(DEFENCE SECURITY ASIA) — Imej satelit China yang disiarkan pada 4 November dipercayai menunjukkan kapal pengangkut pesawat USS Theodore Roosevelt (CVN-71) merentasi Laut China Selatan, sekali gus mendedahkan sebahagian pergerakan Tentera Laut Amerika Syarikat (AS) yang berpotensi menempatkan tiga kapal pengangkut pesawatnya di Timur Tengah jika dua kapal sedia ada kekal di rantau itu.

Pergerakan Kumpulan Tempur Kapal Pengangkut Pesawat Ke-9 ke arah barat selepas Eksesais Keen Sword 27 dijangka melalui Selat Melaka, menghubungkan latihan bersama sekutu di Pasifik dengan kemungkinan penempatan di Laut Arab ketika Washington menimbang cara mengekalkan tekanan terhadap Iran.

Imej satelit pada 4 November memberikan anggaran kedudukan kapal, manakala jejak penerbangan pesawat yang berpangkalan di atasnya menyokong penilaian bahawa kumpulan tempur itu meneruskan pelayaran ke barat selepas melalui perairan di selatan Kepulauan Spratly.

Tentera Laut AS menyifatkan kegiatan bersama kapal pembekal Australia, HMAS Stalwart, sebagai “operasi rutin”, sekali gus mengesahkan penglibatan logistik sekutu di kawasan tanggungjawab Armada Ketujuh, sementara kedudukan tepat kumpulan tempur dan arahan operasi seterusnya belum didedahkan kepada umum.

Pergerakan kapal pengangkut pesawat yang dapat dikesan secara terbuka boleh mempengaruhi perkiraan strategik serantau sebelum tugasnya diumumkan, memberi Tehran sebab untuk memantau pelayaran itu ketika masa dan tempoh sebarang pengukuhan kekuatan tentera AS masih belum pasti.

USS Theodore Roosevelt dilaporkan dijangka tiba pada penghujung November, namun kesannya terhadap Pemerintahan Pusat AS bergantung pada sama ada kapal itu segera menggantikan USS George Washington atau beroperasi serentak dengannya dan USS George H.W. Bush.

Pergerakan Kumpulan Siaga Amfibia Makin Island dan Unit Ekspedisi Marin Ke-13 yang turut dilaporkan memperluas pilihan tindak balas AS terhadap krisis maritim, melengkapi keupayaan kumpulan tempur kapal pengangkut pesawat untuk mengekalkan operasi pesawat sayap tetap.

Pergerakan kedua-dua kumpulan itu dilaporkan membabitkan kira-kira 9,000 hingga 10,000 anggota tentera laut dan marin, tetapi pertambahan sebenar dari segi jumlah anggota serta keupayaan tempur bergantung pada bila pasukan yang digantikan beredar dari rantau berkenaan.

Pergerakan itu turut mempengaruhi kedudukan tentera AS di Pasifik kerana penyerahan tugas di Laut Arab boleh membolehkan USS George Washington pulang ke pangkalannya di Jepun, sekali gus memulihkan ketersediaannya di rantau itu selepas berbulan-bulan ditugaskan di Timur Tengah.

Kegiatan kapal pengangkut pesawat China di sekitar Filipina dan Hainan menambah kepentingan keputusan itu, dengan Liaoning beroperasi lebih jauh dari perairan pangkalannya, Fujian dilaporkan berada di laut dan Shandong baru selesai menjalani penyelenggaraan.

Pertikaian mengenai identiti kapal pembinasa yang mengiringi USS Theodore Roosevelt memperlihatkan batas imej satelit komersial kerana geladak penerbangan mudah dikenal pasti, sedangkan susunan kapal pengiring dan keupayaan pertahanannya lebih sukar ditentukan daripada imej yang sama.

Persoalan strategik kini ialah sama ada pelayaran yang dapat dikesan umum itu akan membawa kepada penumpuan sementara kuasa udara tentera laut AS berhampiran Iran, bergantung pada bekalan semula, kesiagaan dan jadual pengunduran kapal yang sudah berada di rantau berkenaan.

(BACA) Imej Satelit China Bantu Iran Serang Pangkalan Amerika?

Bagaimana Satelit dan Jejak Penerbangan Mengesan Kumpulan Tempur AS

Kegiatan helikopter di sekitar Selat Bashi pada 31 Oktober memberi petunjuk awal bahawa kumpulan tempur itu bergerak dari Laut Filipina ke Laut China Selatan selepas Eksesais Keen Sword 27, dengan kedudukan kapal pengangkut pesawat masih berdasarkan anggaran.

Pada 3 November, jejak penerbangan yang dikaitkan dengan helikopter MH-60S Sea Hawk menyokong anggaran bahawa kumpulan tempur itu berada di selatan Kepulauan Spratly, sekali gus membantu menilai kemajuan pelayarannya ketika koordinat rasmi kapal belum didedahkan.

Jejak penerbangan CMV-22B Osprey pada hari berikutnya selaras dengan pergerakan menghampiri Selat Melaka, namun pesawat itu boleh terbang antara kapal dan pusat logistik yang jauh, menyebabkan kedudukannya boleh berbeza dengan ketara daripada kedudukan kapal pengangkut pesawat.

Analisis berasingan terhadap imej Sentinel-2 pada 4 November meletakkan kapal itu di utara Kepulauan Natuna, Indonesia, menyokong penilaian bahawa ia belayar ke barat melalui bahagian selatan Laut China Selatan dan memberikan semakan yang lebih langsung berbanding jejak penerbangan.

Firma geospatial komersial China, MizarVision, mengenal pasti USS Theodore Roosevelt dan kapal penj巡 USS Chosin dalam imejnya, namun pengenalpastian USS Roosevelt sebagai kapal pembinasa pengiring masih belum disahkan kerana penjejakan berasingan menyenaraikan USS Decatur dan USS Paul Hamilton.

Senarai armada boleh menunjukkan kapal yang ditugaskan kepada kumpulan tempur sepanjang penempatan, manakala imej satelit hanya merakam kapal dalam satu bingkai pada satu-satu masa, maka percanggahan itu memerlukan imej badan kapal yang lebih jelas atau pengesahan bertarikh.

Laporan mengenai “pelayaran berkelajuan tinggi” dengan anggaran antara 24 hingga 31 knot menggambarkan kelajuan yang disimpulkan daripada pemerhatian berselang, sementara data kedudukan dan kegiatan penerbangan yang terhad menyukarkan penentuan tempoh kapal itu mengekalkan kelajuan berkenaan.

Gabungan imej satelit dan penjejakan pesawat menerusi sumber terbuka boleh memperincikan anggaran kedudukan kumpulan tempur, namun sela masa antara rakaman satelit dan data penerbangan yang tidak lengkap meningkatkan ketidakpastian apabila formasi kapal mengubah haluan atau bergerak jauh dari kedudukan terakhir yang dikesan.

Imej komersial membolehkan kerajaan serantau dan pemerhati mengikuti perubahan kedudukan aset tentera laut AS tanpa akses kepada penderia tentera, namun ketepatan penilaian bergantung pada mutu imej dan pengesahan melalui sumber bebas.

Rangkaian pengawasan maritim China memberi Tentera Pembebasan Rakyat kaedah lain untuk memantau pelayaran itu, namun maklumat awam belum mengesahkan sebarang tindakan mengekori dari jarak dekat atau menunjukkan sama ada hasil pemerhatian disalurkan kepada rangkaian penyasaran tentera.

(BACA) Imej Satelit Selepas Serangan Iran Cetus Persoalan Kerosakan di Pangkalan AS

Selat Melaka dan Cabaran Logistik Pelayaran ke Barat

USS Theodore Roosevelt dilaporkan berlepas dari San Diego pada 27 September sebelum singgah di Jepun pada pertengahan Oktober dan menyertai Eksesais Keen Sword 27, sekali gus menjalani latihan bersama sekutu pada peringkat awal penempatan ke kawasan tanggungjawab Pemerintahan Pusat AS.

Keen Sword membolehkan kumpulan tempur itu berlatih bersama rakan serantau sebelum berpindah ke medan operasi lain, namun tempoh latihan di Laut Filipina turut mempengaruhi seawal mana kapal pengangkut pesawat itu boleh memulakan pelayaran merentasi Lautan Hindi.

Selat Melaka dijangka menjadi laluan dari Laut China Selatan ke Lautan Hindi, dan geografinya yang sempit membantu pemerhati luar menjangka laluan seterusnya selepas kumpulan tempur itu dikesan bergerak ke arah barat.

Pemerhatian terkini menunjukkan kumpulan tempur menghampiri laluan sempit itu, manakala pelayaran melalui selat dan ketibaan di Laut Arab masih dijangka berlaku, dengan jadual sebenar bergantung pada kemajuan pelayaran serta tugas operasi sepanjang perjalanan.

Pendorongan nuklear mengurangkan kebergantungan USS Theodore Roosevelt sendiri pada bekalan bahan api, namun pesawatnya masih memerlukan bahan api penerbangan dan kapal pengiring berkuasa konvensional memerlukan bahan api marin, menjadikan bekalan semula penting untuk mengekalkan operasi jauh dari pangkalan.

Imej terdahulu menunjukkan kegiatan bekalan semula bersama USNS Tippecanoe, manakala gambar pada 4 November merakam USS Theodore Roosevelt di sisi HMAS Stalwart, memperlihatkan peranan kapal bantuan armada dalam menyokong pelayaran jarak jauh antara medan operasi.

Kehadiran kapal pembekal Australia itu memperlihatkan bagaimana sokongan sekutu boleh meluaskan jangkauan logistik di Pasifik, meskipun gambar berkenaan tidak memberikan butiran tentang jumlah bekalan yang dipindahkan atau kemungkinan peranan Australia dalam menyokong penempatan ke Timur Tengah.

CMV-22B Osprey menyediakan saluran tambahan untuk membawa anggota dan kargo segera antara darat dengan kapal, sementara penghantaran bahan api penerbangan dalam jumlah besar dan bekalan pukal lain masih bergantung pada kapal pembekal serta jadual operasinya.

Pelayaran lebih pantas boleh memendekkan tempoh kumpulan tempur terdedah kepada pemantauan, namun kelajuan lebih tinggi turut meningkatkan penggunaan bahan api kapal pengiring berkuasa konvensional dan menyukarkan penyelarasan dengan kapal bantuan yang lebih perlahan.

Sebaik tiba di Laut Arab, keupayaan kumpulan tempur mengekalkan operasi bergantung pada kepantasan kru melancarkan dan menerima semula pesawat, menyelenggara pesawat serta membekalkan semula kapal pengiring, tiga tugas yang menentukan kadar operasi selepas pelayaran jarak jauh itu.

Kapal Pengangkut Pesawat Ketiga AS Boleh Mengubah Imbangan Kuasa Berhampiran Iran

USS George H.W. Bush dan USS George Washington sudah berada di Timur Tengah ketika USS Theodore Roosevelt merentasi Laut China Selatan, memberi Washington pilihan untuk mengekalkan kekuatan sedia ada melalui penggiliran atau menambahnya buat sementara dengan mengoperasikan ketiga-tiga kapal serentak.

Penyerahan tugas yang segera membolehkan AS mengekalkan dua sayap udara kapal pengangkut pesawat di Timur Tengah, sambil memberi USS George Washington masa untuk bersiap pulang ke Jepun dan memendekkan tempoh ketiadaannya di Pasifik.

Jika ketiga-tiga kapal dikekalkan di kawasan operasi, AS memperoleh kapasiti tambahan untuk misi pertahanan udara, pengawasan dan serangan, dengan tugas boleh diagihkan antara sayap udara apabila kerja penyelenggaraan atau jadual pendaratan pesawat mengehadkan operasi sesebuah kapal.

Tempoh ketiga-tiga kapal beroperasi serentak menentukan manfaatnya kerana pertindihan singkat melancarkan penyerahan tugas, manakala tempoh lebih panjang membolehkan Pemerintahan Pusat AS mengekalkan rondaan atau meningkatkan kadar operasi udara tanpa perlu segera melepaskan kapal yang bakal digantikan.

Ketiga-tiga kapal tetap memerlukan kapal pengiring, bekalan semula dan penyelarasan operasi, menjadikan bilangan geladak penerbangan hanya satu ukuran kekuatan tempur di samping kesiagaan sayap udara, ketersediaan persenjataan dan sokongan logistik.

Kumpulan Siaga Amfibia Makin Island, yang terdiri daripada USS Makin Island, USS Anchorage dan USS John P. Murtha, membawa Unit Ekspedisi Marin Ke-13 dan boleh menggantikan kumpulan Boxer serta Unit Ekspedisi Marin Ke-11 bagi mengekalkan kehadiran pasukan amfibia AS di rantau itu.

Sayap udara kapal pengangkut pesawat mampu mengekalkan rondaan dan misi serangan pesawat sayap tetap, manakala kumpulan siaga amfibia boleh menggerakkan pasukan pendaratan yang dibawanya serta menyokong tindak balas terhadap krisis maritim, sekali gus mengurangkan beban tugas kapal pengangkut pesawat.

Jika penyerahan tugas kapal pengangkut pesawat dan pasukan amfibia berlaku serentak, jumlah anggota yang tiba boleh memberikan gambaran lebih besar daripada pertambahan sebenar dalam jangka panjang kerana sebahagiannya diimbangi oleh anggota yang beredar bersama kapal masing-masing.

Kesan terhadap kedudukan tentera AS di Indo-Pasifik menjadi lebih ketara jika penempatan serentak berlarutan, kerana pengekalan USS George Washington berhampiran Iran akan menangguhkan kepulangannya ke Jepun ketika USS Theodore Roosevelt dan kapal pengiringnya turut ditugaskan di luar kawasan latihan mereka di Pasifik.

Petunjuk paling jelas bahawa Washington sengaja meningkatkan kekuatan ialah ketiga-tiga sayap udara terus beroperasi serentak selepas penyerahan tugas, kerana keadaan itu menunjukkan AS memperuntukkan kapasiti tambahan melebihi keperluan untuk meneruskan penggiliran biasa.

Mengapa Selat Hormuz Menentukan Nilai Strategik Penggiliran Kapal AS

Jangkaan ketibaan USS Theodore Roosevelt menyusuli pelancaran Operasi Epic Fury oleh AS dan Operasi Roaring Lion oleh Israel pada Februari, dengan gencatan senjata April dan rundingan yang masih buntu mengaitkan penempatan itu dengan keselamatan maritim serta kemungkinan serangan baharu terhadap Iran.

Penilaian AS menyatakan bahawa infrastruktur peluru berpandu, dron, pertahanan udara dan tentera laut Iran mengalami kerosakan besar, namun skala serangan yang dilaporkan belum menjelaskan kekuatan yang masih mampu digerakkan Iran untuk mengancam kapal di laluan sempit menuju Selat Hormuz.

Ancaman berterusan terhadap perkapalan dagang menguatkan keperluan mengekalkan pesawat dari kapal pengangkut di Laut Arab, kerana rondaan udara dan pengawasan menyokong operasi maritim, sementara sistem pertahanan kapal kekal penting untuk menangani ancaman yang menghampiri kapal dagang di sekitar selat.

Laut Arab memberi kapal pengangkut pesawat ruang beroperasi di luar laluan paling sempit, namun jarak dari Hormuz menentukan masa penerbangan dan tempoh pesawat boleh meronda, sekali gus menjadikan sokongan penerbangan serta kedudukan kapal pengiring penting untuk mengekalkan perlindungan.

Kapal pengangkut pesawat boleh melancarkan pesawat untuk mengawasi laluan perkapalan dan bertindak terhadap ancaman, namun perlindungan setiap kapal dagang bergantung pada pengesanan, pengenalpastian, liputan pertahanan dan kepantasan tindak balas di perairan yang sibuk.

Penambahan kapal pengangkut pesawat membolehkan rondaan rutin diagihkan antara lebih banyak sayap udara dan sebahagian pesawat disediakan untuk menghadapi keadaan luar jangka, bergantung pada tuntutan penguatkuasaan maritim, misi pertahanan dan penyelenggaraan jika ketegangan dengan Iran kembali memuncak.

Ancaman Presiden AS Donald Trump untuk “memusnahkan” Iran jika rundingan gagal memberi makna politik kepada jangkaan ketibaan selepas pilihan raya pertengahan penggal, sementara pergerakan kapal itu memenuhi keperluan tentera untuk menggantikan pasukan yang sudah bertugas dan mengekalkan pilihan operasi ketika rundingan masih buntu.

Bagi Tehran, penggiliran kapal menandakan Washington boleh mengekalkan kekuatan sedia ada, manakala penempatan serentak yang berpanjangan membuka kemungkinan AS meningkatkan kadar atau skala operasi udara dari Laut Arab.

Penguatkuasaan maritim di sekitar Hormuz turut membebankan pasukan yang melaksanakannya kerana rondaan berpanjangan menggunakan jam penerbangan, meningkatkan keperluan bekalan semula dan mengikat kapal pengiring kepada tugas serantau walaupun hubungan diplomatik mengurangkan risiko serangan dalam jangka pendek.

Kesan sebenar penempatan itu berhampiran Iran bergantung pada jumlah sayap udara yang tersedia, kekuatan pengiring dan sokongan logistik, serta keputusan komander sama ada menggunakan kapasiti tambahan untuk keselamatan perkapalan, perlindungan pertahanan atau persediaan bagi operasi serangan baharu.

Kegiatan Kapal Pengangkut Pesawat China dan Implikasi Penggiliran AS di Pasifik

Pelayaran Liaoning yang dilaporkan melalui Selat Miyako pada pertengahan Oktober, disusuli pergerakannya di sekitar Filipina, membawa kumpulan tempur China menghampiri laluan yang digunakan tentera AS dan sekutunya, sekali gus meluaskan kawasan yang perlu dipantau oleh angkatan tentera serantau.

Dua kapal pembinasa Type 055 dan sebuah Type 052D yang dilaporkan mengiringi Liaoning mempunyai kira-kira 288 sel pelancar menegak, menggambarkan kapasiti persenjataan kumpulan itu walaupun muatan peluru berpandu sebenar dan agihan senjata pertahanan serta serangannya masih belum diketahui.

Kira-kira 10 pergerakan berlepas dan mendarat melibatkan pesawat pejuang serta helikopter diperhatikan di selatan Ishigaki, namun tempoh pemerhatian yang singkat mengehadkan penilaian terhadap kadar misi penerbangan yang mampu dikekalkan oleh sayap udaranya atau keupayaannya beroperasi dalam keadaan tempur.

Penempatan Liaoning bertindih dengan Eksesais Keen Sword 27, namun pertemuan jarak dekat antara kedua-dua kumpulan tempur belum disahkan, sementara kedudukan mereka selaras dengan kegiatan latihan serentak di perairan berkepentingan kepada Jepun dan Filipina serta di laluan menghampiri Taiwan.

Kemunculan Fujian yang dilaporkan di tenggara Hainan pada awal November menunjukkan kegiatan kapal pengangkut pesawat China di kawasan lebih utara, dengan sistem pelancar elektromagnetnya berpotensi menyokong pelancaran lebih banyak jenis pesawat apabila kapal dan sayap udaranya memperoleh pengalaman operasi.

Shandong dilaporkan sudah keluar dari dok kering, memberi China sebuah lagi kapal untuk dipertimbangkan dalam perancangan armada jangka pendek, sementara ujian laut menunjukkan kemajuan ke arah kembali bertugas dan kesiagaan geladak serta sayap udara akan menentukan bila operasi penerbangan boleh disambung.

Ketiga-tiga perkembangan itu membawa tuntutan perancangan berbeza kepada angkatan tentera negara jiran kerana kumpulan tempur di luar perairan pesisir memerlukan liputan pengawasan lebih luas, kapal baharu di laut membolehkan kemajuan latihannya diperhatikan, manakala ujian laut memberi petunjuk awal tentang bila sebuah kapal boleh kembali bertugas.

Bagi Washington, mengekalkan sebuah kapal tambahan berhampiran Iran boleh melanjutkan ketiadaan USS George Washington dari pangkalannya di Jepun ketika tentera laut China sedang membina pengalaman mengoperasikan kapal pengangkut pesawat di Laut Filipina dan Laut China Selatan.

Imej satelit dan jejak penerbangan membantu menunjukkan arah penempatan semula kapal AS, manakala kegiatan penerbangan China yang diperhatikan hanya memberikan gambaran terhad tentang sejauh mana Tentera Laut Tentera Pembebasan Rakyat mampu mengekalkan operasi udara dari kapal pengangkutnya.

Kesan terhadap imbangan strategik di kedua-dua rantau akan lebih jelas selepas penyerahan tugas di Laut Arab dan perkembangan operasi kapal pengangkut pesawat di Pasifik, dengan jadual kepulangan USS George Washington serta daya tahan operasi kumpulan tempur China menjadi penentu utama.