[VIDEO] China Dedah Rakaman Sebenar Pelancaran DF-17, Peluru Berpandu Hipersonik Yang Mampu Gugat Sistem Pertahanan Peluru Berpandu A.S. Ketika RIMPAC 2026 Bermula

(DEFENCE SECURITY ASIA) — Peluru berpandu hipersonik DF-17 telah beberapa kali dipamerkan dalam perbarisan Hari Kebangsaan China sejak memasuki perkhidmatan operasi sekitar tahun 2019 hingga 2020, namun paparan yang disusun rapi itu lebih bertujuan menonjolkan pencapaian industri pertahanan berbanding memperlihatkan bagaimana sistem berkenaan akan digunakan ketika peperangan sebenar.

Sebaliknya, rakaman yang disiarkan pada Jun 2026 memperlihatkan kenderaan transporter-erector-launcher (TEL) melaksanakan pergerakan di pelbagai laluan, mendirikan peluru berpandu secara menegak dan melaksanakan pelancaran sebenar dari lokasi medan, sekali gus menggambarkan peralihan daripada simbol propaganda kepada keupayaan tempur yang benar-benar boleh digunakan.

Tidak kurang pentingnya ialah penekanan terhadap prosedur penempatan pantas yang mampu memendekkan masa persediaan sebelum pelancaran sambil meningkatkan tahap ketidakpastian terhadap lokasi sebenar pelancaran, sekali gus menyukarkan usaha risikan, pengawasan, peninjauan dan pengesanan musuh untuk meneutralkan sistem tersebut lebih awal.

Media rasmi China turut menonjolkan operasi yang dilaksanakan dalam keadaan gangguan elektromagnet yang disimulasikan, sekali gus memperlihatkan usaha berterusan Pasukan Roket Tentera Pembebasan Rakyat (PLA Rocket Force) untuk mengekalkan kesinambungan sistem pemerintahan dan kawalan walaupun berdepan peperangan elektronik, serangan siber atau gangguan komunikasi.

Menurut Du Wenlong, penempatan di kawasan operasi terbuka kini telah menjadi corak tempur asas Pasukan Roket PLA, mencerminkan perubahan doktrin yang mengutamakan mobiliti, penyamaran dan keanjalan operasi kerana faktor-faktor tersebut menawarkan tahap kelangsungan hidup yang jauh lebih tinggi berbanding bergantung kepada tapak pelancaran tetap.

Beliau turut menjelaskan bahawa pelaksanaan pelancaran salvo secara terselaras daripada beberapa unit peluru berpandu mampu meningkatkan keberkesanan serangan terhadap sasaran bernilai tinggi, pada masa sama menyukarkan pihak lawan mengesan, menjejaki dan memusnahkan keseluruhan pelancar bergerak dalam serangan balas yang diselaraskan.

Konsep tembakan secara berpecah yang dipamerkan dalam latihan tersebut turut meningkatkan kerumitan perancangan operasi pihak lawan kerana aset risikan perlu menjejaki sejumlah besar pelancar bergerak yang beroperasi di kawasan luas, berbanding hanya memantau beberapa kemudahan peluru berpandu tetap yang lebih mudah dikenal pasti.

Rakaman itu juga memperlihatkan bahawa aspek mobiliti logistik kini menjadi komponen penting dalam program pemodenan ketenteraan China, apabila keupayaan mengekalkan bekalan peluru, kesinambungan komunikasi, penyelenggaraan sistem dan kelangsungan pelancar bergerak diberikan keutamaan setanding dengan peningkatan jarak, kelajuan dan ketepatan peluru berpandu.

Walaupun Beijing secara rasmi menggambarkan rakaman tersebut sebagai sebahagian daripada latihan rutin yang menyokong agenda pemodenan ketenteraan, penyiaran sengaja prosedur operasi sebenar menjelang RIMPAC 2026 telah mengukuhkan tanggapan antarabangsa bahawa China ingin mempamerkan tahap kesiapsiagaan tempur yang semakin matang dan bukannya sekadar meraikan kemajuan teknologi.

Justeru, transformasi DF-17 daripada sekadar aset yang dipamerkan dalam perbarisan kepada sistem persenjataan yang diperlihatkan beroperasi dalam keadaan medan sebenar membawa makna jauh lebih besar daripada nilai propaganda semata-mata kerana ia mencerminkan bagaimana Beijing semakin menggabungkan ketelusan operasi, isyarat strategik dan postur ketenteraan yang berdaya tahan bagi membentuk keseimbangan kuasa di seluruh rantau Indo-Pasifik.

Bagaimana Kenderaan Luncur Hipersonik DF-17 Mencabar Keupayaan Sistem Pertahanan Peluru Berpandu Moden di Seluruh Rantaian Pulau Pertama

Tidak seperti peluru berpandu balistik jarak sederhana konvensional yang lazimnya mengikuti trajektori balistik yang boleh diramal selepas fasa rangsangan, DF-17 menggunakan seni bina boost-glide yang membolehkan penggalak bahan api pepejal melancarkan kenderaan luncur hipersonik DF-ZF sebelum ia bergerak secara bebas menuju sasaran.

Berbanding menuruni laluan balistik yang tetap, kenderaan luncur hipersonik tersebut melaksanakan pelarasan aerodinamik secara berterusan pada paksi menegak dan mendatar ketika terbang pada kelajuan dianggarkan antara Mach 5 hingga Mach 10, sekali gus menghasilkan profil penerbangan yang amat sukar diramal oleh sistem pertahanan peluru berpandu moden.

Trajektori penerbangan DF-17 yang dilaporkan beroperasi pada altitud lebih rendah berbanding peluru berpandu balistik tradisional sepanjang sebahagian fasa luncur mengurangkan tempoh amaran awal kepada pihak pertahanan, sekali gus mengecilkan peluang sistem pemintas untuk memperoleh penyelesaian pengesanan dan pemintasan yang berkesan.

Gabungan kelajuan hipersonik yang berterusan bersama keupayaan melakukan manuver secara dinamik mewujudkan cabaran teknikal yang amat kompleks kepada rangkaian pertahanan peluru berpandu berlapis kerana algoritma pemintasan perlu sentiasa mengira semula laluan sasaran yang sengaja menyimpang daripada trajektori balistik konvensional.

Akibatnya, sistem pertahanan seperti THAAD, Patriot dan SM-3, yang pada asalnya direka bentuk untuk memintas peluru berpandu balistik, kini berdepan tahap kerumitan operasi yang jauh lebih tinggi apabila berusaha menjejaki kenderaan luncur hipersonik yang mampu mengubah arah penerbangan secara berterusan sebelum menghampiri sasaran.

DF-17 juga dilaporkan menggabungkan sistem pandu arah inersia dengan sokongan kedudukan satelit serta panduan terminal berketepatan tinggi, membolehkan ia melaksanakan serangan tepat terhadap sasaran ketenteraan bernilai tinggi sambil mengeksploitasi kelemahan dalam rangkaian pertahanan udara dan peluru berpandu pihak lawan.

Penilaian risikan Amerika Syarikat sebelum ini menyatakan bahawa siri ujian pembangunan antara tahun 2014 hingga 2017 telah memperlihatkan beberapa penerbangan yang berjaya dengan manuver ekstrem, prestasi hipersonik yang konsisten serta ketepatan hentaman yang hanya menyimpang beberapa meter daripada titik sasaran.

Ciri-ciri teknikal tersebut menjadikan DF-17 amat relevan untuk melaksanakan serangan terhadap pusat pemerintahan dan kawalan, pangkalan udara, bateri pertahanan peluru berpandu, hab logistik serta ibu pejabat operasi kerana kemusnahan aset-aset berkenaan berpotensi melemahkan penyelarasan pertahanan pada fasa awal sesuatu konflik.

Dengan jarak operasi yang dianggarkan antara 1,800 hingga 2,500 kilometer, DF-17 mampu mengancam pelbagai kemudahan ketenteraan di Taiwan, Okinawa, selatan Jepun, sebahagian Filipina dan lokasi strategik lain di sepanjang Rantaian Pulau Pertama, sekali gus mengukuhkan strategi Anti-Access/Area Denial (A2/AD) China di Indo-Pasifik.

Oleh itu, DF-17 bukan sekadar sebuah lagi peluru berpandu balistik jarak sederhana, sebaliknya mewakili evolusi penting dalam doktrin serangan serantau China yang menggabungkan mobiliti tinggi, keupayaan hipersonik, panduan berketepatan tinggi dan keupayaan menembusi sistem pertahanan bagi mencabar perancangan pertahanan peluru berpandu moden di seluruh Indo-Pasifik.

Mobiliti, Keupayaan Bertahan dan Operasi Bersepadu Kini Menjadi Doktrin Tempur Baharu Pasukan Roket PLA

Salah satu aspek paling signifikan daripada sudut strategik dalam demonstrasi DF-17 bukanlah peluru berpandu itu sendiri, sebaliknya konsep operasi yang mengiringi penggunaannya apabila latihan tersebut memberi penekanan kepada mobiliti, penyebaran aset dan keupayaan bertahan berbanding pergantungan kepada tapak pelancaran tetap yang mudah menjadi sasaran serangan awal.

Kenderaan transporter-erector-launcher (TEL) yang bergerak di atas jalan raya menjadi komponen utama doktrin baharu ini kerana keupayaannya beroperasi di lebuh raya, jalan sekunder dan kawasan lapangan membolehkan unit peluru berpandu berpindah secara berterusan sebelum, semasa dan selepas pelancaran bagi mengurangkan risiko dikesan musuh.

Berbeza dengan pangkalan peluru berpandu tetap yang boleh dipantau secara berterusan menggunakan satelit, pesawat risikan dan aset peninjauan jarak jauh, pelancar bergerak memaksa pihak lawan melaksanakan operasi pengawasan berskala besar sambil menggunakan sumber risikan yang jauh lebih banyak untuk menjejaki sasaran bergerak.

Keanjalan operasi sedemikian menjadi semakin penting dalam persekitaran peperangan moden yang menyaksikan satelit, peperangan elektronik, serangan siber, penderia rangkaian serta sistem senjata jarak jauh beroperasi secara serentak, sekali gus menjadikan mobiliti dan penyamaran sebagai faktor utama kelangsungan operasi sesuatu unit peluru berpandu.

Media rasmi China turut memperlihatkan bagaimana Pasukan Roket PLA mampu meneruskan operasi walaupun berada dalam persekitaran gangguan elektromagnet yang disimulasikan, menunjukkan pelaburan berterusan Beijing dalam membangunkan sistem pemerintahan dan kawalan yang berdaya tahan terhadap serangan elektronik dan gangguan komunikasi.

Menurut Du Wenlong, operasi di lapangan kini telah menjadi bentuk tempur standard Pasukan Roket PLA, mencerminkan perubahan doktrin yang menyaksikan formasi bergerak dan berselerak bakal menggantikan corak pelancaran tradisional yang bergantung kepada kedudukan tetap dalam konflik berintensiti tinggi.

Rakaman tersebut turut memaparkan latihan pelancaran salvo secara terselaras melibatkan beberapa unit peluru berpandu, memberikan gambaran bahawa perancangan operasi masa hadapan akan lebih bergantung kepada serangan serentak dari pelbagai arah bagi menembusi rangkaian penderia serta sistem pertahanan peluru berpandu pihak lawan.

Daripada sudut logistik ketenteraan, doktrin ini memerlukan pelaburan yang jauh lebih besar dalam aspek bekalan bergerak, penyelenggaraan di lapangan, komunikasi yang selamat serta sokongan operasi berterusan kerana keberkesanan sesuatu unit kini bergantung kepada keupayaannya mengekalkan momentum selepas pelancaran pertama.

Perkembangan tersebut turut mengukuhkan penekanan China terhadap konsep system-of-systems warfare, iaitu pendekatan yang menggabungkan aset peninjauan, satelit, peperangan elektronik, rangkaian komunikasi, kecerdasan buatan dan sistem serangan jarak jauh sebagai satu ekosistem operasi yang saling melengkapi dalam medan peperangan moden.

Secara keseluruhannya, demonstrasi pada Jun 2026 memperlihatkan bahawa Pasukan Roket PLA bukan sahaja ingin menunjukkan keyakinan terhadap prestasi hipersonik DF-17, malah turut menghantar mesej bahawa struktur pasukannya, rangkaian logistik bergerak serta doktrin operasi yang semakin matang mampu mengekalkan keupayaan serangan yang berwibawa sepanjang konflik berpanjangan di rantau Indo-Pasifik.

DF-17 Memperkukuhkan Strategi A2/AD China Sambil Mengubah Perhitungan Postur Ketenteraan di Indo-Pasifik

DF-17 kini menduduki kedudukan yang amat penting dalam seni bina Anti-Access/Area Denial (A2/AD) China yang terus berkembang kerana gabungan keupayaan hipersonik, sistem panduan berketepatan tinggi serta mobiliti pelancar direka khusus bagi menyukarkan unjuran kuasa ketenteraan Amerika Syarikat dan sekutunya ke rantau Pasifik Barat.

Dengan jarak operasi dianggarkan antara 1,800 hingga 2,500 kilometer, sistem peluru berpandu ini berupaya mengancam pelbagai kemudahan ketenteraan strategik di sepanjang Rantaian Pulau Pertama, termasuk Taiwan, Okinawa, selatan Jepun dan sebahagian Filipina, sekali gus memperluaskan pengaruh operasi Beijing jauh melepasi garis pantainya sendiri.

Berbanding berfungsi semata-mata sebagai senjata pencegahan strategik, DF-17 dioptimumkan untuk melaksanakan serangan tepat terhadap sasaran ketenteraan bernilai tinggi seperti pusat pemerintahan dan kawalan, pangkalan udara, bateri pertahanan peluru berpandu, hab logistik, pelabuhan serta infrastruktur penting yang menyokong operasi ketenteraan berterusan.

Reka bentuk boost-glide yang digunakan turut meningkatkan keupayaan China mengganggu rentak operasi pihak lawan kerana kenderaan luncur hipersonik yang mampu melakukan manuver secara berterusan memendekkan tempoh tindak balas pertahanan sambil mengekalkan ketidakpastian mengenai sasaran sebenar sehingga ke fasa akhir penerbangan.

Keadaan sedemikian memaksa angkatan tentera serantau menilai semula tahap kelangsungan hidup aset hadapan mereka, sekali gus mendorong keperluan memperkukuhkan kemudahan yang diperkukuh, memperluaskan penyebaran aset, membangunkan rangkaian pemerintahan yang berlebihan serta meningkatkan keupayaan logistik bergerak bagi mengurangkan kerentanan terhadap serangan hipersonik.

Walaupun DF-17 sering digelar sebagai “carrier killer” oleh sebahagian media antarabangsa, fungsi operasi utamanya dilihat lebih tertumpu kepada melumpuhkan infrastruktur ketenteraan tetap dan melemahkan rangkaian pertahanan bersepadu, bukannya menggantikan sistem peluru berpandu anti-kapal jarak jauh yang mempunyai misi berbeza.

Rakaman operasi yang didedahkan pada Jun 2026 turut memperkukuhkan penekanan Beijing terhadap usaha menafikan kebebasan pergerakan pihak lawan dengan mengancam infrastruktur kritikal yang diperlukan bagi menjana kuasa udara, memperkukuhkan kedudukan hadapan serta menyelaras operasi ketenteraan pelbagai negara di seluruh Indo-Pasifik.

Tidak kurang pentingnya ialah mesej strategik yang dihantar melalui demonstrasi tersebut kerana pendedahan prosedur operasi sebenar kepada umum menunjukkan keyakinan Beijing terhadap keupayaan sistem persenjataannya serta tahap kematangan organisasi Pasukan Roket PLA dalam melaksanakan operasi peluru berpandu yang kompleks dan berselerak di medan peperangan.

Masa penyiaran rakaman tersebut, sejurus selepas Sidang Kemuncak G7 dan hanya beberapa hari sebelum bermulanya RIMPAC 2026, telah ditafsirkan oleh ramai penganalisis pertahanan sebagai isyarat strategik yang dirancang dengan teliti untuk mengukuhkan kedudukan pencegahan China tanpa perlu mengumumkan penempatan aset ketenteraan baharu.

Secara keseluruhannya, demonstrasi DF-17 membuktikan bahawa evolusi strategi A2/AD China kini tidak lagi bergantung semata-mata kepada kemajuan teknologi peluru berpandu hipersonik, sebaliknya turut disokong oleh postur ketenteraan yang lebih berdaya tahan, logistik bergerak, struktur pemerintahan teragih serta kesiapsiagaan operasi yang mampu mempengaruhi perancangan strategik Indo-Pasifik jauh sebelum tercetusnya konflik bersenjata.

Perlumbaan Senjata Hipersonik Memasuki Fasa Baharu Ketika China Mengukuhkan Keupayaan Pencegahan Strategiknya

Pendedahan rakaman pelancaran sebenar DF-17 turut mencerminkan bahawa persaingan global dalam pembangunan senjata hipersonik kini memasuki dimensi baharu, apabila negara-negara kuasa besar bukan sahaja berlumba menghasilkan teknologi lebih canggih, malah berusaha membuktikan kesiapsiagaan operasi sebenar kepada masyarakat antarabangsa.

Berbeza dengan pendekatan yang hanya menumpukan kepada pencapaian teknologi, Beijing memilih untuk memperlihatkan bagaimana sistem hipersoniknya boleh digerakkan, dilancarkan dan dikendalikan dalam keadaan operasi sebenar, sekali gus meningkatkan kredibiliti keupayaan pencegahan strategik yang ingin dipamerkan kepada pihak lawan.

Pendekatan tersebut menunjukkan bahawa nilai sesebuah sistem persenjataan moden tidak lagi bergantung sepenuhnya kepada spesifikasi teknikal, sebaliknya turut diukur berdasarkan keupayaan logistik, daya tahan operasi, mobiliti medan serta keberkesanan rangkaian pemerintahan dan kawalan ketika menghadapi konflik berintensiti tinggi.

Sebagai sistem peluru berpandu hipersonik pertama di dunia yang dioperasikan secara aktif menggunakan kenderaan luncur hipersonik, DF-17 terus menjadi penanda aras penting dalam evolusi peperangan moden serta memberi tekanan kepada kuasa-kuasa besar lain untuk mempercepatkan pembangunan keupayaan yang setanding.

Perkembangan tersebut secara langsung meningkatkan kepentingan pelaburan dalam teknologi penderia generasi baharu, rangkaian pengesanan berasaskan angkasa lepas, sistem amaran awal pelbagai lapisan dan pemintas generasi akan datang yang mampu menangani ancaman hipersonik yang semakin kompleks.

Dalam masa yang sama, evolusi ancaman hipersonik turut mengubah keutamaan perancangan ketenteraan kerana banyak negara kini memberi penekanan kepada konsep operasi teragih, penyebaran aset kritikal dan pembinaan infrastruktur yang lebih berdaya tahan bagi mengurangkan risiko serangan ketepatan tinggi.

Rakaman operasi DF-17 juga memperlihatkan bahawa kelebihan strategik masa hadapan bukan sekadar ditentukan oleh kelajuan sesuatu peluru berpandu, tetapi turut bergantung kepada sejauh mana sesuatu angkatan tentera mampu mengekalkan kesinambungan operasi walaupun berdepan serangan balas, gangguan elektronik dan kemusnahan infrastruktur.

Dalam konteks keselamatan Indo-Pasifik, kemampuan China menggabungkan peluru berpandu hipersonik, pelancar bergerak, logistik teragih dan doktrin operasi moden berpotensi mengubah pengiraan strategik semua pihak yang mempunyai kepentingan ketenteraan di sepanjang Rantaian Pulau Pertama dan Pasifik Barat.

Walaupun Kementerian Pertahanan China menegaskan bahawa rakaman tersebut hanyalah sebahagian daripada proses pemodenan ketenteraan yang biasa, masa pendedahannya serta kandungan operasi yang dipaparkan telah mengukuhkan persepsi bahawa Beijing sedang meningkatkan mesej pencegahan strategiknya dalam landskap keselamatan serantau yang semakin kompetitif.

Secara keseluruhannya, demonstrasi operasi DF-17 bukan sekadar mempamerkan sebuah peluru berpandu hipersonik, malah menggambarkan transformasi menyeluruh doktrin peperangan China yang menggabungkan pemodenan kuasa udara, peluru berpandu hipersonik, system-of-systems warfare, force projection, strategic deterrence dan mobiliti logistik sebagai teras utama keseimbangan kuasa baharu di rantau Indo-Pasifik.