[VIDEO] Rakaman Pertama YJ-20 Dari Type 052D: China Perluas Ancaman Hipersonik, Ubah Imbangan Pasifik

(DEFENCE SECURITY ASIA) — Buat pertama kali, rakaman rasmi pertama pelancaran peluru berpandu balistik antikapal hipersonik YJ-20 daripada kapal pemusnah Type 052D pada 29 Julai lepas mengesahkan Beijing sedang memperluas seni bina serangan maritim termajunya melangkaui kapal tempur permukaan terbesar negara itu.

Pendedahan itu membawa implikasi besar kerana kira-kira 35 kapal pemusnah Type 052D yang beroperasi menjadi tulang belakang numerik Tentera Laut Tentera Pembebasan Rakyat China (PLAN), sekali gus mengubah senjata canggih yang terhad kepada ancaman teragih yang perlu dijejak secara berterusan.

YJ-20 sebelum ini disahkan berada di atas kapal pemusnah besar Type 055 Wuxi seberat antara 12,000 hingga 13,000 tan ketika ujian pemuktamadan pada Disember 2025, namun kini boleh dikaitkan dengan dua kelas kapal perang yang secara keseluruhan memiliki lebih 40 kapal aktif.

Dianggarkan terbang melebihi Mach 6 pada fasa pertengahan dan berpotensi menghampiri Mach 10 ketika fasa terminal, peluru berpandu luncur-lonjak bersenjata konvensional itu mampu memendekkan masa tindak balas pertahanan sambil bermanuver menerusi perubahan altitud dan trajektori.

Bagaimanapun, China belum mendedahkan spesifikasi prestasi rasmi yang terperinci, menyebabkan anggaran kelajuan, jarak, kebolehgerakan terminal dan keberkesanan sebenar YJ-20 masih perlu dinilai secara berhati-hati sehingga disokong data ujian bebas atau bukti penggunaan tempur.

Dengan jarak jangkauan dianggarkan antara 1,000 hingga 1,500 kilometer, manakala sesetengah penilaian menyebut sehingga 2,000 kilometer, penempatan YJ-20 di atas kapal boleh mengubah liputan serangan antikapal jarak jauh di sekitar Taiwan, Laut China Selatan, Laut Filipina dan Pasifik Barat.

Mobiliti itu mengubah persekitaran pertempuran kerana kapal pelancar boleh bergerak di bawah perlindungan pertahanan udara armada, menghampiri paksi pertikaian, berpecah kepada beberapa kumpulan tindakan permukaan dan mewujudkan sudut serangan yang lebih sukar diramalkan berbanding bateri peluru berpandu daratan.

Reka bentuk aerodinamik dwikon YJ-20 serta profil terminal menjunam curam dan hampir menegak dipercayai menyokong kemasukan semula secara bermanuver, sekali gus memaksa rangkaian pertahanan mengemas kini penyelesaian pemintasan dengan pantas sambil membezakan ancaman sebenar daripada umpan.

Kelajuan hipersonik bagaimanapun tidak menjadikan YJ-20 senjata pemusnah kapal pengangkut pesawat yang beroperasi secara kendiri kerana kapal bergerak pada jarak ratusan kilometer masih perlu dikesan, dikenal pasti, dijejak dan disasarkan melalui rantaian pengesanan dan serangan yang kompleks.

Rantaian itu bergantung pada satelit, pesawat, dron, radar melangkaui ufuk serta rangkaian komunikasi untuk menyediakan data sasaran yang tepat, menjadikannya terdedah kepada peperangan elektronik, gangguan komunikasi, serangan terhadap penderia dan tindakan penipuan oleh pihak lawan.

Pakar China, Zhang Junshe dan Song Zhongping, menekankan dakwaan keupayaan YJ-20 menyerang kapal permukaan bersaiz besar serta sederhana sambil menyukarkan pemintasan, namun penilaian itu belum dapat menggantikan bukti pertempuran terhadap formasi yang dilindungi sistem tempur Aegis.

Formasi sedemikian boleh menggabungkan rangkaian penderia berlapis, peluru berpandu pemintas, manuver mengelak, umpan, kawalan pancaran elektromagnet dan tindakan balas elektronik, menyebabkan keberkesanan sebenar YJ-20 tidak boleh ditentukan berdasarkan kelajuan atau profil penerbangannya semata-mata.

Bagi kumpulan tempur kapal pengangkut pesawat Amerika Syarikat, ancaman utama bukan sekadar spesifikasi sebuah peluru berpandu, tetapi pertambahan nod pelancar bergerak yang mampu menyelaraskan serangan bertubi-tubi bersama DF-21D, DF-26, kapal selam, pesawat dan senjata lain dalam keluarga YJ.

Bagi Beijing, peluasan integrasi YJ-20 di atas kapal mengukuhkan keupayaan cegah-rintang dan penafian kawasan dengan meningkatkan kos campur tangan di dalam Rantaian Pulau Pertama serta berpotensi memaksa kapal pengangkut pesawat beroperasi lebih jauh dari Taiwan.

Kedudukan lebih jauh boleh mengurangkan kadar penjanaan sorti pesawat tempur, meningkatkan kebergantungan kepada pesawat tangki, memanjangkan keperluan pengiring serta pengawasan dan menambah tekanan terhadap keseluruhan jejak logistik Amerika Syarikat dalam operasi berintensiti tinggi.

Rakaman itu tidak membuktikan penempatan YJ-20 di seluruh armada, kebolehpercayaan serangan besar-besaran, kemampuan menenggelamkan kapal pengangkut pesawat dengan satu serangan atau kekebalannya daripada pemintasan, namun tetap menandakan perubahan penting terhadap postur kekuatan maritim China.

Sekurang-kurangnya sebahagian armada Type 052D kini boleh membawa senjata yang dibangunkan untuk mengubah pengiraan risiko maritim, memaksa Amerika Syarikat serta sekutunya mempertimbangkan lebih banyak kapal China sebagai pelancar hipersonik berpotensi di seluruh Indo-Pasifik.

Integrasi Type 052D Mengubah Serangan Hipersonik 

Pelancaran pada 29 Julai itu dipaparkan dalam treler siri dokumentari “Zhìshèng,” yang bermaksud “Mencapai Kemenangan,” menjelang ulang tahun ke-99 Tentera Pembebasan Rakyat pada 1 Ogos, sekali gus menghubungkan pencapaian teknikal tersebut dengan kesiagaan institusi dan isyarat strategik negara.

China pernah memperagakan YJ-20 kepada umum ketika Perbarisan Hari Kemenangan pada 3 September 2025, tetapi paparan statik berkenaan tidak membuktikan integrasi pelancar atau pengendalian di atas kapal, menjadikan rakaman dari Wuxi dan Type 052D lebih bernilai kepada penilaian operasi.

Type 055 dilengkapi 112 sel Sistem Pelancaran Menegak Universal, manakala Type 052D yang lebih kecil memiliki sesaran kira-kira 7,500 hingga 7,700 tan, membolehkan China mengagihkan kategori peluru berpandu setanding antara kapal pertahanan udara utama dengan kapal pemusnahnya yang lebih banyak.

Dengan panjang dianggarkan antara 8.43 hingga sembilan meter dan diameter kurang 850 milimeter, YJ-20 dipercayai direka untuk dimuatkan ke dalam seni bina pelancaran menegak universal serasi HT-1 tanpa memerlukan pelancar khusus yang dipasang secara jelas pada bahagian atas kapal.

Kaedah “pelancaran sejuk” menolak peluru berpandu keluar daripada sel menegak sebelum penggalak dihidupkan, satu susunan yang penting bagi keselamatan kapal, pengurusan gas ekzos serta pembentukan konfigurasi muatan fleksibel untuk misi antikapal, serangan darat dan pertahanan udara.

Penyeragaman itu memberikan kelebihan operasi kerana komander boleh mengubah campuran peluru berpandu mengikut keperluan medan, namun setiap YJ-20 yang dimuatkan turut menggunakan ruang sel yang mungkin diperlukan untuk peluru berpandu pemintas atau senjata serangan lain.

Kira-kira 35 kapal Type 052D dan 10 Type 055 yang aktif menyediakan lebih 40 platform pelancar berpotensi, manakala pembinaan tambahan Type 055 serta kemungkinan pertambahan Type 052D boleh memperbesar jumlah itu selaras dengan pemodenan dan pengeluaran kapal perang bersiri China.

Bagaimanapun, tidak semua Type 052D semestinya memiliki konfigurasi pelancaran menegak yang sama, manakala rakaman berkenaan hanya mengesahkan integrasi pada sekurang-kurangnya sebuah kapal tanpa mendedahkan pembahagian armada, inventori peluru berpandu atau tahap pensijilan kru.

Pihak berkuasa China juga belum mendedahkan kapasiti penyelenggaraan, pengaturan pemuatan semula dan jumlah kapal yang benar-benar diperakui bagi operasi YJ-20, menyebabkan bilangan kapal serasi tidak boleh dianggap sama dengan kekuatan tempur yang tersedia pada sesuatu masa.

Walaupun ditempatkan secara terhad, YJ-20 tetap menyukarkan perancangan lawan kerana aset pengawasan perlu membezakan kapal pembawa peluru berpandu daripada kapal sekelas, mengekalkan penjejakan berterusan dan memperuntukkan senjata jarak jauh yang terhad untuk memusnahkan pelancar terbabit.

Kapal pelancar itu pula boleh dilindungi kapal pengiring, pesawat berpangkalan di darat, kapal selam dan pertahanan udara armada berlapis, sekali gus meningkatkan kesukaran, kos serta risiko operasi serangan awal terhadap aset hipersonik maritim China.

Jejak logistik YJ-20 bukan sekadar melibatkan peluru berpandu dan sel pelancar, tetapi merangkumi peralatan pengendalian khusus, sistem diagnostik, perisian, antara muka penyasaran, kru terlatih, pautan data selamat serta perancangan pembekalan dan pemuatan semula.

Justeru, kekuatan sebenar YJ-20 akan ditentukan oleh keupayaan sokongan, kadar pengeluaran, kesiagaan kapal dan ketahanan rantaian penyasarannya, bukannya berdasarkan jumlah teoritikal kapal pemusnah China yang berpotensi serasi dengan senjata berkenaan.

Rantaian Pengesanan dan Serangan Bergerak Memperkukuh Seni Bina Maritim A2/AD China

Seni bina cegah-rintang dan penafian kawasan (A2/AD) China sudah menggabungkan peluru berpandu balistik antikapal DF-21D dan DF-26 berpangkalan di darat dengan senjata lancaran udara, kapal selam, kapal tempur permukaan, satelit, perkhidmatan BeiDou, pesawat, dron serta radar melangkaui ufuk.

Integrasi YJ-20 pada Type 052D memindahkan sebahagian daripada seni bina itu ke laut, membolehkan kapal pelancar menghampiri kawasan operasi kapal pengangkut pesawat, mengubah kedudukan bagi memanfaatkan jurang pengawasan dan mewujudkan zon serangan bertindih dari Laut China Timur hingga Laut Filipina.

Berbeza dengan bateri darat yang dibatasi geografi serta berpotensi dikesan di kawasan operasi tertentu, kapal pemusnah boleh bermanuver pantas di bawah perlindungan armada, sekali gus menyukarkan serangan awal dan mewujudkan beberapa paksi ancaman secara serentak.

Keadaan itu memaksa pihak bertahan membahagikan aset penderia, peluru berpandu pemintas, sokongan peperangan elektronik dan pesawat pengawasan udara untuk menghadapi ancaman yang boleh muncul dari beberapa arah serta pada waktu berlainan.

Di dalam Rantaian Pulau Pertama yang merangkumi Jepun, Taiwan dan Filipina, mobiliti berkenaan boleh memperkukuh liputan sistem berpangkalan di darat sambil mengekalkan tekanan antikapal di luar sektor pelancaran pesisir.

Keupayaan itu amat signifikan di kawasan yang bentuk geografinya menyalurkan pergerakan kapal perang melalui selat dan koridor operasi yang dipantau rapat oleh rangkaian penderia serta aset perisikan China.

Sekiranya Type 052D beroperasi di timur Taiwan atau Laut Filipina, lingkungan serangan antara 1,000 hingga 1,500 kilometer boleh meluaskan geometri ancaman ke arah Rantaian Pulau Kedua.

Jangkauan itu membolehkan YJ-20 melengkapi sistem jarak lebih jauh yang dikaitkan dengan sasaran di sekitar Guam tanpa perlu mengambil alih keseluruhan peranan strategik peluru berpandu berpangkalan di darat.

Bagaimanapun, lingkungan serangan tersebut bergantung pada keupayaan China memperoleh jejak sasaran berkualiti tinggi terhadap kapal yang sedang bermanuver, melaksanakan pengecaman tepat, menghantar data secara berterusan dan membezakan sasaran sebenar ketika fasa terminal.

Setiap komponen berkenaan membuka ruang kepada pemintasan, gangguan elektronik, penyamaran, penipuan, serangan siber atau serangan fizikal yang boleh memutuskan rantaian pengesanan dan serangan sebelum YJ-20 mencapai sasarannya.

Satelit dan radar melangkaui ufuk boleh menyediakan pengesanan kawasan luas, tetapi pesawat serta dron mungkin masih diperlukan untuk memperhalusi jejak sasaran dan menghasilkan koordinat yang memenuhi ketepatan diperlukan bagi serangan terhadap kapal bergerak.

Kebergantungan antara pelbagai sistem itu bermakna pemusnahan atau gangguan terhadap beberapa penderia terpilih boleh mengurangkan keberkesanan keseluruhan rangkaian, walaupun kapal pelancar peluru berpandu masih terselamat dan mampu meneruskan operasi.

Navigasi yang disokong BeiDou serta komunikasi selamat boleh memperkukuh penyelarasan, namun persoalan penentu adalah sama ada data sasaran dapat dihantar kepada peluru berpandu dan kapal pelancar dengan cukup pantas.

Data berkenaan perlu mengambil kira perubahan kedudukan kapal pengangkut pesawat sepanjang fasa lonjakan, luncuran, kemasukan semula dan panduan terminal YJ-20 merentasi jarak maritim yang amat luas.

Serangan terancang dari darat dan laut bagaimanapun berpotensi membebankan sistem pemerintahan pertahanan dengan menampilkan trajektori, kelajuan, arah serta sela masa serangan yang berbeza secara serentak.

Keadaan itu boleh memaksa pengendali Aegis menentukan keutamaan ancaman sambil menjimatkan bekalan peluru berpandu pemintas yang terhad untuk menghadapi kemungkinan gelombang serangan susulan dan penggunaan umpan.

Justeru, YJ-20 perlu dinilai sebagai sebuah nod bergerak dalam rangkaian peninjauan dan serangan bersepadu, bukannya senjata kendiri yang kebal daripada tindakan pertahanan atau gangguan pihak lawan.

Kesan strategiknya bergantung pada ketahanan penderia, sistem pemerintahan, komunikasi, navigasi, penyelarasan serangan dan penilaian kerosakan sasaran ketika keseluruhan rangkaian beroperasi di bawah tekanan peperangan aktif.

Dakwaan Kelajuan Terminal Mach 10 Memuncakkan Persaingan Pertahanan Kapal Pengangkut Pesawat

Kumpulan tempur kapal pengangkut pesawat Amerika Syarikat kekal sebagai instrumen utama unjuran kuasa maritim Washington di Indo-Pasifik, menjadikan dek penerbangan, kapal pengiring, pesawat amaran awal udara, kapal logistik dan corak pembekalan semula sebagai sasaran utama strategi penafian maritim China.

Peluru berpandu luncur-lonjak yang terbang melebihi Mach 6 dan berpotensi mencapai Mach 10 ketika fasa terminal boleh memendekkan tempoh antara pengesanan dengan pemintasan secara mendadak.

Manuver ketika kemasukan semula pula berupaya menjejaskan ketepatan titik pemintasan yang telah diramalkan, sekali gus memerlukan kemas kini pantas daripada radar kapal serta penderia luar kapal yang beroperasi dalam rangkaian.

Terjunan terminal yang hampir menegak menimbulkan cabaran geometri tambahan kerana sistem tempur laut perlu mengekalkan jejak pada sudut tinggi ketika kelajuan dan altitud YJ-20 berubah dengan pantas.

Peluru berpandu pemintas kemudian perlu ditempatkan pada kedudukan yang cukup tepat untuk memusnahkan sasaran bermanuver sebelum tenaga kinetik serta kesan letupan hulu ledak konvensionalnya mengenai kapal.

Pertahanan berlapis yang menggabungkan sistem tempur Aegis dengan peluru berpandu pemintas SM-3 atau SM-6 direka untuk menyediakan beberapa peluang pemintasan terhadap ancaman balistik dan udara.

Bagaimanapun, maklumat terbuka belum dapat membuktikan tahap keberkesanan sistem tersebut terhadap profil penerbangan sebenar, tindakan balas, pencari terminal atau taktik serangan serentak YJ-20.

Kelebihan lebih besar China mungkin terhasil daripada perbandingan penggunaan peluru dalam serangan bertubi-tubi kerana beberapa Type 052D dan Type 055 secara teorinya boleh melancarkan senjata secara terancang dari paksi berasingan.

Serangan sedemikian boleh memaksa pihak bertahan menggunakan inventori peluru berpandu pemintas dalam sel pelancaran menegak dengan lebih pantas berbanding penggunaan senjata serangan China yang diagihkan merentasi beberapa kapal.

Namun, jumlah keseluruhan sel pelancaran menegak tidak boleh dianggap sebagai jumlah YJ-20 yang tersedia kerana setiap kapal pemusnah turut memerlukan peluru berpandu pertahanan udara, senjata antikapal selam dan sistem serangan lain.

Kadar pengeluaran, doktrin penggunaan, infrastruktur pemuatan semula serta kapasiti penyasaran yang belum diketahui turut mengehadkan kemampuan PLAN melancarkan serangan hipersonik secara besar-besaran dan berterusan.

Penilaian bahawa satu serangan tepat mampu melumpuhkan atau menenggelamkan kapal pengangkut pesawat mempunyai asas daripada segi kesan kinetik dan letupan, tetapi dakwaan itu masih belum dibuktikan dalam pertempuran.

Berat hulu ledak, keadaan hentaman, prestasi kawalan kerosakan, kesan pemintasan dan ketepatan sebenar dalam pertempuran masih belum didedahkan, menjadikan tahap kemusnahan YJ-20 terhadap kapal perang besar sukar dipastikan.

Daripada perspektif operasi, ancaman yang belum dibuktikan sekalipun boleh mempengaruhi tindakan dengan memaksa kapal pengangkut pesawat beroperasi lebih jauh dari pesisir serta mengurangkan tempoh pesawat tempur berada di ruang udara pertikaian.

Perubahan itu boleh meningkatkan keperluan pengisian minyak di udara, mendedahkan pesawat tangki dan nod sokongan serta mengurangkan tempo operasi yang diperlukan untuk melaksanakan kempen tempur berterusan berhampiran Taiwan.

Konsep Operasi Maritim Teragih Washington, pembangunan senjata antikapal jarak lebih jauh, peningkatan penderia dan pelaburan dalam pertahanan hipersonik merupakan tindak balas terhadap tekanan yang diwujudkan oleh rangkaian serangan China.

Pendekatan itu bertujuan mengagihkan kuasa serangan Amerika Syarikat serta menghalang China daripada menumpukan keseluruhan rangkaian penyasarannya terhadap beberapa kapal tempur utama yang amat penting kepada operasi ketenteraan Washington.

Kemungkinan peranan sekunder sebagai senjata serangan darat boleh memperluas kegunaan YJ-20 terhadap sasaran tetap, namun keupayaan tersebut masih belum disahkan menerusi kenyataan rasmi atau bukti ujian China.

Oleh itu, perancangan operasi perlu membezakan antara pelancaran YJ-20 dari kapal yang telah dibuktikan, peranan antikapal yang dinyatakan dan misi spekulatif yang belum disokong pendedahan rasmi Beijing.

Taiwan dan Laut China Selatan Menjadi Zon Pertempuran Pelbagai Paksi

Dalam senario konflik Taiwan, kapal pemusnah Type 052D yang membawa YJ-20 boleh meronda di bawah perlindungan pesawat dan rangkaian penderia berpangkalan di darat, sekali gus menambah sektor pelancaran bergerak kepada kekuatan peluru berpandu pesisir China.

Keupayaan itu akan menyukarkan Amerika Syarikat mengenal pasti kawasan operasi yang selamat bagi kapal pengangkut pesawatnya berhampiran Taiwan kerana setiap Type 052D berpotensi menjadi nod pelancar hipersonik yang perlu dikesan dan dijejak.

Perancang China boleh memanfaatkan ketidakpastian tersebut untuk melambatkan campur tangan tanpa melepaskan sebarang tembakan kerana komander Amerika perlu mengambil kira kapal yang mungkin membawa YJ-20, memelihara bekalan peluru pemintas dan melindungi pesawat pengawasan.

Amerika Syarikat juga perlu mengelakkan kapal pengangkut pesawatnya terdedah sebelum lokasi, muatan senjata dan tahap kesiagaan nod pelancar China dapat dikenal pasti dengan lebih jelas menerusi rangkaian perisikan serta pengawasan pelbagai domain.

Nilai strategik YJ-20 merangkumi isyarat cegah-rintang dan pengalihan kedudukan operasi kerana memaksa kapal pengangkut pesawat beroperasi ratusan kilometer lebih jauh boleh mengurangkan kadar sorti serta melambatkan tindak balas terhadap perkembangan di Taiwan.

Kesan tersebut boleh dicapai walaupun tiada YJ-20 berjaya menembusi pertahanan terminal kerana ancaman serangannya sahaja sudah memadai untuk mengubah perancangan operasi, penggunaan pesawat tangki dan kedudukan kapal pengiring Amerika Syarikat.

Di seluruh Laut China Selatan, Type 052D yang mampu dikerahkan secara bebas atau beroperasi dalam kumpulan tindakan permukaan kecil boleh membawa liputan serangan jarak jauh merentasi laluan perairan yang dipertikaikan.

Penempatan sedemikian akan meningkatkan beban pengawasan, penjejakan dan pengiring yang perlu ditanggung tentera laut serantau serta kuasa luar ketika krisis, khususnya apabila status muatan peluru berpandu setiap kapal China tidak dapat dipastikan.

Type 055 yang lebih terhad bilangannya menawarkan kapasiti muatan senjata dan keupayaan pemerintahan lebih besar, manakala Type 052D yang lebih banyak membolehkan China mengagihkan platform pelancar merentasi kawasan geografi yang lebih luas.

Gabungan kedua-dua kelas kapal itu membolehkan Beijing menyatukan kepimpinan armada bertaraf tinggi dengan rangkaian pelancar yang lebih besar dan kurang menonjol di beberapa laluan maritim menuju Taiwan, Laut China Selatan dan Pasifik Barat.

Berhampiran Filipina dan Jepun, peluasan integrasi YJ-20 berlaku ketika sekutu Amerika Syarikat meningkatkan latihan ketenteraan, pengawasan, akses pangkalan serta program serangan jarak jauh di sekitar Rantaian Pulau Pertama.

Perkembangan itu memperhebat penyesuaian postur kekuatan antara China dengan pakatan Amerika Syarikat, namun belum membuktikan mana-mana pihak memiliki keupayaan menentukan atau mengawal peningkatan konflik secara mutlak.

Operasi di timur Taiwan boleh membolehkan kapal pemusnah China mengancam sasaran yang terletak lebih jauh di Pasifik, tetapi kedudukan tersebut turut membawa kapal berkenaan keluar daripada perlindungan padat yang disediakan tanah besar China.

Kapal-kapal itu seterusnya lebih terdedah kepada kapal selam, pesawat tempur, peluru berpandu antikapal sekutu dan pengawasan pelbagai domain yang berterusan, khususnya ketika melalui laluan sempit menuju Laut Filipina.

Keadaan ini mewujudkan pertukaran strategik dalam postur kekuatan kerana penempatan hadapan memperluas lingkungan serangan YJ-20 dan memendekkan masa penerbangan peluru berpandu ke sasaran.

Sebaliknya, operasi lebih hampir dengan China memperkukuh perlindungan udara serta sokongan penderia, tetapi mengehadkan jangkauan operasi dan berpotensi menjadikan sektor pelancaran lebih mudah diramalkan oleh komander lawan.

Jepun, Australia dan Filipina sedang memperluas keupayaan serangan jarak jauh atau sistem pertahanan masing-masing, manakala Amerika Syarikat meningkatkan konsep operasi teragih untuk mengurangkan kebergantungan kepada beberapa platform utama.

Perkembangan itu menunjukkan penempatan peluru berpandu China boleh mencetuskan penempatan balas yang meningkatkan jumlah persenjataan serantau, memendekkan masa amaran dan menambah risiko ketidakstabilan ketika berlakunya krisis.

YJ-20 akhirnya memperkukuh keupayaan China mencabar akses maritim, tetapi pada masa sama meningkatkan dorongan pihak lawan untuk menyerang aset peninjauan serta kapal pemusnah yang mampu membawa peluru berpandu itu pada peringkat awal konflik.

Dorongan tersebut berpotensi mempercepat peningkatan konflik daripada persaingan penderia dan pengawasan kepada serangan langsung terhadap platform bernilai tinggi, sekali gus mengecilkan ruang membuat keputusan ketika konfrontasi Indo-Pasifik.