi penjelasan dasar itu tidak membuktikan Malaysia menimbulkan ancaman khusus atau pembatalan berkenaan mencerminkan perubahan penjajaran diplomatik yang lebih luas terhadap Kuala Lumpur.

Implikasi strategiknya tetap jelas kerana negara pengeksport mengekalkan kuasa kawal selia terhadap penyerahan, menyebabkan kontrak dan pembayaran pembeli tidak menjamin penerimaan misil sekiranya kelulusan kerajaan berubah sebelum peralatan tiba kepada pengguna tentera laut yang ditetapkan.

Gangguan itu turut membabitkan sistem pelancar berkaitan, sekali gus meluaskan kesan teknikal kerana penggantian misil mungkin memerlukan perubahan pemasangan dan antara muka kapal, bukannya sekadar membeli peluru berpandu berbeza untuk pelancar sedia ada yang sudah diperakui.

Usaha mendapatkan semula bayaran dan perolehan pengganti menangani dua keperluan berasingan, iaitu pemulihan kewangan serta pembinaan keupayaan masa depan, namun kedua-duanya tidak dengan sendirinya menyelesaikan pengubahsuaian kapal, penjadualan industri atau ketersediaan tenaga sokongan terlatih.

Maklumat tersedia tidak menetapkan nilai kontrak pengganti atau penyelesaian kewangan yang dipersetujui dalam dolar AS, menyebabkan perbandingan kemampuan perolehan, jumlah bayaran yang boleh dituntut semula dan kos tambahan integrasi belum dapat dibuat secara berasas.

Bagi negara maritim lain, pengajaran ini bergantung pada keadaan kerana kepelbagaian pembekal boleh mengurangkan kebergantungan kepada keputusan pelesenan sesebuah negara, tetapi turut menambah kerumitan antara muka teknikal dan pengaturan sokongan yang diperlukan untuk mengekalkan armada.

Perjanjian baharu Malaysia akan dinilai berdasarkan jaminan penyerahan selain keupayaan senjata, walaupun maklumat tersedia belum memperincikan jaminan eksport, mekanisme remedi atau komitmen sokongan yang sanggup dimasukkan pembekal disenarai pendek dalam tawaran masing-masing.

(BACA) Malaysia Hampir Putuskan Peluru Berpandu Baharu LCS — Türkiye, Korea Selatan dan Eropah Bersaing Rebut Dominasi Strategik TLDM di Indo-Pasifik

Exocet, Atmaca dan Teseo Tawarkan Kelebihan serta Cabaran Integrasi Berbeza

Keluarga Exocet MM40 Block 3 dari Perancis dilihat mempunyai kelebihan integrasi kerana reka bentuk Gowind dan sistem pengurusan tempur SETIS keluaran Naval Group mempunyai kaitan dengan konfigurasi Exocet, berpotensi mengurangkan keperluan pembangunan antara muka baharu.

Pengalaman itu menyokong penilaian bahawa ketidakpastian integrasinya mungkin lebih rendah, namun tidak menjamin pemasangan lancar kerana konfigurasi kapal Malaysia, versi asas perisian, susunan pelancar dan varian misil tetap menentukan kerja yang diperlukan untuk mencapai keserasian operasi.

Perbandingan tersedia meletakkan Exocet dalam kelas jangkauan sekitar 200 hingga 250 kilometer, tetapi kegunaan operasinya bergantung pada varian dipilih dan sokongan penyasaran, menyebabkan jarak semata-mata tidak memadai untuk menentukan kesesuaiannya dengan keperluan pertempuran maritim Malaysia.

Atmaca keluaran Roketsan dari Türkiye menawarkan pertimbangan berbeza menerusi potensi keseragaman dengan tiga kapal LMS Batch 2, sekali gus menghubungkan pemilihan misil LCS dengan pengurusan inventori, latihan dan sokongan pada peringkat armada.

Maklumat tersedia menyebut perolehan 24 misil Atmaca untuk kapal berkenaan yang berpotensi mewujudkan perkongsian kepakaran serta sokongan, namun tidak membuktikan pakej LCS akan menggunakan konfigurasi atau pengaturan penyelenggaraan yang sama.

Keupayaan pautan data dan jangkauan sekitar 250 kilometer yang dikaitkan dengan Atmaca boleh memberikan fleksibiliti pertempuran sekiranya disertakan dalam konfigurasi Malaysia, tetapi integrasinya dengan SETIS tetap memerlukan penyelarasan teknikal yang tidak terjamin melalui keserasian dengan sistem Türkiye.

Teseo Mk2/E dari Itali pula dikenal pasti sebagai kemungkinan pilihan berjangkauan melebihi 350 kilometer, dengan penderiaan terminal dwimod dan komunikasi dua hala berpotensi meningkatkan fleksibiliti operasi, tertakluk pada status kelayakan, ketersediaan eksport serta konfigurasi ditawarkan kepada Malaysia.

Jadual pembangunannya menimbulkan persoalan masa kerana unjuran penyerahan kepada Itali dan pencapaian kelayakan tidak mengesahkan bila misil eksport, sumber integrasi kapal atau ujian penerimaan Malaysia tersedia dalam tempoh perolehan tiga hingga empat tahun yang dinyatakan Khaled.

Bagi semua pilihan itu, penerbangan rendah menghampiri permukaan laut, ketahanan pencari sasaran dan perancangan misi penting untuk mengatasi pengesanan serta tindakan balas pertahanan, tetapi maklumat tersedia tidak menyediakan data ujian setara bagi menentukan calon paling berkesan dalam pertempuran.

Perbandingan berasas perlu menumpukan kelebihan berbeza setiap pilihan, iaitu keserasian seni bina Exocet, potensi keseragaman armada Atmaca dan jangkauan Teseo yang diiklankan, tanpa menobatkan mana-mana calon sebelum Malaysia mengesahkan varian serta komitmen kontrak yang dinilai.

Integrasi SETIS Tentukan Bila Jangkauan Misil Menjadi Keupayaan Tempur

Penjelasan Khaled bahawa misil pengganti mesti diintegrasikan dengan sistem pengurusan tempur memperlihatkan perbezaan antara memiliki senjata dengan keupayaan menggunakannya dalam pertempuran, kerana penderia, keputusan pemerintahan dan kawalan pelancaran perlu berfungsi melalui konfigurasi yang diperakui.

Bagi kapal kelas Maharaja Lela, SETIS menjadi teras integrasi berkenaan, menjadikan kerjasama antara penyedia sistem tempur dengan pembekal misil sebagai faktor penting tanpa mengira negara yang akhirnya memperoleh kontrak persenjataan serangan permukaan Malaysia.

Pemasangan pelancar semata-mata tidak menjamin serangan dapat dirancang dan dilaksanakan dengan andal, manakala sambungan perisian sahaja tidak membuktikan konfigurasi kapal sudah melepasi ujian yang diperlukan untuk membolehkan senjatanya diluluskan bagi kegunaan operasi.

Anggaran tiga hingga empat tahun yang dinyatakan menteri itu perlu difahami sebagai jangka masa pelaksanaan program, bukannya jaminan kesiapan setiap kapal, kerana maklumat tersedia tidak memperincikan titik permulaan pengiraan atau urutan pemasangan bagi setiap LCS.

Sekiranya tempoh itu bermula dengan komitmen perolehan pada penghujung 2026, jangkaannya menghala kepada 2029–2030, namun pengiraan bersyarat ini bukan tarikh rasmi keupayaan operasi awal atau jadual yang diumumkan untuk melengkapkan kelima-lima kapal.

Jangkauan misil lebih jauh turut meningkatkan kepentingan maklumat penyasaran yang boleh digunakan, kerana jarak serangan yang diiklankan tidak membuktikan kapal mampu mengenal pasti sasaran serta mengekalkan data penyasaran mencukupi sepanjang jarak berkenaan dalam keadaan operasi sebenar.

Maklumat tersedia menyenaraikan radar, sistem sokongan elektronik dan kemudahan helikopter dalam reka bentuk LCS, tetapi tidak memperincikan rangkaian penyasaran luaran bagi misil pengganti, sekali gus mengehadkan penilaian terhadap jangkauan serangan maritim yang benar-benar berkesan.

Begitu juga, ketahanan terhadap langkah balas yang diiklankan tidak menjamin misil mampu menembusi pertahanan, kerana hasil pertempuran bergantung pada geometri serangan, sistem pertahanan dan konfigurasi senjata yang belum diperincikan secukupnya untuk membandingkan kebarangkalian kelangsungan setiap calon secara berangka.

Batasan itu menegaskan perbezaan antara kelulusan perolehan, penyerahan peralatan dan kesiagaan tempur, iaitu tiga pencapaian yang boleh memberikan gambaran kemajuan berbeza kepada masyarakat serta membawa implikasi tersendiri kepada pemerintah ketika menentukan kesesuaian kapal untuk sesuatu misi.

Bagi Malaysia, integrasi merupakan persoalan operasi dan industri serentak kerana setiap isu antara muka atau keperluan penerimaan yang belum diselesaikan boleh melambatkan sumbangan keupayaan misil antikapal sebuah kapal baharu kepada kumpulan tugas tentera laut.

Logistik dan Kesiagaan Armada Corak Postur Angkatan Sementara Malaysia

Jadual penyerahan yang dinyatakan menyasarkan tiga LCS diserahkan pada 2027, diikuti baki kapal pada 2028–2029, membuka kemungkinan TLDM perlu menyerap platform baharu ketika sistem misil penggantinya masih melalui proses perolehan dan pengesahan kelayakan berasingan.

Tarikh itu kekal sebagai sasaran program, bukannya bukti kapal tersedia untuk operasi, manakala kebergantungan kepada persenjataan, peluru, logistik dan latihan menjadikan peratus kemajuan fizikal tidak boleh disamakan dengan kesiagaan kapal tempur yang lengkap.

Reka bentuk LCS merangkumi meriam 57 milimeter, penderia antikapal selam, sistem torpedo dan pertahanan udara VL MICA yang dirancang, tetapi keupayaan tersebut memenuhi keperluan pertempuran berbeza serta tidak menggantikan secara langsung peranan misil permukaan ke permukaan jarak jauh yang asalnya diberikan kepada NSM.

Sesebuah kapal masih boleh menjalankan pengawasan, operasi helikopter atau tugas lain sebelum menerima misil pengganti, dengan syarat sistem berkaitan dan kelayakan kru tersedia, maka kekurangan keupayaan antikapal tidak bermakna kapal langsung tiada kegunaan operasi.

Keperluan sokongan logistik menjadi pertimbangan utama kerana pengoperasian beberapa keluarga misil boleh memerlukan latihan, dokumentasi, peralatan sokongan dan pengurusan inventori berasingan, manakala penggunaan keluarga senjata sama hanya menghasilkan kecekapan jika konfigurasi serta kontrak membenarkan perkongsian antara kelas kapal.

Potensi keseragaman Atmaca dengan LMS Batch 2 perlu dinilai bersama kerumitan integrasi, manakala pengalaman mengendalikan Exocet mesti mengambil kira perbezaan inventori lama dengan varian baharu, kerana kedua-duanya tidak menjamin keserasian logistik seluruh armada secara mudah.

Maklumat program mengenal pasti pesawat F/A-18D Tentera Udara Diraja Malaysia sebagai kemungkinan sokongan antikapal sementara, tetapi tidak menetapkan kapasiti sorti, stok senjata atau kemampuannya mengekalkan liputan maritim serentak dengan komitmen operasi lain.

Sokongan udara berpotensi meluaskan pilihan tindak balas, namun ketersediaan pesawat dan penjadualan misi berbeza daripada kehadiran berterusan kapal bersenjata misil, menjadikannya langkah mengurangkan kekangan secara bersyarat dan bukannya bukti jurang keupayaan LCS sudah ditutup.

Tiga LMS Batch 2 juga boleh menambah jumlah kapal bersenjata misil selepas diserahkan dan mencapai kesiagaan operasi, tetapi sumbangannya tidak boleh disamakan dengan lima LCS pelbagai peranan yang lebih besar atau menggugurkan keperluan memperakui persenjataan serangan kapal berkenaan.

Postur angkatan sepanjang peralihan ini bergantung pada jumlah platform yang benar-benar siap dan penugasan yang mampu disokong, menjadikan senjata berfungsi, kru terlatih serta penyelenggaraan berterusan ukuran keupayaan tempur maritim yang lebih bermakna berbanding pengumuman perolehan.

Daya Gentar Laut China Selatan Bergantung pada Keupayaan Armada Sebenar

Laut China Selatan memberikan dimensi lebih luas kepada pemilihan misil itu kerana keperluan maritim Malaysia turut merangkumi perlindungan aset tenaga luar pesisir, operasi zon ekonomi eksklusif serta pertembungan berterusan membabitkan pengawal pantai dan militia maritim China berhampiran perairan dipertikaikan.

Misil antikapal tidak menyelesaikan secara langsung pertembungan yang kebanyakannya masih di bawah ambang konflik bersenjata, tetapi keupayaan serangan yang tersedia boleh mempengaruhi penilaian perancang tentera laut terhadap risiko peningkatan konflik dan perlindungan bagi penugasan maritim rutin.

Sebaliknya, ketiadaan misil yang dirancang mengehadkan satu bentuk tindak balas ofensif tanpa membuktikan Malaysia sudah kehilangan kawalan perairan, menggugurkan tuntutan atau tidak lagi mampu meronda, kerana kesimpulan sedemikian tidak disokong maklumat tersedia.

Isyarat strategik bergantung sebahagiannya pada keupayaan yang terbukti boleh digunakan, kerana kapal kelas baharu mencerminkan cita-cita pemodenan, sedangkan pemasangan senjata yang belum dimuktamadkan menimbulkan ketidakpastian mengenai masa dan skala sumbangannya kepada operasi cegah rintang maritim.

Perancis, Itali atau Türkiye akan memperoleh hubungan industri lebih mendalam jika dipilih, namun keputusan itu tidak dengan sendirinya menunjukkan Malaysia menyelaraskan dasar luarnya dengan negara pembekal atau meninggalkan autonomi strategik yang sekian lama diamalkan Kuala Lumpur.

Peralihan daripada senjata Norway juga tidak menghapuskan risiko kawalan eksport negara pembekal, kerana setiap perolehan asing bergantung pada kelulusan dan pengaturan sokongan yang kelangsungannya tidak boleh dipastikan hanya melalui kesediaan semasa pembekal bersaing mendapatkan kontrak.

Pada penilaian DSA, hasil paling penting ialah gabungan jadual integrasi yang mampu dicapai dengan struktur sokongan yang dapat mengekalkan operasi kapal, bukannya menjadikan jarak maksimum misil yang diiklankan sebagai ukuran tunggal nilai strategik program.

Maklumat yang masih belum diperincikan merangkumi varian misil, jumlah tempahan, kelulusan eksport, tanggungjawab integrasi dan pencapaian penerimaan, sedangkan semuanya diperlukan untuk menilai sama ada keputusan November benar-benar memendekkan tempoh antara penyerahan kapal dengan kesiagaan serangan permukaan.

Komitmen Khaled meneruskan perolehan sebelum penyelesaian dengan Kongsberg menunjukkan hasrat politik memisahkan kedua-dua proses, tetapi hanya pencapaian kontrak dan teknikal seterusnya dapat membuktikan pendekatan itu menghasilkan keupayaan misil dalam tempoh perolehan yang dinyatakan.

Pemilihan Malaysia bakal menentukan lebih daripada persenjataan lima kapal perang kerana ia menguji kemampuan pemodenan tentera laut menterjemahkan kemajuan pembinaan dan persaingan pembekal kepada keupayaan tempur mampan selepas sekatan eksport menggugat rancangan serangan permukaan asalnya.