(DEFENCE SECURITY ASIA) — Kelulusan awal India bagi cadangan perolehan 335 lagi howitzer gerak sendiri K9 Vajra-T berpotensi mengubah postur artilerinya berdepan China dan Pakistan, namun keberkesanannya bergantung pada keupayaan industri, sokongan logistik dan kesiagaan operasi yang berterusan.

Pada 26 Oktober 2026, Majlis Perolehan Pertahanan yang dipengerusikan Menteri Pertahanan, Rajnath Singh, memberikan kelulusan keperluan atau Acceptance of Necessity bagi perolehan sistem artileri berantai yang dilaporkan membabitkan peluasan besar armada Vajra Tentera Darat India.

Bagaimanapun, kelulusan itu hanya mengiktiraf keperluan perolehan, sedangkan proses tender, rundingan dan kelulusan akhir masih perlu diselesaikan sebelum cadangan tersebut diterjemahkan kepada kontrak mengikat, jadual pengeluaran serta penubuhan rejimen artileri yang boleh diatur gerak.

Sekiranya dilaksanakan sepenuhnya, rancangan itu akan menggabungkan 100 howitzer yang sudah diserahkan, 100 lagi yang dikontrak pada Disember 2024 dan tambahan 335 yang dicadangkan, sekali gus membentuk armada berpotensi sebanyak 535 meriam.

Keterangan rasmi menyebut “Sistem Meriam Berantai Gerak Sendiri” yang bertujuan “menyediakan mobiliti dan kuasa tembakan sepadan kepada formasi mekanis”, manakala pengenalpastian K9 Vajra-T serta jumlah 335 unit merupakan butiran yang dilaporkan di luar pengumuman rasmi tersebut.

Perbezaan ini penting kerana pengumuman kerajaan menjelaskan keupayaan yang diluluskan, sedangkan angka perolehan yang dilaporkan membentuk jangkaan mengenai struktur angkatan, permintaan industri dan daya cegah yang belum semestinya diterjemahkan kepada kekuatan tempur sebenar.

Pada asalnya diperoleh untuk operasi di kawasan gurun dan dataran berhadapan Pakistan, K9 Vajra-T kemudian menunjukkan kesesuaian bagi penugasan altitud tinggi di Ladakh, sekali gus memperluas peranannya untuk menghadapi dua cabaran keselamatan daratan utama India.

Perubahan strategik itu bukan sekadar pertambahan meriam kerana artileri berantai berperisai boleh mengiringi formasi mekanis, memberikan bantuan tembakan dan berpindah kedudukan, sekali gus menyukarkan penentuan sasaran oleh lawan sambil meningkatkan keperluan penyelenggaraan, peluru serta pengangkutan.

Justeru, kit penyesuaian cuaca sejuk menjadi komponen penting kerana penempatan berterusan berhampiran Garisan Kawalan Sebenar memerlukan bateri, pelincir dan sistem elektronik yang mampu berfungsi dalam suhu ekstrem, bukannya sekadar membuktikan kenderaan boleh sampai ke kawasan tinggi.

Namun, pembesaran armada Vajra tidak menghapuskan kekangan muka bumi Himalaya, menjamin keselamatan daripada tembakan balas artileri atau mewujudkan kesetaraan angka dengan China, yang memiliki inventori artileri gerak sendiri lebih luas merangkumi pelbagai jenis platform.

Pada penilaian DSA, cadangan itu mencerminkan keperluan berterusan terhadap kuasa tembakan konvensional bergerak meskipun usaha diplomatik diteruskan, tetapi kesan pencegahannya tetap bergantung pada meriam yang boleh digunakan, anggota terlatih, bekalan peluru dan sokongan penempatan berpanjangan.

Bagi perancang ketenteraan Indo-Pasifik, persoalan utamanya ialah sama ada India mampu menukar kelulusan perolehan besar itu kepada kesiagaan artileri merentas medan operasi berasingan, dengan sokongan pembuatan domestik serta rangkaian logistik yang memenuhi tuntutan setiap kawasan.

(BACA) Hanwha Aerospace Bina Hab Artileri K9 Thunder di UAE, Korea Selatan Gugat Dominasi Barat dalam Pasaran Sistem Artileri 155mm Asia Barat

Daripada Kelulusan kepada Kuasa Tempur: Makna Strategik Armada 535 K9 Vajra

Jumlah K9 Vajra-T yang sudah dikontrak Tentera Darat India ialah 200 unit, tetapi hanya 100 telah diserahkan manakala baki 100 masih dalam pengeluaran, menjadikan jumlah kontrak tidak boleh disamakan dengan bilangan meriam yang tersedia untuk operasi.

Kumpulan pertama yang dikontrak pada Mei 2017 selesai diserahkan menjelang awal 2021, dengan pencapaian lebih awal daripada jadual membuktikan prestasi pengeluaran terdahulu tanpa memberikan kepastian mengenai tempoh penyerahan bagi pesanan susulan yang jauh lebih besar.

Kontrak kedua yang ditandatangani pada 20 Disember 2024 meneruskan pengeluaran di kemudahan Larsen & Toubro di Hazira, tetapi ketiadaan jadual penyerahan awam yang muktamad menyebabkan kadar pembentukan rejimen tambahan dan ketersediaan operasinya masih belum dapat dipastikan.

Berdasarkan organisasi 20 meriam bagi setiap rejimen, termasuk 18 meriam aktif dan dua simpanan, armada berpotensi sebanyak 535 unit boleh menyokong kira-kira 25 hingga 26 rejimen, tertakluk pada susunan organisasi serta pengagihan akhirnya.

Meriam simpanan penting untuk menampung penyelenggaraan dan penggantian, sekali gus menyebabkan kekuatan inventori tidak semestinya mencerminkan kuasa tembakan yang tersedia serta-merta, manakala penilaian operasi perlu mengambil kira tahap kebolehgunaan dan keperluan sebenar setiap unit.

Armada melebihi 500 unit akan jauh mengatasi sasaran asal sekitar 100 meriam gerak sendiri berantai, menunjukkan peluasan keperluan terhadap bantuan tembakan berperisai dan bukannya sekadar penggantian atau penambahan kecil kepada armada sedia ada.

Bagaimanapun, unjuran itu masih bersyarat kerana cadangan tambahan 335 meriam belum menjadi pesanan berkontrak, manakala jumlah akhir, harga, keperluan kandungan tempatan dan aturan penyerahan masih tertakluk pada keputusan perolehan serta rundingan seterusnya.

Dari sudut isyarat strategik, kelulusan perolehan memperlihatkan komitmen politik terhadap pembesaran artileri, tetapi rejimen yang sudah dilengkapi dan diserahkan mencerminkan keupayaan ketenteraan sebenar yang perlu diambil kira oleh angkatan negara jiran dalam perancangan mereka.

Armada lebih besar boleh meningkatkan keluwesan pengagihan antara pemerintahan utara dan barat, namun komitmen serentak tetap memerlukan penentuan keutamaan kerana rejimen yang ditempatkan di satu sektor tidak boleh mengekalkan kesiagaan setempat di medan operasi lain yang berjauhan.

Oleh itu, nilai sebenar cadangan ini terletak pada keupayaan membentuk formasi lengkap dengan kru terlatih, anggota penyelenggaraan dan bekalan peluru, supaya pertambahan kenderaan menghasilkan kekuatan yang boleh dikekalkan sepanjang latihan, penempatan serta kesiagaan berpanjangan.

(BACA) Korea Selatan Gegar Pasaran NATO: Howitzer K9 Beroda 8×8, Tembakan Jarak 70km Ubah Doktrin Artileri Global dan Cabar Dominasi Barat

Penempatan di Ladakh: Penyesuaian Cuaca Sejuk Luaskan Peranan, Muka Bumi Tetapkan Batas

Penyesuaian Vajra untuk Ladakh timur menyusuli konfrontasi India-China pada 2020, apabila tiga meriam menjalani ujian segera di kawasan altitud tinggi dengan kit cuaca sejuk, sebelum kejayaan itu membuka laluan kepada penempatan sebuah rejimen di wilayah berkenaan.

Urutan ini penting kerana peluasan perolehan disandarkan pada penyesuaian yang telah diuji, bukannya andaian bahawa peralatan yang dipilih untuk peperangan gurun akan mengekalkan kebolehpercayaan, mobiliti dan keperluan sokongan yang sama apabila dipindahkan ke persekitaran altitud tinggi.

Kit cuaca sejuk menangani kerentanan bateri, pelincir dan elektronik terhadap suhu rendah, tetapi nilai strategiknya bergantung pada prestasi konsisten merentas formasi kerana kejayaan teknikal beberapa kenderaan sahaja belum membuktikan kemampuan menyelenggara penempatan artileri utara yang lebih besar.

Dataran tinggi Ladakh yang relatif landai menawarkan persekitaran lebih sesuai untuk howitzer berantai berat berbanding kawasan pergunungan curam dengan hubungan jalan terhad, membolehkan Vajra menyokong unit mekanis di lokasi yang mempunyai muka bumi serta laluan sesuai.

Dengan berat sekitar 47 hingga 50 tan, platform itu memerlukan sokongan pergerakan yang besar, menjadikan kesesuaian laluan, keupayaan pemulihan kenderaan dan akses penyelenggaraan unsur utama perancangan penempatan sebelum meriam tambahan dimasukkan ke dalam inventori tentera darat.

Jarak tembakan yang dilaporkan sekitar 40 hingga melebihi 50 kilometer menunjukkan potensi liputan bantuan tembakan yang luas, namun jenis peluru dan keadaan penembakan tidak diperincikan, menyebabkan angka tersebut tidak wajar dianggap sebagai prestasi seragam bagi setiap pertempuran.

Mobiliti berantai membolehkan meriam berpindah selepas menembak dan berpotensi menyukarkan tembakan balas artileri, tetapi kebolehmandiriannya bergantung pada tempoh pengesanan lawan, laluan pengunduran serta prosedur unit yang tidak diperincikan dalam maklumat mengenai penugasannya di Ladakh.

Justeru, keupayaan menembak dan segera berpindah perlu dinilai mengikut keadaan operasi kerana kebolehan sesebuah kenderaan bergerak tidak menentukan seberapa pantas seluruh bateri boleh beralih melalui laluan sempit sambil mengekalkan komunikasi serta akses kepada bekalan peluru.

Struktur artileri lebih luas kekal penting kerana M777, Dhanush dan ATAGS memenuhi keperluan saling melengkapi, tetapi sistem tunda berbeza itu tidak semestinya mempunyai mobiliti pergunungan setara atau boleh saling menggantikan dalam semua sektor Himalaya yang mencabar.

Pada penilaian DSA, Vajra yang disesuaikan untuk cuaca sejuk memperluas pilihan penempatan di sektor utara tertentu, namun kesan pencegahannya bergantung pada pemadanan artileri berat dengan muka bumi sesuai serta kemampuan mengekalkan operasi formasi berkenaan secara berterusan.

China dan Pakistan: Fleksibiliti Bertambah, Keunggulan Artileri Belum Terjamin

Berhadapan China, peluasan armada itu akan meningkatkan keupayaan artileri berperisai India, namun anggaran sekitar 2,900 hingga 3,000 sistem gerak sendiri China merangkumi pelbagai jenis berantai dan beroda, menjadikan perbandingan langsung dengan armada Vajra sahaja tidak menyeluruh.

Jumlah inventori nasional juga tidak menggambarkan bilangan meriam yang tersedia di sesuatu sektor, menyebabkan unjuran 535 Vajra India tidak boleh dijadikan ukuran tunggal keseimbangan kuasa tembakan di mana-mana bahagian sempadan utara yang dipertikaikan.

Walaupun terdapat laporan mengenai pengurangan sebahagian tentera China dan penyambungan dialog ketenteraan, pelaburan berterusan India dalam artileri menunjukkan diplomasi bergerak seiring kesiagaan, tanpa membuktikan pertempuran semakin hampir atau risiko ketenteraan sudah berkurangan secara kekal.

Di kawasan gurun dan dataran berhadapan Pakistan, Vajra mengekalkan fungsi asalnya sebagai artileri berantai berperisai yang mengiringi formasi armor dan mekanis, dengan mobiliti bagi memastikan bantuan tembakan dapat mengikuti pergerakan pasukan dalam operasi ofensif mahupun defensif.

Pengoperasian howitzer beroda SH-15 buatan China oleh Pakistan membuka ruang perbandingan keupayaan, tetapi perbezaan antara perlindungan platform berantai dengan mobiliti jalan raya sistem beroda tidak membuktikan mana-mana platform menguasai semua keadaan operasi.

Perisai Vajra yang lebih berat berpotensi meningkatkan perlindungan terhadap ancaman tertentu, namun ketiadaan data perbandingan menghalang kesimpulan kukuh mengenai ketahanannya terhadap senjata khusus atau tahap kerentanan relatif formasi artileri India dan Pakistan.

Sistem beroda pula boleh menawarkan kelebihan pergerakan di jalan raya dalam keadaan sesuai, manakala kenderaan berantai memenuhi tuntutan mobiliti berbeza, menjadikan muka bumi, ketersediaan laluan dan formasi sokongan ukuran perbandingan lebih bermakna berbanding jenis casis semata-mata.

Armada India yang lebih besar boleh mengurangkan tekanan untuk memindahkan aset artileri gerak sendiri yang terhad antara dua sempadan, tetapi manfaat itu bergantung pada pengagihan rejimen dan kesiagaan sebenar, bukannya andaian semua meriam baharu boleh segera ditugaskan semula.

Dari sudut geopolitik, peluasan itu memberi isyarat potensi peningkatan daya tahan operasi konvensional dan pilihan penempatan, kerana keupayaan artileri sama boleh menyokong pencegahan, pengukuhan pertahanan atau operasi mekanis mengikut arahan serta kedudukan pasukan.

Bagi perancang ketenteraan negara jiran, perkembangan paling penting ialah pertambahan penempatan yang mampu dikekalkan, kerana infrastruktur hadapan, unit operasi dan kesiagaan konsisten memberikan gambaran kuasa tempur sebenar yang lebih kukuh berbanding pengumuman perolehan atau unjuran keseluruhan armada.

Hazira dan Hanwha: Pengeluaran Tempatan Berkembang, Kebergantungan Kritikal Kekal

Kompleks Sistem Berperisai Larsen & Toubro di Hazira menjadi tunjang pembuatan program Vajra, menggabungkan pengeluaran badan dan turet, pemesinan, pemasangan, integrasi serta ujian mobiliti bagi menyokong keperluan artileri berantai Tentera Darat India yang semakin berkembang.

L&T bertindak sebagai kontraktor utama dan penyepadu akhir menerusi kerjasama pemindahan teknologi dengan Hanwha Aerospace dari Korea Selatan, memberikan asas industri dua hala kepada program itu ketika India berusaha meningkatkan bahagian nilai tempatan dalam setiap pesanan susulan.

Kandungan tempatan mengikut nilai dilaporkan melebihi 50 peratus bagi kumpulan pertama, dengan sasaran sekitar 60 peratus untuk kumpulan kedua dan melebihi 70 peratus bagi peluasan yang dicadangkan, tertakluk pada pemuktamadan keperluan perolehan.

Angka tersebut perlu ditafsir dengan cermat kerana penyetempatan pakej kerja berbeza daripada kandungan tempatan mengikut nilai, membolehkan penyertaan pembuatan India yang luas wujud serentak dengan kebergantungan pada komponen import bernilai tinggi.

Sumbangan domestik dilaporkan merangkumi struktur badan dan turet, peralatan kawalan tembakan, komunikasi serta sistem pengendalian peluru, sekali gus memperluas kepakaran integrasi dan penyertaan pembekal walaupun daya tahan program masih bergantung pada bekalan pemasangan kritikal dari luar negara.

Laras dan mekanisme pangkal meriam, enjin MTU berkuasa kira-kira 1,000 kuasa kuda serta transmisi Allison dikenal pasti sebagai komponen import utama, menjadikan sokongan sistem persenjataan dan pacuan faktor penting dalam menilai kemandirian operasi jangka panjang.

Perjanjian pembekalan komponen Hanwha bernilai AS$253 juta bagi kumpulan kedua menggambarkan skala penyertaan antarabangsa yang berterusan, tetapi belum ada kepastian mengenai perubahan aturan itu di bawah cadangan pesanan tambahan atau sasaran kandungan tempatan yang lebih tinggi.

Pengeluaran domestik berskala lebih besar berpotensi menyokong pelaburan dalam perkakasan pembuatan, kemahiran khusus dan kapasiti pembekal, namun manfaat operasinya bergantung pada mutu pengeluaran konsisten serta ketersediaan alat ganti, bukan peningkatan kandungan tempatan semata-mata.

Program kumpulan kedua dijangka menjana lebih 900,000 hari-orang pekerjaan sepanjang empat tahun, menunjukkan kegiatan industri yang besar tetapi tidak memberikan asas langsung untuk menentukan jumlah penyerahan tahunan, kapasiti pengeluaran atau tarikh penyelesaian perolehan seterusnya.

Pada penilaian DSA, Hazira memperkukuh keupayaan India menyokong armada artileri daripada keluarga platform sama, manakala kebergantungan import menjadikan pengurusan kerjasama industri sebahagian daripada kesiagaan ketenteraan apabila pertambahan meriam meningkatkan keperluan komponen, pembaikan dan penggantian.

Ujian Kesiagaan: Peluru, Penyelenggaraan dan Kebolehmandirian Tentukan Impak

Nilai operasi tambahan howitzer K9 Vajra-T akhirnya bergantung pada skala dan keupayaan sokongan logistik, kerana setiap rejimen baharu meningkatkan keperluan pengagihan peluru, penyelenggaraan, pemulihan kenderaan serta anggota terlatih seiring pertambahan inventori kenderaan tempur berantai.

Bekalan peluru menjadi penentu utama kerana pertambahan meriam tidak secara automatik menghasilkan tembakan berterusan, menyebabkan perancang perlu menyelaraskan unjuran kekuatan artileri dengan stok dan rangkaian pengagihan bagi menyokong komitmen operasi berpanjangan merentas sektor.

Ketiadaan maklumat mengenai stok peluru, anggaran penggunaan ketika perang dan kapasiti bekalan semula bermakna sebarang dakwaan bahawa armada dicadangkan itu menjamin bantuan tembakan berintensiti tinggi secara berpanjangan akan melangkaui bukti yang tersedia.

Penyelenggaraan turut menjadi kekangan kerana platform berantai berat menggabungkan sistem persenjataan, automotif dan elektronik, sekali gus memerlukan sokongan yang mampu memulihkan kebolehgunaan di lokasi penempatan berjauhan tanpa bergantung sepenuhnya pada kemudahan pengeluaran atau pusat penyelenggaraan utama.

Keseragaman armada boleh memudahkan latihan dan sokongan komponen antara kumpulan Vajra, tetapi perubahan konfigurasi cuaca sejuk serta kandungan tempatan tetap memerlukan pengurusan teliti supaya kepakaran anggota, dokumentasi teknikal dan alat ganti sepadan dengan kenderaan setiap formasi.

Kebolehmandirian turut bergantung pada cara artileri beroperasi bersama keseluruhan angkatan, kerana mobiliti dan perisai sahaja tidak menghapuskan ancaman pengawasan serta tembakan balas, menjadikan prosedur perpindahan kedudukan dan perlindungan sokongan penentu keberkesanan meriam tambahan.

Pertahanan udara, keupayaan antidrone dan peluru berketepatan tinggi turut disebut dalam konteks perolehan lebih luas, tetapi jadual penyerahan serta integrasinya dengan formasi Vajra belum diperincikan, menyebabkan kewujudan rangkaian sokongan lengkap belum boleh dipastikan.

Begitu juga, pemilikan platform artileri berantai tidak membuktikan mutu maklumat sasaran atau penyelarasan pemerintahan, sekali gus meninggalkan jurang penilaian antara pertambahan sistem tembakan dengan keupayaan menggunakannya dalam rangka bantuan tembakan yang responsif.

Petunjuk kemajuan paling kukuh ialah pemeteraian kontrak, pemuktamadan jumlah, penyerahan hasil pengeluaran dan pembentukan rejimen lengkap, kerana setiap pencapaian itu akan merapatkan jurang antara hasrat yang diumumkan dengan keupayaan ketenteraan yang benar-benar boleh digunakan.

Cadangan tambahan 335 meriam boleh memperbesar peranan K9 Vajra-T dalam postur angkatan darat India, tetapi kepentingan strategiknya akan ditentukan oleh kesiagaan berterusan di kedua-dua sempadan, bukannya unjuran keseluruhan 535 meriam semata-mata.