(DEFENCE SECURITY ASIA) — Lawatan pemimpin Korea Utara Kim Jong Un ke sebuah kompleks industri persenjataan utama pada 6 Jun lalu serta arahannya untuk meningkatkan kapasiti pengeluaran peluru berpandu balistik dan kruis sebanyak 2.5 kali ganda dalam tempoh lima tahun menandakan salah satu transformasi ketenteraan paling agresif pernah dilaksanakan Pyongyang sejak pemodenan program nuklearnya dipercepatkan.

Arahan strategik itu muncul ketika Korea Utara memperkukuhkan kerjasama ketenteraan-teknikal dengan Russia, memperluaskan pengeluaran sistem senjata strategik secara berterusan, serta bersedia menerima lawatan Presiden China Xi Jinping ke Pyongyang buat kali pertama dalam tempoh hampir tujuh tahun.

Pemeriksaan Kim tertumpu kepada prestasi pengeluaran industri pertahanan sepanjang separuh pertama tahun 2026 apabila fasiliti persenjataan terbabit dilaporkan berjaya melepasi sasaran pengeluaran senjata strategik lebih awal daripada jadual yang ditetapkan pihak pemerintah Korea Utara.

Imej media rasmi yang menunjukkan Kim meneliti peluru berpandu balistik jarak dekat memperkukuhkan penilaian bahawa keluarga peluru berpandu Hwasong-11 termasuk KN-23 dan KN-24 terus menjadi tunjang utama doktrin serangan strategik Korea Utara yang semakin berkembang secara agresif.

Arahan untuk meningkatkan kapasiti pengeluaran sebanyak 2.5 kali ganda sepanjang lima tahun akan datang memperlihatkan Pyongyang sedang beralih daripada pembangunan senjata secara berkala kepada pembentukan kekuatan ketenteraan industri berskala besar untuk konfrontasi jangka panjang.

Kim Jong Un dilaporkan menyifatkan peluasan pengeluaran tersebut sebagai “tugas teras” bagi memenuhi “permintaan peluru berpandu yang meningkat secara drastik” susulan penstrukturan semula organisasi operasi dan pembentukan tempur Tentera Rakyat Korea yang semakin kompleks.

Lawatan itu turut melibatkan taklimat mendalam daripada pegawai kanan industri pertahanan termasuk Pengarah Jabatan Industri Persenjataan Jo Chun Ryong serta Ketua Biro Peluru Berpandu Jang Chang Ha mengenai pelan pengembangan kapasiti pengeluaran strategik jangka panjang negara tersebut.

Masa pengumuman itu dibuat hanya beberapa hari sebelum lawatan Xi Jinping ke Pyongyang pada 8 hingga 9 Jun memperlihatkan satu bentuk isyarat strategik yang dirancang secara teliti untuk mempamerkan keupayaan berdikari ketenteraan Korea Utara kepada Beijing dan Moscow.

Kenyataan terbaru Kim Yo Jong bahawa status nuklear Korea Utara adalah “tidak boleh dirundingkan” mengukuhkan tanggapan bahawa peluasan pengeluaran peluru berpandu ini bukan sekadar diplomasi tekanan bagi mendapatkan kelonggaran sekatan ekonomi antarabangsa.

Ketiadaan maklumat mengenai jumlah pengeluaran, inventori peluru berpandu atau sasaran tahunan pengeluaran sejajar dengan budaya kerahsiaan operasi Korea Utara, namun penekanan terhadap pengembangan eksponen menunjukkan sasaran output jauh melepasi tahap sedia ada.

Arahan peluasan kapasiti itu juga berlaku serentak dengan usaha pemodenan lain termasuk pengembangan fasiliti bahan nuklear, pembinaan infrastruktur industri pertahanan baharu serta kepelbagaian sistem senjata strategik yang semakin kompleks di bawah pemerintahan Kim Jong Un.

Bagi perancang ketenteraan serantau, arahan terbaru Kim menunjukkan Korea Utara kini tidak lagi sekadar membina kuasa pencegahan simbolik, sebaliknya sedang membentuk kapasiti peperangan peluru berpandu berterusan yang mampu menekan pertahanan udara serantau melalui kuantiti dan tempo operasi.

Industrialisasi Peluru Berpandu Korea Utara Sedang Mengubah Dinamik Serangan Serantau

Keputusan Korea Utara untuk meningkatkan kapasiti pengeluaran peluru berpandu balistik dan kruis sebanyak 2.5 kali ganda dijangka mengubah secara fundamental persamaan ketenteraan di Semenanjung Korea kerana keupayaan serangan tepu semakin menentukan keberkesanan sistem pertahanan peluru berpandu moden.

Keluarga peluru berpandu Hwasong-11 sudah pun mencetuskan cabaran besar kepada sistem pemintasan kerana trajektori separa balistik, profil penerbangan rendah dan mobiliti pelancar bergerak menyukarkan proses pengesanan oleh Patriot PAC-3, THAAD serta Aegis Ballistic Missile Defense.

Kapasiti industri yang diperluaskan bakal membolehkan Korea Utara mengekalkan kadar pelancaran peluru berpandu yang lebih tinggi ketika peperangan sambil mengisi semula inventori dengan pantas selepas penggunaan tempur di beberapa medan operasi secara serentak.

Penekanan Pyongyang terhadap pengeluaran peluru berpandu balistik dan kruis secara serentak menunjukkan kewujudan doktrin serangan berlapis yang direka untuk mengeksploitasi perbezaan radar, profil penerbangan dan tingkap pemintasan dalam rangkaian pertahanan udara bersepadu pihak musuh.

Inventori peluru berpandu balistik jarak dekat berpandukan ketepatan milik Korea Utara yang semakin berkembang turut meningkatkan keupayaan negara itu melaksanakan serangan konvensional terhadap pangkalan udara, pusat arahan, hab logistik dan bateri pertahanan peluru berpandu Korea Selatan serta Jepun.

Integrasi varian kepala peledak berkelompok, fragmentasi dan gangguan bekalan elektrik ke dalam keluarga peluru berpandu sedia ada turut meningkatkan risiko salah tafsir strategik kerana pihak musuh mungkin gagal menentukan sama ada pelancaran tersebut bersifat konvensional atau nuklear.

Tumpuan Kim terhadap peningkatan “permintaan ketenteraan secara drastik” menunjukkan Tentera Rakyat Korea sedang beralih kepada pembentukan operasi berasaskan peluru berpandu di mana sistem roket, artileri dan peluru berpandu menjadi instrumen utama peperangan moden Pyongyang.

Perubahan doktrin ini meningkatkan kebarangkalian bahawa krisis masa depan di Semenanjung Korea akan bermula dengan pertukaran serangan peluru berpandu ketepatan tinggi secara besar-besaran berbanding mobilisasi tradisional pasukan darat seperti berlaku pada dekad terdahulu.

Bahaya strategik sebenar bukan hanya terletak pada jumlah peluru berpandu yang semakin besar, tetapi usaha Korea Utara mewujudkan kapasiti pengeluaran pantas yang mampu mengekalkan operasi tempur jangka panjang walaupun berada di bawah tekanan sekatan antarabangsa.

Perancang ketenteraan di Seoul dan Tokyo dijangka mempercepatkan pelaburan dalam infrastruktur berkubu, pangkalan berselerak, stok pemintas tambahan serta rangkaian amaran awal generasi baharu bagi mengimbangi kepadatan serangan peluru berpandu Korea Utara yang semakin meningkat.

Kerjasama Peluru Berpandu Korea Utara-Russia Bawa Implikasi Keselamatan Global

Peluasan pengeluaran peluru berpandu Korea Utara membawa implikasi jauh melangkaui Asia Timur Laut kerana kapasiti industri pertahanan Pyongyang kini semakin berkait rapat dengan keperluan operasi ketenteraan Russia dalam konflik Ukraine yang berpanjangan.

Laporan bahawa peluru berpandu Hwasong-11 dan KN-23 telah dibekalkan kepada Russia menunjukkan pengembangan infrastruktur pengeluaran Korea Utara berpotensi menyokong pemindahan tambahan bagi memperkukuhkan operasi serangan jarak jauh Moscow pada masa hadapan.

Kerjasama tersebut memberikan manfaat strategik kepada kedua-dua negara kerana Russia memperoleh akses kepada inventori peluru berpandu tambahan manakala Korea Utara menerima mata wang asing, pengalaman mengelak sekatan serta kemungkinan akses kepada teknologi ketenteraan lebih maju.

Hubungan industri ketenteraan ini juga mengurangkan pergantungan tradisional Korea Utara terhadap sumber domestik yang terhad kerana permintaan luar ketika perang secara tidak langsung menggalakkan peluasan berterusan industri pembuatan senjata strategik negara itu.

Dari perspektif keselamatan Eropah, peningkatan pengeluaran peluru berpandu Korea Utara berpotensi mempengaruhi trajektori konflik Ukraine kerana rangkaian bekalan tambahan boleh membantu Russia mengekalkan kempen serangan peluru berpandu dalam tempoh lebih panjang.

Kerjasama strategik itu turut melemahkan mekanisme kawalan proliferasi global kerana ia menormalisasikan pemindahan peluru berpandu berskala besar antara negara yang dikenakan sekatan dan beroperasi di luar kerangka kawalan senjata antarabangsa tradisional.

Bagi Amerika Syarikat dan NATO, hubungan pertahanan Korea Utara-Russia yang semakin mendalam menyukarkan penguatkuasaan sekatan kerana rantaian pengeluaran peluru berpandu, komponen dwiguna dan transaksi kewangan semakin bergerak melalui rangkaian sukar dikesan.

Usaha peluasan industri Korea Utara juga boleh mewujudkan peluang eksport masa depan melibatkan sistem serangan ketepatan tinggi konvensional yang mungkin dicari negara terpencil lain sebagai alternatif lebih murah berbanding teknologi Barat atau China.

Penekanan Pyongyang terhadap daya tahan industri pertahanan mencerminkan bukan sahaja keutamaan ketenteraan domestik tetapi juga kemunculan Korea Utara sebagai pembekal sekunder yang semakin berpengaruh dalam ekosistem strategik anti-sekatan antarabangsa.

Kepentingan geopolitik arahan Kim Jong Un itu kini melangkaui Asia Timur Laut dan turut mempengaruhi Eropah serta Indo-Pasifik kerana industrialisasi peluru berpandu Korea Utara semakin berkait langsung dengan persaingan strategik kuasa-kuasa besar dunia.

Lawatan Xi Jinping Tingkatkan Isyarat Strategik Antara Pyongyang dan Beijing

Arahan peluasan pengeluaran peluru berpandu Kim Jong Un yang diumumkan sejurus sebelum lawatan Xi Jinping ke Pyongyang mewujudkan satu isyarat geopolitik yang dikira secara teliti terhadap China, Amerika Syarikat serta sekutu serantau Washington.

Masa pengumuman tersebut menunjukkan Pyongyang mahu mempamerkan autonomi strategik dan kemampuan berdikari ketenteraan sebelum melibatkan diri dalam interaksi diplomatik dengan Beijing bagi mengurangkan persepsi pergantungan terhadap China.

Bagi Xi Jinping, lawatan itu mewakili cabaran diplomatik yang rumit kerana China mahu mengekalkan kestabilan Semenanjung Korea sambil mengelakkan konfrontasi lebih besar dengan Washington, Seoul dan Tokyo berhubung program senjata Pyongyang yang semakin agresif.

Keputusan Korea Utara mengumumkan peluasan besar pengeluaran peluru berpandu sebelum ketibaan Xi secara efektif mengehadkan pengaruh Beijing berkaitan isu denuklearisasi kerana Kim telah meletakkan pemodenan industri ketenteraan sebagai keutamaan nasional tidak boleh dirundingkan.

Langkah tersebut juga memperkukuhkan naratif strategik Korea Utara bahawa sekatan ekonomi dan pengasingan antarabangsa gagal menghentikan trajektori pemodenan ketenteraan jangka panjang negara itu walaupun tekanan ekonomi dikenakan selama bertahun-tahun.

China bagaimanapun masih mempunyai kepentingan besar untuk mengekalkan hubungan stabil dengan Korea Utara kerana Beijing melihat DPRK sebagai zon penampan geopolitik kritikal terhadap pengaruh ketenteraan Amerika Syarikat berhampiran sempadan timur lautnya.

Arahan peluasan pengeluaran peluru berpandu Kim berpotensi menggalakkan China memperdalam kerjasama ekonomi terpilih dengan Pyongyang sambil mengelakkan sokongan terbuka terhadap aktiviti pengembangan nuklear dan peluru berpandu Korea Utara.

Percaturan strategik mengelilingi lawatan Xi Jinping turut menghantar mesej kepada Washington bahawa Pyongyang percaya ia mampu mengekalkan hubungan strategik selari dengan Beijing dan Moscow tanpa menjejaskan autonomi pemerintahan Kim Jong Un.

Bagi Korea Selatan dan Jepun, gambaran hubungan China-Korea Utara yang semakin rapat bersama pengembangan pengeluaran peluru berpandu meningkatkan kebimbangan bahawa struktur pencegahan serantau sedang merosot lebih pantas daripada mekanisme diplomasi keselamatan.

Kesan lebih luas perkembangan ini ialah kemunculan seni bina keselamatan Asia Timur Laut yang semakin berpecah-belah apabila pemodenan ketenteraan berkembang lebih pantas berbanding usaha pengurusan krisis, sekali gus meningkatkan risiko salah percaturan strategik.

Seni Bina Pencegahan Amerika Syarikat-Korea Selatan-Jepun Semakin Tertekan

Pangkalan industri peluru berpandu Korea Utara yang semakin berkembang dijangka memperhebat penyelarasan pertahanan trilateral antara Amerika Syarikat, Korea Selatan dan Jepun kerana ancaman serangan tepu kini dilihat sebagai cabaran operasi utama rantau tersebut.

Inventori peluru berpandu Korea Utara yang semakin besar secara langsung mencabar stok sistem pemintas sedia ada kerana walaupun pertahanan udara moden memiliki teknologi maju, ia tetap mempunyai had matematik ketika menghadapi salvo serangan ketepatan tinggi berskala besar.

Amerika Syarikat dijangka memperkukuhkan integrasi pencegahan lanjutan melalui perkongsian risikan lebih mendalam, latihan pertahanan peluru berpandu bersama serta penyelarasan operasi lebih rapat antara struktur arahan ketenteraan serantau sekutunya.

Korea Selatan pula dijangka mempercepat pembangunan keupayaan serangan balas tempatan termasuk sistem peluru berpandu balistik dan kruis canggih bagi menyasarkan tapak pelancar, hab logistik dan pusat arahan berkubu milik Korea Utara.

Jepun juga berkemungkinan meningkatkan pelaburan dalam keupayaan serangan jarak jauh, pertahanan udara bersepadu serta infrastruktur ketenteraan berkubu ketika perancang keselamatan menjangkakan konfrontasi peluru berpandu lebih berpanjangan pada masa hadapan.

Keupayaan Korea Utara mengisi semula inventori peluru berpandu selepas penggunaan tempur turut merumitkan perancangan operasi pihak sekutu kerana pengiraan pencegahan kini semakin bergantung kepada daya tahan industri dan bukannya jumlah pelancaran awal semata-mata.

Tekanan strategik terhadap sistem THAAD, Patriot dan Aegis juga mungkin mendorong pelaburan baharu dalam teknologi tenaga terarah, rangkaian sensor berselerak serta pemintas generasi seterusnya dalam program pertahanan negara-negara sekutu Amerika Syarikat.

Pada masa sama, inventori peluru berpandu Korea Utara yang semakin besar meningkatkan risiko eskalasi kerana pelancaran sistem dwiguna konvensional-nuklear boleh mencetuskan ketidakpastian segera mengenai ambang penggunaan senjata nuklear ketika krisis tercetus.

Walaupun arahan peluasan kapasiti pengeluaran ini sangat signifikan, tiada peningkatan krisis operasi atau ujian peluru berpandu baharu dilaporkan selepas pemeriksaan Kim pada 6 Jun, menunjukkan Pyongyang masih mengutamakan isyarat industri berbanding provokasi segera.

Namun begitu, kesan kumulatif pertumbuhan pengeluaran berterusan, penstrukturan semula ketenteraan serta kerjasama strategik bersama Russia berpotensi meningkatkan ketidaktentuan jangka panjang dalam persekitaran pencegahan Asia Timur Laut yang semakin rapuh.

Strategi Peluasan Peluru Berpandu Kim Jong Un Perkukuh Doktrin Berdikari Ketenteraan Kekal

Arahan terbaru Kim Jong Un mengenai peluasan pengeluaran peluru berpandu mencerminkan transformasi strategik lebih besar di mana konsep berdikari industri ketenteraan kini menjadi mekanisme utama kelangsungan rejim Korea Utara di bawah tekanan geopolitik berpanjangan.

Dasar tersebut menyerupai evolusi baharu konsep “byungjin” Korea Utara kerana daya tahan ekonomi dan pembangunan senjata strategik kini digabungkan secara langsung ke dalam satu seni bina keselamatan nasional yang lebih tersusun dan agresif.

Penekanan Kim terhadap kawalan mutu, disiplin pemeriksaan dan kebolehskalaan pengeluaran menunjukkan Korea Utara bukan sekadar mahu menambah inventori peluru berpandu tetapi turut membina standard pengeluaran jangka panjang yang lebih mampan serta boleh dipercayai.

Usaha peluasan industri pertahanan itu dijangka memerlukan pelaburan besar dalam kepakaran tenaga kerja, daya tahan rantaian bekalan, peralatan pembuatan ketepatan tinggi serta perlindungan infrastruktur strategik yang mampu terus beroperasi ketika perang.

Memandangkan media rasmi tidak mendedahkan angka kewangan terperinci, penganalisis bebas sukar menganggarkan kos sebenar program peluasan tersebut walaupun pemodenan industri peluru berpandu strategik lazimnya memerlukan pelaburan berbilion dolar Amerika.

Menggunakan penanda aras industri pertahanan serantau, program peluasan pengeluaran seumpama itu berpotensi menelan kos berbilion dolar Amerika atau bersamaan puluhan bilion ringgit Malaysia berdasarkan kadar pertukaran USD1 bersamaan RM3.8.

Kesediaan Pyongyang menanggung beban ekonomi sedemikian walaupun berada di bawah sekatan antarabangsa menunjukkan pengeluaran senjata strategik kini berada pada tahap tertinggi dalam hierarki keutamaan pengagihan sumber negara tersebut.

Objektif strategik jangka panjang Korea Utara dilihat tertumpu kepada pembentukan ekosistem industri peluru berpandu yang tahan lasak, boleh diskala dan mampu mengekalkan kredibiliti pencegahan strategik tanpa bergantung kepada perubahan tekanan diplomatik luar.

Bagi pembuat dasar antarabangsa, arahan Kim pada 6 Jun memperkukuhkan penilaian bahawa Korea Utara secara efektif telah meninggalkan harapan terhadap proses pelucutan senjata sebagai ganti kepada peluasan arsenal strategik secara kekal dan berinstitusi.

Lawatan Kim Jong Un ke kompleks pengeluaran senjata itu jelas jauh melangkaui propaganda simbolik kerana ia menandakan satu lagi langkah besar dalam transformasi Korea Utara menjadi negara pengeluaran peluru berpandu bermilitarisasi tinggi dengan pengaruh geopolitik semakin meluas.