(DEFENCE SECURITY ASIA) — Sistem pertahanan udara KORKUT 35 beroda milik Türkiye berjaya menyerang dron dan sasaran darat bergerak dalam demonstrasi tembakan sebenar yang disaksikan delegasi dari 12 negara, sekali gus mengetengahkan perlindungan bergerak terhadap ancaman udara berkos rendah kepada bakal pembeli antarabangsa.

Di lapang sasar Karapınar, Konya, kenderaan bersenjata 8×8 itu memperlihatkan keupayaan mengesan, menjejak dan menyerang sasaran dalam keadaan berubah-ubah, menunjukkan bagaimana pertahanan udara jarak dekat boleh bergerak bersama formasi tentera.

Keupayaan paling penting ialah menembak ketika bergerak, kerana formasi yang dapat bertindak balas terhadap dron tanpa berhenti berpeluang mengekalkan momentum dan mengurangkan tempoh terdedah semasa menempatkan senjata pertahanan.

Senario udara membabitkan dron sayap tetap, sayap delta, kamikaze serta dron mini dan mikro, mencerminkan medan perang yang menyaksikan ancaman murah memaksa tentera menggunakan peluru berpandu lebih mahal atau menghentikan pergerakan aset penting.

Demonstrasi itu menunjukkan beberapa sasaran dron berjaya diserang, namun ujian terkawal belum membuktikan tahap keberkesanan KORKUT terhadap serangan serentak, gangguan elektronik, lokasi pelancaran tersembunyi atau ancaman yang muncul tanpa amaran.

Dalam satu lagi senario, KORKUT dan sasaran daratnya sama-sama bergerak, menguji sama ada meriam distabilkan serta sistem kawalan tembakannya mampu mengekalkan ketepatan apabila kedudukan kedua-duanya berubah secara berterusan.

Keupayaan menyerang sasaran darat meluaskan potensi penggunaan taktikalnya, tetapi peluru yang digunakan untuk tujuan itu turut mengurangkan bekalan segera bagi mempertahankan formasi sama daripada dron, helikopter atau ancaman udara rendah.

Identiti 12 negara yang menghantar delegasi tidak didedahkan, dan kehadiran mereka bukan bukti pembelian kerana sebarang perolehan masih memerlukan penilaian prestasi, penyepaduan sistem, bekalan peluru, latihan serta ketahanan operasi.

Asas keupayaan KORKUT ialah tembakan meriam 35 mm berpandukan radar bersama peluru letupan udara boleh atur cara, yang berpotensi memintas ancaman berhampiran sambil menjimatkan peluru berpandu jarak lebih jauh.

Bagaimanapun, jarak tembakan meriam yang pendek mengehadkan masa tindak balas, menjadikan amaran awal, penugasan sasaran yang pantas dan ketersediaan penderia sama penting dengan keupayaan menembak tepat ketika bergerak.

Bagi bakal pengguna, persoalan utama bukan sekadar kejayaan tembakan di lapang sasar, tetapi sama ada kenderaan kawalan, rangkaian komunikasi, pasukan penyelenggaraan dan konvoi peluru mampu mengikuti unit yang bergerak secara berselerak.

Demonstrasi Karapınar akhirnya mengangkat persoalan lebih luas: mampukah pertahanan udara berasaskan meriam menyediakan pemintasan berulang pada kos terkawal tanpa mewujudkan beban logistik yang sukar ditanggung oleh pasukan manuver?

(KLIK): Pakistan Dedah KORKUT “Pembunuh Dron”, Perkukuh Benteng Udara Strategik

Apa Sebenarnya Ditunjukkan Dalam Demonstrasi Karapınar

Demonstrasi itu menggabungkan pengesanan, penjejakan, serangan dan peneutralan sasaran dalam satu rangkaian tindakan, sekali gus menguji lebih daripada keupayaan dua laras meriam 35 mm melepaskan tembakan ke arah objek udara.

Rangkaian tindakan tersebut penting kerana pertahanan mesti mengenal pasti sasaran kecil, menghasilkan jejak yang stabil dan mengira penyelesaian tembakan sebelum dron terbang rendah melepasi ruang masa pemintasan yang singkat.

Beberapa bentuk dron digunakan bagi menunjukkan serangan terhadap profil sasaran berbeza, namun maklumat tersedia tidak menjelaskan sama ada kelajuan, olah gerak, ciri pengesanan dan arah pendekatannya menyamai keadaan tempur paling mencabar.

Dron kamikaze diberi tumpuan kerana pendekatannya ke arah anggota atau aset boleh mengehadkan masa pengecaman dan tindak balas, menyebabkan kelewatan memproses maklumat penderia menjadi faktor penentu walaupun meriam berfungsi dengan baik.

Tembakan daripada kenderaan 8×8 yang bergerak menambah cabaran teknikal kerana perubahan kedudukan casis, penjajaran turet dan lokasi sasaran mesti diambil kira secara berterusan oleh sistem kawalan tembakan.

Senario sasaran darat bergerak pula menguji keupayaan berbeza: menempatkan tembakan tepat pada objek di permukaan bumi ketika kenderaan bersenjata turut bergerak, dengan kedua-dua pergerakan mempengaruhi penjejakan dan titik hentaman.

Maklumat yang didedahkan tidak memperincikan jarak serangan, kelajuan sasaran, jumlah peluru digunakan, keadaan cuaca atau keputusan daripada percubaan berulang, sekali gus mengehadkan penilaian bebas terhadap keberkesanan menyeluruh sistem.

Demonstrasi itu juga belum menjelaskan bagaimana KORKUT akan mengutamakan beberapa dron yang tiba serentak, mengekalkan penjejakan ketika diganggu secara elektronik atau bertindak tanpa maklumat awal mengenai sasaran.

Kesimpulan yang boleh dibuat ialah serangan yang dipertontonkan berjaya dilaksanakan di Karapınar, manakala keberkesanan berterusan terhadap serangan kompleks masih memerlukan ujian lebih luas dalam keadaan yang kurang dapat dijangka.

Perbezaan itu penting kepada delegasi yang hadir kerana demonstrasi berjaya boleh membuka jalan kepada penilaian lanjut, tetapi keputusan penggunaan memerlukan bukti mengenai kesiagaan, keserasian rangkaian, beban tugas kru dan keupayaan menyerang berulang kali.

(KLIK): ASELSAN Percepat Pengeluaran Steel Dome Bernilai RM6.38 Bilion, Turki Perkukuh Sistem Pertahanan Udara Berlapis Hadapi Ancaman Peluru Berpandu dan Dron

Bagaimana Meriam Berkembar 35 mm Menghadapi Ancaman Dron

KORKUT 35 menggabungkan meriam berkembar dengan peluru letupan udara boleh atur cara ATOM 35, membolehkan sistem kawalan tembakannya menghasilkan taburan serpihan berhampiran sasaran tanpa bergantung sepenuhnya kepada hentaman langsung.

Mekanisme itu penting terhadap dron kecil kerana saiznya menyukarkan hentaman tepat, manakala letupan udara pada masa yang sesuai boleh merosakkan pesawat ketika ia melintasi kawasan taburan serpihan.

Namun, peluru letupan udara tetap memerlukan penjejakan tepat kerana kesilapan menentukan kedudukan sasaran, menjangka pergerakannya atau menetapkan masa letupan boleh menyebabkan serpihan tersebar jauh daripada laluan sebenar dron.

Jarak serangan kira-kira empat kilometer meletakkan KORKUT dalam lapisan pertahanan dekat, sesuai menentang ancaman yang menghampiri unit dilindungi tetapi tidak menggantikan pengawasan kawasan luas atau senjata jarak lebih jauh.

Kadar tembakan pantas boleh meningkatkan peluang merosakkan sasaran yang muncul seketika, tetapi turut menghabiskan peluru sedia tembak dengan cepat apabila serangan berlaku berturut-turut, menjadikan pemilihan sasaran keputusan taktikal segera.

Bekalan kira-kira 200 butir peluru sedia tembak pada varian beroda menggambarkan kekangan itu kerana kru perlu menggunakan tembakan secukupnya terhadap ancaman semasa sambil menyimpan peluru untuk serangan berikutnya.

Senarai sasaran yang dinyatakan bagi KORKUT turut merangkumi helikopter, pesawat pejuang, peluru berpandu kruis dan senjata udara ke darat, namun setiap ancaman mempunyai kelajuan, altitud dan sudut pendekatan berbeza.

Peluru berpandu pantas mungkin hanya menyediakan peluang tembakan yang amat singkat, manakala pesawat yang melancarkan senjata dari jauh boleh kekal di luar jangkauan meriam, mengehadkan makna dakwaan keupayaan tanpa data khusus.

Penggunaan peluru meriam terhadap dron murah berpotensi menghasilkan pertukaran kos lebih baik berbanding penggunaan peluru berpandu berpandu bagi setiap sasaran, tetapi tiada angka didedahkan untuk mengesahkan kos bagi setiap pemintasan.

Nilai strategik ATOM 35 akhirnya bergantung pada gabungan kebarangkalian serangan yang memadai, stok peluru mencukupi dan amaran awal, supaya lapisan meriam dapat menyerap ancaman tanpa menghabiskan sumber pertahanan udara yang lain.

(KLIK): Kereta Kebal Altay T1 Masuki Inventori, Türkiye Ubah Imbangan Armor NATO

Mengapa Kenderaan 8×8 Mengubah Atur Kedudukan Pasukan

Pemasangan KORKUT pada kenderaan taktikal 8×8 memberi tumpuan kepada perlindungan formasi yang bergerak, bersurai dan berkumpul semula, berbanding menempatkan semua sistem pertahanan udara jarak dekat di sekitar pangkalan atau kemudahan tetap.

Kenderaan bersenjata yang bergerak bersama anggota tentera dapat merapatkan jarak antara pasukan dilindungi dengan sistem pertahanannya, walaupun liputan sebenar masih bergantung pada bentuk muka bumi, kedudukan kenderaan dan arah serangan.

Keupayaan menembak ketika bergerak boleh mengurangkan keperluan berhenti setiap kali berdepan ancaman, terutama apabila pengawasan musuh berupaya mengesan lokasi persinggahan dan menyerang sebelum perlindungan dipulihkan.

Mobiliti itu bagaimanapun memerlukan sokongan berterusan berupa peluru, bahan api, alat ganti, kakitangan penyelenggaraan dan komunikasi yang berfungsi; tanpanya, kelebihan yang ditunjukkan di lapang sasar mungkin merosot dalam operasi panjang.

Satu bateri KORKUT lazimnya menggabungkan tiga kenderaan bersenjata dengan sebuah kenderaan perintah dan kawalan, membolehkan meriam ditempatkan secara berasingan sambil penyelarasan gambaran udara serta penugasan sasaran dilakukan secara berpusat.

Susunan itu boleh memberi amaran lebih awal kepada setiap kenderaan bersenjata berbanding penderianya sendiri, tetapi turut menjadikan komunikasi dan kelangsungan operasi kenderaan perintah penting kepada keberkesanan keseluruhan bateri.

KORKUT berantai yang asal dibangunkan untuk melindungi formasi mekanis, manakala KORKUT 140/35 beroda menawarkan corak mobiliti yang mungkin lebih sesuai bagi angkatan tentera yang mengutamakan perjalanan jalan raya dan penempatan semula.

Tiada satu pun jenis casis menyelesaikan semua cabaran pergerakan kerana kelajuan jalan raya, prestasi rentas desa, perlindungan, keperluan pengangkutan dan penyelenggaraan perlu dinilai berdasarkan medan operasi sebenar.

Serangan terhadap sasaran darat menambah fleksibiliti platform beroda itu, namun setiap tugas tambahan turut menuntut perhatian kru dan bekalan peluru ketika ancaman udara mungkin sedang menghampiri formasi yang sama.

Bagi angkatan tentera yang menilai KORKUT, persoalan struktur pasukan ialah jumlah kenderaan meriam dan perintah yang diperlukan untuk mengekalkan liputan apabila unit bersurai, menukar laluan dan menerima bekalan dari lokasi berbeza.

Kedudukan KORKUT Dalam Pertahanan Udara Berlapis

KORKUT beroperasi dalam lapisan pertahanan udara jarak dekat dan altitud rendah, membolehkan meriam berpandukan radar melengkapi sistem yang mengesan atau menyerang ancaman sebelum ia menghampiri pasukan dilindungi.

Pembahagian peranan itu penting kerana meriam boleh menjadi pilihan terakhir terhadap dron kecil, manakala ancaman di luar jangkauan tembakannya masih memerlukan amaran awal, pemintas jarak lebih jauh atau langkah balas lain.

Keberkesanan bateri itu bergantung pada maklumat sasaran yang pantas dan boleh dipercayai, sama ada daripada penderia sendiri atau rangkaian lebih luas, khususnya apabila objek terbang rendah hanya memberi masa pemintasan yang singkat.

Radar dan penderia elektro-optik menyediakan kaedah penjejakan berbeza, tetapi gangguan pantulan daripada permukaan bumi, halangan pandangan dan usaha mengganggu pengesanan masih boleh menjejaskan ketepatan penyelesaian tembakan.

Dron yang menghampiri dari sebalik bukit atau bangunan mungkin dikesan lewat, memaksa komander menempatkan meriam berhampiran laluan serangan yang dijangka walaupun kedudukan itu boleh mengehadkan pergerakan atau mendedahkan kenderaan.

Peluru berpandu kruis dan senjata udara ke darat menambah cabaran kepada pertahanan dekat kerana kelajuan serta arah pendekatannya mungkin membenarkan pembetulan tembakan yang lebih sedikit berbanding serangan terhadap dron perlahan.

Apabila beberapa dron menyerang serentak, kekangan utama mungkin bukan lagi kemampuan meriam memusnahkan satu sasaran, tetapi kepantasan bateri mengenal pasti ancaman, menugaskan meriam dan menyelesaikan setiap serangan.

Penyebaran kenderaan meriam boleh menyukarkan perancangan laluan penyerang, namun jarak antara kenderaan turut meningkatkan keperluan komunikasi dan menyukarkan pengagihan peluru untuk menghadapi gelombang serangan berikutnya.

Tembakan di Karapınar belum membuktikan prestasi terhadap serangan dron berkelompok kerana jumlah sasaran serentak, tempoh mengisi semula peluru dan kapasiti sistem perintah tidak didedahkan sebagai keputusan ujian.

Peranan operasi KORKUT paling jelas sebagai sebahagian daripada pertahanan berlapis: sistem pemintasan akhir yang bergerak bersama pasukan dan lebih berkesan apabila rangkaian pengawasan mengesan ancaman sebelum memasuki jarak meriam.

Peluang Eksport dan Persoalan Yang Belum Terjawab

Kehadiran delegasi dari 12 negara menjadikan demonstrasi itu pameran keupayaan antarabangsa, sekali gus menghubungkan KORKUT beroda dengan permintaan lebih luas terhadap perlindungan anggota serta aset penting daripada ancaman dron.

Oleh sebab negara yang hadir tidak dikenal pasti, demonstrasi tersebut belum membuktikan angkatan tentera mana sedang menilai sistem itu, sama ada keperluan perolehan rasmi wujud atau rundingan telah melangkaui peringkat awal.

Bakal pembeli memerlukan lebih daripada kenderaan meriam kerana komunikasi selamat, prosedur pengecaman nasional, latihan kru, komponen gantian dan bekalan ATOM 35 yang stabil akan menentukan kesiagaan selepas sistem ditempatkan.

Penyepaduan amat penting bagi angkatan tentera yang menggunakan radar atau sistem perintah berbeza, kerana meriam yang menerima amaran awal daripada rangkaian luar mungkin mempunyai masa tindak balas lebih panjang.

Aspek ekonomi juga perlu diteliti kerana peluru yang lebih murah daripada peluru berpandu tidak semestinya menjadikan keseluruhan bateri murah setelah kos kenderaan, penderia, anggota, penyelenggaraan dan stok perang diambil kira.

Bakal pelanggan memerlukan data prestasi berulang mengikut jenis sasaran, jarak serangan dan keadaan persekitaran sebelum dapat menilai sama ada kejayaan terhadap sasaran terpilih di lapang sasar mencerminkan ancaman sebenar.

Casis 8×8 mungkin menarik minat angkatan tentera yang menggunakan formasi beroda, tetapi kelebihannya masih perlu diuji berdasarkan medan tempatan, rangkaian jalan raya, kapasiti pengangkutan dan kelajuan pasukan yang dilindungi.

Bagi Türkiye, gabungan meriam, peluru dan sistem kawalan tembakan itu menunjukkan usaha memenuhi keperluan pertahanan yang dikongsi banyak negara ketika dron murah semakin menyulitkan perlindungan formasi bergerak.

Namun, acara tersebut belum menunjukkan perubahan imbangan ketenteraan serantau kerana tiada kontrak eksport, penempatan di negara asing, kadar kesiagaan atau pasukan bersepadu dalam operasi dibuktikan melalui demonstrasi itu.

Karapınar menjelaskan sebab pertahanan udara bergerak berkaliber 35 mm menarik perhatian, tetapi kesan KORKUT di medan perang kelak bergantung pada pemintasan berulang, komunikasi yang teguh dan bekalan peluru yang berterusan.